Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 493

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  biodegradation
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
PL
Biopolimery z grupy polisacharydów, dzięki swoim właściwościom fizykochemicznym, podatności na modyfikację chemiczną i biodegradację oraz wysoką bioaktywność, są wykorzystywane do uszlachetniania materiału siewnego roślin uprawnych. Polimery naturalne, takie jak: chitozan, alginian, celuloza, galaktoglukomannany, lignina oraz guma gellanowa mogą być stosowane jako substancje wiążące w otoczkowaniu nasion lub jako nośnik substancji aktywnych i mikroorganizmów. Biopolimery zawarte w otoczkach lub zaprawach nasiennych mogą ponadto przyczyniać się do ograniczenia niekorzystnego wpływu środowiska i patogenów na kiełkujące nasiona.
EN
Biopolymers from a group of polysaccharides are used in treatments enhancing sowing material of crops due to their physical and chemical properties, susceptibility to chemical modification, biodegradability and high bioactivity. Natural polymers, such as: chitosan, alginian, celulose, galaktoglucomannans, lignin and gellan gum, can be used as binders in seed coating or carriers of active substances and microorganisms. Moreover, biopolymers contained in the seed coatings and seed dressings can protect germinating seeds from unfavorable influence of environment and pathogens.
EN
Laccase from Trametes Versicolor (E.C. 1.10.3.2) was immobilized on the Fe3O4–graphene hybrid nanocomposite through the covalent attachment method (Lac/Fe3O4/GO). The effect of immobilization conditions on the activity and recovered activities such as contact time, the concentration of glutaraldehyde and enzyme was evaluated. The recovered activity of the immobilized laccase on the Fe3O4–graphene oxide nanocomposite was ca. 86%. Immobilized laccase unlike free laccase retained the activity and exhibited higher resistance to temperature and pH changes and also improved storage and thermal stability. Approximately 70% of relative activity for immobilized laccase was remained after being incubated for 2 h at 55 °C, but free laccase only remained 48%. Immobilized laccase retained 88% of initial activity after storage for 20 days, however, the free laccase only 32%. Finally, Lac/Fe3O4/GO capability was evaluated by the oxidation of phenol, p-chlorophenol, and 2,4-dichlorophenol. Lac/Fe3O4/GO was characterized by SEM, EDX, FT-IR, and AGFM.
3
Content available Biodegradacja związków fosfonowych przez grzyby
EN
Phosphonates are the group of organophosphorus compounds, which are characterized by the presence of covalent bond(s) between carbon and phosphorus atom in their structure. Both; the natural and synthetic phosphonic compounds, are encountered in various ecosystems, however because of their wide range of applications, the latter ones are considerably more frequently discussed. Regarding the broad spectrum of biological activity, capability to chelate metal cations and environmental stability of direct carbon to phosphorus bond under physiological conditions, phosphonic compounds found a variety of applications e.g. as pesticides, drugs, anticorrosive agents, additives to surfactants and flame resistant (partially)polymers. Such massive use of phosphonates, together with mentioned environmental stability of those compounds, results in their common presence as xenobiotic environmental pollutants. Scientific efforts dedicated to recognising the fate and biodegradation of phosphonic compounds in the environment had begun in 80’s last century. Currently it is known that many microorganisms, mainly bacteria, but also fungi, are able to decompose the C-P bond. Interestingly however, the number of known species of fungi that are able to biodegrade and/or to bio-transform the phosphonates, is relatively low. It seems to be surprising, because especially the fungi are known from their impressive skills to adaptation to various nutritional conditions. Such a thesis may be supported by the fact that the process of biodegradation of phosphonates may occur via several pathways. Enzymes which are known to catalyse this process are phosphonoacetaldehyde hydrolase, phosphonoacetate hydrolase, phosphonopyruvate hydrolase and C-P lyase complex. This article briefly presents the issue of degradation pathways of phosphonates, and the role of phosphonate- degrading fungi.
