Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 87

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 5 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  adhesive joints
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 5 next fast forward last
EN
The aim of the article was to present issues related to the determination of the influence of the surface preparation method on the strength of adhesive joints made of three types of construction materials: structural steel C45, aluminium alloy EN AW-1050A and stainless steel 1.4401. The surfaces of the analysed materials were prepared by machining with three different abrasive tools of different gradations: P120, P220, P400. Adhesive joints were prepared using the E53/Z-1/100:10 epoxy adhesive composition. After the process of adhesive joint curing, destructive tests were carried out on the Zwick/Roell Z150 strength machine, in accordance with PN-EN 1465 standard, which determined the shear strength of the analyzed joints. During the tests it was observed that the most advantageous method of surface preparation is treatment using P220 grit abrasive.
PL
Celem artykułu było zaprezentowanie zagadnień związanych z określeniem wpływu sposobu przygotowania powierzchni na wytrzymałość połączeń klejowych wykonanych z trzech rodzajów materiałów konstrukcyjnych: stali konstrukcyjnej C45, stopu aluminium EN AW-1050A oraz stali nierdzewnej 1.4401. Powierzchnie analizowanych materiałów zostały przygotowane poprzez obróbkę trzema różnymi narzędziami ściernymi różnej gradacji: P120, P220, P400. Połączenia klejowe przygotowano z użyciem kompozycji klejowej epoksydowej E53/Z-1/100:10. Po procesie utwardzania spoiny klejowej przeprowadzono badania niszczące na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell Z150, zgodnie z normą PN-EN 1465, dzięki którym wyznaczono wytrzymałość na ścinanie analizowanych połączeń. W trakcie badań zaobserwowano, że najkorzystniejszym sposobem przygotowania powierzchni jest obróbka wykorzystująca ścierniwo ziarnistości P220.
EN
The paper presents the results of experimental studies determining the effect of temperature on the shear strength of the adhesive joint between the layers of the fiber metal laminate (FML). The tests were carried out for composites being a combination of 2024-T3 aluminum alloy sheet and Glass Fiber-Reinforced Polymer (GFRP) made in the autoclave process. The key factor determining the quality of layered composites is the high strength adhesive joint between the layers. Due to the possibility of extreme temperature conditions during utilization of the composite structure, tests were carried out at reduced temperatures, i.e. -60°C, as well as elevated temperatures, i.e. 80°C. The obtained results were related to the results obtained at a room temperature (RT). The study showed that at the elevated temperature the shear strength increased by approx. 10% compared to the result obtained at room temperature. There is also a significant reduction in the stiffness of the joint as the temperature increases. In turn, a slight increase in joint stiffness was demonstrated for the reduced temperature.
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań eksperymentalnych określających wpływ temperatury na wytrzymałość na ścinanie połączenia adhezyjnego pomiędzy warstwami składowymi hybrydowego kompozytu metalowo-włóknistego (FML). Próby przeprowadzono dla kompozytów będących połączeniem blachy ze stopu aluminium 2024-T3 oraz kompozytu szklanego polimerowo-włóknistego (ang. Glass Fiber-Reinforced Polymer - GFRP) wykonanych w procesie autoklawowym. Kluczowym czynnikiem determinującym jakość kompozytów warstwowych jest wysokiej wytrzymałości połączenie adhezyjne pomiędzy warstwami. Ze względu na możliwość występowania różnych warunków temperaturowych w procesie eksploatacyjnym struktury kompozytowej, zrealizowano badania w temperaturach obniżonej tj. -60°C, a także podwyższonej tj. 80°C. Uzyskane rezultaty odniesiono do wyników uzyskanych w temperaturze pokojowej. W pracy wykazano, że w podwyższonej temperaturze dochodzi do wzrostu wytrzymałości na ścinanie o ok. 10% w stosunku do rezultatu uzyskanego w temperaturze pokojowej. Dochodzi tu także do znacznego obniżenia sztywności połączenia wraz ze wzrostem temperatury. Dla obniżonej temperatury wykazano z kolei nieznaczny wzrost sztywności połączenia.
