Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 156

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  wytrzymałość na ścinanie
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
PL
W artykule opisano badanie wpływu zbrojenia spoin wspornych na wytrzymałość na ściskanie i ścinanie murów z autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK) zgodnie z wytycznymi odpowiednio normy europejskiej EN 1052-1:2000 i amerykańskiej ASTM ES519-81. Zastosowano zbrojenie w postaci pasów siatki rozwijanej z rolki, składającej się z linek stalowych z osnową z włókna szklanego. Wpływ tego typu zbrojenia porównano również z wynikami badań ścian murowanych z ABK bez zbrojenia oraz wzmocnionych odpowiednio zbrojeniem kratownicowym i siatką syntetyczną.
EN
This paper presents a research of influence of horizontal reinforcement on compressive and shear strength of Autoclaved Aerated Concrete (AAC) masonry. Specimens were tested according to guidelines of EN 1052-1:2000 and ASTM ES519-81 code in case of compression and shear test respectively. Reinforcement in the form of strips of mesh rolled out from a roll, consists of steel cords with an interwoven fiberglass rovingwas used. The influence of this type of reinforcement was also compared with the results of tests of AAC masonry walls without reinforcement, reinforced with truss type reinforcement and reinforced with synthetic mesh respectively.
PL
W artykule przedstawiono wyniki badań wytrzymałości na ścinanie wzmocnionych powierzchniowo murów z elementów z autoklawizowanego betonu komórkowego (ABK). Stanowią one kolejny etap badań doświadczalnych mających na celu określenie wpływu wzmocnienia powierzchniowego systemem FRCM na wytrzymałość murów z ABK. Badania przeprowadzono wg procedury A zgodnie z wymaganiami normy PN-EN 1052-3 [6]. Program badań obejmował modele wzmocnione z jednej oraz dwóch stron. Uzyskane wyniki porównano z wynikami badań modeli bez wzmocnienia [4].
EN
This paper describes the results from the test of the shear strength of superficial strengthened of walls made of autoclaved aerated concrete (AAC) masonry units. These tests constitute the next stage of experimental research aimed at determining the influence of surface reinforcement with the FRCM system on the strength parameters of AAC walls. The tests were carried out in accordance with the procedure A of PN-EN 1052-3 [6]. The research program included models reinforced on one and two sides. The results were compared with the test results of models without reinforcement [4].
3
Content available remote Electron beam brazing of austenitic stainless steel AISI 304
EN
Electron beam brazing is a joining technology combining the advantages of a precisely controlled heat source and those of vacuum brazing process. The oxide layer decomposes in high-temperature vacuum conditions, which improves the wetting process and, consequently, leads to the obtainment of more favourable properties of the brazed joint. In comparison with brazing in vacuum furnaces, the electron beam brazing process enables the precise heating of selected areas without the necessity of heating the entire element, which, in turn, results in smaller structural changes in the brazed material and the lower consumption of energy. During tests discussed in this article, sheets made of stainless steel AISI 304 were brazed using various copper and silver filler metals. Brazed joints were subjected to microstructural tests and shear strength tests. The results revealed the high efficiency of the electron beam brazing of corrosion-resistant steel sheets using filler metals.
PL
Lutowanie wiązką elektronów łączy w sobie zalety precyzyjnie sterowanego źródła ciepła, a także prowadzenie procesu lutowania w próżni. W warunkach wysokiej próżni i wysokiej temperatury warstwa tlenków ulega rozkładowi, co poprawia zwilżanie metalu, skutkując lepszymi właściwościami złącza. W porównaniu z lutowaniem w piecach próżniowych, lutowanie wiązką elektronów umożliwia nagrzewanie precyzyjnie wybranych obszarów bez konieczności nagrzewania całego elementu, co skutkuje mniejszymi zmianami strukturalnymi materiału rodzimego i mniejszym zużyciem energii. W niniejszym artykule blachy ze stali odpornej na korozję w gatunku AISI 304 lutowano przy użyciu różnych spoiw na bazie miedzi i srebra. Połączenia lutowane poddano badaniom mikrostruktury, a także próbie wytrzymałości na ścinanie. Wyniki badań potwierdzają dobrą jakość lutowania wiązką elektronów blach ze stali austenitycznej odpornej na korozję przy użyciu zastosowanych spoiw.
