Przyjęcie bez zgody do szpitala psychiatrycznego osoby chorej psychicznie niezdolnej do samodzielnej egzystencji – glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 22 czerwca 2018 r., II csk 22/18

• Authors: Jan Ciechorski

Title variants

EN

Admitting a mentally ill person incapable of independent existence to a psychiatric hospital without consent – gloss to the decision of the supreme court

Abstracts

EN

The conditions for compulsory admission to a psychiatric hospital under Art. 29 of the Mental Health Act apply only to the person to be admitted, they lack the element of protection of third parties (as opposed to admission under Articles 23 and 24 of this Act). Due to the fact that any admission without consent to a psychiatric hospital constitutes an interference with fundamental human rights (the right to freedom and to decide about one’s life), the provisions authorizing such admission must be strictly interpreted. Art. 29 provides for two groups of reasons for admission without consent: 1) counteracting the deterioration of health and 2) its improvement. Due to the fact that placement in a psychiatric hospital is the most onerous way of treating the patient, the guardianship court is obliged to consider whether less drastic methods of therapy will not be effective in such a case.

PL

Przesłanki przymusowego przyjęcia do szpitala psychiatrycznego na podstawie art. 29 ustawy o ochronie zdrowia psychicznego dotyczą wyłącznie osoby, która ma zostać przyjęta, brak w nich elementu ochrony osób trzecich (w przeciwieństwie do przyjęcia na podstawie art. 23 i 24 tej ustawy). Z uwagi na to, że każde przyjęcie bez zgody do szpitala psychiatrycznego stanowi ingerencję w podstawowe prawa człowieka (prawo do wolności i decydowania o swoim życiu), przepisy uprawniające do takiego przyjęcia muszą być interpretowane ściśle. Art. 29 przewiduje dwie grupy przesłanek umożliwiających przyjęcie bez zgody: 1) przeciwdziałanie pogarszaniu się stanu zdrowia oraz 2) jego poprawę. Z uwagi na to, że umieszczenie w szpitalu psychiatrycznym stanowi najbardziej uciążliwy sposób leczenia pacjenta, sąd opiekuńczy ma obowiązek rozważyć, czy mniej drastyczne sposoby terapii nie będą w takim przypadku skuteczne

Keywords

PL

przyjęcie bez zgody; zakaz wykładni rozszerzającej; przymusowe leczenie psychiatryczne

EN

admission without consent; prohibition of broad interpretation; compulsory psychiatric; treatment

• Publisher: Akademia Humanitas
• Journal: Roczniki Administracji i Prawa
• Year: 2021
• Volume: 1
• Issue: XXI
• Pages: 307-314

Dates

published

2021

Contributors

author

Jan Ciechorski

References

• Ciechorski J., Glosa do postanowienia Sądu Najwyższego z dnia 11 maja 2012 r., II CSK 678/11, PiM 1-2/2013.
• Ciechorski J., Prawa pacjenta szpitala psychiatrycznego – zarys problematyki, PiM 1/2017,
• Dąbrowski S., Kubicki L., Ustawa o ochronie zdrowia psychicznego. Przegląd ważniejszych zagadnień, Warszawa 1995.
• Pawłowski T., Kiejna A., Rymaszewska J., Hospitalizacja bez zgody jako źródło odczuwania przymusu, PP 1/2005.
• System Prawa Medycznego, t. II: Szczególne świadczenia zdrowotne, red. L. Bosek, A. Wnukiewicz-Kozłowska, Warszawa 2018.

Identifiers

DOI

10.5604/01.3001.0015.2577

Biblioteka Nauki

2054230