EN
The article presents the analysis of the impact of surface roughness on the load capacity of lap adhesive joints from aluminum alloy 2024. The surfaces of the samples were prepared to bond using mechanical treatment methods, such as milling and abrasive blasting. The surface roughness of the samples for different pre-treatment variants, measured in the 2D system, was found in the range of: Rp=19,4÷60,6 [μm], Rv=16,5÷88,1 [μm], Rz=35,9÷147,0 [μm], Rc=32,2÷103,3 [μm], Rt=37,1÷174,7 [μm], Ra=8,91÷22,73 [μm], Rq=10,50÷27,33 [μm], Rsk=-0,2260÷0,6487, Rku=1,78÷5,85, RSm=0,1207÷0,7337 [mm], Rdq=23,4÷198,7 [˚]. Strength tests showed an increase in the bearing capacity of joints the surfaces of which were subjected to both milling and abrasive blasting.
PL
W artykule przedstawiono analizę wpływu chropowatości powierzchni na nośność zakładkowych połączeń klejowych stopu aluminium 2024. Powierzchnie próbek zostały przygotowane do klejenia z zastosowaniem metod obróbki mechanicznej, takich jak frezowanie i piaskowanie. Chropowatość powierzchni próbek dla poszczególnych wariantów obróbki, zmierzona w układzie 2D, mieściła się w przedziale: Rp=19,4÷60,6 [μm], Rv=16,5÷88,1 [μm], Rz=35,9÷147,0 [μm], Rc=32,2÷103,3 [μm], Rt=37,1÷174,7 [μm], Ra=8,91÷22,73 [μm], Rq=10,50÷27,33 [μm], Rsk=-0,2260÷0,6487, Rku=1,78÷5,85, RSm=0,1207÷0,7337 [mm], Rdq=23,4÷198,7 [˚]. Badania wytrzymałościowe wykazały wzrost nośności połączeń, których powierzchnie poddawane były zarówno frezowaniu, jaki i piaskowaniu.
EN
The aim of the present article was to analyse the adhesive joints of different types of the furniture boards used for the furniture production. The present article included a comparative analysis of the adhesive joints of the particle board and the medium-density fireboard (MDF) pressed with the following types of film: A 0.3 mm thick PVC film and a 0.8 mm thick acrylic film, made with use of a single-component reactive hot-melt adhesive based on the PUR 706.2 ME polyurethane. It was observed that, among others, the adhesive joints made of the particle board with a pressed 0.3 mm thick PVC film and the adhesive’s basis weight of 24 g/m2 is characterised by better strength properties than the adhesive joints of the particle board with the adhesive’s basis weight of 48 g/m2.
5
Content available Quality of Samples in Adhesive Joint Testing
EN
The study attempts to assess the quality of various types of samples used in the adhesive joint testing. One great weakness of the scientific research conducted on this type of joints is that the published papers generally do not include an analysis of the samples quality. Although the standards define the tolerances of individual dimensions, detailed reports are in fact rarely presented. Above all, it is very important to control the thickness of the adhesive, which significantly affects the strength of adhesive bonds. It was found that obtaining high quality samples depends mainly on observing the technological discipline and using appropriate instrumentation. The paper presents the standards that should be a reliable model for the scientific research on adhesive joints.
EN
The paper presents a comparative analysis of the strength properties of single-lap assembly joints. Single-lap joints are commonly used in various structures because of their strength properties. Three types of joints, widely used in modern structures, were prepared and tested: adhesive, rivet, and hybrid adhesive-rivet joints. The experiments were carried out using aluminum alloy EN AW-2024, a structural material used in aviation. In the adhesive joints, the substrates were joined using a two-component epoxy adhesive composed of Epidian 53 epoxy resin and polymide curing agent (PAC) – Epidian 53/PAC/100:80. The rivet joints were formed using steel-aluminum blind rivets. The rivets were arranged in four different configurations. One of the very important structural factors considered when designing single-lap assembly joints is overlap length. In the present study, two overlap lengths were tested: 12 mm and 20 mm. The assembly joints were subjected to strength tests. Tensile-shear strength was determined. The results were analyzed statistically.
EN
The article describes the shear strength and statistical analysis of adhesive joints of four polymers used in the automotive industry, i.e. polypropylene, polystyrene, polyamide and polyacetal. Adhesive joints were prepared using two types of epoxy adhesive: Epidian 57/IDA/100:50 and Epidian 6/TFF/100:27. Surfaces of bonded materials prior to the bonding process were prepared using sandpaper P120, and then to remove impurities formed after mechanical treatment, the surface of polymer materials was degreased with acetone. The adhesive joints after the curing process were subjected to a strength test on the Zwick/Roell 150 strength machine in accordance with the PN-EN 1465 standard. The STATISTICA program was used for statistical analysis of the results of the strength tests. Parameters of descriptive statistics were determined, normality of distribution was determined and statistical tests of strength parameters were carried out. It was noted, among other things, that the greatest shear strength was obtained by adhesive joints of HIPS 425N polystyrene bonded Epidian 6/IDA/100:50 epoxy adhesive. However, the smallest shear strength was characterized by the adhesive joints made of Tarnamid T-27 polyamide bonded with Epidian 6/TFF/100:27 adhesive, which amounted to about 30% of the highest strength value obtained.
