Introduction: The aim of the middle ear surgery is to eliminate abnormalities from the mucous, ensure the due airing of the postoperative cavity and reconstruct the sound-conducting system in the middle ear. Numerous reports can be found in literature on the changes to bone conduction as a consequence of middle ear surgery. Study objective: The aim of the work is to define the factors that affect bone conduction in the patients operated on due to the perforation of the tympanic membrane with the preserved and normal mobile ossicular chain. Material and method: A prospective analysis of patients operated on due to diseases of the middle ear in 2009–2012 was carried out. The cases of patients operated on for the first time due to chronic otitis media were taken into consideration. The analysis encompassed the patients who had undergone myringoplasty. The patients were divided into several groups taking into account the abnormalities of the mucous observed during otosurgery. Results: A significant improvement of bone conduction was observed in the patients with dry perforation, without other lesions in the middle ear. The appropriate pharmacological treatment before otosurgery in patients with permanent discharge from the ear resulted in significant bone conduction improvement. The elimination of granulation lesions turned out to be a positive factor for the future improvement of the function of the inner ear. Conclusions: The lack of abnormalities on the mucous of the middle ear (e.g. granulation,) and discharge has a positive impact on improvement of bone conduction after myringoplasty. Adhesions in the tympanic cavity, especially in the niche of the round window, have a negative impact on improvement of bone conduction in patients after myringoplasty.
Wstęp: Celem operacji ucha środkowego jest usunięcie nieprawidłowości, poprawa drenażu i wentylacji jamy pooperacyjnej oraz rekonstrukcja układu przewodzącego dźwięk w uchu środkowym, czego miarą jest poprawa przewodnictwa powietrznego i zamknięcie rezerwy ślimakowej. Liczne doniesienia wskazują na możliwe zmiany przewodnictwa kostnego jako konsekwencję operacji na uchu środkowym. Cel pracy: Celem pracy jest wskazanie czynników, które wpływają na zmianę przewodnictwa kostnego u chorych operowanych z powodu perforacji błony bębenkowej przy zachowanym i prawidłowo ruchomym. łańcuchu kosteczek słuchowych. Materiał i metody: Przeprowadzono prospektywną analizę chorych operowanych po raz pierwszy z powodu schorzeń ucha środkowego w latach 2009–2012. Do badania włączono pacjentów, u których wykonano myryngoplastykę przy nieuszkodzonym łańcuchu kosteczek słuchowych. Ta grupa została dalej podzielona zależnie od obserwowanych prawidłowości wyściółki ucha środkowego. Niezależnie od poprawy słuchu – wyrażającej się zmianą przewodnictwa powietrznego – zwrócono uwagę na zachowanie krzywej progowej przewodnictwa kostnego u operowanych chorych. Wyniki: Istotną poprawę przewodnictwa kostnego obserwowano po leczeniu operacyjnym chorych z suchą perforacją błony bębenkowej, bez innych nieprawidłowości wyściólki ucha środkowego. Istotną pooperacyjną poprawę progowej krzywej kostnej obserwowano także u pacjentów z wyciekiem z ucha w wywiadzie przedoperacyjnym, u których przed zabiegiem zastosowano właściwe leczenie farmakologiczne. Stwierdzono także, iż usuniecie zmian ziarninowych z jamy bębenkowej wywiera korzystny wpływ na funkcję ucha wewnętrznego po przeprowadzonym leczeniu chirurgicznym. Wnioski: 1. Brak nieprawidłowości wyściółki ucha środkowego po przeprowadzonej myryngoplastyce wywiera korzystny wpływ na funkcję ucha wewnętrznego. 2. Wyciek z ucha – skutecznie leczony zachowawczo w okresie przedoperacyjnym – nie jest niekorzystnym czynnikiem prognostycznym co do poprawy słuchu po myringoplastyce. 3. Zrosty w jamie bębenkowej, a szczególnie w rejonie niszy okienka okrągłego, mają negatywny wpływ na poprawę przewodnictwa kostnego po myryngoplastyce.
