Wyniki wyszukiwania - BazTech

1

Potrzeby wodne truskawki w powiecie chojnickim w świetle przewidywanych zmian klimatu

Rolbiecki Stanisław, Łoniewski Mikołaj

Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich

|

2025

|

Vol. 20, No. 1.1

19--40

PL

Celem pracy była próba oszacowania zapotrzebowania na wodę truskawki w powiecie chojnickim w zależności od przewidywanych zmian klimatycznych. W opracowaniu uwzględniono dwa scenariusze (RCP 4.5 i RCP 8.5) dla okresu 2021-2100. Stwierdzono, że w okresie porównawczym łączne niedobory opadu w okresie wegetacji truskawki w powiecie chojnickim - odpowiednio w roku średnim, średnio suchym i bardzo suchym - wynosiły 31 mm, 127 mm i 192 mm. W okresie porównawczym (referencyjnym) największy miesięczny deficyt opadu w sezonie wegetacyjnym truskawki występował w czerwcu. Wielkość niedoboru opadu - odpowiednio w roku średnim, średnio suchym i bardzo suchym - wynosiła 19 mm, 39 mm i 53 mm. Natomiast w okresie prognozowanym największe miesięczne deficyty opadu w czasie wegetacji truskawki będą miały miejsce w lipcu. Te deficyty opadu według scenariusza RCP 4.5 - odpowiednio w roku średnim, średnio suchym i bardzo suchym - będą w przybliżeniu wynosić 15 mm, 40 mm i 58 mm. Z kolei w świetle scenariusza RCP 8.5 deficyty opadu w lipcu mogą w przybliżeniu kształtować się na poziomie odpowiednio 17 mm, 43 mm i 61 mm. W latach 2021-2100 oczekiwać należy zwiększenia zapotrzebowania na wodę u truskawki. Jeśli zmiany klimatu będą przebiegały według scenariusza RCP 4.5, to wzrost ten w okresie kwiecień-październik (w odniesieniu do okresu referencyjnego) może wynieść 50 mm (tj.13%), natomiast według scenariusza RCP 8.5 wzrost zapotrzebowania na wodę u truskawki może wynieść około 69 mm (tj. o 18%). Zapotrzebowanie na wodę u truskawki w okresie kwiecień-październik - według scenariusza RCP 8.5 - zwiększy się (w odniesieniu do okresu referencyjnego) w największym stopniu w dekadzie 2091-2100. Wzrost ten wyniesie 108 mm (tj. o 28%). Natomiast w świetle scenariusza RCP 4.5 wzrost zapotrzebowania na wodę u truskawki w dekadzie może wynieść około 63 mm (tj. o 16%). W miesiącach kwiecień i październik nie wystąpią deficyty opadu w uprawie truskawki. Największy deficyt opadu w okresie wegetacji truskawki (maj-wrzesień) może natomiast wystąpić w latach bardzo suchych (p=10%). Deficyt ten - odpowiednio dla scenariuszy RCP 4.5 i RCP 8.5 - może wynieść 202 mm i 211 mm. W latach średnio suchych (p=25%) deficyt ten będzie mniejszy i - odpowiednio dla scenariuszy RCP 4.5 i RCP 8.5 – może on wynieść 129 mm i 135 mm. Jeszcze mniejszy deficyt opadu może wystąpić w latach średnich (p=50%), i może on - odpowiednio dla scenariuszy RCP 4.5 i RCP 8.5 - kształtować się na poziomie 34 mm i 39 mm. Z wyznaczonych dla okresu prognozowanego (2021-2100) równań regresji liniowej wynika, że - odpowiednio dla scenariuszy RCP4.5 i RCP8.5 - potrzeby wodne truskawki będą w każdym dziesięcioleciu wzrastać w okresie wegetacji (IV-X) o 4,2 mm i o 10,6 mm.

EN

The aim of the study was to attempt to estimate the demand for water for strawberry grown in the Chojnice county depending on expected climate changes. The study takes into account two scenarios (RCP 4.5 and RCP 8.5) for the period 2021-2100. It was found that in the reference period, the total rainfall deficits during the strawberry growing season in the Chojnice county - in the average, moderately dry and very dry years - amounted 31 mm, 127 mm and 192 mm, respectively. The largest monthly rainfall deficit during the strawberry growing season of the reference period occurred in June. The amount of rainfall deficit - in the average, moderately dry and very dry year - was on the level 19 mm, 39 mm and 53 mm, respectively. In the forecast period (2021-2100), the largest monthly rainfall deficits during the strawberry growing season will occur in July. These rainfall deficits under the RCP 4.5 scenario - in a medium, moderately dry and very dry year - will amount 15 mm, 40 mm and 58 mm, respectively. In the light of the RCP 8.5 scenario, rainfall deficits in July will be even higher and may amount to 17 mm, 43 mm and 61 mm, respectively. In the years 2021-2100, an increase in water demand for strawberry is expected. If climate change proceeds according to the RCP 4.5 scenario, this increase in the period AprilOctober (in relation to the reference period) may amount to 50 mm (i.e. 13%). According to the RCP8.5 scenario, the increase in water demand for strawberry may amount to approximately 69 mm (i.e. 18%). The water demand for strawberry in the period AprilOctober - according to the RCP 8.5 scenario - will increase (in relation to the reference period) to the greatest extent in the decade 2091-2100. This increase will amount 108 mm (i.e. 28%). In the light of the RCP 4.5 scenario, the increase in water demand for strawberry for this case may amount to approximately 63 mm (i.e. 16%). There will be no rainfall deficits in strawberry cultivation in April and October. The largest rainfall deficit during the strawberry growing season (May-September) may occur in very dry years (p=10%). This deficit - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - may amount to 202 mm and 211 mm, respectively. In case of moderately dry years (p=25%), this deficit will be smaller and - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - it may amount to 129 mm and 135 mm, respectively. An even smaller rainfall deficit may occur in medium years (p=50%). This deficit may - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - amount to 34 mm and 39 mm, respectively. The linear regression equations determined for the forecast period (2021-2100) show that - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - the water needs of strawberry in every 10 years will increase in the vegetation season (April-October) by 4.2 mm and by 10.6 mm, respectively.

