The Cu and Zn contents in spring wheat gram after the application of sewage sludge and elemental sulphur were studied in a one-year pot experiment, which included six variants: 1) control (not fertilised), 2) farmyard manure, 3) sewage sludge, 4) elemental sulphur, 5) farmyard manure + elemental sulphur, 6) sewage sludge + elemental sulphur. Farmyard manure and sewage sludge were applied late in summer (24m August 2004), in doses of 32 g dry matter and elemental sulphur in a dose of 0.42 g per pot containing 6 kg of soil. The application of farmyard manure and sewage sludge raised significantly the yield of wheat gram in comparison with the control; sewage sludge significantly more than farmyard manure. Elemental sulphur did not affect the grain yield. The Cu content in wheat gram rose significantly after the application of sewage sludge while farmyard manure had no effect. The application of elemental sulphur significantly reduced the Cu content in wheat gain. The Zn content in wheat grain rose significantly after the application of sewage sludge, too. Farmyard manure and elemental sulphur did not affect the Zn content in wheat gram. The highest copper and zinc content (after sewage sludge application) in wheat gram amounted to only 3% and about 50%, respectively, of fheir maximum tolerated levels in cereals used for food production. Although the application of elemental sulphur increased significantly the value of exchangeable soil acidity, the content of available Cu and Zn in the soil was not affected. Even if lowered, the values of soil pH remained still in the alkali area. The exchangeable soil acidity decreased significantly after the application of farmyard manure and sewage sludge. The Cu and Zn contents were significantly higher after the application of sewage sludge. The absolute values of Cu and Zn contents in soil in all variants did not exceed the limit values and were ten times and four times lower than the tolerable value.
PL
W jednorocznym doświadczeniu wazonowym badano zawartość Cu i Zn w ziarnie pszenicy jarej po zastosowaniu osadu ściekowego i siarki elementarnej. Doświadczenie obejmowało sześć wariantów: 1) kontrola (bez nawożenia), 2) obornik, 3) osad ściekowy, 4) siarka elementarna, 5) obornik + siarka elementarna, 6) osad ściekowy + siarka elementarna. Obornik i osad ściekowy zastosowano późnym latem (24 sierpnia 2004 r.), w ilości 32 g suchej masy, a siarkę elementarną stosowano w dawce 0,42 g na wazon mieszczący 6 kg gleby. Stosowanie obornika i osadu ściekowego zwiększyło znacznie plon ziarna pszenicy w porównaniu z obiektem kontrolnym, przy czym osad ściekowy istotnie bardziej niż obornik. Siarka elementarna nie miała wpływu na plon ziarna. Zawartość Cu w ziarnie pszenicy istotnie wzrosła po zastosowaniu osadu ściekowego, podczas gdy obornik nie miał wpływu na jej poziom. Stosowanie siarki elementarnej znacznie zmniejszyło zawartość Cu w ziarnie pszenicy. Zawartość Zn w ziarnie pszenicy także istotnie zwiększyła się po zastosowaniu osadu ściekowego. Obornik i siarka elementarna nie miały wpływu na zawartość Zn w ziarnie pszenicy. Po zastosowaniu osadu ściekowego, największe zawartości miedzi i cynku w ziarnie pszenicy wynosiły odpowiednio tylko do 3% i około 50% ich maksymalnych dopuszczalnych ilości w zbożach wykorzystywanych do produkcji pasz. Chociaż stosowanie siarki elementarnej istotnie zwiększało wartość kwasowości wymiennej, nie wpłynęło to na zawartość przyswajalnych form Cu i Zn w glebie. Nawet jeśli wartość pH obniżała się, odczyn gleby nadal utrzymywał się w zakresie alkalicznego. Kwasowość wymienna gleby istotnie zmniejszała się po zastosowanie obornika i osadu ściekowego. Zawartości Cu i Zn były znacznie większe po zastosowanie osadu ściekowego. Całkowite zawartości Cu i Zn w glebie wszystkich wariantów nie przekraczały wartości granicznych i były odpowiednio 10 razy i 4 razy mniejsze niż wartości dopuszczalne.