PL
W artykule opisano badanie wytrzymałości oraz analizę statystyczną wyników pomiarów wytrzymałości na ścinanie połączeń klejowych czterech polimerów stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym, polipropylenu, polistyrenu, poliamidu oraz poliacetalu. Połączenia klejowe przygotowano za pomocą dwóch rodzajów klejów epoksydowych: Epidian 57/IDA/100:50 oraz Epidian 6/TFF/100:27. Powierzchnie łączonych materiałów przed procesem klejenia zostały przygotowane za pomocą papieru ściernego o gradacji P120, a następnie w celu usunięcia zanieczyszczeń powstałych po obróbce mechanicznej, powierzchnia tworzyw polimerowych została odtłuszczona acetonem. Połączenia klejowe po procesie utwardzenia poddano badaniom wytrzymałościowym na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell 150, zgodnie z normą PN-EN 1465. Do analizy statystycznej rezultatów badań wytrzymałościowych, wykorzystano program STATISTICA. Wyznaczono parametry statystyki opisowej, określono normalność rozkładu oraz przeprowadzono testy statystyczne badanych parametrów wytrzymałościowych. Zauważono m.in., że największą wytrzymałość na ścinanie uzyskały połączenia klejowe polistyrenu HIPS 425N, wykonane klejem Epidian 6/IDA/100:50. Natomiast najmniejszą wytrzymałością charakteryzowały się połączenia klejowe wykonane z poliamidu Tarnamid T-27, klejone klejem Epidian 6/TFF/100: 27, która stanowi około 30% największej otrzymanej wartości wytrzymałości.
EN
The aim of the article was to present issues related to the determination of the impact of selected technological factors: the method of surface treatment and the type of adhesive on the strength of adhesive joints made of C45 steel sheet. The surfaces of the analyzed steel sheet samples were prepared by processing with four different abrasive papers: P120, P280, P320, P800. The sheet samples were bonded with three different epoxy two-component adhesives: Epidian 57/PAC/100:80, Epidian 6/PAC/100:80 and Epidian 62/PAC/100:80, including one-step cure at room temperature of 24 ± 2°C, with humidity 26 ± 2%. After the curing process, strength tests of the adhesive joints were carried out on the Zwick / Roell 150 testing machine in accordance with the PN-EN 1465 standard. It was noticed, among others, that the preferred surface treatment method was surface treatment with the P280 abrasive tool, after which the adhesive joints showed the highest shear strength.
PL
Celem artykułu było przedstawienie zagadnień związanych z określeniem wpływu wybranych czynników technologicznych: sposobu przygotowania powierzchni oraz rodzaju kleju na wytrzymałości połączeń klejowych wykonanych z blachy stalowej C45. Powierzchnie analizowanych próbek blachy stalowej zostały przygotowane poprzez obróbkę czterema różnymi papierami ściernymi: P120, P280, P320, P800. Próbki blach zostały sklejone trzema różnymi klejami epoksydowymi dwuskładnikowymi: Epidian 57/PAC/100:80, Epidian 6/PAC/100:80 oraz Epidian 62/PAC/100:80, uwzględniając jednostopniowe utwardzanie w temperaturze pokojowej 24±2°C, przy wilgotności 26±2%. Po procesie utwardzania dokonano prób wytrzymałościowych połączeń klejowych na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell 150, zgodnie z normą PN-EN 1465. Zauważono m.in., że korzystnym spośród badanych metod przygotowania powierzchni jest przygotowanie powierzchni ściernym narzędziem nasypowym P280, po którym połączenia klejowe wykazały największą wytrzymałość na ścinanie.
