Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 18

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  polymer degradation
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
1
EN
Plastic mulch provides a range of benefits including helping modulate soil temperature, reduce soil erosion, evaporation, fertilizer leaching and weed problems and increasing the quality and yields of the product. But when the crops are harvested, plastic mulch needs to be removed from the ground for disposal. Otherwise, these wastes are mixed with the soil and have a negative impact on yields by reducing the access of nutrients and moisture in the soil. The purpose of the current study is, therefore, to propose a roller for plastic mulch retriever which is applicable when the crops are harvested, and the plastic mulch needs to be removed from the ground for disposal. The winding mechanism of the plastic mulch retriever performs the main function and must have the high-quality performance of the winding operation in the removal technology. Research based on requirements of tensile strength test method and changes of strength characteristics of plastic mulch from various factors under natural conditions. The coefficient of compaction of the used plastic mulch (Krel), was the ratio of the diameter of the standard plastic mulch which was wound in the factory to the diameter of the used plastic mulch during the winding.
EN
In this paper we present the investigation aimed at the photoresist roughness change determination as a reliable estimator of the exposition rate in the processing verification in semiconductor industry. By employing atomic force microscopy as the 3D high resolution surface imaging tool, we tested twelve popular photoresists in terms of the morphological properties changes, while the following radiation doses were applied. Basing on high precision, and repetitive sample positioning, it was possible to perform the tests with high degree of confidence and observe the roughness change dynamics. Various profiles of roughness changes were observed, showing the need for individual study of each material. Moreover, it was possible to select the photoresists which due to poor homogeneity and small roughness changes are not suitable to such a verification. According to our knowledge, no such study was performed so far.
PL
Przedstawiono wyniki badań poli(tereftalanu etylenu) poddanego czterem różnym czasom naświetlania. Postarzone próbki przebadano za pomocą spektrofotometrii UV-vis, oznaczono zmiany barwy metodą L*a*b oraz określono prędkość propagacji fali porzecznej i moduł Younga. Badania miały charakter wstępnych prac aplikacyjno-technicznych nad opracowaniem polowej metody określenia stopnia degradacji polimeru.
EN
Twenty-five samples of com. poly(ethylene terephthalate) were irradiated at 340 nm for 96 h and studied for changes in UV-visible spectrum, color and elasticity. Degrdn. of the polymer resulted in formation of unsatd. bonds and carbonyl groups and change in the color (yellowing). No decrease in its tensile strength was obsd.
PL
Zbadano skuteczność systemu CSB do komputerowej symulacji procesów degradacji polistyrenu w różnych środowiskach. Stwierdzono konieczność rozszerzenia bazy wiedzy o nowe transformacje ukierunkowane na symulację produktów jego przemian.
EN
A effectiveness of the CSB system was examined for the computer simulation of degradation processes of the polystyrene in various environments. A need for the extension of the knowledge base was stated for new transformations directed at the simulation of products of his transformations.
