Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 63

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  sculpture
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
PL
Projekt witraży w kościele świętego Macieja został opracowany w oparciu o jasną i klarowną myśl teologiczną. W osi wschód-zachód umieszczono przedstawienia symboliczne: na ścianie wschodniej, w prezbiterium – Zesłanie Ducha Świętego, na ścianie zachodniej, nad emporą organową – Wniebowstąpienie. W osi północpołudnie znajdują się przedstawienia figuratywne, których opowieść z reguły wykracza poza jedno okno i przechodzi do sąsiednich, tak jak samo przesłanie zbawcze nie da się zawrzeć w jednej opowieści. Witraże figuratywne zaczynają się od tryptyku przedstawiającego Zwiastowanie. W przeciwnym transepcie południowym znajduje się scena Zstąpienia do Otchłani. Wobec rozbudowanej w polskim Kościele katolickim tradycji Grobu Pańskiego, witraż ten zwraca uwagę na istotne i zaniedbane przesłanie teologiczne, wynikające z dynamicznych wydarzeń tego dnia. W prezbiterium na ścianie południowej umieszczono witraż „Mistycznej Wieczerzy”, rozpisany na podstawie ikony szkoły Nowogrodzkiej. Stanowi on otwarte pytanie o sens tejże Wieczerzy wobec faktu zdrady. Całość domyka umieszczony nad emporą na południowej ścianie witraż św. Macieja. Jest on zawieszony bezpośrednio nad ulicą, nad trotuarem dzięki czemu święty staje się jakoby częścią ruchliwego traktu komunikacyjnego. Dwie techniki witrażownicze, jakimi posłużono się wykonując witraże, mają również pewne odniesienie symboliczne. Wskazują na nieustannie toczący się – uwidoczniony w witrażach kościoła św. Macieja – dialog między tym, co nowoczesne a tym, co zakotwiczone w tradycji i historii. Dialog ten charakteryzuje wzajemny szacunek i uznanie. Jak było to możliwe? Drobna kobieta przyjęła wielkie wyzwanie i wypełniła pustkę gotyckiego kościoła swoimi intymnymi uczuciami i snami. Agata Saraczyńska napisała o Beacie Stankiewicz-Szczerbik, wrocławskiej artystce szkła, autorce witraży w kościele św. Macieja we Wrocławiu. O jej artystycznej drodze do malarstwa monumentalnego – od fascynacji sztuką średniowiecza oraz rzemieślniczymi osiągnięciami witreatorów przez dogłębne badania technologiczne po wypracowanie oryginalnego języka form. Sztuka Beaty Stankiewicz-Szczerbik udowadnia, że ograniczenia sprzyjają rozwojowi.
EN
The design of the stained-glass windows in the church of Saint Matthias was developed based on a clear and theological thought. Symbolic representations were placed on the east-west axis - on the eastern wall, in the presbytery, the Descent of the Holy Spirit, and on the western wall above the organ gallery, the Ascension. On the north-south axis there are figurative representations, whose story usually goes beyond one window and passes to the neighboring ones – just as the message of salvation cannot be contained in one story. The figurative stained-glass windows begin with a triptych depicting the Annunciation. In the opposite south transept, there is a scene of the Descent into Hades (the Abyss). In view of the tradition of the Lord's grave developed in the Polish Catholic Church, this stained-glass window draws attention to the important and neglected theological message of the dynamic events of the day. In the presbytery on the southern wall there is a stained-glass window of the ”Mystical Supper” based on the icon of the Novgorod school. It poses an open question about the meaning of this Supper in the face of betrayal. The whole is closed with a stained-glass window of St. Matthias above the matroneum on the South side. It is located directly above the street, above the footway so that the saint seems to be part of a busy communication route. The two stained glass techniques used to make the stained-glass windows also have some symbolic reference. It indicates the continual dialogue found in the stained-glass windows of St. Matthias Church, between what is modern and what is anchored in tradition and history. A dialogue that is characterized by mutual respect and recognition. How was that possible? A petite woman has taken on a great challenge and filled the void of a huge gothic church with her intimate emotions and dreams. Agata Saraczyńska wrote about Beata Stankiewicz-Szczerbik, a glass artist from Wrocław, the creator of the stained-glass windows in St. Matthew’s Church in Wrocław. The article describes her artistic journey towards creating contemporary monumental paintings, from her fascination for medieval art and the artisan achievements of vitreators, through technological research, to establishing an original language of forms - Beata Stankiewicz-Szczerbik’s art is living proof that restrictions lead to development.
