Nowa wersja platformy, zawierająca wyłącznie zasoby pełnotekstowe, jest już dostępna.
Przejdź na https://bibliotekanauki.pl
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 2

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
PL
Teoria „płotków”, czyli przeszkód jest powszechnie stosowana, przy tworzeniu systemów kombinowanego utrwalania produktów żywnościowych polegających na wykorzystaniu synergistycznego działania wielu czynników, powodujących hamowanie rozwoju drobnoustrojów. Przeszkodami są czynniki inaktywujące mikroorganizmy, takie jak np. aktywność wody (aw), pH czy potencjał redox (Eh), czy dodatek substancji bioaktywnych, które mogą uszkodzić kilka lub przynajmniej jeden z mechanizmów homeostatycznych mikroorganizmów. W oparciu o tę teorię opracowano biokompozytowy hydrozol, zawierającego w swym składzie takie substancje bioaktywne jak: chitozan, lizozym i nanokoloid srebra. Substancje te zastosowano w 3 różnych stężeniach w zolach, wytwarzanych na bazie hydroksypropylometylocelulozy. Eksperymental-ne biokompozyty oceniono pod kątem stabilizowania barwy mięsa pokrytego hydrozolami oraz standaryzacji procesu podsuszania kiełbas podczas ich chłodniczego przechowywania.
PL
Produkcja żywności pochodzenia naturalnego jest trendem, obowiązującym producentów do stosowania naturalnych konserwantów, takich jak: bakteriocyny lub związków pochodzenia roślinnego lub zwi erzęcego. W pracy weryfikowano właściwości przeciwutleniające i antymikrobiologiczne hydrozoli zawierających substancje aktywne biologicznie pochodzenia roślinnego, zwierzęcego i mikrobiologicznego. Wykorzystano nizynę, lizozym oraz mieszaninę lizozymu i cystatyny. Ekstrakt rozmarynu i ekstrakt czosnku stanowiły substancje pochodzenia roślinnego. Składnikiem bazowym eksperymentalnych hydrozoli była hydroksypropylometyloceluloza. Uzyskane wyniki weryfikowano w odniesieniu do syntetycznego konserwantu – heksametylenotetraminy. Aktywność antyoksydacyjną analizowano jako zdolność wymiatania wolnych rodników metodą DPPH. O właściwościach antymikrobio logicznych doświadczalnych biokompozytów wnioskowano w oparciu o wyniki testu dyfuzyjnego wobec Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus aureus i Candida albicans. Ekstrakt rozmarynu wykazywał największą aktywność przeciwutleniającą (28 mg Troloxu/ml). Najszersze spektrum hamowania drobnoustrojów oznaczono dla nizyny. Największą strefę hamowania wzrostu wobec Staphylococcus aureus oraz Candida albicans (odpowiednio: ok. 480 mm2 i ok.80 mm2) stwierdzono dla biokompozytów sporządzonych z dodatkiem nizyny lub lizozymu. Spośród analizowanych substancji biologicznie aktywnych pochodzenia roślinnego, jedynie ekstrakt rozmarynu wykazywał działani e inhibujące wobec bakterii Gram dodatnich i drożdży.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.