Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 58

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  painting
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
1
Content available remote Indeks Ceramików. Odcinek 16. Wincenty Potacki
PL
Sylwetka Wincentego Potackiego ur. 22.01.1904 r. w Warszawie, zm. 24.06.2001 r. we Wrocławiu; projektanta form przemysłowych, rzeźbiarza, malarza, pedagoga.
2
Content available remote Indeks Ceramików. Odcinek 15. Hanna Główczewska
4
Content available remote Ceramika w obrazach dawnych mistrzów. Cz. 1
PL
Zwiedzając światowe zbiory sztuki natrafiamy na obrazy pełne konwencji, symboli i znaczeń. Wśród wielu zagadnień związanych z ich interpretacją pojawia się także pytanie o rolę przedmiotu w obrazie, w niniejszym rozważaniu skierowane na „reprezentację” ceramiki jako motywu malarskiego w sztuce dawnej.
EN
Józef Hałas is one of the classics of Polish painting at the turn of the 20th and 21st century. The artist associated with Wrocław entered the history of art as an author whose main form of transmission was paintings. The aim of the article is to show the character of Hałas as an interdisciplinary artist, which is manifested in activities in the public space of the city. The research was based on a qualitative review of the author's work supported by sorting available data. The analysis of Hałas's artistic objects designed for the city space was presented in the form of a description with explanation and subjected to logical interpretation. Based on the conducted process, conclusions were made demonstrating the artist's commitment to introducing various artistic forms into the city space. These activities go beyond the generally accepted image of the artist limited to his painting activity.
PL
Józef Hałas to jednen z klasyków polskiego malarstwa przełomu XX i XXI wieku. Związany z Wrocławiem artysta zapisał się w historii sztuki jako autor, którego główną formą przekazu były obrazy. Cel artykułu to ukazanie postaci Hałasa jako twórcy interdyscyplinarnego, czego przejaw stanowią działania w przestrzeni publicznej miasta. Badania zostały oparte na jakościowym przeglądzie dorobku autora popartym sortowaniem dostępnych danych. Analiza obiektów artystycznych Hałasa zaprojektowanych do przestrzeni miasta została przedstawiona w formie opisu z wyjaśnieniem i poddana logicznej interpretacji. Na podstawie przeprowadzonego procesu zostały wysunięte wnioski świadczące o zaangażowaniu twórcy we wprowadzanie zróżnicowanych form artystycznych w przestrzeń miasta. Działania te wykraczają poza powszechnie przyjęty obraz artysty ograniczający się do jego aktywności malarskiej.
PL
Tematem artykułu jest analiza porównawcza funkcji twórczości malarskiej o tematyce architektonicznej przedstawicieli Bauhausu (ze szczególnym skupieniem na sylwetkach Farkasa Molnára, Aleksandra Schawinskiego i Ludwika Miesa van der Rohe) z rolą obrazów prezentowanych na wystawie z okazji 30-lecia pracowni JEMS Architekci. Celem artykułu jest wskazanie na ciągłość i potrzebę stosowania obrazów jako nośnika idei architektonicznej oraz podkreślenie aktualności twórczości przedstawicieli awangardy XX w. Współczesna rola obrazu w architekturze wykracza poza ogólny sposób stosowania obrazu w Bauhausie. Obraz architektury był zorientowany głównie na mającą powstać architekturę, a w przypadku omawianej wystawy może on stanowić próbę autorefleksji i oceny kierunku własnych dążeń.
EN
The subject of this article is a comparative analysis of functions of the painting works of Bauhaus representatives with the themes of architecture (with particular focus on the profiles of Farkas Molnár, Aleksander Schawinski and Ludwik Mies van der Rohe) with the role of the paintings presented at the exhibition on the occasion of the 30th anniversary of the JEMS Architekci studio. The purpose of this article is to show the continuity and the need to use images as a carrier of an architectural idea and to emphasize the topicality of the works of representatives of the 20th century avant-garde. The contemporary role of image in architecture goes beyond the general way of using images in the Bauhaus. The image of architecture was mainly oriented towards the architecture to be created and in the case of the above-mentioned exhibition, it may be an attempt at self-reflection and assessment of the direction of one’s own aspirations.
