Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 4

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  tombstone
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
EN
Nowadays, in order to determine whether given rock properties make it useful for specifi c purposes, the material is examined using relevant test equipment. At the times of Jan Michałowicz, any knowledge in this respect was transmitted by the master to his apprentices, based on the master’s experience. The artist used domestic rock raw materials to sculpt monuments commemorating important persons who were his contemporaries. For the petrographic analysis, the authors selected the most distinguishable works of the artist, which he signed or which are most likely to have been sculpted by him. The authors analysed the materials used by the artist to carve specifi c elements of his works, as well as rock raw materials in terms of their historical and contemporary properties. Consequently, the petrographic study allowed to describe the rocks in greater detail, as well as their properties useful for sculpture purposes, and their durability. Artistic qualities helped determine the sources of stones used by Jan Michałowicz during his projects. These include the quarries near Pińczów (limestone), Kunów (sandstone), Bolechowice (marble), Żurawno (alabaster) and initially quarries in Hungary. The discussed works of Jan Michałowicz provide firm grounds for acknowledging the artist as the leading co-founder to Polish Renaissance art.
EN
The Ľubovňa “marble” is red nodular limestone of Oxfordian to Tithonian age, which used to be extracted in several quarries near the town of Stará Ľubovňa in NE Slovakia. It replaced the Hungarian Gerecse “marble” which was extensively used in the Kingdom of Hungary and surrounding countries from the end of the 12th to the first third of the 16th century when its use was interrupted by the Turkish occupation of the area. The Ľubovňa “marble” was used as a substitution especially for Renaissance tombstones in today’s Slovakia and Poland and it was found also in Hungary. It reached the top of its popularity between the mid-16th and mid-17th century. To a smaller extent it was still used in the surrounding territories during the other styles in the 18th and 19th centuries. The “marble” production was probably affected by the political situation and wars. It is possible to distinguish the Ľubovňa “marble” from the Gerecse “marble” and the Adnet “marble” from Austria macroscopically on the basis of its distinct cleavage, and microscopically on the basis of microfacies with Saccocoma, Globuligerina and calcareous dinoflagellates. According to the stable isotopes of 18O and 13C, it is approximately similar to the Adnet “marble”.
3
Content available remote Park im. T. Rejtejtana. Łódzki Park Nie-pamięci
PL
Cmentarz ewangelicko-augsburski o powierzchni 7 ha, zwany cmentarzem Wiznera, został założony w 1898 roku na terenie wsi Stare Rokicie, którą z czasem włączono w obszar miasta Łodzi. Ostatnie pochówki pochodziły z lat 60. XX wieku. W 1983 roku rozpoczęto kasację cmentarza, na którego terenie miał powstać park miejski. Szczątki zmarłych i cenniejsze nagrobki przenoszono na nekropolię ewangelicko-augsburską św. Mateusza przy ul. Sopockiej, ale jeszcze w 2005 roku na likwidowanym cmentarzu zalegały płyty nagrobne. Przeciągający się w czasie, karygodny sposób dokonywania ekshumacji, bulwersująca forma przebiegu prac porządkowych, obserwowanych latami przez mieszkańców Łodzi (tuż przy ogrodzeniu cmentarza znajdują się wielopiętrowe bloki mieszkalne) – działania uwłaczające pamięci o zmarłych i bolesne dla ich rodzin – skłoniły autorkę do nadania pocmentarnemu terenowi zieleni ogólnodostępnej nazwy parku Nie-pamięci. Należy podkreślić fakt, że przywołany casus cmentarza ewangelicko-augsburskiego dotyczy Łodzi, która – ubiegając się o zdobycie tytułu europejskiej stolicy kultury w 2016 roku – w prowadzonych działaniach promocyjnych, co jest zasadne z historycznego punktu widzenia, często powołuje się na swoje wieloetniczne korzenie i głosi hasła nawołujące do ratowania wielokulturowej tożsamości miasta.
EN
In the contex of botanic garden, the garden of remembrance does not have to be considered in The Evangelical-Augsburg (Wizner) cemetery, covering seven hectares, was set up in 1898 on the area of Stare Rokicie village, which was later incorporated into the area of Łódź. The last burials there took place in the 1960s. In 1983 the cemetery started to be liquidated. It was to become a city park. Human remains and the more valuable tombstones were being moved to St Matthew’s Evangelical- Augsburg cemetery in Sopocka Street, but some of them still remained at the liquidated cemetery in 2005. Prolonging exhumations, conducted in a reprehensible way, and an outrageous form of the maintenance work witnessed by the citizens of Łódź for years (tall blocks of flats can be found next to the cemetery fence) – an affront to the memory of the dead, painful for their families – tempted the author to give the post-cemetery public green area the name of the Un-memory park. It should be stressed that the case of the Evangelical-Augsburg cemetery regards Łódź, which aspires to the title of the European Capital of Culture 2016 and in its promotional activity often refers to its multi-ethnic roots and appeals for saving its multi-cultural identity.
PL
Cmentarze i wypełniające je groby to miejsca pamięci, czci i szacunku dla zmarłych. Przypominają nam o przemijaniu życia, a także są żywymi śladami, jakie pozostawiły po sobie kolejne pokolenia. To także miejsca szczególnie związane z daną miejscowością, regionem kulturowym, społeczeństwem czy historią lokalną bądź ogólnokrajową oraz eksponujące sztukę oddziałującą na poczucie estetyki społeczeństwa.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.