EN
The paper presents the results of a series of Cone Penetration Test CPTu performed near the city of Wroclaw (Poland). The tests were carried out in 13 testing points located in close distance to each other. To verify the results of the penetration tests, fine-grained soil samples from selected depths were taken for laboratory tests. The study focuses on the evaluation of soil type, unit weight, and undrained shear strength cu, and compression index Cc. The grain size distribution of the soil and its mechanical parameters on the basis of a uniaxial compression and an oedometer tests were estimated. A comparison of laboratory and CPTu for selected values is presented. Determination of soil type was carried out on the basis of ISBT and IC values and good agreement with the granulometric composition was found. For undrained shear strength, commonly used correlations based on Nk, Nkt and Nke were adopted. However, the values obtained from the CPT are significantly lower than the results from laboratory tests. Therefore, values of cone factors suitable for investigated soil type and reference test were proposed. In the case of the compression index, the coefficient values βc and αm obtained agreed with those available in the literature. The findings presented in the paper indicate that laboratory tests remain necessary to identify soil properties from CPTu. The presented results are also a contribution to the knowledge of local soil conditions in the Lower Silesia area (Poland).
EN
Over the past decades, using of sustainable materials in construction is a challenging issue, thus Fibre Reinforced Polymers (FRP) took the attention of civil and structural engineers for its lightweight and high-strength properties. The paper describes the results of the shear strength testing of three different types of bars: (i) basalt-FRP (BFRP), (ii) hybrid FRP with carbon and basalt fibres (HFRP) and (iii) nano-hybrid FRP (nHFRP), with modification of the epoxy matrix of the bar. The hybridization of carbon and basalt fibres lead to more costefficient alternative than Carbon FRP (CFRP) bars and more sustainable alternative than Basalt FRP (BFRP) bars. The BFRP, HFRP and nHFRP bars with different diameters ranging from Ø4 to Ø18 mm were subjected to shear strength testing in order to investigate mechanical properties and the destruction mechanism of the bars. Obtained results display a slight downward trend as the bar diameter increase, which is the most noticeable for HFRP bars. In most of the cases, BFRP bars were characterized by greater shear deformation and less shear strength compared to HFRP and nHFRP bars. Performed testing may contribute to comprehensive understanding of the mechanical behavior of those types of FRP bars.
PL
W ostatnich dziesięcioleciach coraz większą rolę odgrywa zastosowanie zrównoważonych materiałów w budownictwie. Dlatego pręty kompozytowe Fibre-Reinforced Polymers (FRP) zwróciły uwagę inżynierów budownictwa ze względu na szereg zalet takich jak: zwiększoną trwałość, pełny recykling, odporność na korozję, mały ciężar i wysoką wytrzymałość. W artykule opisano wyniki badań wytrzymałości na ścinanie trzech typów prętów kompozytowych: (i) złożonych z włókien bazaltowych (BFRP) i matrycy epoksydowej, (ii) hybrydowych – wykonanych z włókien bazaltowych z dodatkiem włókien węglowych oraz matrycy epoksydowej (HFRP) a także (iii) nano-hybrydowych (nHFRP), złożonych z włókien bazaltowych i węglowych z udziałem zmodyfikowanej matrycy epoksydowej z dodatkiem nanokrzemionki. Pręty HFRP i nHFRP są znacznie tańsze niż pręty wykonane wyłącznie z włókien węglowych Carbon FRP (CFRP) a jednocześnie znacznie bardziej sztywne w porównaniu do prętów wykonanych wyłącznie z włókien bazaltowych FRP (BFRP). Pręty BFRP, HFRP i nHFRP o średnicach w 6, 8 , 10 ,12, 14, 18 mm poddano badaniom wytrzymałości na ścinanie w celu określenia właściwości mechanicznych oraz mechanizmu zniszczenia. Uzyskane wyniki wykazują niewielką tendencję spadkową wytrzymałości na ścinanie wraz ze wzrostem średnicy pręta, co jest najbardziej zauważalne w przypadku prętów HFRP. W większości przypadków pręty BFRP charakteryzowały się większym odkształceniem na ścinanie i mniejszą wytrzymałością na ścinanie w porównaniu z prętami z HFRP i nHFRP. Przeprowadzone testy mogą przyczynić się do pełnego zrozumienia mechanicznego zachowania się tych typów prętów FRP.