PL
Celem opracowania jest ukazanie roli murali w modyfikowaniu przestrzeni architektonicznej i urbanistycznej – modyfikowaniu pożądanym z punktu widzenia jakości kompozycyjno-plastycznej i estetycznej struktur przestrzennych. Uczyniono to na podstawie wybranych przykładów meksykańskich. W Meksyku mural ma tradycję sięgającą czasów sprzed podboju hiszpańskiego. Był obecny w architekturze okresu kolonialnego. W XX w. stał się dominującą dziedziną sztuk plastycznych silnie związaną z architekturą i przestrzenią miejską, a jednocześnie zaangażowaną w przemiany społeczne w kraju. Analiza przykładów z różnych okresów historycznych, ze szczególnym naciskiem na współczesne realizacje, pozwoliła ukazać relacje kompozycyjne i przestrzenne, które dotyczą takich zagadnień, jak geometria ściany, relacje muralu względem kontekstu przestrzennego (lokalizacja i skala przestrzenna), struktura kompozycyjna muralu, iluzja przestrzeni w obrazie oraz kompozycja barwna muralu. Zwrócono również uwagę na warstwę narracyjną muralu, która często ma istotny wpływ na decyzje dotyczące formy plastycznej obrazów. Wyniki badania pozwalają stwierdzić, że ten typ utworu malarskiego był od najdawniejszych czasów świadomie wykorzystywany do kreowania przestrzeni architektonicznej i urbanistycznej. Potwierdzają również tezę mówiącą o tym, że jakości plastyczne i estetyczne obrazów wpływają na relacje kompozycyjne i estetyczne w określonej sytuacji przestrzennej.
EN
The aim of the study is to show, on the basis of analyzes carried out, selected examples of Mexican murals and the role of this painting form in modifying architectural and urban space – modifying the compositional and visual and aesthetic spatial structures desirable from the point of view of quality. In Mexico, a mural has a tradition dating back to the times before the Spanish conquest. It was present in the architecture of the colonial period. In the 20th century, it became the dominant field of visual arts strongly associated with architecture and urban space, and at the same time involved in social changes in the country. The analysis of examples from various historical periods, with particular emphasis on contemporary realizations, allowed us to show compositional and spatial relations that refer to issues such as wall geometry, mural relation to spatial context (location and spatial scale), composition structure of the mural, illusion of space in the image, and colour composition of the mural. Attention was also paid to the narrative layer of murals, which often has a significant impact on the decisions regarding the visual form of the paintings. In the light of the research we can conclude that this type of painting work has been consciously used for the creation of architectural and urban space since the earliest times. Numerous studies also confirm the aforementioned thesis that the visual and aesthetic quality of the paintings affect the compositional and aesthetic relationships in a specific spatial situation.
EN
The article presents the results of the technical art historical research conducted on paintings ascribed to the Silesian artist Johann Christoph Lischka (ca. 1650–1712). It tackles the question of the painting techniques, the characteristics of the painter’s manner, and the authenticity of the works of art. It comprises the traditional methods of the art history with research into the materiality of the paintings. During the research, seven paintings were chosen for the investigation. They come from different periods of Lischka’s life and the majority of them were forgotten or discredited as copies of the originals. The four paintings from Czech Republic Saint Joseph, Saint Mary of Egypt, Saint Charles Borromeo and Lamentation of Christ were commissioned by the religious Orders in Bohemia in 1690/1710. The three paintings from Silesia (Lamentation of Christ, Discovery of the True Cross, Angel) were produced after 1708, when Lischka was in charge of his step-father Michael Willmann’s workshop in Lubiąż. The paintings served as the basis for the analysis of Lischka’s painting technique and the later changes in the painting layers. Moreover, the technical art historical study enabled the comparative analysis of the painting techniques used by Lischka and Willmann in search of the factors distinguishing the artists’ works.
