Tacit knowledge jako kluczowy rodzaj wiedzy nie tylko dla młodego człowieka

• Authors: Marcin Bielecki

Title variants

EN

Tacit knowledge as a key type of knowledge not only for young person

Abstracts

EN

This article is of a review nature. The aspect of tacit knowledge, which is one of the types of knowledge, was mentioned. Particularly in view of the dynamic changes taking place in the field of observable reality, attention should be paid to the possibilities of promoting and developing an individual's personal resources, which in their nature is definitely tacit knowledge. In his work, the author presented the essence of knowledge, as well as the mentioned type, along with its values for the psychosocial development of an individual. He also referred to the school environment and the hidden school curriculum, which was narrow in relation to the tacit  knowledge described. The article is a conclusion related to the possibility of practical exemplification of this resource in the school space by promoting it.

Keywords

PL

tacit knowledge; wiedza; szkoła; zasoby

EN

tacit knowledge; knowledge; school; resources

• Publisher: Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie
• Journal: Forum Pedagogiczne
• Year: 2024
• Volume: 14
• Issue: 1
• Pages: 147-155

Dates

published

2024

Contributors

author

Marcin Bielecki

• Uniwersytet Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie

• https://orcid.org/0000000223159060

References

• Augustyniak J. (2017). Oczekiwania młodzieży wobec współczesnej szkoły, „Szkoła-Zawód-Praca”, (14), s. 141-152.
• Baumeister R.F., Leith K.P., Muraven M., Bratslavsky E. (1998). Self-regulation as a key to success in life. W: D. Pushkar, W.M. Bukowski, A.E. Schwartzman, D.M. Stack D.R. White (red.), Improving competence across the lifespan: Building interventions based on theory and research, New York: Plenum Press, s. 117-132.
• Bendkowski J. (2015). Tworzenie i transfer wiedzy w perspektywie ontologiczno-epistemologicznej, „Zeszyty Naukowe. Organizacja i Zarządzanie/Politechnika Śląska”, 85, s. 39-50.
• Berraies S., Hamza K.A., Chtioui R. (2021), Distributed leadership and exploratory and exploitative innovations: mediating roles of tacit and explicit knowledge sharing and organizational trust, „Journal of Knowledge Management”, 25 (5), s. 1287-1318.
• Beyer K. (2011). Wiedza jako kluczowy zasób w nowej gospodarce. „Studia i Prace Wydziału Nauk Ekonomicznych i Zarządzania”, 21, s. 7-16.
• Budnikowski A., Dabrowski D., Gąsior U., Macioł S. (2012). Pracodawcy o poszukiwanych kompetencjach i kwalifikacjach absolwentów uczelni – wyniki badania. „E-mentor”, 4(46), s. 4-17.
• Chmielecka E. (2004). Informacja, wiedza, mądrość. Co społeczeństwo wiedzy cenić powinno?, „Nauka i Szkolnictwo Wyższe”, 1/23, s. 7-18.
• Chmielewska-Banaszak D. (2010). Wiedza milcząca w nauce Koncepcja Michaela Polanyi'ego, „Zagadnienia Naukoznawstwa”, 1 (183), s. 13-26.
• Chodubski A. (2015). Jednostka a przemiany cywilizacyjne w perspektywie XXI wieku, „Civitas Hominibus”, 10, s. 17-28.
• Collins H. (2010). Tacit and explicit knowledge. Chicago: University of Chicago Press.