PL
Głównym celem prezentowanej pracy było zbadanie przebiegu degradacji hydrolitycznej porowatych rusztowań komórkowych wykonanych z bioresorbowalnych terpolimerów z pamięcią kształtu; L-laktydu, glikolidu i węglanu trimetylenu, oraz L-laktydu, glikolidu i ε-kaprolaktonu. W trakcie prowadzonej hydrolizy odnotowywano spadki masy i średnich mas cząsteczkowych, oraz niewielkie zmiany chłonności wody badanych materiałów. Za pomocą mikroskopii skaningowej (SEM) śledzono zmiany morfologii powierzchni rusztowań zachodzące podczas prowadzonej degradacji in vitro. Przeprowadzone badania wykazały, że podłoża komórkowe formowane z terpolimerów L-LA/GA/ o-TMC i L-LA/GA/ε-CL ulegają stopniowej degradacji hydrolitycznej, a udział enzymu – lipazy wyraźnie przyspieszał ten proces zwłaszcza w wypadku rusztowania formowanego z kopolimeru zawierającego mikrobloki węglanowe. Najniższy ubytek masy odnotowano dla próbki zawierającej jednostki węglanowe, wynosił on około 10% masy wyjściowej rusztowań po 112 dniach, a w wypadku obecności lipazy masa tego materiału była niższa o ponad 24%. Wysoki stopień porowatości otrzymanych rusztowań, a co za tym idzie ich duża powierzchnia właściwa powoduje, że materiały te podatne są w znacznie większym stopniu na degradację enzymatyczną, niż podobne lite materiały wykonane z tych samych terpolimerów. Spadek liczbowo średniej masy cząsteczkowej był obserwowany w przypadku obu rodzajów terpolimerów, jednak dla terpolimeru z jednostkami kaproilowymi był on wyraźnie większy (po 112 dniach z około 40 tys. g/mol do około 2 tys. g/ mol). Warte uwagi jest to, że stopień degradacji próbek wykonanych z terpolimeru L-LA/GA/o-TMC, podczas trzech pierwszych tygodni, był stosunkowo mały, a dopiero wyraźne silne przyspieszenie tego procesu nastąpiło po 30 dniach. W przypadku degradacji prowadzonej w obecności lipazy zanotowano w czasie 112 dni spadek liczbowo średniej masy cząsteczkowej tego materiału z około 40 tys. g/mol do 9 tys. g/mol. Z punktu widzenia inżynierii tkankowej powolny proces degradacji terpolimeru L-LA/GA/o-TMC w ciągu pierwszych dwóch - trzech tygodni jest bardzo korzystny, ponieważ komórki mają wystarczająco dużo czasu na migrację, adhezję i namnażanie.
EN
The main aim of this work was to check the degradation course of polymeric scaffolds in medium with and without of enzyme - pancreatic lipase. Based on the conducted degradation studies the usefulness of the formed scaffolds was confirmed. Scaffolds have been prepared using two types of terpolymers varying in composition: L-lactide, glycolide, trimethylene carbonate, and L-lactide, glycolide and ε-caprolactone. The weight loss, water absorption, molecular weight distribution (by GPC) as well as changes in surface morphology using SEM during degradation process have been evaluated. The results have proved the degradation process of scaffolds, both in the hydrolytic and enzymatic ways has been occurred. Addition of an enzyme - lipase facilitates the degradation process of the samples, especially those containing carbonate segments. High porosity of the scaffolds and their huge specific surface area make these materials more susceptible to degradation as compared to solid materials i.e. blown, extruded polymers. Decrease in the number average molecular weight was observed in the case of both degraded scaffolds; however in that containing caproyl units it was higher. It is worth noting, that degradation rate of sample L-LA/GA/o-TMC during first three weeks is quite slow showing almost the same behaviour for both enzymatic and hydrolytic degradation. From the tissue engineering point of view the slow degradation process of the terpolymer L-LA/GA/o-TMC during first two - three weeks is very promising because cells would have enough time for migration, adhesion and proliferation.
EN
Polymers as one of the fastest growing groups of widespread use of synthetic materials are characterized by a great diversity of structures. Structural characterization of polymers generally includes: an assessment of the average molecular weight (Mn) and the molar mass distribution (PD) to determine the structure of repeating units (mers) sequence analysis of the copolymer, identification of the end groups, the detection and identification of contaminants and substances present in the composition of the polymer asa dopant. Modern mass spectrometry (MS) offers the opportunity to study the smallest structural details of macromolecular materials [1–10]. Because of the variety of potential structures of polymer analysis process is to answer a few questions by a certain pattern. The first step is to determine the chemical structure of the polymer backbone. The second step is to identify whether the chains have branching points and define the degree of branching. The third important step is to correct end groups identification, also for the detection of cyclic oligomers that can be present. The structural studies can be made by mass spectrometer using reflectron mode. In the essence, the method involves three steps. The first analysis is performed with standard mass spectrum of the sample. Then the precursor ion (parent ion) is selected, which is subjected to further analysis by MS changed voltages and reflectron mode. This paper aims to present the issues related to the detailed analysis and characterization of polymeric materials produced on a large scale. Before, for materials such as poly(propylene), poly(ethylene), poly(styrene), polycarbonate, etc., increasing demands on the mechanical and technological parameters were placed. Maintaining a high level of products is associated with a very rigorous process control of the manufacturing, processing and transportation at every stage. The optimal tool for the structural characteristics of these polymeric materials is the defense technique MALDI-TOF MS (Matrix-Assisted Laser Desorption/Ionization Time- -Of-Flight Mass Spectrometer) due to its versatility, speed and extremely high precision. Below, we present some aspects of MALDI MS analysis of polymeric materials and composites. Note, that the following literature review focuses on the recent developments in the field of preparation of the samples, to achieve high mass resolution, the identification of polymers and copolymers, the accuracy of the molar mass determination and the identification of functional end groups, sequence analysis of the copolymer.