PL
W artykule prezentowane są wyniki analiz fizykochemicznych wykonanych na polskich i czeskich obrazach przypisywanych śląskiemu malarzowi Johannowi Christophowi Lischce (ok. 1650–1712). Dzięki przeprowadzonym badaniom możliwe stało się opisanie stosowanej przez artystę techniki i maniery malarskiej oraz weryfi kacja atrybucji wybranych dzieł. Opracowanie łączy tradycyjne metody analizy historycznej, ikonografi cznej i stylistycznej z badaniami konserwatorskimi materialnego tworzywa obrazów. Do badań wytypowano siedem obrazów, które pochodzą z różnych etapów twórczości Lischki i są większości nieznane lub uważane za słabe kopie nieistniejących już realizacji malarza. Cztery obrazy z Czech (Święty Józef, Św. Maria Egipska, Św. Karol Boromeusz i Opłakiwanie Chrystusa) zostały zamówione przez czeskie środowiska zakonne w ostatniej dekadzie XVII i pierwszej dekadzie XVIII wieku. Trzy obrazy ze Śląska (Opłakiwanie Chrystusa, Znalezienie Krzyża Świętego i Anioł) pochodzą z lat 1708–1712, kiedy Lischka kierował lubiąskim warszatatem swojego ojczyma Michaela Willmanna. Obrazy stały się postawą do analizy techniki malarskiej Lischki oraz historii konserwacji i renowacji jego dzieł. Co więcej, analiza fi zykochemiczna umożliwiła porównanie technik malarskich używanych przez malarza i jego ojczyma Willmanna w poszukiwaniu obiektywnego narzędzia pozwalającego rozróżnić dzieła ucznia i mistrza.
11
Content available remote Modułowa struktura robota malarskiego do malowania obrazów
PL
W artykule przestawiono modułową strukturę maszyny malującej, umożliwiającej malowanie obrazów za pomocą zestawu pędzli w sposób zbliżony do klasycznych technik malarskich, stosowanych przez artystów plastyków. Zadaniem robota jest malowanie obrazów na podstawie kopii oryginału, utrwalonej w formie cyfrowej w pliku graficznym. Malowanie jest wykonywane przy użyciu farb olejnych lub akrylowych na płaskiej powierzchni (płótno, terakota, glazura, tapeta, papier). Dzięki opracowanym algorytmom oraz złożonej strukturze kinematycznej robot ma możliwość poruszania pędzlem w sposób imitujący ruchy ręki ludzkiej (różne w zależności od zadanego efektu czy stylu tworzonej grafiki), a także dobierania i mieszania farby w celu uzyskania dowolnej barwy. Robot umożliwia automatyczną reprodukcję obrazów i grafik na płótnie w sposób imitujący pracę żywego artysty – kopisty.
EN
The article presents a modular structure of a painting machine that allows the painting of images using a set of brushes in a manner similar to classical painting techniques used by visual artists. The robot’s task is to paint images based on a copy of the original recorded in a digital form in a graphic file. Painting is done using oil or acrylic paints on a flat surface (canvas, terracotta, tiles, wallpaper, paper). Thanks to developed algorithms and a complex kinematic structure, the robot has the ability to move the brush in a way that imitates human hand movements, which are different depending on the given effect or style of created graphics, as well as selecting and mixing paint to obtain any colour. The robot enables the automatic reproduction of paintings and graphics on canvas imitating the work of a live artist – a copyist.
PL
Obrazy są niezwykle skomplikowanymi i trudnymi do analizy chemicznej obiektami. Składają się z wielu warstw, które znacząco różnią się pomiędzy sobą pod względem składu oraz struktury. Aby określić budowę i skład chemiczny obrazu, można użyć wielu różnych technik analitycznych, wśród których można wyróżnić techniki: nieinwazyjne, inwazyjne nieniszczące i inwazyjne niszczące próbkę. Jednak dopiero użycie wielu technik daje pełniejszy wgląd w badany obiekt.
EN
Paintings are complex objects and their analysis is difficult and time consuming. Painting consists of many layers, with varying chemical composition and structure. To analyze painting many various analytical techniques, including non-invasive, non-destructive and destructive, may be deployed, but only multi-analytical approach gives the best results.