EN
The aim of the article was to present issues related to the determination of the influence of the surface preparation method on the strength of adhesive joints made of three types of construction materials: structural steel C45, aluminium alloy EN AW-1050A and stainless steel 1.4401. The surfaces of the analysed materials were prepared by machining with three different abrasive tools of different gradations: P120, P220, P400. Adhesive joints were prepared using the E53/Z-1/100:10 epoxy adhesive composition. After the process of adhesive joint curing, destructive tests were carried out on the Zwick/Roell Z150 strength machine, in accordance with PN-EN 1465 standard, which determined the shear strength of the analyzed joints. During the tests it was observed that the most advantageous method of surface preparation is treatment using P220 grit abrasive.
PL
Celem artykułu było zaprezentowanie zagadnień związanych z określeniem wpływu sposobu przygotowania powierzchni na wytrzymałość połączeń klejowych wykonanych z trzech rodzajów materiałów konstrukcyjnych: stali konstrukcyjnej C45, stopu aluminium EN AW-1050A oraz stali nierdzewnej 1.4401. Powierzchnie analizowanych materiałów zostały przygotowane poprzez obróbkę trzema różnymi narzędziami ściernymi różnej gradacji: P120, P220, P400. Połączenia klejowe przygotowano z użyciem kompozycji klejowej epoksydowej E53/Z-1/100:10. Po procesie utwardzania spoiny klejowej przeprowadzono badania niszczące na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell Z150, zgodnie z normą PN-EN 1465, dzięki którym wyznaczono wytrzymałość na ścinanie analizowanych połączeń. W trakcie badań zaobserwowano, że najkorzystniejszym sposobem przygotowania powierzchni jest obróbka wykorzystująca ścierniwo ziarnistości P220.
EN
The paper presents the results of experimental studies determining the effect of temperature on the shear strength of the adhesive joint between the layers of the fiber metal laminate (FML). The tests were carried out for composites being a combination of 2024-T3 aluminum alloy sheet and Glass Fiber-Reinforced Polymer (GFRP) made in the autoclave process. The key factor determining the quality of layered composites is the high strength adhesive joint between the layers. Due to the possibility of extreme temperature conditions during utilization of the composite structure, tests were carried out at reduced temperatures, i.e. -60°C, as well as elevated temperatures, i.e. 80°C. The obtained results were related to the results obtained at a room temperature (RT). The study showed that at the elevated temperature the shear strength increased by approx. 10% compared to the result obtained at room temperature. There is also a significant reduction in the stiffness of the joint as the temperature increases. In turn, a slight increase in joint stiffness was demonstrated for the reduced temperature.
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań eksperymentalnych określających wpływ temperatury na wytrzymałość na ścinanie połączenia adhezyjnego pomiędzy warstwami składowymi hybrydowego kompozytu metalowo-włóknistego (FML). Próby przeprowadzono dla kompozytów będących połączeniem blachy ze stopu aluminium 2024-T3 oraz kompozytu szklanego polimerowo-włóknistego (ang. Glass Fiber-Reinforced Polymer - GFRP) wykonanych w procesie autoklawowym. Kluczowym czynnikiem determinującym jakość kompozytów warstwowych jest wysokiej wytrzymałości połączenie adhezyjne pomiędzy warstwami. Ze względu na możliwość występowania różnych warunków temperaturowych w procesie eksploatacyjnym struktury kompozytowej, zrealizowano badania w temperaturach obniżonej tj. -60°C, a także podwyższonej tj. 80°C. Uzyskane rezultaty odniesiono do wyników uzyskanych w temperaturze pokojowej. W pracy wykazano, że w podwyższonej temperaturze dochodzi do wzrostu wytrzymałości na ścinanie o ok. 10% w stosunku do rezultatu uzyskanego w temperaturze pokojowej. Dochodzi tu także do znacznego obniżenia sztywności połączenia wraz ze wzrostem temperatury. Dla obniżonej temperatury wykazano z kolei nieznaczny wzrost sztywności połączenia.