The Cu and Zn contents in grass forage of the genus hybrid Perun (Lolium multiflorum Lam. x Festuca pragensia Huds.) were studied in a two-year pot experiment, which included five variants: control (not fertilised), sewage sludge, sewage sludge + elemental sulphur, sewage sludge + milled limestone, sewage sludge + elemental sulphur + milled limestone. Sewage sludge, elemental sulphur and milled limestone were applied before sowing in doses of 32 g dry matter, 1 g and 2.5 g per pot, respectively. The Cu and Zn contents in grass forage and dry matter yields were significantly higher in the first year of sewage sludge applications, elemental sulphur and milled limestone and in the first cuts. Applications combining sewage sludge with elemental sulphur or milled limestone had a significant effect only on hay yields; fertilisation did not considerably affect the variability in Cu and Zn contents. The fertilised variants resulted, on average, in 86% higher yields in the first year and 43% higher yields in the second year of investigations. Soil application of sludge only moderately increased the Cu and Zn contents in grass forage. An addition of elemental sulphur however did not markedly increase these concentrations. The relatively higher content of Zn was associated with its higher content in the sewage sludge (it contained 75% of the EU limit). The application of elemental sulphur did not increase the content of available forms of Cu and Zn every year withdrawn from the soil after the second cut, with the exception of the first year when the Zn content increased by less than one fourth. This is in accord with the finding that after the application of elemental sulphur the exchangeable soil pH reaction declined insignificantly. After joint application of elemental sulphur and milled limestone the availability of Cu and Zn for the plants considerably decreased. The absolute values of the Cu and Zn content in the soil in all variants in both years did not exceed the limit values.
PL
W dwuletnim doświadczeniu wazonowym badano zawartość Cu i Zn w paszy z trawy Perun, mieszańca międzyrodzajowego (Lolium multiflorum Lam. x Festuca pragensia Huds.). Doświadczenie obejmowało pięć wariantów: kontrola (bez nawożenia), osad ściekowy, osad ściekowy + siarka elementarna, osad ściekowy + wapień mielony, osad ściekowy + siarka elementarna + wapień mielony. Osad ściekowy, siarkę elementarną i wapień mielony stosowano przed siewem odpowiednio w dawkach: 32 g s.m., 1 g i 2,5 g na wazon. Zawartość Cu i Zn w paszy z trawy i plon suchej masy były znacznie większe w pierwszym roku stosowania osadu ściekowego, siarki elementarnej i wapienia mielonego oraz w pierwszych pokosach. Łączne stosowanie osadu ściekowego i siarki elementarnej lub wapienia mielonego miało znaczny wpływ tylko na ilość plonu siana, a nawożenie nie oddziaływało znacząco na zmienność zawartości Cu i Zn. Warianty nawozowe skutkowały większymi plonami, średnio o 86% w pierwszym roku i o 43% w drugim roku badań. Doglebowe stosowanie osadów tylko w umiarkowanym stopniu zwiększało zawartości Cu i Zn w paszy z trawy, a dodatek siarki elementarnej nieznacząco zwiększał ich zawartość. Względnie większa zawartość Zn była związana z jego większą zawartością w osadzie ściekowym (osad zawierał 75% wartości granicznej wg UE). Stosowanie siarki elementarnej nie zwiększało zawartości przyswajalnych form Cu i Zn ekstrahowanych z gleby w każdym roku po drugim pokosie, z wyjątkiem pierwszego roku, gdy zawartość Zn zwiększyła się o mniej niż o jedną czwartą. Pozostaje to w zgodzie ze stwierdzeniem, że po stosowaniu siarki elementarnej kwasowość wymienna gleby znacznie zwiększała się. Po łącznym stosowaniu siarki elementarnej i wapienia mielonego przyswajalność Cu i Zn dla roślin istotnie zmniejszała się. Bezwzględna zawartość Cu i Zn w glebie wszystkich wariantów w obydwu latach nie przekraczała wartości granicznych.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.