• Czerniawska E. (1999). Samoregulacja w uczeniu się. Modele teoretyczne, „Forum Psychologiczne”, 4(1), s. 3-17.
• Dereń A. M., Kudłaszyk A. (2011). Wiedza jako czynnik rozwoju współczesnego przedsiębiorstwa. „Zeszyty Naukowe/Wyższa Szkoła Oficerska Wojsk Lądowych im. gen. T. Kościuszki”, (2) s. 297-311.
• Dębska U., Guła-Kubiszewska H., Starościak W., Jagusz M. (2008). Z badań nad samoregulacją w uczeniu się, „Psychologia rozwojowa”, 13(2), s. 57-69.
• Drozdowski R., Zakrzewska A., Puchalska K., Morchat M., Mroczkowska D. (2010). Wspieranie postaw proinnowacyjnych przez wzmacnianie kreatywności jednostki, Warszawa: Wydawnictwo Polskiej Agencji Rozwoju Przedsiębiorczości.
• Dymek-Maciejewska M. (2018). Idealny pracownik? Kompetencje pozaformalne – oczekiwania i rzeczywistość, „Journal of Modern Science”, 37(2), s. 11-21.
• Dziwańska K. (2013). Wartości cenione przez młodzież – wybrane uwarunkowania społeczno-kulturowe, „International Letters of Social and Humanistic Sciences”, 7, s. 96-112.
• Fazlagić J.A. (2007). Zarządzanie wiedzą w szkole, Gdynia: Wydawnictwo GODN.
• Gacitúa R., Ma L., Nuseibeh B., Piwek P., De Roeck A.N., Rouncefield M., Sawyer P., Willis A., Yang H. (2009). Making tacit requirements explicit, 2009 Second International Workshop on Managing Requirements Knowledge IEEE, s. 40-44.
• Grabowski M., Zając A. (2009). Dane, informacja, wiedza-próba definicji. „Zeszyty Naukowe/Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie”, (798), s. 99-116.
• Heland-Kurzak K. (2020). Społeczne formy uczestnictwa i problem wiedzy milczącej: [H. Collins (2010). Tacit and Explicit Knowledge. Chicago and London: The University od Chicago Press, 202 s.], „Forum Pedagogiczne”, 10(1), s. 305-308.
• Janukowicz M. (2012). Transmisja wiedzy przedmiotowej – edukacyjną szansą czy brzemieniem? „Pedagogika. Studia i Rozprawy”, (21), s. 181-188.
• Karaś E., Piasecka-Głuszak A. (2013). Zarządzanie wiedzą–dlaczego tak ważne? „Nauki o zarządzaniu”, 4 (17) s. 45-60.
• Kmiecikowski W. (2018). Aksjologiczny zamęt wyzwaniem dla współczesnego człowieka, „Kultura–Społeczeństwo–Edukacja”, (1), s. 71-81.
• Konkel W. (2023). Oczekiwania młodego pokolenia na rynku pracy. „Zeszyty Studenckie „Nasze Studia” (13), s. 224-238.
• Krok E. (2007). Kluczowe aspekty zarządzania wiedzą. „Studia i Materiały Polskiego Stowarzyszenia Zarządzania Wiedzą”, 8, s. 91-97.
• Kucharska W., Erickson G.S. (2023). Tacit knowledge acquisition & sharing, and its influence on innovations: A Polish/US cross-country study, „International Journal of Information Management”, 71, 102647, s. 1-24.
• Lee Endres M., Endres S.P., Chowdhury S.K., Alam I. (2007). Tacit knowledge sharing, self‐efficacy theory, and application to the open source community. „Journal of knowledge management”, 11(3), s. 92-103.
• Makarewicz R. (2017). Ukryty program w rozmowach nauczycieli z rodzicami uczniów w polskiej szkole. Odwołania do etyki słowa. „Prace Językoznawcze”, 19(2), s. 115-127.
• Matošková J. (2019). Tacit knowledge as an indicator of academic performance. „Journal of Further and Higher Education”, 44(7), s. 877-895.
• McAdam R., Mason B., McCrory J. (2007). Exploring the dichotomies within the tacit knowledge literature: towards a process of tacit knowing in organizations. „Journal of knowledge management”, 11(2), s. 43-59.