2
Content available remote Indeks Ceramików. Odcinek 16. Wincenty Potacki
PL
Sylwetka Wincentego Potackiego ur. 22.01.1904 r. w Warszawie, zm. 24.06.2001 r. we Wrocławiu; projektanta form przemysłowych, rzeźbiarza, malarza, pedagoga.
3
Content available remote Indeks Ceramików. Odcinek 15. Hanna Główczewska
EN
Józef Hałas is one of the classics of Polish painting at the turn of the 20th and 21st century. The artist associated with Wrocław entered the history of art as an author whose main form of transmission was paintings. The aim of the article is to show the character of Hałas as an interdisciplinary artist, which is manifested in activities in the public space of the city. The research was based on a qualitative review of the author's work supported by sorting available data. The analysis of Hałas's artistic objects designed for the city space was presented in the form of a description with explanation and subjected to logical interpretation. Based on the conducted process, conclusions were made demonstrating the artist's commitment to introducing various artistic forms into the city space. These activities go beyond the generally accepted image of the artist limited to his painting activity.
PL
Józef Hałas to jednen z klasyków polskiego malarstwa przełomu XX i XXI wieku. Związany z Wrocławiem artysta zapisał się w historii sztuki jako autor, którego główną formą przekazu były obrazy. Cel artykułu to ukazanie postaci Hałasa jako twórcy interdyscyplinarnego, czego przejaw stanowią działania w przestrzeni publicznej miasta. Badania zostały oparte na jakościowym przeglądzie dorobku autora popartym sortowaniem dostępnych danych. Analiza obiektów artystycznych Hałasa zaprojektowanych do przestrzeni miasta została przedstawiona w formie opisu z wyjaśnieniem i poddana logicznej interpretacji. Na podstawie przeprowadzonego procesu zostały wysunięte wnioski świadczące o zaangażowaniu twórcy we wprowadzanie zróżnicowanych form artystycznych w przestrzeń miasta. Działania te wykraczają poza powszechnie przyjęty obraz artysty ograniczający się do jego aktywności malarskiej.
5
EN
According to a common belief from ancient times, theatre is happening all around us while we, the actors, keep playing out our roles in the surrounding existential space. An analysis of the phenomenon of theatricalisation of public space must not disregard the role of art installations as performances which serve as the background and medial tool to evoke the interaction of the viewer and stir his/her imagination, fluctuating between the spatial form and the content – the “spirit of the place”; installations of art are symbols embedded into the contemporary cultural space of cities, which restore the memory of the past.
PL
Teatr dzieje się wokół nas, a my jesteśmy aktorami grającymi swoje role w naszej przestrzeni egzystencjonalnej. Analizując zjawisko teatralizacji przestrzeni publicznej, nie można pominąć roli instalacji artystycznej jako inscenizacji stanowiącej z jednej strony tło, ale także narzędzie medialne wywołujące interakcję widza i uruchamiające jego wyobraźnię interpolującą pomiędzy formą przestrzenną i jej treścią „ducha miejsca”, instalacji będącej zarazem znakiem we współczesnej przestrzeni kulturowej miasta, restytuującym pamięć o przeszłości.
6
Content available remote Sylwetki w ceramice
7
Content available remote Przestrzeń dla rzeźby
9
Content available Lubomir Tomaszewski – emocjonalista
PL
Artykuł jest wspomnieniem twórczości Lubomira Tomaszewskiego, zmarłego 15 listopada 2018 r. Ukazuje zarówno te mniej, jak i bardziej znane aspekty jego życia i działalności artystycznej. Chronologicznie przedstawia jego karierę artystyczną począwszy od czasów szkolnych oraz, mniej znany w kręgach artystycznych fakt uczestnictwa artysty w powstaniu warszawskim, co wpłynęło na jego późniejszą twórczość. Autorka dotarła do mało znanych dokumentów i prac znajdujących się w zbiorach Muzeum Powstania Warszawskiego. Nie da się przedstawić Lubomira Tomaszewskiego, nie wspominając o jego projektach dla fabryki porcelany w Ćmielowie: figurkach zwierząt i ludzi oraz o serwisach kawowych, które rozsławiły go w Polsce. Sukcesy na tym polu stały się pośrednio przyczyną wyjazdu artysty do Stanów Zjednoczonych, gdzie zasłynął jako rzeźbiarz wykorzystujący naturalne materiały, jak drewno, kamień i metal. W latach 90. rozwinął własną technikę „malowania” dymem i ogniem. W tej technice podjął temat swoich przeżyć z czasu wojny oraz powstania warszawskiego i stworzył cykl prac ukazujących różne aspekty ruchu, na przykład taniec. Pod koniec życia powrócił także do współpracy z ćmielowską fabryką porcelany i stworzył kolejne wzory figurek. Lubomir Tomaszewski był założycielem międzynarodowej grupy artystycznej „Emocjonaliści”, której członkowie odwołują się w swej twórczości do powrotu do natury, a za cel działań artystycznych obierają wywoływanie emocji u odbiorcy.
