Niniejszy artykuł poświęcony jest spostrzeżeniom tajwańskich studentów na temat błędów w mówieniu po angielsku. Celem badania jest dogłębniejsze zrozumienie przekonań towarzyszącym tej grupie uczących się i zmniejszenie bariery nieporozumień mogących pojawić się pomiędzy nimi a ich lektorami, w przypadku gdy ci reprezentują odmienne kręgi kulturowe. Sygnały niewerbalne wysyłane przez tajwańskich studentów, towarzyszące potknięciom językowym, bywają często mylnie interpretowane przez nauczycieli nieznających azjatyckiego podłoża kulturowego, zdominowanego przez światopogląd kolektywny. Tajwańczycy bywają postrzegani jako spokojni i nieśmiali, lecz, jak wykazuje analiza ich wypowiedzi, w rzeczywistości jedynie maskują niezwykle żywe uczucia wstydu i porażki, gdyż popełnienie błędu kojarzy się większości z nich z utratą twarzy i zagrożeniem ich pozycji w grupie. Myślą przewodnią tekstu jest umożliwienie lektorom zachodnich języków obcych lepszego wglądu w świat odczuć ich tajwańskich podopiecznych i zachęcenie do tworzenia na zajęciach atmosfery wzajemnego zrozumienia i zaufania.
EN
The main purpose of this article is to examine the Taiwanese EFL learners’ perceptions of errors in speaking in order to better understand this group of students and reduce the barrier of unnecessary misinterpretations and incorrect judgments of one’s behavior. Non-verbal signs sent by Taiwanese students committing errors can be misleading if one is not familiar with the basic principles underlying this Asian culture, strongly conditioned by collectivism. Often labelled as quiet and shy, Taiwanese language learners actually experience a high level of anxiety, since making an error is seen as a face-threatening act. The author looks closer at the reasons conditioning their attitudes and suggests possible solutions to overcome the problems discussed.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.