„Przemoc przemieniła się w cierpienie”. Weilowska pasja według Cristiny Campo

• Authors: Małgorzata Ślarzyńska

Title variants

EN

“Violence Transformed into Suffering”. Weil’s Passion According to Cristina Campo

Abstracts

EN

The subject of the presented text is suffering according to the philosophical perspective of Simone Weil (1909–1943) as well as a reflection of this issue in the works of the Italian author Cristina Campo (1923–1977), with particular focus on her essays. Campo, who played a key role in the reception of Simone Weil’s writings in Italy, was the translator of many of the French thinker’s texts, most notably the essay L’Iliade, ou le poème de la force and the drama Venice sauvée. These works, as well as the essay L’amour de Dieu et le malheur, became the object of analysis dealing with unhappiness, suffering, and the question of force. The distinction made by the French thinker between unhappiness (malheur) and suffering (souffrance) proved to be particularly essential as was the case of her reflection on the double-edged and destructive impact of force. Convergences in Weil’s and Campo’s reflections on suffering are shown, i.a. upon the basis of the Italian author’s essays, such as Gli imperdonabili, Les sources de la Vivonne, Parco dei cervi, Gravità e la grazia nel Riccardo II, and Sensi soprannaturali. The presented text also considers the vast correspondence of the Italian author.

PL

Tematem tekstu jest cierpienie w ujęciu filozoficznym Simone Weil (1909–1943), jak również odzwierciedlenie tego zagadnienia w twórczości włoskiej pisarki Cristiny Campo (1923–1977), ze szczególnym uwzględnieniem jej esejów.  Campo, która odegrała we Włoszech kluczową rolę w recepcji twórczości Simone Weil, była tłumaczką wielu tekstów francuskiej myślicielki, przede wszystkim eseju L’Iliade, ou le poème de la force i dramatu Venice sauvée. Teksty te, jak również esej L’amour de Dieu et le malheur, stały się obiektem analizy jako źródła dotyczące nieszczęścia, cierpienia oraz problematyki siły. Szczególnie istotne okazało się rozróżnienie, jakie francuska myślicielka czyni między nieszczęściem (malheur) i cierpieniem (souffrance), oraz jej refleksja dotycząca obusiecznego i niszczycielskiego działania siły. Ukazane zostały zbieżności w refleksji Weil i Campo na temat cierpienia, m.in. na podstawie esejów włoskiej pisarki, jak Niewybaczalni (Gli imperdonabili), Les sources de la Vivonne, Parco dei cervi, Gravità e la grazia nel „Riccardo II”, Sensi soprannaturali. W tekście uwzględniono także bogatą korespondencję włoskiej pisarki.

Keywords

PL

Cristina Campo; Simone Weil; cierpienie; malheur; souffrance

EN

Cristina Campo; Simone Weil; suffering; malheur; souffrance

• Publisher: Polska Akademia Nauk. Instytut Sztuki PAN
• Journal: Konteksty - Polska Sztuka Ludowa
• Year: 2025
• Volume: 348
• Issue: 1
• Pages: 17-25