9
EN
Adhesive joints are widely used in various industries to join different materials. They always have to meet specific requirements for joint strength or durability. The article presents the results of research on the problem of joining elements made of aluminum alloy and polymer composite material present in the railway industry. The tested adhesive joints combine EN AW-5754 aluminum alloy (AlMg3) with a polyester-glass laminate. Three types of adhesives were used in the tests: epoxy, methacrylic and cyanoacrylate. Various methods of preparing the base surface and the bonded elements were used. The adhesive bonded surfaces were prepared using sandblasting and degreasing, grinding and degreasing as well as only degreasing. The research used a composite made with the use of two different technologies: contact molding and vacuum molding. Comparative tests were also carried out by making adhesive joints of two aluminum surfaces. The aim of the research was to propose a gluing technology to achieve min 15 MPa of the pull-off strength. The tests show that the required strength of the joint can be achieved only for an adhesive joint based on epoxy or methacrylic adhesive when preparing the surface of the base material by sanding and degreasing, grinding and degreasing, or even only degreasing.
PL
Połączenia klejowe są szeroko stosowane w różnych branżach przemysłowych do łączenia materiałów o odmiennych właściwościach mechanicznych i użytkowych. Zawsze muszą one spełniać określone wymagania w zakresie wytrzymałości czy też trwałości. W artykule zaprezentowano wyniki badań dotyczące problemu łączenia elementów wykonanych ze stopu aluminium i polimerowego materiału kompozytowego występującego w branży kolejowej. Badano połączenia adhezyjne występujące pomiędzy stopem aluminium EN AW-5754 (AlMg3) a laminatem poliestrowo-szklanym. W badaniach zastosowano trzy rodzaje klejów: epoksydowy, metakrylowy i cyjanoakrylowy. Zastosowano również różne sposoby przygotowania powierzchni do klejenia. Powierzchnie klejone przygotowano stosując piaskowanie i odtłuszczanie, szlifowanie i odtłuszczanie oraz odtłuszczanie. W badaniach zastosowano kompozyt wykonany dwoma różnymi technologiami: tzw. technologią na mokro (contact molding) oraz z wykorzystaniem worka próżniowego (vacuum molding). Przeprowadzono również badania porównawcze wykonując połączenia klejowe dwóch powierzchni aluminiowych. Celem badań było zaproponowanie technologii wykonania połączenia tak aby wytrzymałość doraźna połączeń na odrywanie była nie mniejsza niż 15 MPa. Z przeprowadzonych badań wynika, że przyjętą wytrzymałość połączenia można osiągnąć wykorzystując klej epoksydowy lub metakrylowy po przygotowaniu powierzchni materiału bazowego poprzez piaskowanie i odtłuszczanie, szlifowanie i odtłuszczanie lub odtłuszczanie.
10
Content available remote Analysis of von Mises hypothesis usefulness for adhesive layer effort estimate
EN
In the adhesive layer, uneven stress distribution and their complex state usually occur. Development of methodology for the analysis of adhesive layer was an aim of the experimental studies and numerical calculations. Specimens with adhesive layers which were similar to each other in terms of even distribution of stresses, were used in trials. This condition was met by using cylindrical oblique specimens consisting of two elements, obtained by cutting symmetrically at an angle of 45° a cylinder with a diameter of 12 mm and a height of 20 mm and bonding them adhesively on the cutting surfaces. The result of the experiment showed a greater than 2.26 to 2.92 strength of compressed specimens compared to stretched ones. It allows to conclude that the Mises hypothesis cannot be directly used for analysis of the state of stresses in adhesive joints. Numerical calculations were performed. For those, the model of the specimens was put under tension and compression with mean values of forces determined experimentally for specimens bonded with Epidian 57 adhesive. Conclusions were allowed to be formulate by conducted trials and calculations. Structural adhesives exhibit higher compressive strength rather than tensile strength. Consequently they exhibit indirect properties between metallic elastic plastics and brittle ceramic bodies. The criterion for destroying an adhesive bond loaded temporarily may be that the von Mises stress exceeds the absolute value of the tensile strength of the adhesive or compression. However it should be taken into account that those strengths have different values.
