Principles and rules given in the standard EN 1990 "Basis for structural design" are interpreted and supplemented for steel structures. The distribution parameters of basic variables are identified by means of calibration rules disclosed in the EN 1990. Differentiated reliability classes and working life categories are analysed for the log-normal variables. Optional reliability measures are analysed: the global safety factor Gamma, the global safety index Beta and the hazard ratio k. Three methods of verification of structural safety are available: the partial factor design amendable thanks to Beta-index checking, the conventional Beta-theory and a new hybrid k-theory. Both requirements: Beta=const and kr = ke for resistance R and action effect E will be satisfied when the hybrid k--method is applied. The new k-method emanates from the optimum safety theory where a constant hazard ratio k has been given for each reliability class. The k-theory delimits responsibility fields of the relevant individuals.
PL
Zasady i reguły podane w normie PN-EN 1990 "Eurokod. Podstawy projektowania konstrukcji" interpretuje się i uzupełnia dla konstrukcji stalowych. Identyfikuje się parametry rozkładu zmiennych podstawowych przy zastosowaniu reguł kalibracji Eurokodu. Analizuje się klasy niezawodności i kategorie okresów projektowych dla rozkładów normalnych Gaussa i log-normalnych. Porównuje się opcjonalne miary niezawodności: globalny wskaźnik bezpieczeństwa Beta i ryzyko przekroczeń k. Przedstawia się trzy metody sprawdzania bezpieczeństwa konstrukcji: metodę współczynników częściowych uzupełnioną sprawdzeniem wskaźnika Beta, konwencjonalną metodę Beta i nową, "hybrydową" metodę k, która spełnia obydwa warunki: Beta = const i kr = ke dla nośności i efektu obciążeń E. Metoda k wynika z optymalizacji bezpieczeństwa konstrukcji i w swej oryginalnej wersji zakłada ryzyko stałe w klasie niezawodności. Teoria rozgranicza zakresy odpowiedzialności za bezpieczeństwo.
Rachunek macierzowy użyto do sprawdzania bezpieczeństwa przekrojów poprzecznych i prętów stalowych ram przesuwnych. Zastosowano półprobabilistyczną metodę Eurokodu 1 i Eurokodu 3, z tym że wprowadzono nową formułę dopełnienia przechyłu słupów, nowe macierze kojarzenia obciążeń i współdziałania sił wewnętrznych. Uwzględniono opcję obliczeń probabilistycznych według dwóch różnych kryteriów bezpieczeństwa.
EN
Matrix calculus is used to safety verification of cross-sections and members of steel sway frames. Semiprobabilistic rules of the Eurocode 1 and Eurocode 3 are applied but a new formula for sway amplification and new matrices of load combination and load effect interaction are introduced. Optional probabilistic methods are applicable with two different safety criteria.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.