PL
W pracy omówiono wyniki badań wybranych organicznych powłok ochronnych stosowanych do ochrony betonu przed karbonatyzacją, poddanych procesom naturalnego i przyspieszonego starzenia. Badaniami objęto powłoki poliuretanowe i epoksydowe starzone w atmosferze miejsko-przemysłowej (Kraków) i górskiej (Tatranska Strba, Słowacja) oraz w warunkach przyśpieszonych w komorze starzeniowej. Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że w wyniku starzenia w środowisku naturalnym oraz w komorze starzeniowej nastąpiły wyraźne zmiany we właściwościach mechanicznych powłok ochronnych. W celu wyjaśnienia przyczyn zmian, zastosowano spektroskopię w podczerwieni.
EN
The paper deals with test results of organic coatings used as concrete protection against carbonation. Coatings were subjected to natural and artificial weathering. Polyurethane and epoxy coatings were weathered in municipal-industrial atmosphere (Cracow), mountain one (Tatranska Strba, Slovakia) and in weathering chamber. Based on results obtained it was found that as a result of weathering in natural environments and in the weathering chamber considerable changes of mechanical properties of coatings occurred. In order to explain causes of these changes, infra-red spectroscopy was used.
PL
Od wielu lat stosowane są w przemyśle naftowym liczne polimery, które służą przede wszystkim do obniżenia filtracji płuczki wiertniczej, a także spełniają inne funkcje jak np., zwiększenie lub zmniejszenie lepkości, flokulacja zwiercin, ograniczenie hydratacji przewiercanych skał ilastych i inne. Polimery, które znalazły zastosowanie w technologii płuczek wiertniczych są produktami rozpuszczalnymi w wodzie, które w środowisku wodnym silnie pęcznieją i tworzą roztwory o dużej lepkości. W porównaniu z konwencjonalnymi materiałami stosowanymi do sporządzania płuczek wiertniczych polimery są lepszymi materiałami, ponieważ podlegają degradacji i tym samym nie stwarzają poważnego zagrożenia dla środowiska naturalnego [11]. Niemniej jednak znajdują się one w odpadach wiertniczych, umieszczanych po wierceniu w dołach urobkowych lub wywożonych z wiertni na zbiorcze obszary składowania odpadów przemysłowych. Oprócz zastosowania do wodnodyspersyjnych płuczek wiertniczych, związki polimerowe są wykorzystywane również jako składniki płynów zabiegowych (szczelinujących), a także zaczynów cementowych.