8
Content available remote Wytrzymałość spoiny w murach z ABK
EN
This study aimed to determine the effect of the long soaking of coir in sodium hydroxide solution on its mechanical properties. The materials used, namely coir, sodium hydroxide solution, polyester matrix, catalyst, and aquades. The coir was soaked in a sodium hydroxide solution for 1, 5, 7, 9, and 11 hours. After that, coconut fibre was washed using distilled water, and then dried in an oven at 90 °C for 5 hours. Next, a single fibre tensile and pull out test was performed. Based on the results and discussion, it was concluded that immersing coconut fibre in sodium hydroxide solution for 7-hours gave the maximum tensile strength and interfacial shear strength of 223.91 N/mm2, and 9.8 N/mm2, respectively Coir as a composite reinforcement has the potential to be used for engineering material such as ceiling boards and fishing boat walls.
PL
Celem pracy było określenie wpływu długotrwałego moczenia włókna kokosowego w roztworze wodorotlenku sodu na jego właściwości mechaniczne. Zastosowane materiały, a mianowicie: kokos, roztwór wodorotlenku sodu, matryca poliestrowa i katalizator. Włókno kokosowe moczono w roztworze wodorotlenku sodu przez: 1, 5, 7, 9 i 11 godzin. Następnie włókno kokosowe przemyto wodą destylowaną i suszono w piecu w temperaturze 90 °C przez 5 godzin. Następnie przeprowadzono pojedynczą próbę rozciągania włókna. Na podstawie wyników i dyskusji stwierdzono, że zanurzenie włókna kokosowego w roztworze wodorotlenku sodu na 7 godzin dało efekt w postaci maksymalnej wytrzymałości na rozciąganie i międzyfazowej wytrzymałości na ścinanie wynoszących odpowiednio 223,91 N/mm2 i 9,8 N/mm2. Tak wzmocnione włókno kokosowe ma szansę na użycie jako zbrojenie kompozytowe i potencjał do wykorzystania w materiałach inżynieryjnych, takich jak płyty sufitowe i ściany łodzi rybackich.
EN
This research investigates the mechanical behavior of artificially cemented sandy soils formed by lime alkali activation of natural zeolite under saturation settings. In order to verify the bar capability of cemented sands with this new method, an analysis of the undrained shear strength of the soil with pore water pressure ratio measurements was performed from the interpretation of the results of unconfined compression tests. The effect of zeolite-lime blend on treated sands was also visualized by scanning electron microscopy. For the studied soils, it was concluded from the unconfined compression stress values that the soil is fully capable of withstanding compressions due to overburden pressure. Additionally, this study seeks to evaluate the effect of the void ratio on the pore space and undrained shear strength. The results showed that pore water B-ratio increases with the decrease of the void ratio. Moreover, with the increase of zeolite content, confining pressure, and curing age, the peak failure strength increases. The results indicated a promising consistency of treated samples with lime and zeolite under various values of undrained shearing and B-ratios, making this method an ideal treatment for loose sand deposits.
14
PL
Belki żelbetowe wzmacnia się na ścinanie stosując strzemiona na obrzeżach przekroju poprzecznego. Strefa rdzeniowa przekroju, w której występuje duże naprężenie ścinające, jest zazwyczaj niezbrojona. Prowadzi to do nagłego pojawienia się i rozprzestrzeniania pęknięć oraz do kruchych uszkodzeń pod wpływem ścinania. W artykule przedstawiono badania nowego sposobu wzmocnienia elementów żelbetowych na ścinanie za pomocą siatki spawanej z drutu stalowego, umieszczonej wzdłuż belki w strefie rdzeniowej przekroju. Wyniki wskazują na to, że zastosowana siatka bardziej skutecznie przenosi ścinanie, zmieniając zarazem mechanizm zniszczenia z kruchego na plastyczny.