2

Potrzeby wodne buraka cukrowego w powiecie chełmińskim w świetle przewidywanych zmian klimatu

Rolbiecki Stanisław, Mietła Piotr

Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich

|

2025

|

Vol. 20, No. 1.1

89--108

PL

Celem pracy była próba oszacowania zapotrzebowania na wodę u buraka cukrowego w powiecie chełmińskim w zależności od przewidywanych zmian klimatycznych. W opracowaniu uwzględniono dwa scenariusze (RCP 4.5 i RCP 8.5) dla okresu 2021-2100. Na podstawie przeprowadzonych obliczeń stwierdzono, że najwięcej wody rośliny buraka - dla prawidłowego przebiegu wzrostu i rozwoju - będą wymagać w lipcu. Dobowe zapotrzebowanie na wodę w tym miesiącu - odpowiednio w latach średnich, średnio suchych i bardzo suchych - wyniesie 4,3 mm, 4,7 mm i 5,2 mm w świetle scenariusza RCP4.5, natomiast w zgodnie ze scenariuszem RCP8.5 będą one większe - odpowiednio na poziomie 4,4 mm, 4,9 mm i 5,3 mm. Potrzeby wodne buraka cukrowego w całym okresie wegetacji (21 IV - 30 IX), jeśli zmiany klimatyczne przebiegną według scenariusza RCP4.5 - w latach średnich, suchych i bardzo suchych - wyniosą odpowiednio 475 mm, 523 mm i 570 mm. Natomiast zgodnie ze scenariuszem RCP8.5 będą one większe, kształtując się na poziomie odpowiednio 492 mm, 541 mm i 590 mm. Z równań regresji liniowej, które wyznaczono dla okresu prognozowanego (2021-2100) wynika, że należy oczekiwać zwiększenia się potrzeb wodnych buraka cukrowego. Odpowiednio dla scenariuszy RCP4.5 i RCP8.5, potrzeby wodne buraka cukrowego w okresie wegetacji (21 IV - 30 IX) będą w każdym dziesięcioleciu wzrastać o 4,1 mm i 10,3 mm. Niedobory opadu w całym okresie wegetacji buraka cukrowego - w świetle scenariusza zmian klimatu RCP4.5 w latach średnich, suchych i bardzo suchych - będą wynosić odpowiednio 141 mm, 246 mm i 327 mm, natomiast w scenariuszu RCP8.5 będą one większe, kształtując się na poziomie odpowiednio 145 mm, 251 mm i 336 mm. Z przeprowadzonych obliczeń wynika, że średnio dla osiemdziesięciolecia 2021-2100 - większe przyrosty plonu korzeni buraka cukrowego (37,3 t/ha) będą możliwe do uzyskania poprzez deszczowanie, jeśli zmiany klimatyczne będą przebiegały według scenariusza RCP4.5 aniżeli w scenariuszu RCP8.5 (35,3 t/ha).

EN

The aim of this study was to estimate the water demand for sugar beet in Chełmno County, depending on projected climate change. The study considered two scenarios (RCP 4.5 and RCP 8.5) for the period 2021-2100. Based on the calculations, it was concluded that sugar beet plants will require the most water in July for proper growth and development. Daily water demand in this month - in average, moderately dry and very dry years, respectively - will be amounted 4.3 mm, 4.7 mm and 5.2 mm under the RCP4.5 scenario, while in the RCP8.5 scenario they will be higher - at 4.4 mm, 4.9 mm and 5.3 mm, respectively. Sugar beet water needs throughout the growing season (April 21 - September 30), if climate change unfolds according to the RCP4.5 scenario - in average, dry, and very dry years - will be amounted 475 mm, 523 mm, and 570 mm, respectively. However, under the RCP8.5 scenario, they will be higher, reaching 492 mm, 541 mm, and 590 mm, respectively. The linear regression equations determined for the forecast period (2021-2100) indicate that the water needs of sugar beet are expected to increase. For the RCP4.5 and RCP8.5 scenarios, the water needs of sugar beet during the growing season (April 21-September 30) will increase by 4.1 mm and 10.3 mm in each decade. Rainfall deficiencies throughout the sugar beet growing season - according to the RCP4.5 climate change scenario - in average, dry and very dry years - will amount to 141 mm, 246 mm and 327 mm, respectively, while in the RCP8.5 scenario they will be greater, reaching 145 mm, 251 mm and 336 mm, respectively. The calculations show that - on average for the eighty-year period 2021-2100 - higher increases in sugar beet root yield (37.3 t/ha) will be possible to achieve due to irrigation if climate change proceeds according to the RCP4.5 scenario than in the RCP8.5 scenario (35.3 t/ha).