Wstęp: Kiedy dowiadujemy się, że „mały” pacjent ma problemy ze słuchem, interesuje nas przede wszystkim to, na jakim poziomie znajduje się jego próg słyszenia. Wiedzę tę w 1. roku życia dziecka możemy uzyskać jedynie za pomocą słuchowych potencjałów wywołanych pnia mózgu (ang. Auditory Brainstem Response; ABR). Kolejne badania kontrolne, w szczególności u dzieci z wybranych w niniejszej pracy grup ryzyka ubytku słuchu, pokazują, iż uzyskane wyniki bywają zmienne. Fluktuacyjny charakter rezultatów manifestuje się niestabilnością progu fali V w kolejnych okresach diagnostycznych. Taka zmienność niejednokrotnie jest przyczyną opóźnienia wdrożenia właściwego postępowania. Znajomość odmienności zachowania progu fali V, występujących w poszczególnych grupach ryzyka ubytku słuchu, pozwala właściwie interpretować uzyskane rezultaty, a co za tym idzie – podjąć skuteczne działania terapeutyczne. Cel: Celem pracy jest analiza stabilności progu fali V w trakcie 1. roku życia dzieci z wybranych grup ryzyka wrodzonych zaburzeń słuchu. Materiał i metoda: W latach 2015–2016 w ośrodku referencyjnym uczestniczącym w Powszechnym Programie Przesiewowych Badań Słuchu Noworodków przebadano 2114 dzieci. Analizie retrospektywnej poddano wyniki badań 250 z nich. Dodatkowo utworzono cztery grupy „małych” pacjentów, u których w praktyce diagnostycznej obserwowano zmienne rezultaty progu fali V: (1) dzieci z zespołem Downa, (2) dzieci z innymi chorobami lub uszkodzeniem układu nerwowego, (3) dzieci z rozszczepem podniebienia lub podniebienia i wargi górnej, (4) dzieci z wrodzoną cytomegalią. Analizowano wyniki badań uzyskanych podczas 1. roku życia dziecka, podzielonego na cztery okresy diagnostyczne. Wyniki: Największy odsetek braku stabilności w wyznaczanym progu fali V pomiędzy poszczególnymi okresami diagnostycznymi występował w grupie dzieci z rozszczepem podniebienia lub podniebienia i wargi górnej. W grupie dzieci z zespołem Downa zaobserwowano, iż niestabilność wyników badań ABR maleje w czasie. W grupie dzieci z innymi chorobami lub uszkodzeniem układu nerwowego najwyższy odsetek braku stabilnych progów fali V w badaniu ABR zaobserwowano pomiędzy I i II, jak również pomiędzy I i IV okresem diagnostycznym. Natomiast w grupie dzieci z wrodzoną cytomegalią zauważono dosyć niski odsetek niestabilności wyników. Wnioski: (1) Chociaż badanie ABR stanowi standard diagnostyczny, to w szczególnych grupach pacjentów badanie to obarczone jest wysoką zmiennością wyników pomiarowych w kolejnych okresach diagnostycznych. Taką grupą pacjentów są dzieci z rozszczepem podniebienia lub podniebienia i wargi górnej, dlatego też należy na to zwrócić szczególną uwagę w planowaniu leczenia; (2) W wybranych grupach ryzyka utraty słuchu ze względu na wysoki odsetek dzieci z zaburzeniami słyszenia (70%) potwierdzono słuszność wykonywania badań przesiewowych słuchu noworodków.
Introduction: It is assumed that the critical period for diagnosis of hearing disorders is the baby’s first three months of life and that appropriate course and implementation of treatment and/or rehabilitation should begin before a child is six months old. However various kinds of problems may occur during auditory screening of a child may exceed this interval. Aim: The aim of this study was an evaluation of auditory screening results for children over 12 months old with congenital hearing loss. Material and methods: Results from 250 children were analyzed retrospectively. The study group consisted of children between one and three months old observed between 2015–2016. For the purpose of this analysis we divided the patients into four groups: • children with Down Syndrome • children with nervous system disorders • children with cleft palate or both cleft palate and lip • and children with congenital CMV. To discuss performed diagnostics and treatment two groups of children were esteblished: • with implementation of appropriate course of treatment • without instituted treatment. Results: 250 children were examined in Level III NICUs in the years 2015–2016. The highest proportion of children with the implemented course of proceedings, was in groups with children with congenital CMV (71,1%). The highest proportion of children substituted with a hearing prosthesis was observed in the group of children with Down Syndrome. The lowest proportion of children with the implemented course of proceedings, was in groups with children with cleft palate or both cleft palate and lip (41,6%). Conclusions: • Early implementation of treatment and/or rehabilitation in children with hearing disorders is crucial to prevent depression of speech and psychological development. I t is important in children with cleft palate or both cleft palate and lip even if surgical correction is discussed. • The highest proportion of children with the implemented course of proceedings, was in groups with children with congenital CMV. This children should be observed despite of right results of hearing tests. • In children with nervous system disorders 1 year period of observation is too short to exclude problems with hearing.