4
Content available Trends in the Process of Greening Lubricants
PL
W tym artykule scharakteryzowali autorzy główne działania zmniejszające oddziaływania środków smarowych na środowisko. Najpierw omówione zostały nowe rozwiązania w obszarze olejów silnikowych zmniejszające emisję szkodliwych substancji w spalinach (tzw. oleje „Low SAPS”). Następnie scharakteryzowano działania związane z poprawą biodegradowalności olejów smarowych, stosowanych w urządzeniach w rezerwatach przyrody, ale również we wszystkich tzw. otwartych układach smarowania. Kolejny problem dotyczył nietoksyczności (i innych cech pochodnych) środków smarowych, które w procesach produkcyjnych mogą mieć incydentalny kontakt z wrażliwym medium technologicznym (w przemyśle spożywczym, farmaceutycznym, kosmetycznym). Ostatnie omówione zagadnienie związane jest z kompatybilnością olejów sprężarkowych z czynnikami chłodniczymi w związku z ogólnoświatowym programem wymiany tzw. freonów na substancje bardziej przyjazne środowisku (obecnie głównie mniej wpływające na ocieplenie klimatu).
EN
In this article, the authors have characterized the main activities that reduce the impact of lubricants on the environment. To begin with, new solutions in the area of engine oils that reduce the emission of harmful substances in exhaust gases (“Low SAPS” oils) were discussed. Next, the activities concerning the improvement of biodegradability of lubricating oils used in devices in Nature Reserves, as well as in all of the “open lubrication systems” were characterized. Another problem was related to the non-toxicity (and other derivative features) of lubricants that may have incidental contact with a sensitive technological medium in production processes (in the food, pharmaceutical, and cosmetics industries). The last issue that was discussed concerns the compatibility of compressor oils with refrigerants in connection with the global exchange program of Freon for more environmentally friendly substances (currently, mainly affecting global warming to a lesser extent).
5
Content available Aerobowa degradacja ampicyliny w glebie
PL
Ampicylina jest antybiotykiem należącym do grupy b-laktamów. Jest ona powszechnie stosowana w weterynarii, a wraz z odchodami zwierząt hodowlanych jest wprowadzana do gleby. Może to mieć negatywne skutki dla bytujących tam mikroorganizmów i sprzyjać rozwojowi lekooporności. Celem pracy było wyznaczenie kinetyki rozkładu ampicyliny inicjowanej przez mikroorganizmy glebowe w warunkach aerobowych. Ponadto dokonano identyfikacji produktów tego procesu za pomocą techniki UPLC-QTOF oraz określono ich wypadkowy wpływ na mikroorganizmy pochodzące ze środowiska wodnego wykorzystywane w teście MARA®. Stwierdzono, że mikroorganizmy pochodzące z gleby powodują rozkład ampicyliny. Proces ten przebiega przede wszystkim poprzez eliminację podstawników, a następnie otwarcie pierścienia laktamowego. Efektem jest obniżenie wypadkowej toksyczności chronicznej roztworów zawierających ampicylinę względem mikroorganizmów testowych.
EN
Ampicillin is an antibiotic belonging to the beta-lactam group. It is widely used in veterinary medicine and therefore the residues are introduced into the soil with the livestock excreta. Such action could have a negative effect on soil microorganisms, including their biodiversity, and promote the development of drug resistance. The aim of our work was to determine the kinetics of ampicillin degradation initiated by soil microorganisms under aerobic conditions. The biodegradation products were identified using UPLC-QTOF. Additionally, the effects of these products on the microorganisms from the aquatic environment and the ones used in the MARA® bioassay were determined. It was found that the soil microorganisms caused the ampicillin degradation. The process proceeded mainly via elimination of one or more moieties from antibiotic molecule and opening of beta-lactam ring. In a result, a decrease in resultant chronic toxicity of ampicillin solutions to the test microorganisms was observed.
