Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 712

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 36 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  kompozyt
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 36 next fast forward last
PL
Niniejszy artykuł omawia kwestię zastosowania szczególnego typu geosyntetyków, tzw. kompozytów jako warstw pośrednich w nawierzchniach asfaltowych. Autor zwraca uwagę na możliwości jakie dają kompozyty w postaci monolitycznego rusztu i włókniny do zwiększania trwałości zmęczeniowej nawierzchni drogowych. Artykuł omawia badania kompozytów przeprowadzone pod kątem wydłużenia czasu propagacji spękań zmęczeniowych, a także podejście projektowe, uwzględniające wpływ materiałów na wzrost trwałości zmęczeniowej warstw asfaltowych nawierzchni drogowych. Zasygnalizowano także kluczowe wymagania technologiczne dotyczące wbudowania kompozytów w warstwy asfaltowe.
PL
Produkty kompozytowe są dziś synonimem innowacji, gdyż pozwalają przesuwać dotychczasowe granice możliwości materiałowych. Ze względu na ogromną odporność mechaniczną, a także niezwykle mały ciężar kompozyt doskonale nadaje się do budowy konstrukcji stosowanych w wielu branżach. Artykuł prezentuje zastosowanie kompozytów w słupach oświetleniowych, które stanowią znaczący udział infrastruktury drogowej. Na podstawie wymagań normy z zakresu biernego bezpieczeństwa autor wskazuje na konieczność stosowania takich rozwiązań, które eliminują skutki tragicznych wypadków z elementami wyposażenia dróg. Przedstawione zalety kompozytów zostały skonfrontowane z oszczędnościami finansowymi, które można uzyskać na etapie budowy a także utrzymania bezpiecznej infrastruktury.
PL
W niniejszej pracy przedstawiono problematykę wykorzystania metod przyrostowych w budowie i obróbce elementów kompozytowych o złożonej geometrii, jako składową szerszego projektu poświęconego budowie zespołu chłodzącego ogniwo paliwowe motoszybowca AOS-H2. Zważywszy na niewielkie wymiary części kompozytowych (jak na warunki zastosowań danego materiału), konieczne było wprowadzenie druku 3D, jako technologii pomocniczej zarówno w trakcie laminowania, obróbki półfabrykatów, jak również jako tańszą i szybszą alternatywę produkcyjną stempli dociskowych. Zastosowanie metod przyrostowych wpłynęło nie tylko na poprawę jakości gotowego wyrobu, ale również było niezbędne, aby niektóre z elementów wentylatora, wbrew powszechnej opinii, mogły zostać wykonane z włókna węglowego w tak niewielkiej skali (np. łopatki, których wysokość nie przekraczała 50 mm). Wprowadzenie druku 3D do pracy z laminatem umożliwiło użycie kompozytu do budowy elementów o złożonej geometrii i stosunkowo niewielkich wymiarach.
PL
Stałe dążenie do uzyskania jak najmniejszej masy samolotu jest powodem stosowania w konstrukcjach lotniczych materiałów o wysokiej wytrzymałości i sztywności właściwej. Wysokowytrzymałe stale, stopy tytanu lub stopy aluminium (np. 2024T3) oraz laminaty kompozytowe (np. CFRP, Glare) są przykładami takich materiałów. Stosowanie różnorodnych materiałów na struktury lotnicze wymusza konieczność łączenia części metalowych z kompozytowymi. Stosuje się różne techniki łączenia pokryć płatowca z elementami usztywniającymi: mechaniczne (połączenia nitowane, śrubowe), adhezyjne (klejenie, okazjonalnie zgrzewanie), hybrydowe (w którym zastosowano kombinacje dwóch różnych metod). W przypadku połączeń mechanicznych konieczne jest wykonywanie otworów, które są miejscem silnych koncentracji naprężeń decydujących o wytrzymałości całej konstrukcji. Połączenia mechaniczne, stosowane od dziesięcioleci, odznaczają się wysokim poziomem niezawodności. Połączenia mechaniczne można wykonywać oraz użytkować w trudnych warunkach środowiskowych. Celem pracy jest projekt mechanicznego połączenia metal-kompozyt oraz analiza niszczenia elementu kompozytowego. Analizowano dwucięte połączenie śrubowe. Przeprowadzono obliczenia analityczne oraz numeryczne.