EN
The present practice of using shear reinforcement in the form of stirrups, which go round near to the periphery in reinforced concrete beams, leaves the core zone of the cross-section, where there is the existence of high shear stress, un-reinforced. This leads to sudden appearance and propagation of cracks, leading to brittle failures under shear. This paper presents an experimental study on the new way of using the welded wire mesh [WWM] for resisting shear in reinforced concrete members. The method consists of using a prefabricated mesh such as welded wire mesh as core zone reinforcement, placed longitudinally apart from conventional rectangular stirrups/ties. The study indicated improved performance compared to the shear resistance of RC beams with conventional stirrups.
EN
The article presents a new approach to testing the strength of asphalt interlayer bonding. Two loading methods were used: static load and cyclic load. Before carrying out static shear strength tests, the interlayer bonding was subjected to cyclic loads with a constant number of cycles but with different frequencies. A number of layered samples with and without geosynthetic interlayers were tested at the set temperature. The comparative analyses allowed to determine the functions approximating the impact of the cyclic load frequency on the static strength of bonding at selected interlayer contact conditions. It was also possible to indicate the frequency of cyclic load at which this parameter has the largest and smallest impact on the static strength of the asphalt interlayer bonding.
PL
W niniejszym artykule przedstawiono wyniki badań wpływu obciążeń cyklicznych o różnych częstotliwościach na wartości statycznej wytrzymałości na ścinanie połączeń międzywarstwowych mieszanek mineralno-asfaltowych. Badaniom poddano próbki warstwowe z połączeniami z geosyntetyczną warstwą pośrednią oraz bez tej warstwy. Badania statyczne przeprowadzono wg metody Leutnera. Częstotliwości obciążeń cyklicznych dobrano w taki sposób, aby nawiązywały do rzeczywistych prędkości ruchu pojazdów samochodowych, a charakterystykę cyklu obciążenia ustalono tak, aby naprężenia styczne w strefie kontaktu odpowiadały naprężeniom stycznym w konstrukcji nawierzchni od obciążenia kołem pojazdu ciężkiego.
EN
This paper examines the experimental performance of ultra-high-performance steel fibre-reinforced concrete (UHPSFRC) beams subjected to loads at relatively low shear span-to-depth ratios. The results and observations from six tests provide a detailed insight into the ultimate response including shear strength and failure mode of structural elements incorporating various fibre contents. The test results showed that a higher fibre content results in an increase in ultimate capacity and some enhancement in terms of ductility. Detailed nonlinear numerical validations and sensitivity studies were also undertaken in order to obtain further insights into the response of UHPSFRC beams, with particular focus on the influence of the shear span-to-depth ratio, fibre content and flexural reinforcement ratio. The parametric investigations showed that a reduction in shear span-to-depth ratio results in an increase in the member capacity, whilst a reduction in the flexural reinforcement ratio produces a lower ultimate capacity and a relatively more flexible response. The test results combined with those from numerical simulations enabled the development of a series of design expressions to estimate the shear strength of such members. Validations were performed against the results in this paper, as well as against a collated database from previous experimental studies.
EN
The paper evaluates the effect of the surface treatment on the strength of the single‑lap adhesive joints made of the C45 steel. The samples were joined using an adhesive composition consisting of Epidian 57 epoxy resin and PAC curing agent. The study also used Greinplast mosaic plaster with a grain size of 1.0–1.6 mm as coating. The experiment was carried out for 3 variants of joints: sheet/sheet, sheet+plaster/sheet+plaster, sheet/sheet+plaster. Each variant was divided into 3 methods of surface treatment. The strength tests were carried out on the Zwick/Roell Z150 testing machine. The roughness parameters of the surface’s samples were measured using a HOMMEL TESTER T1000 profilometer.