EN
Various polymer compounds are widely used in oil industry. Synthetic and semi-synthetic polymers are components of drilling fluids. Microbial degradation of these compounds is the subject of special interest. There is a demand for degradation of drilling wastes. The ability of bacteria isolated from drilling muds and reservoir waters to degrade polymers was investigated in laboratory and simulated reservoir conditions. Natural polymers are the products of microorganisms' activity. They consist of the monomers units linked by glycosidic bonds (like in starch, guaran-guar gum and xanthan gum). Many commercially important polymers are synthesized by chemical modifications of naturally occurring polymers. Prominent examples of semi synthetic polymers widely applied in oil and gasindustry are carboxymethylcelullose (CMC), hydroxyethylcelullose (HEC) and carboxymethyl starch (CMS). This polymers are typical components of water-based polymer drilling fluids. Comparing natural and modified polymers, the last ones posses better resistant to bacteria' activity, low impurity content and better solubility. Aerobic and anaerobic bacteria, which use the examined polymers in metabolic processes, were isolated from the drilling muds, water basis (dedicated to prepare drilling fluids) and brine water. To conduct the experiments, we used microbiological media containing addition of individual polymers as the source of carbon. The quantity of polymer's addiction corresponded to its concentration in drilling mud. All products applied in our researches, were listed below: Rotomag (starch modified by alkaline-thermal treatment), Polvitex Z (carboxymethyl starch-sodium salt), Polofix LV (low-viscosity carboxymethylcelullose), Tylose HV (high-viscosity carboxymethylcelullose), Guar gum (chemical modified product), PHPA (partially hydrolyzed polyacrylamide). The microorganisms were isolated in the media containing the polymer in determined concentration. The total amount of microorganisms were determined by plates-assay, the growth kinetics were determined by turbidity of solution. The hydrogen sulphide production was essential parameter to determine the metabolic activity of sulfate-reducing bacteria. The quantities of produced gas were determined in iodometric manner. Polysaccharides degradation were determined by colorimetry method. Comparing the sample containing degraded polymer to the sample with non-degraded polymer was conducted after 14-day incubation. In this way we estimated susceptibility degradation of examined polymers by bacteria strains. To determine PHPA degradation, at first we refined the sample by ion-change chromatography and then we conducted the turbidity measurement. Results of the studies showed the ability of bacterial strains apply to elimination drilling wastes in oil and gas industry.
EN
The interaction of polyethyleneterephthalate (PETP) and polycarbonate (PC) foils with light, UV radiation, humidity and artificial acid rains was studied using absorption spectroscopy, testing mechanical properties of foils and chemiluminescence imaging. The most destructing agents are broad band radiation (200-1000 nm) and oxidative character of acid rains. These agents change slightly absorption spectra and more mechanical properties of polymeric foils. The most sensitive and pertinent to the physicochemical mechanisms of foils' degradation method appears to be chemiluminescence enhanced by molecular probes such as luminol, lucigenin and hydrogen peroxide. This method allows multiparametric comparison of many samples in the same time and conditions. It is expected that the method adopted to semiconducting organic photovoltaic materials may be useful for testing their resistance to detrimental environment conditions.
PL
Badano degradację folii polimerowych PETP i PC przez czynniki środowiskowe za pomocą metod optycznych i mechanicznych: spektrofotometrii absorpcyjnej (200- 1000nm), właściwości mechanicznych oraz obrazowania i kinetyki chemiluminescencji. Promieniowanie zakresu 200-1000 nm oraz utleniający charakter kwaśnego deszczu i atmosfery okazały się najbardziej destrukcyjnymi czynnikami. Widma absorpcji nieznacznie się zmieniały, bardziej wyraźnie właściwości mechaniczne. Najbardziej adekwatną do mechanizmów destrukcji metodą jest obrazowanie chemiluminescencji oraz jej kinetyki z użyciem sond molekularnych - luminolu, lucigeniny i nadtlenku wodoru. Umożliwia ona wieloparametrowe porównanie dużej liczby próbek folii w tych samych warunkach i czasie. Osłony przeciw promieniowaniu UV wykazały ich małą efektywność. Można oczekiwać, że metoda obrazowania i kinetyki chemiluminescencji może okazać się użyteczna dla badania trwałości przewodzących folii organicznych stosowanych w fotowoltaice.