EN
The constant attempt to obtain as low aircraft mass as possible is the reason for using material of high specific strength (or stiffness) in the aerospace industry. High strength steels, titanium or aluminium alloys (e.g. 2024T3) and composite laminates (e.g. CFRP or Glare) are the examples of such materials. Dissimilar materials in aircraft structures provide a necessity of composite and metallic components joining. Various techniques are used to connect the skin with the stiffening elements: mechanical (riveting, bolting), adhesive (bonding and occasionally welding) and hybrid (where both above mentioned methods are used). Making holes is a necessity for mechanical joints. The holes are the areas of high stress concentrations and they determine load capability of the whole structure. However, mechanical joints used for decades are proved to be reliable. They can be assembled and applied in very rough conditions since they are less sensitive to environmental effects. The goal of the work is development of a mechanical metal-composite joint and failure analysis of the composite part. The double-shear joint is analysed. Both analytical and numerical calculations are performed.
5
Content available remote Graphite-glass screen-printed film electron emitters
EN
In this paper, we present the technology and principle performance of film electron emitters made of graphite-glass composite paste using screen printing. As a result, we got working emitters with emission current densities and the turn-on electric field voltage comparable to film electron emitters made of nano-scale carbon composites that were reported in the literature.
PL
W tym artykule prezentujemy technologię i podstawowe charakterystyki pracy warstw emitujących elektrony i wykonanych techniką sitodruku z wykorzystaniem pasty kompozytowej grafitowo-szkłanej. Emitery te osiągnęły gęstości prądów emisji oraz napięcie progowe, przy którym rozpoczyna się emisja, porównywalne do tych, jakie zostały opisane w literaturze naukowej dla materiałów węglowych w nano-skali.
EN
The paper presents the results of investigations of processability and mechanical properties of polypropylene composites filled with microsilica, which is waste from the metallurgical industry. Composite molded parts containing 10% and 20% of microsilica waste respectively were characterized, among others, by higher Young’s modulus value and lower shrinkage value in comparison to the unfilled polypropylene. In addition, a correlation was observed between the changes in the post-molding shrinkage value and the changes in the mechanical properties of the molded pieces that took place during their conditioning within 240 hours after they were taken out of the injection mold.
PL
Przedstawiono wyniki badań przetwarzalności oraz właściwości mechanicznych kompozytów polipropylenowych napełnionych mikrokrzemionką, stanowiącą odpad z przemysłu hutniczego. Wypraski wtryskowe z kompozytów zawierających, odpowiednio, 10% i20% odpadowej mikrokrzemionki charakteryzowały się m.in. większą sztywnością oraz mniejszym skurczem przetwórczym niż wypraski z nienapełnionego polipropylenu. Zaobserwowano ponadto korelację zmian skurczu wtórnego i właściwości mechanicznych wyprasek, zachodzących podczas ich kondycjonowania w ciągu 240 h od chwili wyjęcia z formy.
EN
The novel polyurea-based (PUA) composites modified with milled basalt fibers (BMF), formed with spray coating technology were produced. The addition of 5–30 wt % of BMF into commercial two-component PUA was used as a low-cost modification which allowed to significantly improve the mechanical performance, as well as thermomechanical and thermal stability of the final products. It was found that the incorporation of 30 wt % of BMF resulted in over 30% stiffness improvement and extension using temperature of the coating above 80 °C. Moreover, an increase by 25 °C in thermal stability evaluated by thermogravimetric analysis (TGA) was achieved, without significant changes in the rheological behavior of the compositions, resulting in the presence of structural defects. Finally, an evaluation of crosslink density was conducted in order to ascertain that the applied modification of the thermoset reactive fast-curing system allows to obtain fully cured products which may be used as a spray coating for hydrotechnical objects protection.
