Warianty tytułu
Języki publikacji
Abstrakty
The following paper aims to show that explanation of Pseudo‑Dionysius’ identity has importance to the interpretation of the Corpus Dionysiacum philosophy. I investigate the turn in the Dionysian issue that took place in the history of research on the author’s true identity: from plain recognition of Dionysius first‑century authorship, through its negation, back to acknowledgement of his relation to the times of Apostles as significant. The first part of the paper includes introduction into chosen aspects of the history of the research into the Corpus Dionysiacum author’s identity. The closing part refers to the conception of the contemporary scholars Ch. M. Stang and W. Riordan, who have tried to understand the meaning of the unknown author’s pseudonym as important to interpretation of all his writings.The scholars’ assumption is to reveal that the author and his work arecomplementary elements, and that separation causes some loss.
Słowa kluczowe
Wydawca
Czasopismo
Rocznik
Numer
Strony
231-245
Opis fizyczny
Twórcy
autor
- Jagiellonian University, Kraków
Bibliografia
- The Greek text of the corpus is edited by B. Corderius in: Migne J. P., 1857, Patrologiae Cursus Completus, Series Graeca III, Paris.
- The critical edition:
- Pseudo‑Dionysius Areopagita, 1991, Corpus Dionysiacum II (CH – De coelesti hieraechia, EH – De ecclesiastica hierarchia, MT – De mystica teologia, Ep –Epistulae), ed. G. Heil, A. M. Ritter, Berlin – New York.
- Pseudo‑Dionysius Areopagita, 1996, Corpus Dionysiacum I (DN – De divinis nominibus), ed. B. R. Schula, Berlin.
- Pseudo‑Dionizy Areopagita, 2005, Pisma teologiczne, tłum. M. Dzielska, Kraków.
- Pseudo‑Dionysius, 1988, The complete works, trans. C. Luibheid, P. Rorem, New Jersey (The Classics of Western Spirituality).
- Théry, P. G, 1932, Études Dionysiennes, vol. 1‑2, Paris (Études de Philosophie Médiévalle).
- Marcus Tullius Cicero, 1914, De finibus bonorum et malorum, ed. T. E. Page,W. H. D.Rouse, London – New York: (The Loeb Classical Library).
- Cyceron, 1961, O najwyższym dobru i złu, Paradoksy stoików, Rozmowy tuskulańskie, tłum. W. Kornatowski, J. Śmigaj, Warszawa.
- Johannes Scotus Eriugena, De divisione naturae, Patrologia Latina, vol. 122, ed. Henricus Josephus Floss, Patrologiae Cursus Completus: Series Latina, ed. J. P. Migne, Paris: 1855‑1895; reprinted: Turnhout, n.d.
- Hilduin, 1851, Passio sanctissimi Dionysii, Patrologia Latina, 106, 23‑50, Patrologiae Cursus Completus: Series Latina, ed. J. P. Migne, Paris.
- Thomas Aquinas, 1950, Sancti Thomae Aquinatis in librum Beatii Dionysii De divinis nominibus expositio, ed. C. Pera, Taurini–Romae.
- Thomas Aquinas, 2002, Super librum de causis exposition, 2. éd. corr. Thomas d’Aquin, texte latin édité et introduit par H.D. Saffrey, Paris.
- von Balthasar H. U., 1995, The glory of theLord,vol. 2: Studies in theological style: clerical styles, Edinburgh.
- Beierwaltes W., 2003, Platonizm w chrześcijaństwie, tłum. P. Domański, Kęty.
- Copleston F., 2000, Historia filozofii, t. 2, tłum. S. Zalewski, Warszawa.
- Creuzer F., 1822, Initia philosophiae ac theologiae ex platonicis fontibus ducta sive Procli Diadochi et Olimpiodori in Platonis Alcibiadem Commentarii, vol. 3, Francofurti ad Moenum.
- J. Daillé, 1666, Descriptis quae sub Dionysii Areopagitae et Ignatii Antiocheni nominibus circumferuntur libri duo, Genevae.