EN
The paper contains the designs of modifications of testing devices, which were constructed for the purpose of checking the functional properties of the mechanical pallet fixing lock built by the KOMA – Industry s.r.o. company, which is used for securing pallets with cars in parking houses. The individual testing devices consist of one or two positioning devices, the moveable parts of which are placed perpendicular to each other in the frame of the testing device. A mechanical pallet fixing lock is attached to the moving part of the perpendicular positioning device, and it consists of the following three parts: the body, the pulley holder and a compression coil spring. A plate is attached to the moveable part of the horizontal positioning device and is adapted to receive a pressure force sensor or to engage a mechanical fixation lock or the break of an electromagnetic locking device. The paper contains the description and method of experimentally determined resistance, which is created by the shear friction on contact surface, when inserting or withdrawing the pulley holder tube from the plain bushing of the fixation lock body. Additionally, the paper provides the values of the measured vertical forces, which are generated by the deformed compression spring with a wire of circular cross-section during inserting/withdrawing of the pulley holder tube into/from the fixation lock body. The values obtained from the performed experimental measuring of vertical forces and frictional resistance during the inserting of the pulley holder tube into the plain bushing of the fixation lock body will be used for subsequent checking of the functional properties of pallet fixation locks and will allow determining the optimal position for attaching the pallet fixation locks to stack cell steel beams in the parking house, on which chain conveyers push pallets with cars are parked.
EN
This article presents adhesive shearing test methods, focusing especially on the ASTM D5656 method. These methods will be briefly characterized and compared. The most important concerns about the D5656 method are described. With the use of ASTM D1002 and D5656 methods, the influence of adherend surface preparation on shearing properties of the bond is evaluated. Compared to sandblasting only, sandblasting followed by the FPL process (sulfochromate etching of aluminum) increased shear strength of joints by 35 % for ASTM D1002 tests and by 48% for D5656 tests. Comparing these two methods, shear strength obtained in D5656 tests is about two times higher than in D1002 tests. The cause for this phenomena is much larger adherend thickness in the D5656 method, which provides the coupons with increased stiffness. Shear modulus, calculated with 3 different calculation methods, showed differences in obtained results, which points to necessary actualization of D5656 standard.
PL
W niniejszym artykule opisano metody badań wytrzymałości na ścinanie klejów, ze szczególnym uwzględnieniem metody ASTM D5656. Dokonano porównania tych metod i krótkiej ich charakterystyki. Opisano najważniejsze problemy związane ze stosowaniem metody ASTM D5656. Zbadano również wpływ przygotowania powierzchni aluminium na otrzymywane wartości wytrzymałości spoiny na ścinanie, mierzone metodami ASTM D1002 i ASTM D5656. Porównując z piaskowaniem, połączenie piaskowania aluminium z procesem FPL (chromianowanie aluminium) zwiększyło wytrzymałość spoin na ścinanie o 35 % dla prób według normy ASTM D1002 i o 48 % dla metody D5656. Spośród tych dwóch metod, wytrzymałość na ścinanie uzyskiwana w badaniach wg normy D5656 jest średnio dwukrotnie wyższa, niż ta uzyskiwane w badaniach wg normy D1002. Przyczyną jest użycie znacznie grubszych substratów i większa sztywność spoiny w normie D5656. Przeprowadzenie obliczeń modułu ścinania kleju z uwzględnieniem 3 różnych metod wykazało różnice w otrzymywanych wynikach, co wskazuje na konieczność aktualizacji normy D5656.
20
Content available remote Wytrzymałość niezbrojonych połączeń ścian z ABK
PL
Artykuł przedstawia syntezę wyników własnych badań niezbrojonych połączeń ścian wykonanych z autoklawizowanego betonu komórkowego. Omówiono zależności obciążenie – przemieszczenie niezbrojonych połączeń z klasycznym wiązaniem murarskim. Wykorzystując normowe procedury, podano parametry umożliwiające projektowanie połączeń.
EN
The article presents a synthesis of own results of unreinforced joints of walls made of autoclaved aerated concrete masonry units. The relationships of the load displacement of unreinforced joints with the classical masonry bond are discussed. Using the standard procedures, parameters enabling the design of joint were given.
first rewind previous Strona / 8 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.