PL
W spoinach połączeń klejowych występuje zazwyczaj nierównomierny rozkład naprężeń i ich złożony stan. Celem prowadzonych badań eksperymentalnych i obliczeń numerycznych było opracowanie metodyki analizy wytężenia spoin klejowych. W badaniach zastosowano takie próbki, w spoinach których występuje zbliżony do równomiernego rozkład naprężeń. Warunek ten spełniają próbki cylindryczne skośne składające się z dwóch elementów uzyskanych przez przecięcie walca o średnicy 12 mm i wysokości 20 mm, symetrycznie pod kątem 45° i sklejenie ich na powierzchniach cięcia. Przeprowadzony eksperyment wykazał większą od 2,26 do 2,92 wytrzymałość próbek ściskanych w porównaniu do rozciąganych, co pozwala stwierdzić, że hipoteza Misesa nie może być stosowana bezpośrednio do analizy stanu wytężenia spoin klejowych. Przeprowadzono obliczenia numeryczne, w których model próbki obciążono na rozciąganie i ściskanie średnimi wartościami sił wyznaczonych eksperymentalnie dla próbek łączonych klejem Epidian 57. Przeprowadzone badania i obliczenia pozwoliły sformułować wnioski. Kleje konstrukcyjne cechuje większa wytrzymałość na ściskanie niż na rozciąganie, a więc wykazują one właściwości pośrednie pomiędzy metalicznymi ciałami sprężysto-plastycznymi i ceramicznymi kruchymi. Kryterium zniszczenia spoiny klejowej obciążonej doraźnie może być przekroczenie przez naprężenia von Misesa bezwzględnej wartości wytrzymałości kleju na rozciąganie lub na ściskanie, ale należy uwzględniać, że te wytrzymałości mają różne wartości.
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań wpływu wybranych parametrów procesu pneumokulowania na nośność zakładkowych połączeń klejowych stopu aluminium 2024. Na skutek pneumokulowania nośność badanych połączeń zwiększyła się o 3,6-20,3%. Co więcej, na podstawie przeprowadzonej analizy statystycznej można stwierdzić, że w przyjętym obszarze zmienności parametrów technologicznych pneumokulowania, średnica kulek, ciśnienie sprężonego powietrza oraz czasu kulowania nie wywierają istotnego statystycznie wpływu na nośność połączeń klejowych stopu aluminium 2024.
EN
The thesis presents the results of investigations on the impact of shot peening parameters on the capacity of single lap adhesive joints from aluminium alloy 2024. Shot peening increased the capacity of joints by 3,6-20,3%. What is more, the statistical analysis showed that in the assumed area variability of shot peening parameters: ball diameter, pressure and time does not significantly affect the capacity of adhesive joints from aluminium 2024.
12
Content available remote Application and Non-Destructive Testing of Adhesive Joints
EN
Adhesive technology is widely known and used on a large scale in industrial applications. Nevertheless, some defects have been observed in completed joints, which considerably reduced the quality of finished product. This paper describes the adhesive bonding technology - its advantages and limitations, and methods of evaluation of adhesive joint quality, particularly using Non-Destructive Testing ("NDT”).
13
PL
Przeprowadzone badania miały na celu porównanie wybranych aspektów wytrzymałości poszczególnych rodzajów grup połączeń: lutowanych oraz klejowych, wykonanych z blachy miedzianej M1E z4. W przypadku połączeń lutowanych czynnikiem zmiennym był rodzaj zastosowanego topnika, który został wybrany z uwzględnieniem właściwości łączonego materiału, natomiast w przypadku połączeń klejowych czynnikiem zmiennym był rodzaj kleju. Wśród różnych dostępnych topników zastosowano: Fosol, pastę Unifix 3 i kalafonię. Do wykonania połączeń klejowych zastosowano 4 kompozycje klejowe, przygotowane z użyciem żywic epoksydowych Epidian 5 i Epidian 53 oraz utwardzaczy PAC i Z1, w odpowiednich stosunkach stechiometrycznych. W obu grupach połączeń zastosowano również różne rodzaje połączeń. W przypadku lutowania próbki zostały połączone doczołowo, w klejeniu natomiast zakładkowo. Przygotowane połączenia poddano badaniom wytrzymałościowym, na podstawie których określono nośność połączeń. Uzyskane wyniki badań poddano również analizie statystycznej, dzięki której określono grupy jednorodne i oceniono istotne różnice pomiędzy poszczególnymi sposobami wykonania połączeń montażowych. Na podstawie uzyskanych wyników badań zauważono, że w przypadku połączeń lutowanych najwyższą wartość nośności uzyskano dla połączeń, gdzie jako topnik zastosowano pastę Unifix, natomiast najniższą dla połączeń w których wykorzystano Fosol. Najwyższą wartość nośności uzyskano w przypadku połączeń klejowych wykonanych przy użyciu kompozycji E53/PAC/100:80, natomiast najniższą dla połączeń klejowych wykonanych przy pomocy kompozycji klejowej E5/Z1/100:12.