3

Wykorzystanie wody ze ścieków a nowe unijne regulacje

Chmielowski Krzysztof Jan

Wodociągi - Kanalizacja

|

2024

|

nr 9

30--33

4

Potrzeby wodne maliny w powiecie chojnickim w świetle przewidywanych zmian klimatu

Rolbiecki Stanisław, Łoniewski Mikołaj

Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich

|

2024

|

Vol. 19, No. 1.1

107--126

PL

Celem pracy była próba oszacowania zapotrzebowania na wodę maliny w powiecie chojnickim w zależności od przewidywanych zmian klimatycznych. W opracowaniu uwzględniono dwa scenariusze (RCP 4.5 i RCP 8.5) dla okresu 2021-2100. Stwierdzono, że w okresie porównawczym łączne niedobory opadu w okresie wegetacji maliny w powiecie chojnickim - odpowiednio w roku średnim, średnio suchym i bardzo suchym - wynosiły 48 mm, 141 mm i 208 mm. W okresie porównawczym (referencyjnym) największy miesięczny deficyt opadu w sezonie wegetacyjnym maliny występował w lipcu. Wielkość niedoboru opadu - odpowiednio w roku średnim, średnio suchym i bardzo suchym - wynosiła 16 mm, 42 mm i 59 mm. W okresie prognozowanym (2021-2100) największe miesięczne deficyty opadu w czasie wegetacji maliny będą miały miejsce również w lipcu. Te deficyty opadu według scenariusza RCP 4.5 - odpowiednio w roku średnim, średnio suchym i bardzo suchym - będą wynosić 25 mm, 52 mm i 70 mm. W świetle scenariusza RCP 8.5 deficyty opadu w lipcu będą jeszcze wyższe i mogą one w przybliżeniu kształtować się na poziomie odpowiednio 27 mm, 55 mm i 74 mm. W latach 2021-2100 oczekiwać należy zwiększenia zapotrzebowania na wodę u maliny. Jeśli zmiany klimatu będą przebiegały według scenariusza RCP 4.5, to wzrost ten w okresie kwiecień-październik (w odniesieniu do okresu referencyjnego) może wynieść 49 mm (tj. 12 %), natomiast według scenariusza RCP8.5 wzrost zapotrzebowania na wodę u maliny może wynieść około 67 mm (tj. o 17 %). Zapotrzebowanie na wodę u maliny w okresie kwiecień-październik - według scenariusza RCP 8.5 - zwiększy się (w odniesieniu do okresu referencyjnego) w największym stopniu w dekadzie 2091-2100. Wzrost ten wyniesie 105 mm (tj. o 27 %). Natomiast w świetle scenariusza RCP 4.5 wzrost zapotrzebowania na wodę u maliny dla tego przypadku może wynieść około 61 mm (tj. 16 %). W miesiącach kwiecień i październik nie wystąpią deficyty opadu w uprawie maliny. Największy deficyt opadu w okresie wegetacji maliny (maj-wrzesień) może natomiast wystąpić w latach bardzo suchych (p=10%). Deficyt ten - odpowiednio dla scenariuszy RCP 4.5 i RCP 8.5 - może wynieść 220 mm i 229 mm. W latach średnio suchych (p=25 %) deficyt ten będzie mniejszy i – odpowiednio dla scenariuszy RCP 4.5 i RCP 8.5 - może on wynieść 145 mm i 153 mm. Jeszcze mniejszy deficyt opadu może wystąpić w latach średnich (p=50 %), i może on - odpowiednio dla scenariuszy RCP 4.5 i RCP 8.5 - kształtować się na poziomie 57 mm i 63 mm. Z wyznaczonych dla okresu prognozowanego (2021-2100) równań regresji liniowej wynika, że - odpowiednio dla scenariuszy RCP4.5 i RCP8.5 - potrzeby wodne maliny będą w każdym dziesięcioleciu wzrastać w okresie wegetacji (IV-X) o 4,0 mm i o 10,5 mm.

EN

The aim of the study was to attempt to estimate the demand for water for raspberry grown in the Chojnice county depending on expected climate changes. The study takes into account two scenarios (RCP 4.5 and RCP 8.5) for the period 2021-2100. It was found that in the reference period, the total rainfall deficits during the raspberry growing season in the Chojnice county - in the average, moderately dry and very dry years - amounted 48 mm, 141 mm and 208 mm, respectively. The largest monthly rainfall deficit during the raspberry growing season of the reference period occurred in July. The amount of rainfall deficit - in the average, moderately dry and very dry year - was on the level 16 mm, 42 mm and 59 mm, respectively. In the forecast period (2021-2100), the largest monthly rainfall deficits during the raspberry growing season will also occur in July. These rainfall deficits under the RCP 4.5 scenario - in a medium, moderately dry and very dry year - will amount 25 mm, 52 mm and 70 mm, respectively. In the light of the RCP 8.5 scenario, rainfall deficits in July will be even higher and may amount to 27 mm, 55 mm and 74 mm, respectively. In the years 2021-2100, an increase in water demand for raspberries is expected. If climate change proceeds according to the RCP 4.5 scenario, this increase in the period April-October (in relation to the reference period) may amount to 49 mm (i.e. 12%). According to the RCP8.5 scenario, the increase in water demand for raspberries may amount to approximately 67 mm (i.e. 17%). The water demand for raspberries in the period April-October - according to the RCP 8.5 scenario - will increase (in relation to the reference period) to the greatest extent in the decade 2091-2100. This increase will amount 105 mm (i.e. 27%). In the light of the RCP 4.5 scenario, the increase in water demand for raspberries for this case may amount to approximately 61 mm (i.e. 16%). There will be no rainfall deficits in raspberry cultivation in April and October. The largest rainfall deficit during the raspberry growing season (May-September) may occur in very dry years (p=10%). This deficit - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - may amount to 220 mm and 229 mm, respectively. In case of moderately dry years (p=25%), this deficit will be smaller and - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - it may amount to 145 mm and 153 mm, respectively. An even smaller rainfall deficit may occur in medium years (p=50%). This deficit may - for the RCP 4.5 and RCP 8.5 scenarios - amount to 57 mm and 63 mm, respectively. The linear regression equations determined for the forecast period (2021-2100) show that - for the RCP4.5 and RCP8.5 scenarios - the water needs of raspberries in every 10 years will increase in the vegetation season (April-October) by 4.0 mm and by 10.5 mm, respectively.

