Wykorzystanie MÓWika do rozwoju komunikacji werbalnej i niewerbalnej – badania własne

• Authors: Ewelina Zając

Title variants

EN

Using MÓWik to develop verbal and non-verbal communication – own research

Abstracts

EN

The article is an attempt to synthetically present research on the language and communication skills of a person using the MÓWik alternative communication program. The article presents the case of a 13-year-old boy who started using a communication aid (AAC) in the form of MÓWik in his everyday life. As part of our own research, a diagnosis of the boy’s communication and cognitive abilities was carried out, which was carried out again after the end of the school semester in order to compare the boy’s communication abilities and draw conclusions about which skills developed the fastest.

PL

Artykuł jest próbą syntetycznego przedstawienia badań sprawności językowych i komunikacyjnych osoby wykorzystującej program do komunikacji alternatywnej MÓWik. W artykule zaprezentowany został przypadek 13-letniego chłopca, który rozpoczął w codziennym funkcjonowaniu wykorzystywanie pomocy komunikacyjnej (AAC) w postaci MÓWika. W ramach badań własnych przeprowadzona została diagnoza zdolności komunikacyjnych i poznawczych chłopca, która została ponownie wykonana po zakończeniu semestru szkolnego, aby porównać zdolności komunikacyjne chłopca i wyciągnąć wnioski, które umiejętności najszybciej się rozwinęły.

Keywords

PL

komunikacja alternatywna; AAC; MÓWik; niepełnosprawność intelektualna

EN

alternative communication; AAC; MÓWik; intellectual disability

• Publisher: Polskie Towarzystwo Logopedyczne
• Journal: Logopedia
• Year: 2024
• Volume: 53
• Pages: 291-302

Dates

published

2024

Contributors

author

Ewelina Zając

• Uniwersytet Łódzki Zakład Dialektologii Polskiej i Logopedii

• https://orcid.org/0000000250768347

References

• Billewicz G., Zioło B., 2010, Kwestionariusz badania mowy, Kraków.
• Kaczorowska-Bray K., 2012, Zaburzenia komunikacji językowej w grupie osób z niepełnosprawnością intelektualną, [w:] Diagnoza i terapia logopedyczna osób z niepełnosprawnością intelektualną, red. J.J. Błeszyński, K. Kaczorowska-Bray, Gdańsk, s. 36–60.
• Bogdanowicz M., 1991, Psychologia kliniczna dziecka w wieku przedszkolnym, Warszawa.
• Grabias S., 2014, Teoria zaburzeń mowy. Perspektywy badań, typologie zaburzeń, procedury postępowania logopedycznego, [w:] Logopedia. Teoria zaburzeń mowy, red. S. Grabias, M. Kurkowski, Lublin, s 15–71.
• Grycman M., 2003, Czym są wspomagające sposoby porozumiewania się, „Biuletyn Stowarzyszenia Mówić bez Słów”, nr 1.
• Grycman M., 2015, Sprawdź, jak się porozumiewam, Kwidzyn.
• Grycman M., 2014, Porozumiewanie się z dziećmi ze złożonymi potrzebami komunikacyjnymi, Kwidzyń.
• Grycman M., Kaczmarek B.B., 2014, Podręczny słownik terminów AAC (komunikacji wspomagającej i alternatywnej), Kraków.
• Luckasson R., Coulter D.L., Polloway E.A., Reiss S., Schalock R.S., Snell M.E., Spitalnik D.M., Stark J.A., 1992, Mental retardation. Definition, classification and system of supports, Washington.
• Jankosz M., 2017, Zaburzenia mowy a potrzeba porozumiewania się. O komunikacji alternatywnej i wspomagających, „Horyzonty Wychowania”, 16(38), s. 109–123.
• Jaszczuk J., Stępniewicz I., 2013, Co zamiast mowy? O komunikacji alternatywnej, [w:] Mówi się, czyli o wymowie i wymowności Polaków. Materiały z IX Forum Kultury Słowa, Szczecin, 9–11 października, Szczecin, s. 252–262.
• Jęczeń U., 2015, Postępowanie logopedyczne w przypadkach oligofazji, [w:] Logopedia. Standardy postępowania ogopedycznego, red. S. Grabias, J. Panasiuk, T. Woźniak, Lublin, s. 267–282.
• Kaczmarek L., 1953, Kształtowanie się mowy dziecka, Poznań.
• Maj Ł., 2022, Wspomagające i alternatywne metody komunikacji (augmentative and alternative methods of communication – AAC) w rozwijaniu funkcji poznawczych, „Logopedia”, 51(2), s. 335–349.
• Przebinda E., Michalik M., Grzelak E., 2024, Komunikacja wspomagająca i alternatywna (AAC)w praktyce logopedycznej i terapeutycznej, Gdańsk.
• Szurek M., 2014, Szczegółowa diagnoza logopedyczna dziecka z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu umiarkowanym jako podstawa skutecznej terapii, „Interdyscyplinarne Konteksty Pedagogiki Specjalnej”, 18, s. 165–180.
• Szurek M., 2023, Dekodowanie konstrukcji słowotwórczych przez dzieci w wieku przedszkolnym z niepełnosprawnością intelektualną w stopniu lekkim na tle normy rozwojowej, Łódź.
• Tarkowski Z., 2005, Mowa osób upośledzonych umysłowo i jej zaburzenia, [w:] Podstawy neurologopedii. Podręcznik akademicki, red. T. Gałkowski, E. Szeląg, G. Jastrzębowska, Opole, s. 553–568.
• von Tetzchner S., Martinsen H., 2002, Wprowadzenie do wspomagających i alternatywnych sposobów porozumiewania się, tłum. A. Loebel-Wysocka, J.Gałka-Jadziewicz, Warszawa.

Identifiers

DOI

10.24335/7a54-yb64

Biblioteka Nauki

62414937