Wśród polskich muzeów świadomość konieczności działań promocyjnych jest już powszechna. Co prawda większość placówek realizuje podstawowy program promocji, używając tradycyjnych narzędzi, coraz więcej jest jednak przykładów nowatorskich działań. Stosują je największe placówki i niewielkie muzea, położne w niewielkich miejscowościach. Powiększa się grupa instytucji muzealnych, które z powodzeniem rywalizują o uwagę i czas odbiorcy z innymi instytucjami kultury. Najbardziej aktywną i innowacyjną grupę tworzą nowe muzea, niedawno uruchomione lub rozpoczynające działalność.Główną słabością muzealnej promocji jest brak strategii, badań, długofalowych projektów, słaba identyfikacja interesariuszy i skupienie się na kampaniach produktowych, bez dbałości o wizerunek całej instytucji. Zmienia się sposób komunikacji muzeów z odbiorcami. Instytucje te przywiązują coraz większe znaczenie do oprawy wizualnej, sięgają po narzędzia stosowane do tej pory w promocji turystyki, wykorzystują nowe technologie oferując odbiorcom aplikacje mobilne i umożliwiając wirtualne wycieczki, testują możliwości mediów społecznościowych. Obok stosunkowo nielicznej grupy liderów, działających w nowoczesny sposób, dostosowany do wymagań współczesnego odbiorcy, znaczna część instytucji muzealnych nie stosuje rozwiązań pozwalających nawiązać bliższe relacje z publicznością i wciągnąć ją do współpracy aby tworzyć muzeum partycypacyjne.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.