PL
Artykuł ukazuje zmiany roli i metod nauczania przedmiotów plastycznych na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej podyktowanych kilkukrotną modyfikacją programu kształcenia architektów. Proces zmian zawierał w sobie dwa przeciwstawne bieguny. Z jednej strony skracany był czas przeznaczony na prowadzenie zajęć; z 450 godzin w 1946 r. do 182 godzin w 2007 r. Skutkowało to sukcesywnym zawężaniem problematyki zajęć. Sytuację skomplikowały jeszcze dwa fakty: zmiana filozofii prowadzenia projektowania wstępnego oraz postępująca obecność komputera w procesie projektowania zmieniająca istotnie zasady współpracy studenta z wykładowcami. Wiązało się to z rozszerzeniem problematyki kompozycji w programie zajęć tak, że duża część tych ćwiczeń realizowana była w trybie konsultacji z wykonaniem w domu. Zauważono również rosnący brak umiejętności zapisu przestrzeni przez studentów za pomocą rysunku odręcznego. Tak więc przy coraz krótszym programie zajęć pojawiła się jednocześnie potrzeba wprowadzenia nowych wątków do edukacji plastycznej. Autor proponuje zwiększenie liczby ćwiczeń służących badaniu i kreowaniu przestrzeni w różnej skali i różnych aspektach, tak by wydobyć potencjał studentów i pokazać im, jak w pełni obserwować i odczuwać świat wokół nas, dając im jednocześnie narzędzia do jej zmiany. Byłoby to możliwe przy całościowej rewizji programu kształcenia architektów na Wydziale Architektury Politechniki Wrocławskiej.
EN
The article discusses changes in the role and methods of teaching art subjects at the Faculty of Architecture of Wrocław University of Science and Technology caused by several modifications of the architects’ education program. The change process contained two opposing poles. On the one hand, the time devoted to conducting classes was shortened; from 450 hours in 1946 to 182 hours in 2007. It was connected with the successive narrowing of the problem issues of classes. This situation was complicated by two more facts: a change in the philosophy of initial design classes and the progressive presence of the computer in the design process, significantly changing the principles of cooperation between students and lecturers. It was connected with the extension of the issues of composition in the curriculum so that a large part of these exercises was carried out in the consultation mode with assigning the work to be done by students as homework. Another problem that was also noticed was the growing lack of ability to record space by students by means of freehand drawing. Thus, with the ever-shorter curriculum, there was also a need to introduce new aspects to art education. The author suggests increasing the number of exercises/classes to explore and create space on various scales and in different aspects, so as to develop the potential of students and show them how to fully observe and experience the world around us, at the same time giving them the tools to change it. It would be possible with a comprehensive revision of the architects’ curriculum at the Faculty of Architecture of Wrocław University of Science and Technology.
EN
For many years in the curriculum of the Faculty of Architecture in University of Technology in Gliwice very important place took open-air drawing and painting workshops, which in recent years as a result of program changes have been withdrawn from the learning process. Reducing the number of hours of drawing studies resulted in a drop of artistic skills and aesthetic sensitivity. Having several years of experience in teaching of drawing and painting, the authors of the paper confirm their belief in the importance of teaching drawing by studying the forms from nature (open-air workshops). The authors of the paper who led open-air workshops and analyzed the works carried out by the students, prove that drawing from nature through a meeting with living architecture completed the didactic process. Based on participant observation and analysis of selected works authors prove that drawing from nature through the encounter with the living architecture complemented the teaching process. It also enriched and developed the future artists workshop, allowed to study drawing and enabled cognitive abilities. The observation of objects allowed the analysis and synthesis of form, taught history, sensitivity to the context of the environment and the value of space.
PL
Przez wiele lat w programie nauczania studentów na Wydziale Architektury Politechniki Śląskiej w Gliwicach ważne miejsce zajmowały wakacyjne plenery rysunkowo-malarskie, które w ostatnich latach w wyniku zmian programowych zostały wycofane z procesu nauczania. Zmniejszenie ilości godzin przedmiotów artystycznych spowodowało spadek umiejętności plastycznych i wrażliwości estetycznej studentów. Kilkunastoletnie doświadczenie w pracy dydaktycznej autorek artykułu utwierdza je w przekonaniu o ważności nauczania rysunku poprzez studiowanie form z natury (plenery rysunkowe). Autorki artykułu uczestniczące w plenerach (prowadzące plenery), na podstawie analizy wykonanych przez studentów prac dowodzą, że rysunek z natury poprzez spotkanie z żywą architekturą dopełniał proces dydaktyczny. Wzbogacał warsztat przyszłych twórców, pozwalał na naukę rysunku, a także dawał możliwości poznawcze. Obserwacja obiektów pozwalała na analizę i syntezę formy, uczyła historii, uwrażliwiała na kontekst otoczenia i wartości miejsca.