5

Hydrochemical analysis and groundwater quality assessment for irrigation in the Remila Plain, Khenchela, Northeast Algeria

Bezai Abderrahim, Brinis Nafaa, Reghais Azzeddine, Djenba Samir, Bouzid Khadidja

Geomatics, Landmanagement and Landscape

|

2024

|

no. 3

35--57

EN

Water resources are facing significant challenges in result of rapidly growing demand, deteriorating quality, and the effects of climate change. Today, water quantity and quality issues have become prevalent in various regions across the globe, affecting both northern and southern territories. Among the sectors reliant on this resource, irrigation stands out as the largest consumer of water. When surface water becomes inaccessible due to insufficient precipitation or other factors, the use of groundwater becomes the only viable alternative for irrigation. The Remila Plain (Khenchela) is located in an endorean watershed in northeastern Algeria and extends over 250 km2 in a synclinal basin filled with water from the Mio-Plio Quaternary - the main aquifer of the region, widely used for irrigation. The aim of this work is to study the hydrochemistry of these waters, as well as the evolution of mineralisation, the identification of the origin of the chemistry, and the suitability of these waters for irrigation. Initial results indicate an evolution of mineralisation in the direction of groundwater flow, with electrical conductivity values varying between 1000µS/cm in the recharge zones, and 2700µS/cm at the outlet. This mineralisation is mainly due to the dissolution of evaporitic minerals and the alteration of silicates. In addition, the various water quality indices used indicate that the water can be used for irrigation without major risk to plants and soils.

6

Niestraszne im susza i smog

Kujawa Andrzej

Zieleń Miejska

|

2023

|

Nr 12

30--33

PL

Jednym z zadań projektowania i budowy terenów zieleni, parków, skwerów czy choćby przyulicznej zieleni miejskiej lub osiedlowej jest maksymalne wykorzystanie nie tylko powierzchni, ale i przestrzeni. Takie zadanie mogą spełnić liściaste wysokie krzewy. Gdzie tylko się da, niech rosną mocno w górę i na szerokość.

7

Oczyszczone ścieki komunalne

Neczaj Ewa, Grosser Anna

Wodociągi - Kanalizacja

|

2023

|

nr 3

8--13

8

Wytyczne dotyczące jakości wody do nawadniania roślin-wpływ niesteroidowych leków przeciwzapalnych

Zając-Woźnialis Anna

Technologia Wody

|

2023

|

Nr 1 (79)

21-25

PL

Obecność mikrozanieczyszczeń, nowo identyfikowanych związków tzw. emerging contaminants (EC) staje się coraz bardziej powszechne, w każdym rejonie świata. W związku z ograniczonymi zasobami wodnymi wobec rosnących potrzeb konsumpcyjnych, poszukuje się rozwiązań technologicznych, które pozwolą na ponowne wykorzystywanie pierwotnie zużytej wody. Przepisy prawne nie uwzględniają jednak obecności takich związków jak niesteroidowe leki przeciwzapalne (N LPZ) i ich metabolitów. W artykule przytoczono Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2020/741 z dnia 25 maja 2020 r. w sprawie minimalnych wymogów dotyczących ponownego wykorzystania wody. Poruszono problem występowania farmaceutyków w środowisku glebowym, drogi ich przenikania do upraw roślinnych a także wpływu na środowisko oraz potencjalne skutki zdrowotne konsumowanych upraw. Skupiono się głównie na obecności diklofenaku (DCF), który stanowi popularną substancję czynną o szerokim spektrum działania wielu produktów lękowych, a jednocześnie jest najmniej skutecznie usuwanym związkiem w procesach konwencjonalnego biologicznego oczyszczania ścieków.

EN

The presence of micropollutants, newly identified compounds, the so-called emerging contaminants (EC) is becoming morecornmon in every area of the world. Due to the limited water resources and thegrowingconsumption needs, technological solutions ares tought that will allow the reuse of originally usedwater. However, the legislation does not take into account the presence of compounds such as non-steroidal anti-inflammatory drugs (NLPs) and their metabolites. The article quotes Regulation (EU) 2020/741 of the European Parliament and of the Council of May 25, 2020 on minimum requirements for water reuse. The problem of the occurrence of pharmaceuticals in the soil environment, the ways of their penetration into plant crops as well as the impact on the environment and the potential health effects of consumed crops were discussed. The focus was mainly on the presence of diclofenac (DCF), which is a popular active substance with a wide spectrum of activity in many drug products, and at the same time is the least effectively removed compound in conventional biological wastewater treatment processes.

