Przedstawiono zakres oraz limity gwarantowania depozytów bankowych. Wyjaśniono zasady i procedury wypłaty depozytów gwarantowanych. Omówiono finansowanie działalności gwarancyjnej Bankowego Funduszu Gwarancyjnego i realizację wypłat środków gwarantowanych.
EN
This article discusses the Bank Guarantee Fund's (BGF) performance of its primary role of guarantor. The discussion is based on legal regulations making the basis of the Polish system of bank deposits guaranteeing as well as the relevant European standards. The analysis covered the whole period of BGF operation, i.e. the period between 1995 and 2001. The analysed spheres included the scope and level of deposit guarantees, principles and procedures involved in paying out the guaranteed deposits, fmancing guarantee activity and payment of guarantee funds.(original abstract)
W stabilizacji polskiego sektora bankowego istotną rolę pełni Bankowy Fundusz Gwarancyjny. Zadaniem tego typu instytucji jest wspieranie stabilności i przywracanie zaufania w przypadkach indywidualnych. Nie posiadają one jednak potencjału finansowego, który umożliwiałby im ponoszenie pełnej odpowiedzialności za przywracanie równowagi w przypadku wystąpienia kryzysu bankowego. W artykule zwrócono uwagę na konieczność wypracowania odpowiedniego systemu gromadzenia środków, który uwzględniałby potrzeby sektora bankowego, skalę oszacowanego ryzyka w sektorze bankowym, oraz, z drugiej strony, nie stanowiłby nadmiernego obciążenia dla banków uczestników systemu, mogącego ograniczać efektywność ich działania.
Przedstawiono podstawowe zagadnienia dotyczące zasad finansowania działalności systemu gwarantowania depozytów. Szczegółowo omówiono sposób gromadzenia środków finansowych oraz uzależnienie od ryzyka stawki obciążenia poszczególnych banków.
Przedstawiono kierunki zmian zachodzących w sposobach finansowania gwarantowania depozytów w poszczególnych krajach UE, jak i poza Unią. Przybliżono pożądane kierunki prac nad zreformowaniem funkcjonującego w Polsce od 10 lat systemu gwarantowania depozytów, w tym zasad jego finansowania.
Omówiono zasady udzielania bankom pomocy finansowej przez Bankowy Fundusz Gwarancyjny (BFG) oraz ich efekty. Przedstawiono potencjalne kierunki zmian w działalności pomocowej BFG.
Celem opracowania jest przedstawienie podstawowych dylematów, jakie stoją przed wszystkimi tworzącymi lub reformującycmi system gwarantowania depozytów. Zaprezentowano wnioski wynikające zarówno z przeglądu literatury, jak również z konkretnych rozwiązań wdrożonych w poszczególnych państwach. Wskazano kryteria, jakie powinny być wzięte pod uwagę przy projektowaniu systemu gwarancyjnego.
Przedstawiono genezę powstania Bankowego Funduszu Gwarancyjnego. Omówiono organizację jego działalności. Przybliżono działalność gwarancyjną, pomocową i analityczną.
W artykule zwrócono uwagę na znaczenie Dyrektywy 94/19/WE z maja 1994 r., która odegrała bardzo ważną rolę w instytucjonalizacji idei gwarantowania depozytów. Komisja Europejska dokonała jej przeglądu. W artykule przedstawiono najważniejsze tematy dyskusji, takie jak: wysokość limitu gwarancyjnego, adekwatność obecnej definicji depozytu i zakres gwarancji, zasadność współodpowiedzialności deponenta, możliwość wprowadzenia klauzuli de minimis, problemy związane z umowami dopełnienia gwarancji, możliwość harmonizacji modelu finansowania systemów gwarantowania (w tym wykorzystanie składek opartych na ryzyku), problem transferu środków finansowych zgromadzonych w systemie gwarantowania związany ze zmianą systemu przez bank, informowanie konsumentów i reklama, terminy zaspokajania deponentów, paneuropejski i regionalne systemy gwarantowania depozytów, możliwe kierunki zmian.