EN
In the research was the comparison selected aspects of the individual soldered and adhesive joints strength made of M1E z4copper sheet. In the case of soldered joints, the variable was the type of flux used, which was selected taking into account the properties of the adhered, while in the case of adhesive joints, the variable was the type of adhesive. The available fluxes include: fosol, Unifix 3 paste and rosin. Four adhesive compositions was prepared by using Epidian 5 and Epidian 53 epoxy resins as well and PAC and Z1 hardeners were used to make adhesive joints, in appropriate stoichiometric ratios. In both groups of joints, different types of joints were also used. In the case of soldering, the samples were butt-jointed, while the adhesive joints was overlapped. The prepared joints were subjected to strength tests, on the basis of which the load capacity of joints was determined. Obtained results of the research were also subjected to statistical analysis, thanks to which homogeneous groups were determined and it was possible to assess significant differences between particular methods of making assembly joints. Based on the obtained test results, it was noted that the highest load-bearing capacity was obtained for adhesive joints made using E53/PAC/100:80 compositions, while the lowest for adhesive joints made using E5/Z1/100:12 adhesive composition.
14
Content available remote Wybrane aspekty procesu montażu autobusów z wykorzystaniem technologii klejenia
PL
W procesie montażu autobusów wykorzystywane są połączenia rozłączne i nierozłączne. Oprócz połączeń spawanych, gwintowych, kształtowych i nitowych, w wielu operacjach stosowana jest technologia klejenia. Połączenia klejowe znajdują zastosowanie w różnych etapach montażu autobusów, począwszy od klejenia dachu, przez wklejanie szyb do ramy stalowej oraz blach bocznych, aż do klejenia różnorodnych elementów wyposażenia autobusów, także elementów wykończeniowych. Często połączenia klejowe stosowane są łącznie z innymi rodzajami połączeń, np. nitowanymi, wykorzystując efekt synergii obu rodzajów połączeń. W konstrukcji autobusu kleje spełniają także rolę uszczelniającą, co jest niezwykle istotne podczas eksploatacji autobusów w rożnych warunkach atmosferycznych. Wiele zalet połączeń klejowych przyczynia się do ich wykorzystywania w procesach montażu. Podczas budowy różnorodnych konstrukcji, za pomocą klejenia łączy się niekiedy materiały różniące się właściwościami mechanicznymi i fizyko-chemicznymi, co jest niemożliwe do wykonania za pomocą innych metod łączenia. Jednak podczas opracowywania procesu technologicznego montażu z wykorzystaniem połączeń klejowych należy uwzględnić także niekorzystne cechy, czy też ograniczenia tej metody montażu. Z tego względu konieczna jest szczegółowa analiza wszystkich czynników wpływających na proces klejenia, aby poprawnie opracować i wykonać proces montażu z użyciem połączeń klejowych.
EN
During the assembly the bus temporary and permanent fastening joints are used. Besides of welded, screw and rivet joints, bonded technology was used in many operations. In various stages of assembly of buses adhesive joints are used for example during bonding the roof, bonding the glass to the steel frame, bonding of various pieces of equipment buses, as finishing elements. Often, adhesive joints are used with other types of joints, for example rivet joints, using the synergism of both types of joints. In the bus construction the adhesives also play sealing role, which is extremely important during the operation of buses in different weather conditions. Many of the advantages of adhesive joints contribute to their use in the assembly process. The bonding process was used to joining the materials of different mechanical and physico-chemical properties. Sometimes this joining is not feasible by other joining methods. However, during designing the assembly process with using the bonding technology, the disadvantages or limitations of this type of joining method should be considered. Due to these limitations a detailed analysis of all the factors affecting the bonding process is necessary in order to properly prepare and perform the assembly process using adhesive joints.
PL
Wprowadzenie naprężeń ściskających do warstwy wierzchniej materiału może powodować odkształcenia plastyczne, powodujące odkształcenia (deformacje) cienkich blach. Piaskowanie powierzchni zewnętrznych zakładkowych połączeń klejowych, po utwardzeniu ich spoin, powinno spowodować odkształcenia, które mogą zmniejszyć wartość naprężeń w obciążonych spoinach i w ten sposób zwiększyć wytrzymałość połączeń. Przeprowadzono badania eksperymentalne, które potwierdziły tę hipotezę. Zaproponowano również metodę uwzględnienia skutków obróbki powierzchniowej zgniotem w obliczeniach numerycznych wytrzymałości połączeń klejowych. Z badań eksperymentalnych i obliczeń numerycznych wynika, że wzrost wytrzymałości, wynikający z zastosowania obróbki powierzchniowej zgniotem klejonych elementów połączeń zakładkowych po utwardzeniu ich spoin, może wynieść od kilkunastu do kilkudziesięciu procent.