10
Content available remote Degradowalne skaffoldy kompozytowe w chirurgii kostnej
PL
Celem pracy było wytworzenie materiałów kompozytowych, które służyć mają jako porowate podłoża przeznaczane dla inżynierii tkankowej. Do konstrukcji tych materiałów zastosowano biopolimer alginian sodu (NaAlg), który w pierwszym etapie poddawano obróbce chemicznej (kąpiele żelujące w roztworze CaCl2). Materiał formowano do postaci mikrosfer o średnicy d ~ 300 +400 žm. Stanowił on jedną z faz porotwórczych dla syntetycznej matrycy polimerowej (PGLA). Drugim porogenem, jaki zastosowano w materiale kompozytowym, był wyjściowy proszek z alginianu sodu (ziarna wyjściowe o średnicy d ~ 260 žm). W następnym etapie materiał biopolimerowy (kulki alginianowe z Ca(Alg)2 i wyjściowy proszek z NaAlg) wprowadzano do matrycy z kopolimeru laktydu i glikolidu (PGLA), otrzymując w ten sposób serię materiałów kompozytowych o różnym udziale masowym porogenu (60+63% wag. porogenu). Badano zachowanie się materiałów kompozytowych w środowisku biologicznym (badania degradacji in vitro), stosując jako medium immersyjne wodę i izotoniczny płyn wieloelektrolitowy (płyn Ringera). Stwierdzono, że szybkość degradacji kompozytu zależy od postaci porogenu. Szybszą degradację obserwuje się w przypadku zastosowania jako fazy porotwórczej proszku z alginianu sodu (monitoring przewodnictwa jonowego i pH płynu immersyjnego, obserwacje SEM). Dodatkowo wykazano (XRD), że zastosowana faza porotwórcza - kule z alginianu wapnia (Ca(Alg)2) są odpowiedzialne za krystalizację w porach materiału struktur apatytowych, a zatem otrzymany materiał może być uważany za materiał bioaktywny.
EN
The aim of this study was to form composite materials which can be use as porous scaffolds for tissue engineering. The sodium alginate (powder form) was used as a biopolymer. In the first stage of the experiment alginate powder was chemically formed in bath gelation (CaCl2 solution). During the formation process the spherical shape of the material was obtained. The diameter's range was between 300 and 400 žm. Alginate spheres were one of the porogene's phases which were used in the synthetic polymer matrix (PGLA). The second porogene which was used in the composite material was the initial alginate powder (grain's diameter, d ~260 žm). In the next stage the biopolymer material (alginate spheres with different diameters and alginate powder) were introduced into the polylactide-co- -glicolide matrix (PGLA). In that way various series of composite materials with different volume fractions of porogene were obtained (PGLA / spheres Ca(Alg)2 with 60% of porogene and PGLA/spheres Ca(Alg)2/powder NaAlg with 63% of porogene). The behavior of composite materials in the biological environment was investigated (degradation test). As an immersion medium distilled water and an isotonic solution (Ringer) were used. On the basis of the pH medium changes and also from the observation of composite surfaces (optical microscope, SEM) the degradation rate was determined. Additionally, it was demonstrated (XRD) that porous materials such as spheres made of calcium alginate (Ca(Alg)2 are responsible for forming an apatite structure in the material's pore. The obtained material can be considered as bioactive composite scaffolds.
PL
Celem pracy było wytworzenie gradientowych materiałów kompozytowych, które mogłyby znaleźć zastosowanie jako implanty przeznaczane dla kierunkowej regeneracji tkanek. W pracy przeprowadzono ocenę zachowania się w środowisku biologicznym resorbowalnych kompozytów polimerowo-metalicznych o osnowie z poli-L-laktydu (pLLA). Jako wzmocnienie zastosowano druty magnezowe, które wprowadzano bezpośrednio do osnowy. Przeprowadzono analizę mikrostruktury kompozytów (mikrotomografia komputerowa) oraz zbadano ich stopień degradacji stosując jako medium immersyjne wodę i izotoniczny płyn Ringera. Stwierdzono, że szybkość degradacji drutów magnezowych jest znacznie większa niż kompozytu PLLA / Mg (zmiany pH płynów immersyjnych, obserwacje SEM, badania ultradźwiękowe). Dodatkowo wykazano, że wprowadzenie drutów magnezowych jako modyfikatorów dla osnowy polimerowej znacznie poprawia właściwości mechaniczne (badania wytrzymałościowe).