• Meier A. (2012). Knowledge Society. W: Meier A. eDemocracy & eGovernment. Berlin: Springer, Heidelberg, s. 191-204.
• Messyasz K. (2021). Pokolenie Z na rynku pracy – strukturalne uwarunkowania i oczekiwania. „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Sociologica”, (76), s. 97-114.
• Męczkowska-Christiansen A. (2014). „Epistemologia” społeczeństwa wiedzy w kontekście rozważań nad problematyką edukacji, „Podstawy Edukacji”, (7), s. 21-38.
• Michalska A. (2013). Problemem wiedzy niejawnej dziś. Perspektywa neurokognitywna. „Filozofia i nauka. Studia filozoficzne i interdyscyplinarne”, (1), s. 63-82.
• Mooradian N. (2005). Tacit knowledge: philosophic roots and role in KM, „Journal of knowledge management”, 9(6), s. 104-113.
• Nęcka E., Orzechowski J., Szymura B. (2006). Psychologia poznawcza. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN.
• Nguyen, N. L. (2024). Tacit knowledge sharing within project teams: an application of social commitments theory. „VINE Journal of Information and Knowledge Management Systems”, 54(1), s. 43-58.
• Nonaka I., Toyama R., Konno N. (2000). SECI, Ba and leadership: a unified model of dynamic knowledge creation. „Long range planning”, 33(1), s. 5-34.
• Pańtak A. (2000). Uwarunkowania ukrytego programu szkoły. „Studia Pedagogiczne. Problemy Społeczne, Edukacyjne, Artystyczne”, (13), s. 101-114.
• Przybysz A. (2011). Ukryty program-zakres treści i przegląd wybranych badań empirycznych. „Przegląd Pedagogiczny”, 1, s. 180-192.
• Puusa A., Eerikäinen M. (2010). Is tacit knowledge really tacit?, „Electronic Journal of Knowledge Management”, 8(3), s. 307-318.
• Rutkowska-Gurak A. (2010). W poszukiwaniu miar innowacyjności rozwoju, „Acta Universitatis Lodziensis. Folia Oeconomica”, 246, s. 65-77.
• Szumna D. (2009). Idea współpracy – założenia a realia polskiej szkoły, „Kwartalnik Edukacyjny” 4 (59), s. 3-12.
• Uździcki P. (2017). Uwarunkowania kulturowe transferu wiedzy cichej (tacit knowledge). Humanizacja pracy, „Współczesne tendencje zmian kultury zarządzania organizacją”, 3 (289), s. 177-194.
• Wagner R.K., Sternberg R.J. (1985). Practical intelligence in real-world pursuits: The role of tacit knowledge, „Journal of Personality and Social Psychology”, 49(2), s. 436-458.
• Wojciechowska K. (2014). Mądrość życiowa a doświadczenia życiowe u osób w okresie późnej dorosłości. Przegląd Naukowo-Metodyczny „Edukacja dla Bezpieczeństwa”, 4(7), s. 303-323.
• Wysocka E., Tomiczek K. (2014). Szkoła jako środowisko życia i codzienność ucznia–analiza teoretyczna i empiryczne egzemplifikacje percepcji i sposobu wartościowania szkoły przez uczniów, „Przegląd Pedagogiczny” (1), s. 169-188.
• Zmyślony I. (2012). Kłopoty z wiedzą niejawną (tacit knowledge) w poglądach Michaela Polanyiego, „Zagadnienia Naukoznawstwa”, 1(48), s. 49-65.
• Zaród M. (2015). Działanie, doświadczenie, wiedza. Wokół prac Harry’ego Collinsa, „Przegląd Socjologii Jakościowej”, 11(4), s. 192-206.
• Zysk W. (2018). Kształcenie postaw uczniów wobec rozwoju globalnego. „Horyzonty Wychowania”, 17(44), s. 219‑227.

Identifiers

DOI

10.21697/fp.2024.1.12

Biblioteka Nauki

59445146