PL
Metodą powlekania natryskowego wytworzono nowe kompozyty na bazie polimocznika (PUA) modyfikowanego mielonymi włóknami bazaltowymi (BMF). Komercyjny dwuskładnikowy PUA modyfikowano niskokosztowo za pomocą dodatku 5–30% mas. BMF, co pozwoliło na wyraźną poprawę właściwości mechanicznych, a także stabilności termomechanicznej i termicznej PUA. Stwierdzono, że wprowadzenie do polimocznika 30% mas. BMF zwiększyło o ponad 30% jego sztywność i umożliwiło rozszerzenie zakresu temperatury stosowania powłoki powyżej 80 °C. Metodą analizy termograwimetrycznej (TGA) stwierdzono wzrost stabilności termicznej o 25 °C, bez istotnych zmian w reologicznym zachowaniu kompozycji, mogących prowadzić do tworzenia się wad strukturalnych w gotowych wyrobach. Na podstawie oceny gęstości usieciowania potwierdzono, że przeprowadzona modyfikacja termoutwardzalnego reaktywnego systemu szybkiego utwardzania pozwala na uzyskanie w pełni utwardzonych produktów, które można zastosować jako powłokę natryskową do ochrony obiektów hydrotechnicznych.
PL
Wytwarzano spienione kompozyty termoplastyczne wzmocnione włóknem pochodzenia naturalnego. Uzyskano lite i porowate układy na osnowie polipropylenowej (PP) wzmocnionej ciętym włóknem bazaltowym (WB). Jako środka spieniającego użyto mikrosfery (Expancel MB930). W celu polepszenia adhezji między włóknem a osnową PP do układu dodano polipropylen szczepiony bezwodnikiem maleinowym PP-g-MA (Polybond 3200). Wytwarzanie kompozytów obejmowało wymieszanie składników w procesie wytłaczania, a następnie uformowanie kształtek kompozytów PP/WB w procesie wtryskiwania. Dodatkowo, na etapie wtryskiwania, wybrane układy spieniano z zastosowaniem 1,5% mas. mikrosfer. Oceniono wpływ udziału włókna (5, 10, 15% mas.) i jego preparacji, a także wpływ kompatybilizatora na właściwości litych kompozytów PP; porównano ich właściwości z cechami analogicznych układów o strukturze porowatej. Scharakteryzowano właściwości fizyko-mechaniczne (gęstość, wytrzymałość na statyczne rozciąganie i zginanie) materiałów PP/WB, poddano je także analizie termicznej DSC i termograwimetrycznej TGA. Stwierdzono, że spienione układy PP z udziałem włókien wykazują lepsze właściwości mechaniczne niż czysty PP, a dodatek kompatybilizatora do mieszaniny poprawia charakterystykę wytrzymałościową otrzymanych kompozytów PP/WB.
EN
The presented research concerns the production of foamed thermoplastic composites reinforced with natural fiber in the direction of obtaining lightweight construction materials. The purpose of the work was to obtain solid and porous polypropylene (PP) systems reinforced with cut basalt fiber (WB). As a foaming agent, Expancel MB930 microspheres from AkzoNobel were used, while to improve the adhesion between the fiber and the PP matrix, an additive in the form of polypropylene grafted with maleic anhydride PP-g-MA (Polybond 3200) was used. The production of composites involved mixing the ingredients by extrusion and then molding PP/WB composite in the injection process. In addition, at the injection stage, selected systems were expanded with 1.5% by weight of microspheres. The work evaluated the impact of fiber content (5, 10, 15% by weight) and its preparation as well as the impact of a compatibilizer on the properties of solid PP composites and a comparison of these properties with analogous systems with a porous structure. PP/WB materials were characterized in terms of physical and mechanical properties (density determination, static tensile and bending test); DSC and TGA thermogravimetric analysis. Foamed PP systems with fibers have better mechanical properties compared to pure PP; the addition of a compatibilizer to PP/WB composites increases the strength parameters compared to systems without its participation.