PL
Twórczość Kazimierza Bieńkowskiego (1907-1993), znakomitego rzeźbiarza, twórcy architektury wnętrz prezbiteriów kościołów na terenie Pomorza Zachodniego, nie była dotychczas przedmiotem badań. Niniejszy tekst stanowi przyczynek do opracowania dzieł sztuki tego artysty, wypełniając jednocześnie postulat badawczy dotyczący rozwijania wiedzy na temat dziejów współczesnej sztuki sakralnej w Polsce po 1945 roku, zwłaszcza w kontekście zmian liturgicznych po Soborze Watykańskim II.
EN
Kazimierz Bieńkowski, an eminent sculptor active basically in Poznań, where he was a professor in the High School of Art (now University of Fine Arts), created a number of pictures and interior designs in churches in West Pomerania. His first work there was the tomb of the bishop Teodor Bensh in the Gorzów Wielkopolski cathedral in 1958. During 1964-1965 Bieńkowski created sgrafitto scenes as part of the presbitery design in the parochial church in Łobez, which seems to be one of the first arrangement following the Vatican II Council liturgical requirements in Poland. Sgraffito technique was prevailing in a series of the interior wall paintings by the artist, e.g. churches in Szczecin and Police. Prestigious work Bieńkowski effected in the seventies and eighties in the cathedral in Szczecin: composition of the presbytery including the altar, the bishops’ chair (cathedra) and stalls. He also painted (oil on canvas) 14 pictures of Via Crucis there. The paper presents an intitial outline of the oeuvre of Kazimierz Bieńkowski, thus fulfilling the knowledge of artistic life in West Pomerania after 1945.
16
Content available remote Chemia koloru - pigmenty organiczne stosowane w malarstwie
PL
Kolor, obok formy i kompozycji, jest jednym z najważniejszych środków przekazu w sztuce, a szczególnie w malarstwie. Odbiór obrazu przez widza jest więc, poprzez zastosowane barwy, ściśle związany ze składem chemicznym farb wykorzystanych do jego stworzenia. Związkami odpowiadającymi za kolor farb malarskich są nierozpuszczalne w wodzie pigmenty, zdyspergowane w odpowiednim dla danej farby ośrodku. Najczęściej są to nieorganiczne krystaliczne ciała stałe pochodzenia mineralnego, lecz wykorzystuje się także związki organiczne pochodzenia roślinnego lub zwierzęcego. Wszystkie pigmenty można podzielić ze względu na sposób ich powstawania na naturalne i syntetyczne. Już w starożytności stosowano wiele substancji wyodrębnianych z roślin czy zwierząt. Przykładem może być niebieski pigment indygo, otrzymywany z liści indygowca. Naturalne pigmenty organiczne, z wyjątkiem czerni roślinnej i kostnej, charakteryzują się jednak niestabilnością chemiczną oraz nietrwałością. Z tego też względu wraz z rozwojem chemii organicznej, mającym miejsce pod koniec XIX w., substancje te zostały zastąpione przez czyste związki organiczne otrzymane na drodze syntezy chemicznej. Pozwoliło to nie tylko na zwiększenie trwałości i polepszenie innych właściwości znanych pigmentów, lecz także na znaczne rozszerzenie palety barw dostępnych dla artystów oraz masową produkcję przemysłową pigmentów proszkowych i różnych rodzajów farb.
18
PL
Artykuł przybliża tematykę rekonstrukcji elementów wystroju wnętrza Gabinetu w wieży południowowschodniej, znajdującego się w Muzeum-Zamku w Łańcucie. Głównym celem jest prezentacja przeprowadzonych badań historycznych oraz problematyki związanej z badaniami historycznymi. W trakcie prowadzonych w latach 2014–2015 prac badawczych i konserwatorskich zostały zdiagnozowane oraz zrekonstruowane liczne elementy wystroju, tj. obrazy, grafiki, makaty, umeblowanie. Ponadto została też zbadana wcześniejsza dekoracja malarska, znajdująca się w zasłoniętej późniejszym stropem kopule. Na podstawie badań in situ oraz przeanalizowanej literatury przeprowadzono prace konserwatorskie oraz częściową rekonstrukcję elementów wystroju wnętrza.
EN
This article covers the subject of reconstruction of the interior design elements of the Office in the tower, which is found on the south eastern side of the Museum-Castle in Lancut. Its main goal is to showcase the historical research that has been done, as well as, the problems entailed in the historical researches. Over the course of the research and conservation works carried out during the years 2014–2015, several elements have been recognized and reconstructed, which consist of: paintings, graphics, tapestries, and furniture. Furthermore, the earlier painted decorations which were found hidden above the ceiling copula, had also been analysed. On the basis of the research done in the original location, as well as the analysis of the relevant literature, covservation work was undertaken and partial reconstruction of the interior elements was performed.