EN
The article presents issues related to biodegradation of polychlorinated biphenyls in soil by inoculation with a biopreparation IN-3 developed on the basis of microorganisms capable of metabolizing PCB. Biodegradation tests were carried out using the ex-situ technological pile method on a specially constructed test stand. As part of the research, physical and chemical analyzes of the initial soil were performed, with particular regard to the content of nutrients (nitrogen and phosphorus), PCB chromatographic analyzes and toxicological analyzes. Before inoculating soil with biopreparation IN-3, the parameters of the process were established (temperature = 17–25°C, humidity = 20–25%, pH = 7.5–7.8, content of nutrients: C:N:P = 100:10:1), which were monitored during bioremediation. During soil treatment, the content of identified PCB congeners was monitored. The assessment of biodegradation efficiency of polychlorinated biphenyls in soil was complemented by toxicological monitoring, which was carried out using live organisms representing all trophic levels: producers (PhytotoxkitTM test), consumers (Ostracodtoxkit FTM test) and reducers agents (Microtox®SPT test). Also, the presence of mutagenic factors were tested with the Ames mutagenicity test. As a result of the six-month biodegradation process of soil contaminated with aged transformer oil, upon inoculation with biopreparation IN-3, a reduction in the content of polychlorinated biphenyls from 13 153.9 µg/kg d.m. down to 1650.4 µg/kg d.m. (87.5%) was archieved. The obtained chromatographic analysis results showed that the efficiency of the PCB biodegradation depended on the number of chlorine atoms in the biphenyl ring (with the increase in the number of chlorine atoms in the PCB molecule the degree of biodegradation decreased) and the structure of the molecule (PCB congeners having 2 or more chlorine atoms in the biphenyl ring ortho positions were more difficult to biodegrade than non-ortho or mono-ortho, while polychlorinated biphenyls, in which chlorine atoms occur on only one phenyl ring, were more easily biodegradable). The toxicological analysis showed a reduction in the toxicity of the soil tested from toxicity unit TU = 26.7 to TU = 6.1. In addition, toxkit tests (PhytotoxkitTM and Ostracodtoxkit FTM) showed a decrease in inhibition of test organism growth from 69.3 to 14.8% (Ostracodtoxkit FTM test) and from 64.7–78.0 to 11.9–17.5% (Phytotoxkit test). Decreasing the mutagenicity index from 8.3 to 1.5 in the Ames test confirmed the effectiveness of the purification process. Based on the results of the experiment, conclusions were made regarding issues related to biodegradation of polychlorinated biphenyls in soil.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z biodegradacją polichlorowanych bifenyli w glebie w drodze inokulacji biopreparatem IN-3, opracowanym na bazie mikroorganizmów zdolnych do metabolizowania PCB. Badania biodegradacji prowadzono metodą pryzmowania ex-situ na specjalnie do tego celu skonstruowanym stanowisku badawczym. W ramach prowadzonych badań wykonano analizy fizyczno-chemiczne gleby wyjściowej, ze szczególnym uwzględnieniem zawartości substancji biogennych (azot i fosfor), analizy chromatograficzne PCB oraz analizy toksykologiczne. Przed przystąpieniem do inokulacji gleby biopreparatem ustalono parametry prowadzenia procesu (temperatura = 17–25°C, wilgotność = 20–25%, pH = 7,5–7,8, zawartość substancji biogennych: C:N:P = 100:10:1), które kontrolowano w trakcie bioremediacji. W trakcie oczyszczania gleby prowadzono monitoring zawartości zidentyfikowanych kongenerów PCB. Ocenę skuteczności biodegradacji polichlorowanych bifenyli w glebie rozszerzono o monitoring toksykologiczny, który przeprowadzono przy użyciu żywych organizmów reprezentujących wszystkie poziomy troficzne: producentów (test PhytotoxkitTM), konsumentów (test Ostracodtoxkit FTM) i reducentów (test Microtox®SPT), a także wykonano badania obecności czynników mutagennych (test Amesa). W wyniku przeprowadzonego sześciomiesięcznego procesu biodegradacji gleby zanieczyszczonej zestarzałym olejem transformatorowym, na drodze inokulacji biopreparatem IN-3, osiągnięto obniżenie zawartości polichlorowanych bifenyli z 13 153,9 µg/kg s.m. do 1650,4 µg/kg s.m. (87,5%). Uzyskane wyniki analiz chromatograficznych wykazały, że efektywność biodegradacji PCB zależy od liczby atomów chloru w pierścieniu bifenylu (wraz ze wzrostem liczby atomów chloru w cząsteczce PCB maleje stopień biodegradacji) oraz budowy przestrzennej cząsteczki (kongenery PCB posiadające w pierścieniu bifenylu dwa lub więcej atomów chloru w pozycji ortho trudniej ulegają biodegradacji, aniżeli non-ortho lub mono-ortho, z kolei polichlorowane bifenyle, w których atomy chloru występują tylko na jednym pierścieniu fenylowym, są łatwiej biodegradowalne). Przeprowadzona analiza toksykologiczna wykazała obniżenie toksyczności badanej gleby ze stopnia toksyczności TU = 26,7 do TU = 6,1. Ponadto testy typu toxkit (PhytotoxkitTM i Ostracodtoxkit FTM) wykazały obniżenie zahamowania wzrostu organizmów testowych z 69,3% do 14,8% (test Ostracodtoxkit FTM) oraz z poziomu 64,7–78,0% do 11,9–17,5% (test PhytotoxkitTM). Obniżenie wskaźnika mutagenności z 8,3 do 1,5 w teście Amesa potwierdziło skuteczność przeprowadzonego procesu oczyszczania. Na podstawie uzyskanych wyników przeprowadzonego eksperymentu sformułowano wnioski dotyczące zagadnień związanych z biodegradacją polichlorowanych bifenyli w glebie.