Obecny system gwarantowania depozytów w Argentynie ma swoje podstawy w dwóch źródłach prawa: w ustawie z dnia 12 kwietnia 1995 r. o zmianie ustawy o banku centralnym i instytucjach finansowych oraz w dekrecie prezydenckim z 12 kwietnia 1995 r. Ustawa stworzyła zarys systemu, wprowadziła upoważnienie do obligatoryjnego uczestnictwa w systemie gwarantowania przez wszystkie instytucje depozytowe, nałożyła obowiązek stosowania ograniczonych gwarancji oraz wskazywała, że ciężar wypłat depozytów nie powinien spoczywać na banku centralnym ani na skarbie państwa. Zgodnie z treścią ustawy podmiotem odpowiedzialnym za stworzenie systemu stał się Bank Centralny Argentyny. Dekret prezydencki natomiast stanowił podstawę do utworzenia Funduszu Gwarantowania Depozytów, którego celem było zapewnienie ochrony deponentom posiadających środki w licencjonowanych instytucjach finansowych, będących członkami systemu gwarantowania. Fundusz został utworzony 7 marca 1997 r. Zarządzanie Funduszem powierzono powołanej do tego celu instytucji wykonawczej Seguro de Depósitos Sociedad Anónima (SEDESA). (fragment tekstu)
Instytucją gwarantującą depozyty w Królestwie Jordanii jest Jordańska Korporacja Ubezpieczeń Depozytów (ang. Jordan Deposit Insurance Corporation - JODIC). Korporacja została utworzona 17 września 2000 r. na mocy ustawy nr 33 z 2000 r. w celu ochrony deponentów, zachęcania do oszczędzania oraz wzmocnienia zaufania do jordańskiego systemu bankowego. (fragment tekstu)
Celem niniejszego artykułu jest krótkie przedstawienie stanu systemu gwarantowania depozytów w państwach członkowskich UE wraz z omówieniem dotychczasowych wysiłków ze strony UE w zakresie jego harmonizacji, przedstawienie najistotniejszych propozycji w projekcie dyrektywy, a także dokonanie wstępnej oceny wybranych jej aspektów, zważywszy na kontrowersje, jakie wzbudzają od chwili ogłoszenia. (fragment tekstu)
Idea stworzenia listy wytycznych dla efektywnego funkcjonowania systemów gwarantowania depozytów ma już dziesięcioletnią historię. Pierwszej próby podjęło się w 2001 r. Forum Stabilności Finansowej (Financial Stability Forum - FSB), poprzednik obecnej Rady Stabilności Finansowej (Financial Stability Board). W raporcie FSB z 7 września 2001 r. znalazły się wytyczne dotyczące organizacji systemu gwarantowania depozytów dla krajów rozważających wprowadzenie takiego systemu lub planujących reformę już istniejącej struktury. Wytyczne te określały uwarunkowania otoczenia systemu gwarancyjnego, przedstawiały katalog cech pomocnych w zapewnieniu jego wiarygodności i efektywności. Była to próba stworzenia usystematyzowanego poradnika dla finansistów zajmujących się problematyką gwarantowania depozytów w sektorze bankowym. (fragment tekstu)
Niektórzy wróżą, że większość polskich banków przekształci się w oddziały instytucji kredytowych. Czy w niedalekiej przyszłości rzeczywiście tak się stanie? Jakie są zalety i wady prowadzenia działalności przez bank, a jakie przez oddział instytucji kredytowej? Więcej na ten temat w artykule.
A deposit guarantee system, supported by a system of financial aid for banks at risk of insolvency, was created in Poland by the act on the Bank Guarantee Fund (the BFG) of 14.12.1994. The BFG is a separate, independent subject of public law, performing public tasks and possessing a legal status. The Fund is not a state-owned corporate body. (fragment of text)
Instytucją gwarantującą depozyty w Turcji jest Turecki Fundusz Gwarantowania Depozytów (tur.: Tasarruf Mevduatı Sigorta Fonu; ang.: Savings Deposit Insurance Fund of Turkey - SDIF). Zadaniem SDIF jest gwarantowanie środków pieniężnych złożonych przez osoby fizyczne w instytucjach kredytowych, realizowanie działalności pomocowej dla banków oraz przeprowadzanie procesu uporządkowanej likwidacji. (fragment tekstu)
Celem artykułu jest przedstawienie rozwoju i sytuacji sektora bankowego na Ukrainie oraz kształtu i roli w nim systemu gwarantowania depozytów. W analizie stanu sektora bankowego uwzględniono m.in. etapy jego transformacji, wskaźniki rozwoju, aktualne problemy. Przedstawiono także system gwarantowania depozytów, a w szczególności jego status prawny, zakres funkcji gwarancyjnej, sposób i wysokość finansowania oraz dotychczasowe doświadczenia z działalności.
Artykuł omawia genezę powstania instytucji gwarantujacych depozyty bankowe i zasady ich funkcjonowania za granicą. Zapoznaje nas z polskim systemem gwarancyjnym (założenia, organizacja, zakres działania). Przedstawia międzynarodowe standardy w zakresie gwarantowania depozytów.
Przeanalizowano rozwiązania polskie w zakresie gwarantowania depozytów bankowych na tle doświadczeń zagranicznych. Analizę teoretyczną oparto o Raport "Wytyczne w sprawie tworzenia efektywnego systemu gwarantowania depozytów" przyjęty przez Forum Stabilności Finansowej 7 września 2001 roku. Przytoczono przykłady praktycznych rozwiązań systemowych stosowanych na świecie. Zwrócono uwagę na tendencje światowe w zakresie zmian systemów gwarantowania depozytów.
W artykule porównano dominujące cechy systemów gwarantowania depozytów w krajach Unii Europejskiej oraz w krajach kandydackich. Informacje o państwach Unii Europejskiej dotyczą wszystkich państw członkowskich. W grupie państw kandydackich omówiono 11 państw - wszystkie oprócz Polski i Malty.
Zamieszczono Raport Grupy Roboczej ds. Gwarantowania Depozytów omówiony i przyjęty przez Forum Stabilności Finansowej 7 września 2001 r. w Londynie. W Raporcie zawarto rozważania dotyczące uwarunkowań otoczenia systemu gwarancyjnego. Omówiono sprawy i procesy, do których należy odnieść się przyjmując lub reformując system ubezpieczenia depozytów. Przedstawiono cechy systemu pomocne w zapewnieniu jego efektywności i wiarygodności. Zarysowano podstawowe problemy i postawiono wnioski dotyczące rozwiązywania problemów banków w kłopotach, wypłat dla deponentów oraz roszczeń i windykacji.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.