9

Szacowanie potrzeb deszczowania terenów zieleni w zróżnicowanej przestrzeni urbanistycznej

Rolbiecki Stanisław, Rolbiecki Roman, Kuśmierek-Tomaszewska Renata, Żarski Jacek, Łangowski Ariel

Infrastruktura i Ekologia Terenów Wiejskich

|

2023

|

nr I/1

187--204

PL

Celem pracy było określenie różnic potrzeb deszczowania trawnika wynikających z niejednorodności topograficznej miasta Bydgoszczy i zróżnicowanych pod względem zagospodarowania terenów zamiejskich. Pomiary meteorologiczne prowadzono w okresie od maja do września na terenach zróżnicowanych pod względem stopnia urbanizacji i formy pokrycia terenu: centrum dużego miasta, peryferia miejskie i obszar użytkowany rolniczo. Na podstawie wielkości obliczonych potrzeb wodnych trawnika określono zakres deficytów opadów w okresie wegetacji roślin. Stwierdzono, że sumy opadów sezonowych w porównywanych lokalizacjach kształtowały się na podobnym poziomie, jednakże zaobserwowano dużą zmienność czasową tego wskaźnika w poszczególnych sezonach. Pod względem warunków ewaporometrycznych zaobserwowano wyraźne różnice pomiędzy analizowanymi lokalizacjami. Średnio, największe sumy ewapotranspiracji wskaźnikowej wyznaczono dla centrum miasta, co jest efektem powstającego na tym obszarze zjawiska „miejskiej wyspy ciepła”. Natomiast najmniejsze straty wody na skutek ewapotranspiracji wystąpiły na terenach wiejskich. Wyniki przeprowadzonej analizy pozwoliły stwierdzić, że potrzeby deszczowania trawnika cechowała zarówno zmienność czasowa jak i przestrzenna. Zdecydowanie największe potrzeby deszczowania wystąpiły w warunkach miejskich, mniejsze na terenach wiejskich użytkowanych rolniczo, a najmniejsze na obrzeżach Bydgoszczy.

EN

The study aimed to determine the differences in lawn irrigation needs resulting from the topographical heterogeneity of the city of Bydgoszcz and surrounding areas. To gather the data, meteorological measurements were carried out in the period from May to September 2012-2014, in areas diversified in terms of the degree of urbanization and land cover: the center of a large city, urban peripheries and rural area. Based on the calculated water needs of the lawn, the range of rainfall deficits during the lawn growing period was determined. It was found that seasonal rainfall totals in the compared locations were at a similar level, but a large temporal variability of this indicator was observed in individual seasons. In terms of evapotranspiration, clear differences were noted between the analysed locations. On average, the highest amounts of potential evapotranspiration were found in the city center, which may be the result of the urban heat island phenomenon forming over this area. However, the lowest water loss due to evapotranspiration took place in the rural area. As a result of these, the analysis showed that the lawn's irrigation needs were characterized by both temporal and spatial variability. By far the greatest irrigation needs occurred in urban space, lower in rural areas, while the lowest on the outskirts of the city, in the Fordon district.

10

Delay factors in the construction of irrigation and hydropower projects in Vietnam

Nguyen Van Son, Nguyen Huu Hue, Nguyen Duc Anh, Hai Dinh Tuan

Archives of Civil Engineering

|

2023

|

Vol. 69, nr 1

5--20

EN

Irrigation and hydropower are among the most important sectors in the construction industry that propel the economic needs of a developing country like Vietnam. The construction of these projects often suffers from severe delays, leading to financial losses and other negative impacts on the economy. This paper aims to determine delay factors in the construction of these projects. Among many, 39 most important candidates of delay causes were identified from the literature review. Further surveys on project participants were conducted for the severity of these causes. An exploratory factor analysis was utilized to identify latent factors that cause delays in construction projects. The analysis result categorized a few groups of factors such as abnormal factors on the construction site (e.g., labor accidents, hydrology, water flow, extreme weather) and technical factors related to the construction contractor (e.g., unsuitable schedule, outdated construction technology, unprofessional workers) that have the greatest impact on the delay in construction of irrigation and hydropower projects in Vietnam. These findings contribute to the body of knowledge of project management and risk management, hence an improvement in the efficiency of the project sectors’ performance.

11

Efficient Deep Learning Approach for Olive Disease Classification

Bruno Antonio, Moroni Davide, Martinelli Massimo

Annals of Computer Science and Information Systems

|

2023

|

Vol. 35

889--894

EN

Olive culture is one of the most important for the Mediterranean countries. In recent years, the role of Artificial Intelligence in agriculture is increasing: its use ranges from monitoring of cultivated soil, to irrigation management, to yield prediction, to autonomous agricultural robots, to weed and pest classification and management for example by taking pictures using a standard smartphone or a unmanned aerial vehicle, and all this eases human work and makes it even more accessible. In this work, we propose a method for olive diseases classification, based on an adaptive ensemble of two EfficientNet-b0 models, that improves the state-of-the-art accuracy on a publicly available dataset by 1.6-2.6%. Both in terms of number of parameters and on number of operations, our method reduces complexity roughly by 50% and 80\% respectively, that is a level not seen in at least a decade. Due to its efficiency, this method is also embeddable into a smartphone application for real-time processing.

12

Przyszłość pól irygacyjnych Wrocławia

Gierko Aleksandra

Zieleń Miejska

|

2022

|

Nr 3

36--38

PL

Kiedy w 1881 r. uruchomiono pola irygacyjne we Wrocławiu, zapewne nie spodziewano się korzyści dla środowiska przyrodniczego, jakich w przyszłości będzie dostarczał ten zalewany ściekami teren.

