Czasopismo
Tytuł artykułu
Autorzy
Wybrane pełne teksty z tego czasopisma
Warianty tytułu
Języki publikacji
Abstrakty
Zawsze zastanawiało mnie, dlaczego w starym Krakowie rzeźby gotyckie i barokowe, które przetrwały kilka stuleci, tak gwałtownie, na naszych oczach, zaczęły się rozsypywać. Gdy głębiej zacząłem studiować przyczyny tych zniszczeń okazało się, że dopiero od kilkudziesięciu lat zmienione zostało paliwo w tysiącach pieców i kotłów na Starówce krakowskiej - drewno zostało zastąpione tam węglem na pełną skalę dopiero po II wojnie światowej. A więc agresywne związki siarki, uwalniane do atmosfery przy spalaniu tego paliwa kopalnego, atakowały słynne rzeźby dopiero od kilkudziesięciu lat. Przedtem, przez wieki, paliwem używanym do opalania mieszkań było drewno, a ono zawiera jedynie śladowe ilości związków siarki. Warto uświadomić sobie, że aż do XIX wieku ludzkość czerpała energię niemal wyłącznie z odnawialnych źródeł energii - z drewna, z wiatru, z wody. Dla przykładu, na Górnym Śląsku wydobycie węgla w roku 1800 wynosiło zaledwie 40 tys. ton i dopiero w 1850 r. przekroczyło poziom 1 mln t/rocznie, a w roku 1880 poziom 10 mln t/rocznie. Niemal cała produkcja tego wysokokalorycznego, cennego paliwa, wykorzystywana była w miejscowym przemyśle hutniczym i metalurgicznym. Dopiero w roku 1900 kopalnie Górnego Śląska dostarczyły 30 mln ton węgla. Era drewna i wody jako źródeł energii dla przemysłu dobiegała końca. Natomiast w wielu gospodarstwach domowych nie tylko na wsiach, ale i w miastach drewno na opał używane było powszechnie aż do II wojny światowej.
Rocznik
Tom
Strony
9-12
Opis fizyczny
.
Twórcy
autor
- Fundacja EkoFundusz Warszawa
Bibliografia
Typ dokumentu
Bibliografia
Identyfikatory
Identyfikator YADDA
bwmeta1.element.baztech-article-LOD9-0004-0001