EN
The article titled „Lubomir Tomaszewski – emotionalist” is dedicated to the work of the artist who died on November 15, 2018. The text reveals both less and more known aspects of Tomaszewski's life and creative work. It is chronologically presents his artistic career, starting from school times and less known facts about the artist's participation in the Warsaw Uprising, which influenced his later work. The author reached little-known documents and works from the Warsaw Rising Museum’s collection. Presenting Lubomir Tomaszewski one can not omit his animal and human figurines and coffee services designed for the Ćmielów Porcelain Factory, which made the artist famous. Successes in this field contributed to the artist's departure to the United States, where he became famous as a sculptor using natural materials such as wood, stone or metal. In the 90s the artist developed his own technique of painting with the use of smoke and fire. This technique allowed him both to reflect his wartime experiences and to create a series of works that show various aspects of movement, such as dancing. At the end of his life, he returned to cooperate with the Ćmielów Porcelain Factory and designed new models of figurines. Lubomir Tomaszewski was the leader of the international artistic assosiation „Emotionalists”, whose members in their works refer to the return to nature.
EN
In 2018, the new symbol of the island of Bali, the statue of Garuda Vishnu Kencana was completed. It is located in a cultural park of the same name. The monument measures approximately 121 meters high, which makes it currently the third tallest statue in the world. The gods, mounted on a pedestal in the form of a 45-metre building, are the urban dominant on the Bukit peninsula.
PL
W 2018 roku ukończony został nowy symbol wyspy Bali - posąg Garuda Wisnu Kencana. Zlokalizowany został w parku kulturowym o tej samej nazwie. Monument mierzy około 121 metrów wysokości, co na dzień dzisiejszy czyni go trzecią co do wysokości statuą na świecie. Bogowie usadowieni na piedestale w postaci 45 metrowego budynku stanowią dominantę urbanistyczną na półwyspie Bukit.
PL
Tematem artykułu jest neogotyckie mauzoleum w Jałowcu (Wingendorf) projektu Carla Johanna Lüdeckego (1826–1894), które pozostaje w twórczości architekta wyjątkowym przykładem połączenia form architektonicznych i rzeźbiarskich z otaczającym krajobrazem. Omówiono w nim dwie wersje projektowe jałowieckiego założenia – z 1870 i 1881 r. – różniące się detalem rzeźbiarskim, zmienionym przez rodzinę fundatorów. Zrealizowana rzeźba przedstawiająca barona Roberta von Lachmanna odeszła od pierwotnie projektowanych treści laickich, narodowych na rzecz bardziej związanych z chrześcijańską duchowością. W artykule zarysowano również możliwe inspiracje oraz historyczne rozwiązania mauzoleów baldachimowych, a także przybliżono pozostałe realizacje i projekty dolnośląskiej architektury sepulkralnej Lüdeckego wraz z ich powiązaniami z otoczeniem. Efekt ścisłego zespolenia zieleni i przestrzeni wokół mauzoleum rodziny Lachmannów z jego architekturą i rzeźbą pozostaje do dziś, mimo znacznych zniszczeń, oryginalnym świadectwem estetyki epoki „wilhelmińskiej” na Dolnym Śląsku, a całość cennego zespołu, łącznie z otoczeniem, powinna podlegać ochronie.