13

Effect of the agriculture on the quality of groundwater in the alluvial aquifer of the Tadjenanet area (eastern Algeria)

Khedidja Abdelhamid, Dib Imen

Geomatics, Landmanagement and Landscape

|

2022

|

no. 3

45--57

EN

The region of Tadjenanet is in eastern Algeria in the high plains, characterized by a varied age detritus Mio-Plio-Quaternary. Some geological formations can be an important source of groundwater (alluvial sand, shell limestone, gravel). Its location in semi-arid area involves evaporation pronounced even tilt the balance in a chronic deficit, excluding periods characterized by rainfall events. Agriculture in the study area is the first socio-economic activity and the largest consumer of water resources. It is therefore necessary to consider for effective water management. Indeed, the combination of hydrogeological and hydro chemical geological mapping, geophysics, harvested from field data and their interpretations can be an excellent tool for deciding the suitability of water for irrigation. The analysis of the physicochemical data shows an increase in the concentration of nitrates reaching 200 mg · l–1, as well as the analysis by the Richards SAR parameter shows that most groundwater samples are generally suitable for agricultural purposes with 33%, belong characterizing poor quality. Indeed, the groundwater in the region generally requires prior treatment before consumption and use depending on the type of crop. The assessment of the quality of the water in the region and its consequences on the soil and the types of crops has enabled the authorities concerned to manage the water supply adequately to preserve and protect this vital source for the future from any risk of contamination.

14

A method of using wastewater run-off from fish farms having no multi-use hydrosystem with water cleaning technologies

Tokmajyan Hovhannes V., Margaryan Albert Ya., Mikayelyan Aram R., Mkrtchyan Samvel H.

Budownictwo o Zoptymalizowanym Potencjale Energetycznym

|

2022

|

Vol. 11

155--161

EN

For industrial water use planning, water usage and drainage per unit product standards must be established. This would allow for the conservation of fresh water resources without limiting irrigation in the face of the world’s ever-increasing drinking water deficit. Because fish farms use a lot of water, businesses that raise fish in artificial ponds usually dig deep wells to get to the valuable subsurface water they need. Because they lack a reusable water system equipped with treatment technologies, they typically discharge water into the environment after a single use, resulting in marshes, soil salinization, or transportation with surface water flow to the brackish water ecosystem. In recent years, the use of groundwater for fishing has spread in Armenia’s Ararat plain, one of the country’s most important agricultural regions. The Ararat plain has a water shortage for irrigation, which is mostly addressed by increasing water intake volumes from Lake Sean, a critical source of drinking water. In the absence of a multi-use hydrosystem with cleaning technologies, a method of utilizing fish farm wastewater for irrigation purposes is proposed as a water-saving and environmental-protection approach.

15

Kroploworki budzą kontrowersje

Szwedkowski Witold

Zieleń Miejska

|

2021

|

Nr 10

26--27

PL

Coraz więcej zarządów zieleni i innych podmiotów zaczyna stosować worki do nawadnia nowych nasadzeń. Przymocowanie worka na pniu drzewa zdaje się być intuicyjne. Ale w tym przypadku intuicja trochę zawodzi.

16

Design and simulation of an adaptable pulsating irrigation system using programmable logic controller unit

Ismail Shatha Y., Hussain Zozan Saadallah, Thabet Hassaan TH. H., Amin Mohamad Mo.Z.M., Thabit Thabit H.

Przegląd Elektrotechniczny

|

2021

|

R. 97, nr 11

175--178

EN

Due to the scarcity of water on the globe today, it is considered as a valuable natural resource. This requires intensive and applied research to preserve it, and this, in turn, requires the design of smart irrigation systems that use water according to the actual needs of plants and with the least possible waste. Currently, plants irrigation all over the world consumes most of the freshwater that should be used in other more important areas. The commercial irrigation water controllers that are widely used in the world do not fulfill their intended purpose of saving the amount of irrigation water. The development and lower price of PLC have made it possible to use them as standalone controllers for smart and economical irrigation. In this paper a PLC type (s7-200) was used to control daily pulsed irrigation amounts according to actual transpiration ETo, using the Hargreaves-Samani method. Once ETo is calculated by the PLC, it begins to manage the timing of the irrigation system pulses as per the commands given by its program depending on the calculated values of the ETo.

PL

Ze względu na niedostatek wody na świecie jest dziś uważany za cenny zasób naturalny. Obecnie nawadnianie roślin na całym świecie pochłania większość słodkiej wody, która powinna zostać wykorzystana w innych, ważniejszych obszarach. Komercyjne sterowniki wody do nawadniania, które są szeroko stosowane na świecie, nie spełniają swojego zamierzonego celu, jakim jest oszczędzanie ilości wody do nawadniania. Rozwój i niższa cena programowalnych sterowników logicznych (PLC) umożliwiły wykorzystanie ich jako samodzielnych sterowników do inteligentnego i ekonomicznego nawadniania. W tej pracy zastosowano PLC typu (s7-200) do kontroli dziennych pulsacyjnych ilości irygacji zgodnie z rzeczywistą transpiracją (ETo), przy użyciu metody Hargreaves-Samani. Po obliczeniu ETo przez PLC, zaczyna on zarządzać synchronizacją impulsów systemu irygacyjnego zgodnie z poleceniami wydanymi przez jego program w zależności od obliczonych wartości ETo.