EN
The aim of this study was to obtain graded composites, which may be used as implants for direct tissue regeneration. The work presents an analysis of the resorbable composites behaviour with a poly-L-lactide (pLLA) matrix in the biological solution. Magnesium wires were introduced directly into a polymer matrix as its reinforcement. In this work microstructure analysis of the graded composites was carried out (computer microtomography – μCT). During the research degradation rate was investigated. As a immersion medium distilled water and Ringer were used. From this point of view it was found that velocity degradation of magnesium wires was considerably higher than for pLLA / Mg composite (pH of the immersion solution, SEM observation and ultrasonic tests). Additionally, it was revealed that introduction of the magnesium wires as a modifying phase for polymer matrix improves mechanical properties (mechanical tests).
PL
Celem pracy były wstępne badania nad degradacją materiału kompozytowego wytworzonego z dwóch resorbowalnych materiałów wyjściowych: osnowy polimerowej PL(D/DL)A modyfikowanej biopolimerową fazą włóknistą z nanododatkiem HAp. W pracy zbadano zachowanie się trzech włóknistych materiałów kompozytowych: PL(D/DL)A/ NaAlg+nHAp, PL(DDL)A/ Ca (Alg)2+nHAp, PL(D/DL)A/NaAlg+nHAp/Ca(Alg)2+nHAp w różnych mediach imersyjnych (SBF, PBS, H2O). Stan degradacji materiału określano na podstawie pomiarów przewodnictwa jonowego, ubytków masy, zmian kąta zwilżania powierzchni kompozytów. Mikrostrukturę materiałów obserwowano w skaningowym mikroskopie elektronowym. Oceniono wpływ nanocząstek ceramicznych (HAp) na bioaktywność materiałów kompozytowych (EDS).
EN
The aim of this work was preliminary studies of degradation of a composite material produced from two resorbable materials: polymer matrix PL(D/DL)A modified with a biopolymer fibrous phase with nano-addition of HAp (n-HAp). Three composite fibrous materials were tested using various immersing methods (SBF, PBS, H2O): PL(D/DL)A/ NaAlg+nHAp, PL(D/DL)A/ Ca (Alg)2+nHAp, and PL(D/DL)A/NaAlg+nHAp/Ca(Alg)2+nHAp. Degree of degradation of the materials was estimated on the basis of ion conductivity measurements, samples' weight loss, and changes in the wetting angle. Microstructure of the materials was observed using scanning electron microscope. Effect of ceramic nanoparticles (HAp) on bioactivity of the composites was investigated (EDS).
PL
W pracy zbadano: wpływ fazy włóknistej na osnowę resorbowalnego polimeru i biozgodność tak otrzymanego materiału kompozytowego. Oceniono zmiany fizykochemiczne powierzchni wywołane wprowadzonym materiałem włóknistym oraz szybkość degradacji kompozytu w warunkach in vitro. Fazę włóknistą stanowiły włókna węglowe modyfikowane nanocząstkami hydroksyapatytu (nHAp). Badania wskazały, że wprowadzenie biozgodnych włókien węglowych w matrycę polimerową poprawia przeżywalność osteoblastów (test MTT), a dodatkowa modyfikacja cząstkami nHAp aktywuje komórki kostne do wydzielania kolagenu typu I (ELISA). Naświetlanie promieniowaniem UV nie wpływa na trwałość materiału w warunkach in vitro (woda/37 stopni C/3 miesiące), a jednocześnie obniża parametry mechaniczne kompozytu (wytrzymałość, moduł sprężystości). Proces ten wpływa również na zmiany powierzchniowe materiału obserwowane w postaci: wzrostu zwilżalności powierzchni i zmiany mikrostruktury powierzchni (SEM).