19
Content available remote Malowanie materiałów polimerowych
PL
Malowanie materiałów polimerowych wymaga odpowiedniej wiedzy. Każde tworzywo polimerowe ma swoją specyfikę a dodatkowo w zależności od zastosowanych dodatków może różnie reagować na nakładaną powłokę. Dodatkowo przygotowanie powierzchni materiału polimerowego ma znaczący wpływ, na jakość nałożonej powłoki. Przyjmuje się, że około 50-70% wad powłok malarskich wynika ze złego przygotowania powierzchni.
EN
Polymer materials require adequate knowledge to paint them. Each polymer material has its own characteristics and additionally depending on the applied additives can react differently to the applied coating. In addition, the preparation of the surface of the polymeric material has a significant effect on the quality of the applied coating. It is estimated that about 50-70% of paint coatings defects result from poor surface preparation.
20
Content available Sakrum a Synergia
PL
Manifestacją piękna w świecie człowieka jest sztuka, która wyraża się poprzez otwarcie formy. Forma niesie w sobie treść własnej formy i tą treść, do której się odnosi. Jak i forma, treść ma swoją formę przedstawienia idei i właściwy zamysł samej idei. Istnieje forma treści i treść treści podobnie jak istnieje forma formy i treść formy. Twórca działa podświadomie, instynktownie, spontanicznie, emocjonalnie synkretycznie – formalno-treściowy kompleks dzieła rodzi się jako nierozerwalna całość. W sztuce świeckiej kształt formy odpowiada sensorycznej, dotykowо-fizycznej percepcji formy. W sztuce sakralnej forma jest kanonem, nierozerwalnie związanym z jego treścią. Od formy (kanonu) (twarzy lub hipostazy Świętego) poprzez treść formy (świętość osoby), poprzez modlitwę (formę treści) przechodzą w świętości wieczności, Bógа (w zawartość treści). W ten sposób możemy opisać ikonę, święty obrazek z punktu widzenia formalnych i treściowych stron, jego roli w życiu człowieka. Spójrzmy na architekturę, jak patrzymy na ikony. Obraz w architekturze sakralnej jest złożoną strukturą, semantycznie wieloliczną, która składa się z porównania, syntezy, kontekstu metod, które są również charakterystyczne dla Biblii, a które korelują z najnowszymi naukowymi multi-kryterialnymi, wielowymiarowymi metodami poznania. Omówiono wynikі badań obrazu, jako zasobu wcielenia sacrum w założeniu świątyni chrześcijańskiej i osobistego objawienia twórcy na przykładzie twórczości Jerzego Nowosielskiego i Stanisława Niemczyka.
EN
Art is the manifestation of beauty in the world of man, art which is expressed through the opening of the form. Form carries with it the content of its own form and the content that it addresses. Like form, content has its own form in which it expresses ideas and the proper concept of the idea itself. There exists the form of the content and the content of the content, just like there exists a form of the form and the content of the form. An artist works subconsciously, instinctively, spontaneously, emotionally, in a syncretistic manner – in order to create a complex mixture of both form and content which comprises his or her work, a work which is born into the world as an inseparable whole. In the profane arts, the shape of the form reflects its sensory, touchable, physical perception of its form. In religious arts, the form is a canon, inseparably tied to its content. From the form of the form (the canon) – (the face or hypostasis of a Saint) – through the content of the form (the sainthood of the person), through prayer (the form of the content) forms traverse into the sanctity of eternity of God (in the content of their content). This is the manner in which we can describe an icon, a holy painting from the point of view of its form and its content, and its role in life. Let us look at architecture in the same manner in which we look at icons. A painting in religious architecture is a complex structure, replete with semantic meaning, which is comprised of a comparison, synthesis, the context of methods, which are also characteristic of the Bible, and which correlate with the latest scientific multi-criteria of the multi-dimensional methods of perception. The article discusses the results of the analysis of the role of the painting as a resource that can be used to infuse the setting of a Christian temple with the element of sacrum and with the personal vision of its creator, based on the works of Jerzy Nowosielski and Stanisław Niemczyk.
first rewind previous Strona / 3 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.