9
Content available Kompozyty w budownictwie
PL
Kompozyty powstały w odpowiedzi na nasilające się zapotrzebowanie na materiały doskonalsze od dotychczas stosowanych, a jednocześnie takie, których właściwości można swobodnie kształtować. Umiejętność wytwarzania materiałów kompozytowych to jedno z najbardziej spektakularnych osiągnięć inżynierii materiałowej – przyczyniły się one do intensywnego rozwoju przemysłu oraz pojawienia się innowacji w wielu dziedzinach, nie tylko w budownictwie.
10
Content available Polypropylene matrix composite with charcoal filler
EN
Purpose: The aim of the article is to present the thermal, electrical and mechanical properties of the produced polymer composites with a filler in the form of charcoal powder. Design/methodology/approach: The tests were carried out on samples of pure polypropylene (PP) and polymer composites, the matrix of which is polypropylene (PP), and the filler was charcoal powder with a volume fraction of 10%, 20%, 30%, 40% and 50%. The tested polymer composites in the form of granules were produced by extrusion, and then standardised test profiles were made by injection moulding. Findings: The hardness of the tested composites was determined by the Shore D method, the grain size distribution of the filler used was determined using the laser method and its thermal stability was tested using the TGA thermogravimetric analysis. The volume and surface resistivity were also determined and the density was determined. It was found that the charcoal powder used as a filler is characterised by high thermal stability - up to 600°C - and with an increase in its volume share in the polymer matrix, the hardness and density of the produced composites increases. Practical implications: The tested composites can be used as structural composites for complex elements requiring high hardness and strength. Originality/value: The research results indicate the possibility of using charcoal as a filler in polymer matrix, which, due to its low production cost, may be an alternative to expensive carbon fillers.
EN
The graphene-like two dimensional (2D) inorganic materials have been been shown great interest for a variety of applications. In this work, polymer composite nanofibres containing molybdenum disulfide (MoS2) nanosheets were obtained by electrospinning. The MoS2 nanosheets were well dispersed inside the fibres, and the nanofibres maintained the fibre morphology well with the MoS2 nanosheets embedded. The incorporation of MoS2 nanosheets changes polymer nanofibre morphology from round to ribbon-like. Moreover, through thermogravimetric (TG) analysis and dynamic mechanical thermal analysis (DMTA) measurements, it was found that the MoS2 nanosheets as an additive material led to an increase in thermal stability and in the storage modulus. This work comprises an extensive approach to producing a novel 2D inorganic-organic composite structure, which should be applicable for membrane engineering with enhanced thermal and mechanical stability.
PL
Dwuwymiarowe nieorganiczne materiały podobne do grafenu wywołały liczne zainteresowanie w różnych zastosowaniach. W pracy otrzymano metodą elektroprzędzenia kompozytowe nanowłókna polimerowe zawierające disiarczek molibdenu (MoS2). Nanoskładniki MoS2 były dobrze rozproszone we włóknach, a ich morfologia była na zadowalającym poziomie. Włączenie nanoskładników MoS2 zmienia nanowłókna polimerowe z morfologii okrągłej na wstążkową. Co więcej, dzięki analizie termograwimetrycznej (TG) i pomiarom dynamicznej mechanicznej analizy termicznej (DMTA) stwierdzono, że dodatek MoS2 może zapewnić wzrost stabilności termicznej i zwiększyć moduł przechowywania. Praca prezentuje rozszerzone podejście do produkcji nowej dwuwymiarowo nieorganiczno-organicznej struktury kompozytowej, która może mieć zastosowanie w wytwarzaniu membran o podwyższonej stabilności termicznej i mechanicznej.
EN
The paper concerns the study of polymer-glass composite under tensile loading in order to determine changes in the tensile characteristics. Mechanical properties and features of damage zones important for operation and assessment of the technical conditions of the components made of this material are considered. Selected details of the experimental technique used are presented. The tensile characteristics of the polymer-glass composite are given. They were determined using specimens taken from various directions, with the main focus on the Young's modulus, elastic limit, yield point and ultimate tensile strength. An influence of the number of reinforcement layers, percentage content of the glass fibres as well as the resin quantity, on the mechanical parameters, are discussed.