EN
The aim of the work was investigation of the influence of a fibrous phase on a resorbable polymer matrix and biocompatibility of such manufactured composite. Physiochemical changes of the surface induced by the introduced fibrous material and the degradation rate of the composite in in vivo conditions were evaluated. The fibrous phase was composed of carbon fibers modified with hydroxyapatite nanoparticles (nHAp). Investigations showed, that introduction of the biocompatible carbon fibres into the polymer matrix improves osteoblasts viability (MTT test), and additional modification with nHAp particles activates bone-tissue cells to secretion of I-type collagen (ELISA). UV irradiation does not influence stability of the material in in vitro conditions (water/37 degrees of Celsius/3 months), but it reduces mechanical properties of the composite (strength, Young's modulus). This process also influences to composite's surface properties, which can be observed in increase of the surface wettability and changes in the surface microstructure (SEM).
PL
Celem pracy były wstępne badania nad wytworzeniem i scharakteryzowaniem biopolimerowego materiału, który stanowiłby jedną z faz modyfikujących resorbowalną osnowę. Tak wytworzony materiał wykorzystany został do otrzymania kompozytowych materiałów gradientowych różniących się trwałością w środowisku in vitro. Wyjściowym materiałem był alginian sodu (NaAlg), który poddawano kąpielom formującym w roztworach soli: NaCl2 lub ZnCl2. W ten sposób otrzymano dwa rodzaje modyfikatora różniącego się średnicą (300-400 mim). Dla otrzymywanego materiału określono: skurcz (ds.), czas resorpcji (woda/37 stopni Celsjusza, płyn Ringera/37 stopni Celsjusza) oraz morfologię powierzchni (mikroskop stereoskopowy). W następnym etapie materiał biopolimerowy (kulki alginianowe o różnej średnicy i wyjściowy proszek z alginianu sodu) wprowadzono do osnowy z poli-L-laktydu (PGLA) otrzymując w ten sposób serię materiałów kompozytowych o zróżnicowanym czasie resorpcji. Kompozyty o różnym udziale objętościowym modyfikatora poddano badaniom degradacji stosując jako medium immersyjne bufor fosforanowy (PBS). Stopień degradacji określano na podstawie zmian pH medium, a także na podstawie zmian powierzchniowych - obserwacje w mikroskopie optycznym.
EN
The aim of his study was estimation of production a new biopolymeric material, which could be use as a modification phase for resorbable matrix. Such material was used to fabricate graded composites with various durability in in vitro conditions. An initial material was sodium alginate (NaAlg), which was put into shaping bath in saline solutions such as: CaCl2 or ZnCl2. It allowed to produce two types of modifiers in form of spheres with different diameters (300-400 mim). For this material (air-dried) shrinkage (ds), resorption time in different media (water/37 degrees of Celsius, Ringer solution/37 degrees of Celsius) and the surface morphology were examined (stereoscopic microscope). In the next stage, biopolymeric material (alginate spheres with different diameter, and initial sodium alginate powder) were introduced into poly-L-lactide (PLLA) matrix. By this method, a number of composite materials with diversified resorption time were received. Composites with various volume fraction of modifier were put to the degradation tests, in which as an immersion medium phosphate buffer (PBS) was used. Degradation degree was defined on the basis of pH changes of the immersion medium, as well as the material surface changes - optical microscopic study.
PL
Zbadano wpływ starzenia w przemiennym polu elektrycznym na charakterystyki zespolonej stałej dielektrycznej od częstotliwości dla folii izolacyjnej PET. Stwierdzono zmiany w zjawiskach polaryzacyjnych i przewodnictwie stałoprądowym spowodowane reakcjami chemicznymi zachodzącymi prawdopodobnie na skutek wyładowań niezupełnych i drzewienia elektrycznego.
EN
The effect of alternating electric field aging on complex dielectric constant of poly(ethylene terephthalate) films was investigated. Changes in electric relaxation and dc conduction phenomena were found, which were caused by chemical reactions probably due to partial discharge and electrical treeing.