7
Content available remote Environmental effect of potential radiopharmaceuticals residuals
EN
Driven by the current development of quantitative structure-properties relationship (QSPR) methods in the environmental science, we proposed an approach based on chemometric tools for selection of appropriate physicochemical parameters of radiopharmaceuticals residuals for predicting of partitioning, hazards and biodegradation of such compounds into the environment or into wastewater treatment plant. The present scheme was successfully applied for prediction of missing values for 24 different physicochemical and assessment response of the environmental fate descriptors for 11 tetrazine derivatives and 12 cyclooctene derivatives. The multivariate statistics was also proved to be useful in the evaluation of the obtained modelling results for identification of the ecological effect of radiopharmaceuticals residuals. The presented approach can be one of the first steps and support tools in the assessment of chemicals in terms of their environmental impact. The problem studies are significant since it allows a special point of view to the underestimated radiopharmaceutical pollutants.
EN
As polycarbonate is frequently used in many products, its accumulation in landfills is absolutely harmful to the environment. The aims of this study were the screening and isolation of polycarbonate-degrading bacteria (PDB) and the assessment of their ability in the degradation of polycarbonate (PC) polymers. Nine-month buried- -PC films were used for PDB isolation and identification. The biodegradation ability of the isolates was determined by growth curve, clear zone formation, lipase and amylase production, AFM and FTIR. Bacillus cereus and Bacillus megaterium were identified and considered as PDB. The degradation ability of B. megaterium was significantly higher than that of B. cereus. Both were lipase and amylase positive. AFM and FTIR results showed the initiation of bacterial attachment. The PC biodegradation ability of isolates can be very efficient. Finding such efficient isolates (which was less studied before) will promise a decrease in plastic contamination in the future.
EN
In environmental matrices there are mixtures of parent drug and its metabolites. The majority of research is focused on the biological activity and toxic effect of diclofenac (DCF), there is little research on the biological activity of DCF metabolites and their mixtures. The study focused on the assessment of the biological impact of DCF, its metabolites 4’-hydroxydiclofenac (4’-OHDCF) and 5-hydroxydiclofenac (5-OHDCF) and their mixtures on E. coli strains. The biological effects of tested chemicals were evaluated using the following: E. coli K-12 cells viability assay, the inhibition of bacteria culture growth, ROS (reactive oxygene species) generation and glutathione (GSH) content estimation. Moreover, we examined the influence of the mixture of DCF with caffeic acid (CA) on E. coli cells viability. Our results showed the strongest impact of the mixtures of DCF with 4’-OHDCF and 5-OHDCF on E. coli SM biosensor strains in comparison to parent chemicals. Similar results were obtained in viability test, where we noticed the highest reduction in E. coli cell viability after bacteria incubation with the mixtures of DCF with 4’-OHDCF and 5-OHDCF. Similarly, these mixtures strongly inhibited the growth of E. coli culture. We also found synergistic effect of caffeic acid in combination with DCF on E. coli cells viability. After bacteria treatment with the mixture of DCF and its metabolites we also noted the strongest amount of ROS generation and GSH depletion in E. coli culture. It suggests that oxidative stress is the most important mechanism underlying the activity of DCF and its metabolites.