PL
Praca dotyczy badania zachowania kompozytu polimerowo-szklanego pod obciążeniem rozciągającym w celu wyznaczenia zmian charakterystyki rozciągania, właściwości mechanicznych oraz cech stref uszkodzeń istotnych dla eksploatacji i oceny stanu technicznego wytworzonych z niego komponentów. Zaprezentowano wybrane szczegóły wykorzystanej techniki badawczej. Zamieszczono charakterystyki rozciągania kompozytu polimerowo-szklanego, wyznaczone z użyciem próbek pobranych z różnych kierunków, ze wskazaniem wartości modułu Younga, granicy sprężystości i plastyczności oraz wytrzymałości na rozciąganie. Omówiono wpływ liczby warstw zbrojenia, procentowej zawartości włókien szklanych oraz żywicy na wyznaczone parametry mechaniczne.
EN
The article discusses results of pull-off adhesion strength tests on poly-p- phenylene benzobisoxazole (PBO) mesh bonded to fir timber beams using epoxy resin. The tests were performed in accordance with the PN-EN 1542 standard. Timber elements reinforced with PBO fibres were subjected to pull-off tests to measure the adhesive strength of the mesh to the beams.The factors occurring during the test were also characterized, which may affect its results such as the method of application of the tearing force, selection of epoxy glue, surface preparation of the tested elements, occurrence of material defects in the wood and types of substrate destruction. The experimental data show that failure of the timber layer was not observed in all the specimens tested.
PL
W artykule omówiono wyniki badań wytrzymałości na odrywanie siatki poli-p- fenyleno benzobisoksazolu (PBO) przyklejonej do belek drewnianych za pomocą żywicy epoksydowej. Badania przeprowadzono zgodnie z normą PN-EN 1542. Elementy drewniane wzmocnione siatką PBO i poddano próbie przyczepności, mając na celu określenie wytrzymałości na oderwanie siatki PBO przyklejonej do powierzchni belek w miejscach występowania wad materiałowych oraz w miejscach bez wad. Scharakteryzowano również czynniki występujące podczas badań, które mogą wpłynąć na ich wyniki, takie jak sposób przyłożenia siły odrywającej, dobór kleju epoksydowego, przygotowanie powierzchni badanych elementów, występowanie wad materiałowych w drewnie i rodzaje zniszczenia podłoża. Uzyskane wyniki wykazują, że nie we wszystkich badanych przypadkach nastąpiło zniszczenie w warstwie drewna.
EN
The general standards and guidelines recommendations for PCC suggest alternating conditions of curing: starting with wet conditions for effective hydration of Portland cement followed by air-dry conditions for polymer hardening. The often accepted curing regime of PCC covers 5 days of wet curing and then the air-dry curing but it is not the optimum one. The aim of the investigation was to find the best scenario for PCC with two types of polymer modifiers: two-component epoxy resin and water dispersion of polyacrylates. The following exploitation properties were accepted as the criteria of evaluation of PCC curing effectiveness: compressive strength, tensile splitting strength, surface tensile strength (by pull-off method), wear resistance, water penetration under pressure and resistance to carbonation. The optimum time of PCC wet curing is possibly between 7 and 14 days, however, it have to be verified experimentally for specific PCC composition.
PL
Ogólne normy i zalecenia dotyczące PCC sugerują naprzemienne warunki pielęgnacji: począwszy od warunków mokrych dla skutecznej hydratacji cementu portlandzkiego, a następnie warunków suszenia na powietrzu korzystnych z uwagi na utwardzanie polimerów. Często akceptowany reżim pielęgnacji PCC obejmuje 5 dni w warunkach mokrych, a następnie suszenie na powietrzu, ale nie jest to optymalny sposób. Celem badania była optymalizacja scenariusza pielęgnacji dla PCC z dwoma rodzajami polimerów: dwuskładnikową żywicą epoksydową i wodną dyspersją poliakrylanów. Jako kryteria oceny skuteczności pielęgnacji PCC przyjęto następujące właściwości eksploatacyjne: wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie przy rozłupywaniu, wytrzymałość na rozciąganie powierzchniowe (metodą pull-off), odporność na ścieranie, głębokość wnikania wody pod ciśnieniem i odporność na karbonatyzację. Ustalono w wyniku badań, że optymalny czas pielęgnacji PCC w wodzie wynosi od 7 do 14 dni, jednak wskazana jest weryfikacja eksperymentalna w przypadku konkretnego składu PCC.