EN
The neo-Gothic mausoleum in Jałowiec (Wingendorf) designed by Carl Johann Lüdecke (1826–1894) is a unique example of the union of architecture, sculpture and surrounding landscape in the Silesian province of the 2nd German Empire. Two versions of the Jałowiec project, from 1870 and 1881, varied in detail and symbolism, are discussed. Symbolic meanings of sepulchral sculpture designed by the architect had been changed by the family of baron von Lachmann. The final sculpture representing Robert baron von Lachmann did not have as much national and secular meaning as the design by the architect but more Christian aspects. The effect of close relations between the greenery and landscape space surrounding the graveyard with the mausoleum’s architecture still remains, despite large destruction, being an original example of aestethics of the “Wilhelminian” era in Lower Silesia and as such should be protected.
PL
Artykuł przedstawia zapis procesów projektowych konkursowych związanych z planowaną realizacją założenia krajobrazowego, rzeźbiarsko-architektonicznego w Parku Konstytucji 3-go Maja w Białymstoku. Tematyka pracy dotyczy zagadnień określania zasad kształtowania kompozycji oraz budowy i morfologii formy architektoniczno-krajobrazowej. Projekt ukazany będzie w kontekście doświadczeń dydaktycznych na Wydziale Budownictwa i Inżynierii Środowiska Politechniki Białostockiej, na kierunku Architektura Krajobrazu.
EN
The article presents a record of the design processes related to the planned implementation of the landscape, sculpture and architectural memorial site in the 3rd May Constitutional Park in Białystok. The topic of the paper concerns issues of defining principles of shaping the composition and the construction and morphology of the architectural and landscape form. The project will be presented in the context of didactic experience at the Faculty of Civil Engineering and Environmental Engineering, Bialystok University of Technology, in the field of Landscape Architecture.
13
Content available remote Compositional situation: analysis of the location of two sculptures in Mexico City
EN
The study consists of two parts. In the first one, the author outlines a methodological concept of researching the quality of compositional and artistic spatial systems that are created, for example, in the urban environment with the participation of, inter alia, architectural objects and works of art. The subject of this type of research was called a ‘compositional situation’. In the second part, the author uses the proposed research method to analyze specific cases. These are two situations existing in the public spaces of Mexico City, in which sculptures of famous Mexican sculptor Sebastian were located.
PL
Opracowanie składa się z dwóch części. W pierwszej autor zarysowuje koncepcję metodologiczną badania jakości kompozycyjno-plastycznych układów przestrzennych, jakie powstają np. w środowisku miejskim, z udziałem m.in. obiektów architektonicznych i dzieł sztuki. Przedmiot tego typu badań został nazwany „sytuacją kompozycyjną”. W drugiej części wykorzystuje zaproponowaną metodę badań do przeprowadzenia analizy konkretnych przypadków. Są to dwie sytuacje przestrzeni publicznych miasta Meksyk, w których zostały zlokalizowane rzeźby znanego meksykańskiego rzeźbiarza Sebastiana.
14
Content available remote Sztuka z ognia
EN
In addition to the logo, flag, coat of arms of the city of Wrocław, the element that influences its recognition are the thematic sculptural forms - gnomes. Appearing in public spaces is an artistic and social phenomenon that is an inspiration for Wałbrzych grackles – miniature figures of miners. Each city decided to use sculptural forms as a distinctive element of space, but the phenomena should be considered individually.
PL
Obok logo, flagi, herbu miasta Wrocławia, elementem wpływającym na jego rozpoznawalność są tematyczne formy rzeźbiarskie - krasnale. Pojawianie się ich w przestrzeniach publicznych to zjawisko artystyczne i społeczne, będące inspiracją dla wałbrzyskich gwarków – miniaturowych postaci górników. Każde z miast zdecydowało się na użycie form rzeźbiarskich jako elementu wyróżniającego przestrzeń, jednak zjawiska należy rozpatrywać indywidualnie.