17

Efektywność procesu intensyfikacji wydobycia ropy naftowej z zastosowaniem metody nawadniania oryginalną wodą złożową oraz wodami o niskim stopniu zasolenia

Majkrzak Marcin

Nafta-Gaz

|

2021

|

R. 77, nr 8

541--552

PL

W artykule przedstawiono wyniki badań dotyczących możliwości zwiększenia współczynnika sczerpania zasobów złóż ropy naftowej poprzez wdrożenie procesu nawadniania jako jednej z głównych metod wspomagania wydobycia. Na podstawie interpretacji danych z przeprowadzonych testów przepływowych podjęto próbę dokonania charakterystyki przebiegu procesu wypierania ropy naftowej z wykorzystaniem zarówno oryginalnej wody złożowej, jak też wód o odmiennym (niższym w stosunku do solanki złożowej) stopniu zasolenia. Podjęto również próbę powiązania wyznaczonego typu zwilżalności matrycy skalnej ze wzrostem współczynnika sczerpania w następstwie procesu nawadniania. W celu realizacji pracy w badaniach wykorzystano oryginalne płyny złożowe, które scharakteryzowano pod względem podstawowych parametrów reologicznych. Materiał rdzeniowy stanowiło 16 próbek piaskowców kambryjskich. Wstępny zakres prac dotyczył charakterystyki petrofizycznej rdzeni, która objęła określenie ich podstawowych parametrów, takich jak przepuszczalność absolutna dla gazu, porowatość i objętość porowa. Na podstawie wyznaczonych wartości przepuszczalności dostępne próbki pogrupowano, co dało możliwość przeprowadzenia w kolejnych etapach projektu dwóch odmiennych zestawów badań dla par o maksymalnie zbliżonych parametrach filtracyjnych. Dalsze prace obejmowały wykonanie analiz przepuszczalności względnych oraz wyznaczenie wartości współczynnika mobilności dla układu ropa naftowa–woda złożowa w celu określenia typu zwilżalności matrycy skalnej i potencjalnej efektywności procesu wypierania ropy naftowej. Głównym elementem przeprowadzonych badań była symulacja procesu nawadniania, realizowana w dwóch częściach: pierwszej – z wykorzystaniem oryginalnej wody złożowej (odpowiadającej wtórnym metodom eksploatacji) oraz drugiej – przy użyciu wód o niskim stopniu zasolenia (trzecie metody eksploatacji) w dwóch wariantach poziomu mineralizacji. Na podstawie uzyskanych danych objętości wypartej ropy naftowej w następstwie procesu nawadniania, dla każdego medium wypierającego skonstruowano krzywe zmian współczynnika sczerpania, które zestawiono z wyznaczonym typem zwilżalności matrycy skalnej.

EN

The article presents the results of research on the possibility of increasing the recovery factor of oil fields by implementing the waterflooding treatment as one of the most common enhanced oil recovery method. Based on the interpretation of data from the core flow tests, an attempt was made to characterize the displacement process using original reservoir brine and waters with lower salinity level. Additionally, the relation between the type of wettability of the rock and recovery factor was investigated. Original reservoir fluids that were characterized in terms of their basic rheological parameters were used for research purposes. The rock material consisted of 16 samples of Cambrian sandstones. The initial scope of work concerned the petrophysical characteristics of the cores, including the determination of their basic parameters, such as absolute gas permeability, porosity and pore volume. Based on the determined values of permeability, the available samples were grouped which made it possible to perform test sets for pairs with the most similar filtration parameters in the next stages of the research. Further work included the performance of relative permeability analyses and the determination of the value of the mobility factor for the oil – reservoir water system in order to determine the type of wettability of the rock and the potential efficiency of the oil displacement process. The main element of the research was the simulation of the waterflooding process carried out in two parts – the first with the use of the original reservoir water (corresponding to the secondary recovery methods) and the second with the use of low-salinity waters (the third recovery methods) in two variants of the mineralization level. Based on the obtained data of the displaced oil, for each of the displacement medium recovery factor curve were constructed and compared with the determined type of wettability of the rock.

18

Development of Biochemically Enhanced Oil Recovery Technology for Oil Fields – A Review

Devi Kamalakshi, Bhagobaty Ranjan Kumar

Nafta-Gaz

|

2021

|

R. 77, nr 2

63--74

EN

Crude oil, a major source of energy, is being exploited as a driver of the economy throughout the world. Being a limited resource, the price of crude oil increases constantly and the exploitation of mature reservoirs becomes essential in order to meet the ever-increasing energy demands. As conventional recovery methods are not sufficient to fulfil the growing needs, there is an incessant demand for developing new technologies which can help in efficient tertiary recovery in old reservoirs. Petroleum biotechnology has been emerging as a branch that can provide solutions to major problems in the oil industry, including increasing oil production from marginal oil wells. The enhanced oil recovery (EOR) method comprises four methods – chemical, thermal, miscible, and immiscible gas flooding – as well as microbial interference to increase recovery of the remaining hydrocarbons trapped in reservoir rocks. Biochemically enhanced oil recovery comprises an array of blooming technologies for tertiary oil recovery methods which is eco-friendly, cost-effective, and efficient in extracting the residual oil trapped in reservoir rocks. Biochemical enhanced oil recovery (BcEOR) is based on the principle of using biochemical by-products produced by microbial species to enhance oil recovery, etc. All these technologies work on the principles of reducing viscosity, increasing permeability, modifying solid surfaces, emulsifying through adherence to hydrocarbons, and lowering interfacial tension. BcEOR technologies either employ the beneficial microorganism itself or the biochemical by-products produced by the microbial species to enhance tertiary oil recovery. This review paper discusses the chronological development of biologically enhanced oil recovery and its various mechanisms.

