W nauczaniu języka polskiego jako obcego można zauważyć znaczną lukę. Luka ta obejmuje nauczanie komunikacji pozawerbalnej. Wydawać by się mogło, że przyswojenie kodu pozawerbalnego polszczyzny nastąpi u studenta synchronicznie z rozwijaniem sprawności językowej, ale okazuje się, że interferencja pomiędzy kodem niewerbalnym wyniesionym z kraju ojczystego i kodem typowym dla kraju języka docelowego jest na tyle duża, że powoduje zakłócenia w komunikacji. Na tym polu równie często pojawiają się błędy glottodydaktyczne wynikające z braku świadomości, że ten aspekt porozumiewania się powinien być też nauczany w trakcie zajęć dydaktycznych. Artykuł ten ma zatem na celu wskazanie miejsc, na które należy zwrócić szczególną uwagę w procesie nauczania, by w miarę możliwości ograniczyć problemy komunikacyjne studentów z różnych kultur.
EN
In teaching Polish as a foreign language, it is easy to observe a gap, which covers teaching non-verbal communication. It seems that the acquisition of Polish non-verbal code will be synchronic with developing language fluency, but the interference between the non-verbal code brought from student’s own language and the one he is learning is so immense that it often causes disruption in communication. This is where appear the glottodidactic mistakes resulting from lack of teacher’s awareness of communication issues. The aim of this article is to point out the issues which should be included in the teaching process to reduce communication problems of students from different cultures.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.