16
Content available remote Rzeźbiarstwo w soli
PL
Historyczny rozwój solnego rzeźbiarstwa związany jest z tradycją górniczą. Ten rodzaj twórczości uzależniony był od rozwoju technik eksploatacji soli kamiennej. Możliwy był tylko w przypadku kopalń podziemnych, z których sól eksploatowano metodami tradycyjnymi „na sucho”. Pierwsze prace rzeźbiarskie wykonywali górnicy - uzdolnieni artystycznie samoucy. Początkowo ich rzeźby służyły kreowaniu i przyozdabianiu podziemnych kaplic, które powstawały już w XVII wieku w kopalni soli w Wieliczce, a w następnych stuleciach również w Bochni. Początki XX wieku to okres przenoszenia tradycji rzeźbiarskich do kopalni soli w Kaczyce (Cacica). W XX wieku solne rzeźbiarstwo zaczęło rozwijać się również w kopalni soli w Kłodawie. Solne rzeźby są też ozdobą podziemnej katedry w kopalni Realmonte na Sycylii. Poza Europą miejscem, w którym były tworzone solne rzeźby, jest kolumbijska kopalnia soli w Zipaquira, oraz kopalnia Khwera w Pakistanie. Tradycja rzeźbienia w soli przez górników jest wciąż kontynuowana. Powstały nie tylko dzieła o treści religijnej, ale również pomniki ku czci zasłużonych ludzi polityki, nauki i sztuki. Analizując rzeźby solne, można wskazać przykłady kwalifikujące się do sztuki zarówno profesjonalnej, jak i nieprofesjonalnej. Odpowiedź na pytanie, gdzie w przypadku rzeźbiarstwa w soli, biegnie granica między sztuką wysoką a ludową nie jest prosta. Specyfika surowca, jakim jest sól, warunkuje formę i technikę rzeźbiarską. O wyborze gatunku soli decyduje temat i wielkość mającej powstać rzeźby. Sól jako materiał rzeźbiarski jest nietrwała i determinuje nierozwiązywalne częstokroć problemy konserwatorskie. Odrębnym zagadnieniem jest wykorzystanie soli jako materiału rzeźbiarskiego przez współczesnych artystów profesjonalnych niemających związków z górnictwem. Jedno z takich dzieł znajduje się w kolekcji Muzeum Sztuki Współczesnej w Krakowie. Generalnie jednak sól nie jest popularnym surowcem dla współczesnych artystów, wykorzystują ją jedynie nieliczni. Warto podjąć dalsze badania nad rzeźbiarstwem solnym, które jako część dziedzictwa górnictwa solnego wymaga kompleksowych studiów. Przeprowadzenie interdyscyplinarnych badań powinno przyczynić się do jego popularyzacji oraz objęcia jeszcze lepszą ochroną. Celem nadrzędnym mogłoby być wpisanie rzeźbiarstwa w soli na Światową Listę Dziedzictwa UNESCO.
XX
The historical development of salt sculpture is associated with the mining tradition. This type of work depended on the development of rock salt mining techniques. It was only possible in the case of underground mines, from which the salt was excavated using traditional “dry” methods. The first sculptural works were made by miners – artistically talented self-taught men. Initially, their sculptures were used to create and ornament underground chapels, which were founded as early as in the seventeenth century in the salt mine in Wieliczka, and subsequently in Bochnia. The beginning of the 20th century is the period of transferring sculptural traditions to the Kaczyce salt mine (Cacica). In the 20th century, salt sculpture also began to develop in the salt mine in Kłodawa. Salt sculptures decorate the underground cathedral in the Realmonte mine in Sicily. Outside Europe, the art of salt sculptures also emerged in the Colombian salt mine in Zipaquira, and the Khwer mine in Pakistan. The tradition of salt carving is still alive. Not only did the miners create work of religious content, but also monuments in honor of famous people from the field of politics, science and art. While analyzing salt sculptures, one can point to the examples that could be classified as both professional and unprofessional art. When it comes to sculpture in salt, the boundary between high and folk art is not easy to be defined. Special features of salt as a material determines the form and technique of sculpturing. The choice of salt type depends on the theme and size of the sculpture. Salt as a sculptural material is not lasting and often causes problems with conservation work that are difficult to be solved. A separate issue is the use of salt as a sculptural material by contemporary professional artists who have no connection with mining. One of such works is a part of the collection of the Museum of Contemporary Art in Krakow (MOCAK). Generally, however, salt is not a popular material for contemporary artists, used only by a few. It is worth undertaking further research on salt carving, which, as a part of the salt mining heritage, requires comprehensive studies. Interdisciplinary research should contribute to its popularization and even better preservation. The main objective could be the inclusion of salt sculpture in the UNESCO World Heritage List.
17
Content available Przeniesienia
PL
Beton odzwierciedla naturalny proces kształtowania się kamienia, streszczając tysiące lat w kilku dniach. Przeniesienia takich obrazów z powierzchni jak skamieniałości są natychmiastowe; kamień i beton stają się środkiem, który przenosi obrazy miejsca i minionego czasu w przyszłość. Rzeźbiarz Eduardo Chillida miał swój udział w przemianach i przeniesieniach betonu.