EN
The effect of multi-pass multi-directional forging (MDF) on the microstructure and mechanical properties of Zn–22Al–xSi (X = 4 and 8 wt. %) alloy, also known as SiP/ZA22 composite, was investigated. MDF process was applied at 100 °C for one, three, and five passes with the strain of 0.47 per pass. According to the results, MDF refined and homogenized the composites microstructure so that the average size of primary Si (SiP) particles reduced from 25.0 µm and 30.4 µm in as-cast ZA22-4Si and ZA22-8Si composites to about 6.2 µm and 7.3 µm in five-pass MDFed condition, respectively, and their distribution shifted to the smaller size range. Mechanical properties tests revealed that multi-pass MDF has softened the investigated composite. For instance, the hardness, tensile strength, and shear strength of ZA22-4Si composite reduced from 83 HV, 280 MPa, and 165 MPa in as-cast condition to about 58 HV, 160 MPa, and 118 MPa in the five-pass MDFed sample, respectively. This is while its fracture strain increased from 15% to about 40% with the strain rate of 1.2 × 10–3 s−1.
EN
Quaternary powder mixtures yNi–20Cr–1.5Al–xTiCp (y = 78.5, 73.5, 68.5; x = 0, 5, 10) were deposited on ferritic 10CrMo9–10 steel to form on plates ex-situ composite coatings with austenitic-based matrix. Plasma deposition was carried out with various parameters to obtain eight variants. The microstructure, chemical composition, phase constitution, phase transformation temperatures, and microhardness of the two reference TiCp-free coatings and six ex-situ composites were investigated by X-ray diffraction, scanning and transmission electron microscopy, energy-dispersive X-ray spectroscopy, thermodynamic simulation, and Vickers microhardness measurements. All composites had an austenite matrix with lattice parameter a = 3.5891–3.6062 Å, calculated according to the Nelson–Riley extrapolation. Microstructural observations revealed irregular distribution of TiCp in the composites. Large particles generally occurred near the external surface due to the acting buoyancy effect, whereas in the interior smaller particles, with an equivalent radius around 0.2–0.6 μm, were present. Due to initial differences in the chemical composition of powder mixtures and also subsequent intensive mixing with the low-alloy steel in the liquid pool, the matrix of the composites was characterized by various chemical compositions with a dominating iron concentration. Interaction of TiCp with matrix during deposition led to the formation of nano-precipitates of M23C6 carbides at the interfaces. Based on the ThermoCalc simulation, the highest solidus and liquidus temperatures of the matrix were calculated to be for the composite fabricated by deposition of 73.5Ni–20Cr–1.5Al–5TiCp powder mixture at I = 130 A. The mean microhardness of the TiCp-free coatings was in the range 138–146 μHV0.1, whereas composites had hardnesses at least 50% higher, depending on the initial content of TiCp.
EN
The following work describes the application of a mathematical model based on Markov chain theory (MM) to estimate the fiber composite strength parameters, taking into account the laminate forming aspects using the vacuum bag method. This provides, from a unified position, a tool for a coordinated description of static strength and fatigue life. It was shown that the MM model gives relatively good results.
EN
The paper deals with safety at work during special tests for polymers – polymer fibres and long-fibre composites at on selected laboratory test machines and apparatus. The operators have to be very careful during the test and measure process. We described TGA/DSC analyzer for polymer testing and laboratory line for plasma surface modification and safety at work with this low-temperature plasma reactor. Next, the paper described safety at work at laboratory for the production of elastomeric and composites samples which consists from torque rheometer, homogenizing machine, vulcanization hydraulic press and pneumatic hollow die punch. Test samples of elastomers and composites with polymer fibres are the product of this laboratory. These test samples are then tested on universal testing machine with hybrid temperature-humidity chamber.