PL

Ropa naftowa jest wykorzystywana na całym świecie jako główne źródło energii. Ze względu na ograniczone zasoby ropy naftowej jej cena stale rośnie, a eksploatacja ze złóż dojrzałych staje się niezbędna do zaspokojenia ciągle zwiększającego się zapotrzebowania na energię. Ponieważ konwencjonalne metody wydobycia nie wystarczają do zaspokojenia coraz większych potrzeb, istnieje nieustanne zapotrzebowanie na rozwój nowych technologii, które mogą pomóc w efektywnym wspomaganiu wydobycia ze starych złóż metodami trzecimi. Ostatnio biotechnologia naftowa staje się gałęzią, która dostarcza rozwiązań dotyczących głównych problemów przemysłu naftowego, w tym zwiększenia wydobycia ropy z brzeżnych odwiertów ropnych. Wspomaganie wydobycia ropy naftowej (EOR) obejmuje cztery rodzaje metod: chemiczne, termiczne, tzw. mieszające i niemieszające wypieranie ropy gazem, a także oddziaływanie mikrobiologiczne w celu zwiększenia wydobycia węglowodorów uwięzionych w skałach złożowych. Biochemiczne metody wspomagania wydobycia ropy naftowej to szereg rozwijających się technologii dla trzecich metod wspomagania wydobycia, które są przyjazne dla środowiska, racjonalne pod względem kosztów i efektywne, jeżeli chodzi o wydobycie ropy rezydualnej uwięzionej w skałach złożowych. Biochemiczne wspomaganie wydobycia ropy naftowej (BcEOR) oparte jest na zasadzie, zgodnie z którą biochemiczne produkty uboczne wytwarzane przez gatunki drobnoustrojów są wykorzystywane do wspomagania wydobycia ropy naftowej itp. Wszystkie te technologie działają na takich zasadach jak: zmniejszenie lepkości, zwiększenie przepuszczalności, modyfikacja powierzchni ciał stałych, emulgowanie poprzez adhezję do węglowodorów, obniżenie napięcia międzyfazowego. Technologie BcEOR albo wykorzystują pożyteczny mikroorganizm jako taki, albo wykorzystują biochemiczne produkty uboczne wytwarzane przez gatunki drobnoustrojów w trzecich metodach wspomagania wydobycia ropy naftowej. W niniejszym artykule przeglądowym omówiono chronologiczny rozwój biologicznych metod wspomagania wydobycia ropy naftowej i ich różne mechanizmy.

19

Pielęgnacja dachów zielonych

Nowak Jacek

Materiały Budowlane

|

2021

|

nr 6

26--27

20

Converting sewage holding tanks to rainwater harvesting tanks in Poland

Murat-Błażejewska Sadżide, Błażejewski Ryszard

Archives of Environmental Protection

|

2020

|

Vol. 46, no. 4

121--131

EN

The aim of this study was an assessment of feasibility of conversion of sewage holding (SH) tanks to rainwater harvesting (RWH) tanks in Poland. Such a conversion may partly solve the problem of water scarcity for irrigation of plants in individual small gardens and reduce tap water consumption. Seven methods of RWH tanks sizing were applied to an example of a small harvesting system of the roof area equal to the garden irrigation area of 100 m2 for three different irrigation doses. A new criterion was introduced to optimize the tank capacity. Economic optimization was provided for new RWH tanks and for the tanks adapted from abandoned SH tanks. Results obtained for a system sited in west-central Poland in an average year have shown that design capacity of RWH tanks varied markedly between sizing methods. The conversion of SH tanks to RWH tanks is profitable, especially for irrigation due to scarcity of water in relatively dry west-central regions. Conversion of individual SH tanks in a good technical state to RWH tanks is relatively simple and cheap. The potential increase in storage volume due to the conversion of individual SH tanks to RWH tanks could reach all over Poland 215–350 dam3 per year, and individually can save up to 18–25% of total annual water use.

PL

Celem pracy była ocena możliwości przekształcenia zbiorników bezodpływowych do ścieków (ZB) w zbiorniki do gromadzenia wody deszczowej (WD) w Polsce. Taka konwersja może częściowo rozwiązać problem niedoboru wody do nawadniania roślin w małych ogrodach przydomowych i zmniejszyć zużycie wody wodociągowej. Zastosowano 7 metod określania wielkości zbiornika WD na przykładzie małego systemu zbierającego opady z dachu o powierzchni równej powierzchni nawadnianego ogrodu (100 m2) oraz do alimentacji domowej instalacji wodociągowej w ilości 140 dm3/d. Wprowadzono nowe kryterium optymalizacji pojemności zbiornika, bazujące na efektywności hydraulicznej. Optymalizację ekonomiczną wykonano dla nowych zbiorników WD oraz dla zaadaptowanych z wyłączonych z eksploatacji ZB. Wyniki uzyskane dla systemu zlokalizowanego w środkowozachodniej Polsce i symulacji wykazały, że pojemność projektowa zbiorników WD różniła się znacznie między metodami wymiarowania. Konwersja ZB na zbiorniki WD jest opłacalna, szczególnie w przypadku nawadniania roślin w okresach niedoboru wody, a konwersja do instalacji wspomagającej wodociąg sieciowy jest jeszcze bardziej opłacalna, gdyż okres jej zwrotu wynosi od 2 do 6 lat. Przekształcanie indywidualnych ZB w zbiorniki WD i POŚ jest stosunkowo proste i tanie. Potencjalny wzrost pojemności retencyjnej w wyniku konwersji indywidualnych ZB na zbiorniki WD może osiągnąć w całej Polsce 215–350 tys. m3 rocznie, a indywidualnie może zaoszczędzić do 40% całkowitego rocznego zużycia wody.