- Engelhardt J. G. T., 1820, Dissertatio de Dionysio Areopagita plotinizante praemissis observationibus de historia theologiae mysticae rite tractanda, Erlangen.
- Hadot P., 1987, Exercices spirituels et philosophie antique, Paris 1987. Polish translation: Filozofia jako ćwiczenie duchowe, trans. P. Domański, Warszawa 2003.
- Hathaway R. F., 1969, Hierarchy and the definition of order in the letters of Pseudo‑Dionysian writings, The Hague.
- Koch H., 1895, ‘Proklusals Quelle des Pseudo‑Dionysius Areopagita in der Lehre von Bösen’, Philologus, 54, pp. 438‑454.
- Louth A., 2001, Denys the Areopagite, London – New York.
- Manikowski M., 2006, Pierwsza Zasada, Świat stworzony i drogi poznania. Pseudo‑Dionizy Areopagita – jego filozofia i teologia, Kraków.
- Montet L., 1848, Des Livres du Pseudo‑Denys l’Aréopagite, Paris.
- Perczel I., 2009, ‘The earliest Syriac reception of Dionysius’, [in:] S. Coakley, Ch. M. Stang (eds.), Re‑thinking Dionysius the Areopagite, Chichester, pp. 27‑42.
- Perl E. D., 2005, ‘Chapter 98. Pseudo‑Dionysius’, [in:] J. J. E. Gracia, T. B. Noone (eds.), A companion to philosophy in the Middle Ages, Malden, pp. 540‑549.
- Reale G., 1999, Historia filozofii starożytnej, t. 4, trans. E. I. Zieliński, Lublin.
- Riordan W., 2008, Divine Light. The theology of Denys the Areopagite, San Francisco.
- Rorem P., 1993, A commentary on the Texts and an Introduction to Their Influence, Oxford.
- Rorem P., 2005, Eriugena’s commentary on the Dionysian celestial hierarchy, Toronto.
- Sherwood P., 1957, Dictonanarie de spiritualité, t. 3, Paris.
- Stang Ch. M., 2008, “No longer I”: Paul, Dionysius the Areopagite, and the Apophasis of the Self, Cambridge.
- Stang Ch. M., 2009, ‘Dionysius, Paul and the significance of the pseudonym’, [in:] S. Coakley, Ch. M. Stang (eds.), Re‑thinking Dionysius the Areopagite, Chichester, pp. 11‑25.
- Stang Ch. M., 2012, Apophasis and pseudonymity in Dionysius the Areopagite: “No longer I”, New York.
- Stępień T., 2010, Pseudo‑Dionizy Areopagita – Chrześcijanin i platonik. Polemiczne aspekty pism Corpus Dionysiacum w kontekście mowy św. Pawła na Areopagu (Dz 17, 22‑31), Warszawa 2006.
- Stępień T., 2012, ‘Droga do niewiedzy Pseudo‑Dionizego Areopagity’, Otwarte Seminaria z Filozofii Mistyki, [on‑line:] http://materialy.wmsd.waw.pl/Filozofia/Filozofia_Mistyki/2011‑2012/28‑02‑2012_Tomasz_Stepien/Filozofia_Mistyki_Tomasz_Stepien_2012‑02‑28.mp3 (accessed: Feb. 28, 2012).
- Stilgmayr J., 1894, ‘Das Aufkommen der Pseudo‑Dionysischen Schriften und ihr Eindringen in die christliche Literaturbis und Laterankonzil 649. Einzweiter Beitrag zur Dionysiusfrage’, Jahresbericht des öffentlichen Privatgymnasiums an der Stella Matutina zu Feldkirch, 4, pp. 3‑96.
- Stilgmayr J., 1895, ‘Der Neuplatoniker Proclus als Vorlage des sogenannten Dionysius Areopagita in der Lehrevom Übel’, Historisehes Jahrbuch, 16, pp. 253‑273, 721‑748.
- Vacherot E., 1851, Histoire critique de l’école d’Alexandrie, t. 3, Paris.
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.desklight-b7f6b802-f342-41d2-9e55-05e1e68ad7aa