PL
Wpływ konstrukcji dwuślimakowego układu uplastyczniającego na charakterystykę procesu wytłaczania. Praca zmierza do konstrukcyjnego udoskonalenia współbieżnych dwuślimakowych układów uplastyczniających w wyniku zmian konfiguracji ślimaków. W tym celu określono wpływ cech konstrukcyjnych takich układów na wybrane parametry charakteryzujące proces wytłaczania polipropylenu (PP), zwłaszcza na zmianę struktury polimeru. Oceniono też zależność stopnia degradacji wytłaczanego PP [mierzonego zmianą wartości masowego wskaźnika szybkości płynięcia (MFR)] od konfiguracji ślimaków. Zmiany struktury kompozycji PP zawierających środki pomocnicze (np. stabilizatory świetlne i cieplne) badano metodami DSC oraz FT-IR. Ustalono, że w procesie konstruowania omawianego układu współbieżnego należy uwzględnić konieczność uzyskania wymaganej temperatury tworzywa przetłaczanego do strefy uplastyczniania dzięki wydłużeniu strefy zasilania. Drugie istotne wymaganie to zmniejszenie rozproszenia energii napędu w strefie uplastyczniania, m.in. w wyniku zastosowania wspomagających transport segmentów ugniatających oraz minimalizacji redukcji objętości kanałów. Przedstawiono także ocenę przebiegu procesu bezpośredniego wytłaczania rur z PP zawierającego kredę jako napełniacz w zależności od różnych konfiguracji ślimaków oraz miejsca wprowadzania i zawartości kredy. Oprócz właściwości mechanicznych rur, zbadano też stopień zdyspergowania napełniacza w polimerze.
EN
The research is focused on the constructional improving of twin-screw co-rotating plasticizing systems by changing the screws' configurations. So the effects of constructional features of such systems on the selected parameters characterizing the process of polypropylene (PP) extrusion, especially on a change of a polymer structure, have been determined. The dependence of extruded PP degradation degree [measured as a change of melt flow rate (MFR) value, Table 4] on the configurations of the screws (Table 2, Fig. 4) has also been evaluated. The changes of the structures of PP compositions containing the additives (e.g. light and thermal stabilizers) have been investigated using DSC (Table 3) and FT- IR (Figs. 5 and 6) methods. It has been found that in the process of discussed co-rotating construction system, the necessity of reaching the required temperature of a polymer during its redrawing to the plasticizing zone, as a result of feeding zone elongation, should be taken into account. Next significant requirement concerns the decrease of drive energy scattering in the plasticizing zone by using of kneading segments supporting the transport and minimization of the channels volume reduction. The assessment (evaluation) of the course of the process of a direct extrusion of PP containing chalk as a filler, dependently on various screws configurations and place of feeding a chalk and chalk amounts, has also been presented. Mechanical properties of the pipes obtained (Table 5, Fig. 8) as well as dispersion degree of the filler in a polymer (Fig. 7) were investigated.
PL
Badano proces degradacji kwasu poli(L-mlekowego) w obecności makrofagów (Mf) oraz biozgodność układu PLLA+Mf. Postęp degradacji oceniano na podstawie pomiarów lepkości polimeru, analizy widm w zakresie podczerwieni oraz oznaczenia ilości uwalnianego kwasu mlekowego. Porównano żywotność makrofagów oraz sekrecję cytokin w hodowlach makrofagów w nieobecności biomateriału oraz w układach zawierających filmy PLLA i makrofagi. Stwierdzono wzrost szybkości degradacji PLLA w obecności makrofagów oraz zadowalającą biozgodność poli(kwasu L-mlekowego) i komórek linii makrofagowej.
EN
The process of degradation of poly(L-lactic acid) (PLLA) in the presence of macrophages (Mf) and the biocompatibility of the system PLLA+Mf was studies. The progress of the degradation was monitored by the measurements of polymer viscosity and IR spectra of the films as well as the concentration of the released lactic acid. The viability of macrophages and the secretion of cytokines were compared for the systems containing PLLA films immersed in macrophage suspension and macrophages cultured without the polymer. The results confirm the increase in the rate of PLLA degradation in the presence of macrophages as well as the satisfactory biocompatibility of poly(L-lactic acid) and macrophage cells.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.