Dates

published

2025

Contributors

author

Małgorzata Ślarzyńska

• Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

• https://orcid.org/000000015948698X

References

• Campo C., Caro Bul. Lettere a Leone Traverso (1953–1967), Adelphi, Milano 2007, s. 55.
• Campo C., Gli imperdonabili, Adelphi, Milano 1987.
• Campo C., Il mio pensiero non vi lascia. Lettere a Gianfranco Draghi e ad altri amici del periodo fiorentino, Adelphi, Milano 2011.
• Campo C., La Tigre Assenza, Adelphi, Milano 1991.
• Campo C., Lettere a Mita, Adelphi, Milano 1999.
• Campo C., Niewybaczalni, przeł. M. Ślarzyńska, „Fraza” 2023, nr 4 (122).
• Campo C., Prefazione w: S. Weil, Venezia salva, Milano 1987
• Campo C., Sotto falso nome, Adelphi, Milano 1998.
• Campo C., Un ramo già fiorito. Lettere a Remo Fasani, red. M. Pertile, Marsilio, Venezia 2010.
• Ceronetti G., Cristina C., w: C. Campo, Gli imperdonabili, Adelphi, Milano 1987, s. XV.
• Cwietajewa M., Sztuka w świetle sumienia, w: eadem, Dom koło Starego Pimena, przeł. S. Pollak, Warszawa 1971.
• Czaja D., Spojrzenie przez Judasza (ciemne teologie Borgesa), w: idem, Blask ciemnieje. Lektury hermeneutyczne, Pasaże, Kraków 2022.
• De Stefano C., Belinda e il mostro. Vita segreta di Cristina Campo, Adelphi, Milano 2002.
• Draghi G., Ragioni di una forza in Simone Weil, Edizioni Salvatore Sciascia, Roma 1958.
• Farnetti M., Cristina Campo, Tufani, Ferrara 1996.
• Fornaro S., L’“Iliade” sacra di Cristina Campo e Simone Weil, „Levia Gravia” 2018, nr XX.
• Herling-Grudziński G., Dziennik pisany nocą, t. 3 (1993-2000), Wydawnictwo Literackie, Kraków 2012,
• Herling-Grudziński G., Wenecja ocalona, w: S. Weil, Wenecja ocalona, przeł. A. Wodnicki.
• Holoka J. P., Introduction, w: idem, Simone Weil’s ‘The Iliad or The Poem of Force’: A Critical Edition, Peter Lang, New York 2003.
• Luzi M., A guisa del congedo. Una religione dell’armonia del mondo, w: Per Cristina Campo, s. 238.
• Miłosz Cz., Wyznania tłumacza, w: S. Weil, Wybór pism, przeł. Cz. Miłosz, Biblioteka „Kultury”, tom XXXIII, Intytut Literacki, Paryż 1958.
• Pétrement S., La vita di Simone Weil, przeł. M. C. Sala, Adelphi, Milano 1994.
• Pieracci Harwell M., Intervista a Margherita Pieracci Harwell, w: F. Negri, La passione della purezza. Simone Weil e Cristina Campo, Il Poligrafo, Padova 2005.
• Ślarzyńska M., Cristina Campo e la ricezione di Gustaw Herling-Grudziński in Italia, „Italica Wratislaviensia” 2020, nr 11(1), s. 215–233.
• Ślarzyńska M., W lustrze przekładu. Translatorska biografia Cristiny Campo, „Przekładaniec” 2023, nr 47.
• Ślarzyńska M., Wyspa na wyspie. Cristina Campo czyta opowiadania Gustawa Herlinga-Grudzińskiego, „Teksty Drugie” 2020, nr 6, s. 410-422 (tutaj też znalazł się pierwszy przekład tekstu Cristiny Campo na język polski: C. Campo, Wieża i wyspa, przeł. M. Ślarzyńska, „Teksty Drugie” 2020, nr 6, s. 415-422).
• Weil S., Attende de Dieu. S. Weil, L’amore di Dio e la sventura, w: eadem, Attesa di Dio, przeł. M. C. Sala, Adelphi, Milano 2008, przekład polski: S. Weil, Miłość Boga a nieszczęście, w: Sens choroby. Sens śmierci. Sens życia, red. H. Bortnowska, Kraków 1993.
• Weil S., Iliada, czyli poemat o sile, przeł. A. Olędzka-Frybesowa, „Przegląd Polityczny” 2022, nr 172.
• Weil S., Iliada, czyli poemat o sile, przeł. A. Olędzka-Frybesowa, „Przegląd Polityczny” 2022, nr 172, s.12.
• Weil S., L’Iliade poema della forza, przeł. C. Campo, w: eadem, La Grecia e le intuizioni pre-cristiane, przeł. M. Harwell Pieracci.
• Weil S., La condizione operaia, przeł. F. Fortini, Edizioni di Comunità, Milano 1952).
• Weil S., La persona e il sacro, w: I moralisti moderni, red. E. Zolla, Milano, Garzanti, 1959, s. 58‑64.
• Weil S., La source grecque, Gallimard, Paris 1953.
• Weil S., Lottiamo noi per la giustizia?, «Tempo presente», vol. I, no 8, novembre 1956, s. 605‑610.
• Weil S., Miłość Boga a nieszczęście, przeł. H. Malewska, w: Sens choroby. Sens śmierci. Sens życia, red. H. Bortnowska, Kraków 1993.
• Weil S., Notatki do «Wenecji ocalonej», w: eadem, Wenecja ocalona, przeł. A. Wodnicki, Wydawnictwo Austeria, Kraków 2007.
• Weil S., Quaderni, III, przeł. G. Gaeta, Adelphi, Milano 1988, s. 223; eadem, Quaderni, I, przeł. G. Gaeta, Adelphi, Milano 1982.
• Weil S., Quaderni, III, przeł. G. Gaeta, Adelphi, Milano 1988.
• Zamboni C., Trasposizioni di immagini. Le traduzioni da Simone Weil, “Cahiers d’études italiennes”, 2023, nr 36: «Con lievi mani». Sulle traduzioni di Cristina Campo nel centenario della nascita, red. N. Di Nino.
• Zolla E., Uscite dal mondo, Adelphi, Milano 1992.

Identifiers

DOI

10.36744/k.4287

Biblioteka Nauki

60290210