EN
Loading compressive stress into surface layer of thin sheets cause possibility of their deformations . The sand blasting of surface layer of adhesive lap joints after adhesive curing should cases such deformation that can reduce stresses in adhesive layer, so enlarge joint strength. The experimental tests and numerical calculations verify this hypothesis. The method of considering in numerical calculations the effect of surface treatment cold-work hardening was proposed. Made experimental tests and numerical calculations showed that the increase of strength of cold-work hardening lap adhesive joints may cause strength increase from a dozen or so to dozen percent.
PL
Celem przeprowadzonych badań doświadczalnych było określenie wytrzymałości połączeń klejowych sklejonych doczołowo w zależności od kąta ukosowania próbek. Próbki ze stopu aluminium EN AW – 5754 zostały zukosowane za pomocą obróbki mechanicznej, stosując 5 wariantów kątów zukosowania oraz wykonano próbki referencyjne, w którym zastosowano kąt prosty (90°). Powierzchnie przeznaczone do łączenia zostały przygotowane z użyciem obróbki mechanicznej za pomocą ściernego narzędzia nasypowego P220 oraz odtłuszczania. Do wykonania połączeń klejowych zastosowano klej epoksydowy dwuskładnikowy Epidian 57/PAC/1:1. Najtrudniejsze w technologii wykonania były połączenia o kącie zukosowania łączonych elementów α równym 15°, a związane było to m.in. z największą powierzchnią klejenia. Połączenia klejowe po procesie utwardzenia poddano próbie na odrywanie na maszynie wytrzymałościowej Zwick/Roell 150, zgodnie z normą ISO 4587. W wyniku analizy porównawczej wyników badań wytrzymałościowej połączeń klejowych doczołowych zukosowanych elementów można zaobserwować, że zukosowanie próbek w niewielkim stopniu korzystnie wpływa na ich wytrzymałość na odrywanie w porównaniu do typowych połączeń klejowych doczołowych, przy czym największą wytrzymałość otrzymano w przypadku kąta zukosowania próbek 70° (i także 30°), a najmniejszą w przypadku łączenia elementów zukosowanych pod kątem 15°.
EN
The aim of this experimental research was to determine the strength of butt bonded joints depending on the bevel angle of the samples. Samples of the aluminum alloy EN AW – 5754 are chamfered by mechanical treatment, using 5 variants bevel angles. The reference samples were also made, which have the 90° angle. The mashing process using P220 abrasive tool and degreasing was used as surface treatment for bonding. Epidian 57/PAC/1:1 two-component epoxy adhesive was applied to prepare the bonded joints. The hardest part of the bonding technology was joining the samples with a bevel angle equal to 15°, this was related to the largest surface bonding. After curing process the bonded joints were destructive tested. Zwick/Roell 150 testing machine was used to strength test and the test was carried out according to ISO 4587 standard. Based on the comparison test results of the butt bonded joints strength of beveled elements it can be notice that the chamfering of samples allow to obtain the similar strength as conventional adhesive bonds butt. The highest bonded joints strength was obtained for bonded joints of 70° (and also 30°) bevel angel of samples, but it is the smallest for the case of 15° bevel angle of samples.
PL
W wielu dziedzinach przemysłu przyrostowe metody szybkiego prototypowania znajdują coraz szersze zastosowanie dzięki swoim licznym zaletom. Jednak ze względu na ograniczenia wynikające z przestrzeni roboczej urządzeń elementy o znacznych wymiarach muszą być drukowane w częściach. Ważnym aspektem jest łączenie ze sobą części składowych w komponent wielkogabarytowy. Jedną z najczęściej stosowanych technologii ich łączenia jest klejenie. W pracy przedstawiono w ybrane aspekty procesu łączenia przez klejenie elementów wykonanych metodą Melted and Extruded Modeling (MEM). Określono wpływ materiału modelowego i geometrii powierzchni łączenia na wytrzymałość statyczną złącza klejowego. Określono wybrane parametry struktury wytrzymałości: maksymalną siłę przenoszoną przez złącze, maksymalne przemieszczenie i energię niezbędną do zniszczenia.