EN
The concrete repeats the natural process of stone formation, thousands of years summarized in days. Transfers of surface images, such as fossils, are instantaneous; stone and concrete become a means that translates to the future the images of a place and a past time. The sculptor Eduardo Chillida has contributed to the transmutation and transfer of concrete.
18
Content available Betonowe struktury niewidzialnego miasta
PL
Beton stosowany na styku architektury i sztuki przynosi zaskakujące rozwiązania. W twórczości Michaela Heizera staje się tworzywem do artystycznej transformacji miasta. W zbudowanej utopijnej przestrzeni prowadzi rozważania na temat struktury i budulca - naturalnego i sztucznego. Betonowe formy niczym antyczne megality są świadkiem tego, co było lub zapowiedzią tego, co ma nadejść. Nie sposób jednak ich geometrycznej harmonii odnieść to teraźniejszości. Pilnie skrywane betonowe Miasto tkwi na pustkowiu nieodkryte.
EN
Concrete used at the interface between architecture and art brings surprising solutions. In Michael Heizer’s work, it becomes a material for the artistic transformation of the city. In the constructed utopian space, the sculptor ponders on the structure and building material – natural and artificial one. Like antique megaliths, the concrete forms are witness to what was or a prelude to what is to come. However, their geometrical harmony cannot be referred to the present. The carefully concealed concrete City lies undiscovered in the wilderness.
EN
Nowadays, in order to determine whether given rock properties make it useful for specifi c purposes, the material is examined using relevant test equipment. At the times of Jan Michałowicz, any knowledge in this respect was transmitted by the master to his apprentices, based on the master’s experience. The artist used domestic rock raw materials to sculpt monuments commemorating important persons who were his contemporaries. For the petrographic analysis, the authors selected the most distinguishable works of the artist, which he signed or which are most likely to have been sculpted by him. The authors analysed the materials used by the artist to carve specifi c elements of his works, as well as rock raw materials in terms of their historical and contemporary properties. Consequently, the petrographic study allowed to describe the rocks in greater detail, as well as their properties useful for sculpture purposes, and their durability. Artistic qualities helped determine the sources of stones used by Jan Michałowicz during his projects. These include the quarries near Pińczów (limestone), Kunów (sandstone), Bolechowice (marble), Żurawno (alabaster) and initially quarries in Hungary. The discussed works of Jan Michałowicz provide firm grounds for acknowledging the artist as the leading co-founder to Polish Renaissance art.
20
Content available Znaczenie medium w sztuce i architekturze
PL
W artykule w sposób subiektywny i syntetyczny przedstawiono kilka kluczowych problemów związanych z pojęciem twórczości w odniesieniu do medium rozumianego jako tworzywo oraz materia dzieła sztuki. Zawarto tu refleksje oraz wnioski zdobyte na styku działalności dydaktycznej na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej z niezależną działalnością artystyczną na polu malarstwa oraz rzeźby. Podstawowym założeniem i celem artykułu jest podkreślenie czynnika materialnego w twórczości oraz wykazanie w tym kontekście dużego znaczenia samej twórczości jako procesu mającego cechy uniwersalne dla działalności związanej z projektowaniem. W kontekście omawianych zjawisk zostały przytoczone fragmenty myśli estetycznej, ukazano wybrane zjawiska z obszaru historii sztuki oraz konkretne przykłady prac własnych i studenckich realizowanych na zajęciach z rzeźby na Wydziale Architektury PWr.
EN
The article in a subjective and at the same time synthetic way presents a point of view on several key problems related to the concept of creativity in relation to the medium understood as a material and the matter of a work of art. It contains the reflections and conclusions gained thanks to the combination of didactic activity at the Faculty of Architecture Wrocław University of Science and Technology with the independent artistic activity in the field of painting and sculpture. The basic assumption and purpose of the article is to emphasize the material factor in the artistic work and to demonstrate the great importance of the creativity as a process that has universal features for activities related to design. In the context of the discussed problems, fragments of aesthetic thought, selected phenomena in the area of art history and specific examples of own works as well as student works created during the sculpture classes at the Faculty of Architecture are quoted here.
first rewind previous Strona / 4 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.