Introduction: Upon hearing that the “little” patient has trouble with hearing, we are mostly interested in the level of his hearing threshold. When the child is in the first year of life, results can only be achieved by means of ABR test. Subsequent control tests, especially in children from the hearing loss risk groups selected in this study, show that the obtained outcomes are subject to fluctuations. Their fluctuating nature is manifested by the instability of wave V threshold in subsequent diagnostic periods. Such variability often delays the implementation of the appropriate proceeding. Knowledge of the dissimilarity of behavior of the wave V threshold occurring in individual groups at risk of hearing loss allows for the correct interpretation of the obtained results, and thus, effective therapeutic measures. Aim: The aim of the paper is to analyze the stability of wave V threshold during the first year of life in children from selected risk groups for congenital hearing disorders. Material and methods: From the patient population of 2,114 individuals examined in 2015–2016 at a reference center participating in the Universal Neonatal Hearing Screening Program in 2015–2016, the results of 250 children were subjected to retrospective analysis. Furthermore, 4 groups of little patients were formed (children with Down syndrome; children with other diseases or damage to the nervous system; children with cleft palate or cleft lip and cleft palate; children with congenital cytomegaly) in whom diagnostic practice revealed variable results of the wave V threshold. We analyzed the results of tests obtained during the first year of the child’s life divided into 4 diagnostic periods. Results: The highest percentage of instability in the established threshold of wave V between individual diagnostic periods occurred in the group of children with cleft palate or cleft lip and cleft palate. In the group of children with Down syndrome, it was observed that the instability of the ABR test results decreased over time. In the group of children with other diseases or damage of the nervous system, the highest percentage of the lack of stable ABR wave V thresholds was observed between the 1st and 2nd as well the 1st and 4th diagnostic periods. On the other hand, in the group of children with congenital CMV, there was a relatively low percentage of instability of results. Conclusions: (1) Although the ABR test is a diagnostic standard, in particular groups of patients the study is burdened with high variability of measurement results in subsequent diagnostic periods. Such a group of patients are children with cleft palate or cleft lip and cleft palate; therefore, it must receive particular attention in treatment planning; (2) in selected groups at risk of hearing loss, due to the high percentage of children with hearing impairment (70%), the validity of performing newborn hearing screening tests was confirmed.
Wstęp: Optymalnym okresem do przeprowadzenia diagnostyki zaburzeń słuchu są pierwsze 3 miesiące życia dziecka, a odpowiednia terapia oraz wdrożenie leczenia i/lub rehabilitacji powinno być rozpoczęte przed ukończeniem 6. miesiąca życia. Podczas diagnozowania niedosłuchu u dzieci pojawiają się różnego rodzaju problemy, które mogą wpływać na wydłużenie czasu terapii.Cel:/ Celem pracy jest analiza efektów diagnostycznych niedosłuchu uzyskanych po 1. roku życia dzieci z wrodzonymi zaburzeniami słuchu. Materiał i metody: Opracowanie ma charakter retrospektywnej analizy przypadków dzieci od 1. do 3. miesiąca życia, a obserwowanych w latach 2015–2016. Na potrzeby przeprowadzonej analizy utworzono cztery grupy małych pacjentów:dzieci z zespołem Downa • dzieci z innymi chorobami lub uszkodzeniem układu nerwowego • dzieci z rozszczepem podniebienia lub podniebienia i wargi górnej • dzieci z wrodzoną cytomegalią.W celu analizy efektów diagnostyczno-leczniczych , działania podjęto dwutorowo:• drożono postepowanie • nie wdrożono ostatecznego postępowania. Wyniki: Analizie poddano wyniki 250 dzieci przebadanych w latach 2015–2016 w ośrodku III stopnia referencyjności. Największą liczbę pacjentów w kategorii obserwacyjnej zanotowano w grupie dzieci z wrodzoną cytomegalią (71,1%). Największy odsetek dzieci, u których zaprotezowano narząd słuchu stanowiły dzieci z zespołem Downa. Brak ostatecznego postępowania najczęściej obserwowano u dzieci z rozszczepem podniebienia lub podniebienia i wargi górnej (41,6%).Wnioski:• czesne zaprotezowanie słuchu jest istotne, ponieważ jego brak stwarza ryzyko zahamowania rozwoju mowy, a co za tym idzie – rozwoju psychicznego dziecka. Dlatego nie należy wstrzymywać się z podjęciem tej decyzji. Dotyczy to również dzieci z rozszczepem podniebienia, lub podniebienia i wargi górnej, pomimo zaplanowanych zabiegów chirurgicznych roszczepu.• Największy odsetek dzieci z wdrożonym postępowaniem obserwowano w grupie z wrodzoną cytomegalią. Przewlekły wpływ oddziaływania wirusa cytomegalii na słuch dziecka skłania do dokonywania okresowych badań kontrolnych słuchu nawet wówczas, gdy wyniki badań wskazują na słuch prawidłowy • U dzieci z nieprawidłowościami neurologicznymi obserwacja przez 1. rok życia jest często zbyt krótka, aby definitywnie wykluczyć pojawienie się problemów ze słuchem
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.