EN
In many areas of industry, additive rapid prototyping methods are finding wider use due to their advantages. However, due to limitations resulting from the devices work space, elements with large dimensions must be printed in parts. An important aspect is joining process of the parts into a largesize component. One of the most commonly used technologies for joining them is gluing. The paper presents selected aspects of the joining process for elements made by using the Melted and Extruded Modeling (MEM) method. The influence of the model material and the geometry of the joining surface on the static strength of the adhesive joints was determined. Selected parameters of the strength structure were determined: maximum force transmitted by the joint, maximum displacement and energy necessary for joint destruction.
EN
The aim of the present study was to investigate the effect of epoxy resin curing agents and aluminium surface modification on the properties of adhesive joints which were subjected to aging under thermal shock conditions. Composites containing reinforced aramid and carbon fibres with aluminium flat profiles (alloy Al 5754) were tested under shear conditions. Epoxy resin (Araldite LY 1564) with amine curing agents (Aradur 3486, Aradur 3487 and Aradur 3405) was used as a matrix. Composites were made using vacuum-assisted contact lamination. The degree of degradation was assessed on the basis of lap shear strength of adhesive joints in accordance with EN ISO 1465:2009. The research showed that epoxy composite samples based on Aradur 3405 (accelerated aliphatic polyamine) and sanded surface of aluminium presented the best lap shear adhesive strength, because this composite has the largest roughness. The hardness of the used adhesive is slightly increased with the cycle number.
EN
The role of adhesive technology in industry has increased significantly in recent times. The need to transfer ever-greater stresses while reducing the mass of devices causes difficulties in engineering. The use of dissimilar materials prioritise this technology. Special equipment is required to ensure the right technological conditions. CAD software facilitates the creation of a virtual design to meet the formulated requirements. This article presents the method of designing the instrumentation allowing to conduct the study of adhesives cured by UV rays.
EN
The subject of the experiment and numerical research is a simply-supported thin-walled box beam with a span of 2.00 m, created by gluing two composite GFRP shells. The beam was subjected to a three-point bending test controlled by displacement in the range from 0 to 300 mm. An experimental bending test, numerical modelling and simulations of this test as well as validation of the modelling and simulation were carried out. In comparison with the authors’ previous publication, adjustments and enhancements include: correction of the GFRP material constants and friction coefficients; testing the key numerical parameters of the geometrically and physically non-linear task, i.e. an iteration step in the implicit algorithm, a convergence tolerance coefficient, FE mesh density; testing the use of the Glue contact option in the MSC.Marc FE code for modelling adhesive joints; quasi-optimization of the ply sequence with the maximum load bearing capacity as the objective function. The parameters and options of numerical modelling and simulation of glued composite shells in the MSC.Marc system were determined, useful for detailed design calculations of composite FRP structures.
PL
Przedmiotem badań numerycznych jest cienkościenna belka skrzynkowa swobodnie podparta, o rozpiętości 2.00 m, utworzona przez sklejenie dwóch powłok kompozytowych GFRP ze sobą na całej długości belki. Belkę poddano próbie trójpunktowego zginania sterowanego przemieszczeniem w zakresie od 0 do 300 mm. Przeprowadzono eksperymentalną próbę zginania, modelowanie numeryczne i symulacje tej próby oraz walidację modelowania i symulacji. W porównaniu z poprzednią pracą autorów (Composites Theory and Practice, 2015) korekty i ulepszenia obejmują: korektę stałych materiałowych kompozytu GFRP i współczynników tarcia, testowanie parametrów numerycznych zadania nieliniowego geometrycznie i fizycznie, tj. krok iteracyjny w algorytmie implicite, współczynnik tolerancji zbieżności, gęstość siatki elementów skończonych, testowanie opcji Glue contact w systemie MSC.Marc do modelowania spoin klejowych, quasi-optymalizacja sekwencji warstw z funkcją celu w postaci maksimum nośności belki przy zginaniu. Wyznaczono parametry i opcje modelowania numerycznego i symulacji kompozytowych powłok sklejanych z użyciem systemu MSC.Marc, przydatne do szczegółowych obliczeń projektowych konstrukcji z kompozytów FRP.
first rewind previous Strona / 5 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.