PL
Artykuł dotyczy bezpieczeństwa pracy podczas specjalnych testów polimerów - włókien polimerowych i kompozytów o długich włóknach w wybranych laboratoryjnych maszynach i urządzeniach testowych. Operatorzy muszą być bardzo ostrożni podczas procesu testowania i pomiaru. Opisaliśmy analizator TGA/DSC do testowania polimerów oraz linię laboratoryjną do modyfikacji powierzchni plazmy i bezpieczeństwa pracy w tym niskotemperaturowym reaktorze plazmowym. Następnie w artykule opisano bezpieczeństwo w pracy w laboratorium przy produkcji próbek elastomeru i kompozytów, które składa się z reometru momentu obrotowego, maszyny homogenizującej, prasy hydraulicznej wulkanizacji i pneumatycznego wykrojnika. Próbki testowe elastomerów i kompozytów z włóknami polimerowymi są produktem tego laboratorium. Te próbki testowe są następnie testowane na uniwersalnej maszynie testującej z hybrydową komorą temperatura-wilgotność.
EN
Authors showed the influence of stabilization of the honeycomb core on shape of the composite sandwich test panel. Adhesive film laid on core ramps and cured with suitable cure cycle served as core stabilizer. Test panel geometry included different ramp angles (20° and 30°). To verify stabilization process a technology trial was performed. Three test panels were manufactured (3-stage, 1-stage and 1-stage with stabilized core). All test panels were manufactured in OoA process (Out of Autoclave). Panel surfaces were scanned with 3D scanner and compared with the reference CAD model. Both outer skin and inner skin were manufactured in Automated Fiber Placement Laboratory of Warsaw Institute of Aviation.
PL
W artykule przedstawiono wpływ stabilizacji wypełniacza komórkowego na kształt utwardzonej części kompozytowej w postaci przekładkowego panelu testowego o różnych kątach pochylenia ramp (20° oraz 30°). Jako stabilizator wypełniacza posłużył klej błonkowy położony na rampach wypełniacza i następnie utwardzony w odpowiednim cyklu termicznym. Po przeprowadzeniu pozytywnej próby technologicznej stabilizacji wypełniacza zostały wykonane 3 panele w różnych technologiach (1 oraz 3 etapowym). Panel ze stabilizowanym wypełniaczem został utwardzony w procesie 1 etapowym. Wszystkie panele wytworzone zostały w procesie bez użycia autoklawu (OOA – Out of Autoclave). Porównaniu metodą skanowania 3D została poddana powierzchnia wynikowa paneli po utwardzeniu. Jako referencję do porównania został przyjęty model CAD panelu. Zarówno warstwa zewnętrzna jak i wewnętrzna zostały ułożone w Laboratorium Zrobotyzowanego Układania Taśm Kompozytowych Instytutu Lotnictwa za pomocą robota AFP (Automated Fiber Placement).
20
EN
A composite material is a macroscopic combination of two or more distinct materials, having a recognizable interface between them. Modern composite materials are usually optimized to achieve a particular balance of properties for a given range of applications. Composites are commonly classified at two distinct levels. The first level of classification is usually made with respect to the matrix constituent. The major composite classes include organic – matrix composites (OMC's), metal – matrix composites (MMC's), and ceramic – matrix composites (CMC's). The OMC's is generally assumed to include two classes of composites: polymer – matrix composites (PMC's) and carbon – matrix composites (Peters, 1998). The composite material used in the work belongs to the PMC's and the composite is formed by the polymer matrix – rubber (sidewall mixture). As filler was used hard-magnetic strontium ferrite. Composite samples were prepared with different filler content (20%, 30%, 40%, 50%). Testing of polymer composites included: tensile test, elongation at break, hardness test and study of morphology.
first rewind previous Strona / 36 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.