PL
Celem pracy było określenie oddziaływania diklofenaku, jego metabolitów biodegradacji 4’-OHDCF i 5-OHDCF oraz ich mieszanin na szczepy E. coli. Efekt biologiczny i stres oksydacyjny wywołany działaniem badanych w pracy związków chemicznych oceniono, poddając analizie następujące biomarkery: żywotność komórek E. coli K-12, hamowanie wzrostu kultury bakterii, wytwarzanie ROS i ocena zawartości glutationu (GSH). Ponadto zbadaliśmy wpływ mieszaniny DCF z CA na żywotność komórek E. coli. Monitorowaliśmy także reaktywność szczepu biosensora E. coli SM recA: luxCDABE w ściekach. Otrzymane wyniki wykazały najsilniejszy wpływ mieszanin DCF z 4’-OHDCF i 5-OHDCF na szczepy E. coli. Mieszanki diclofenaku z metabolitami działały inhibująco na rozwój kultury E. coli K-12 i żywotność komórek. Zaobserwowano także synergistyczne, inhibitorowe działanie kwasu kawowego w połączeniu z DCF na żywotność komórek E. coli. Najintensywniejszą generację ROS oraz redukcję GSH zaobserwowano po potraktowaniu bakterii mieszaniną DCF i jej metabolitów. Sugeruje to, że stres oksydacyjny jest najważniejszym mechanizmem leżącym u podstaw działania DCF i jego metabolitów. Ponadto, w przeprowadzonym eksperymencie wykazano użyteczność mikrobiologicznego biosensora E. coli SM recA w monitorowaniu ścieków zanieczyszczonych DCF. Uzyskane wyniki wskazują, że metabolity DCF 4’-OHDCF i 5-OHDCF mają zdolność interakcji z DCF. Zaobserwowaliśmy, że mieszaniny DCF z metabolitami mają większy wpływ na żywotność i rozwój kultury E. coli oraz indukcję promotorów w biosensorowych szczepach E. coli.
EN
The research was intended to develop a biocomposite as an alternative biodegradable material, for the production of, e.g., disposable utensils. The author’s tested thermoplastic maize starch, both without additives and with the addition of crumbled flax fiber in the share of 10, 20 and 30 wt%. The plasticizer added was technical glycerin and the samples were produced by a single-screw extruder. The mechanical strength tests were performed, including the impact tensile test and three-point bending flexural test. Afterwards, the samples were tested for biodegradability under anaerobic conditions. The methane fermentation process was carried in a laboratory bioreactor under thermophilic conditions with constant mixing of the batch. All samples proved to be highly susceptible to biodegradation during the experiment, regardless of the flax fiber share. The biogas potential was about 600 ml·g-1, and the methane concentration in biogas ranged from 66.8 to 69.6%. It was found, that the biocomposites can be almost completely utilized in bioreactors during the biodegradation process. The energy recovery in the decomposition process with the generation of significant amount of methane constitutes an additional benefit.
EN
In Mexico, one of the principal natural resources is oil, however, the activity related to it has generated hydrocarbon spills on agricultural soils. The aim of this study was to evaluate the biodegradability of diesel by means of indigenous bacteria isolated from agricultural soil contaminated with 68 900 mg kg-1 diesel. We examined indigenous bacterial strains in agricultural soils contaminated with diesel from Acatzingo, Puebla, Mexico. We performed a physicochemical soil characterization, and a bacterial population quantification favoring sporulated bacteria of the genera Bacillus and Paenibacillus taken from the study site. Six bacterial strains were isolated. The identification was made based on the 16S rRNA gene and API systems. The tolerance and biodegradation capacity in diesel were determined at 4 000 to 24 000 mg L-1 of diesel. Residual concentrations of diesel were determined by GC-FID. Soil contaminated with diesel alters the concentrations of organic matter, phosphorus and nitrogen. Analysis of soil samples showed heat resistant bacterial populations of 106 cfu g-1 dry soil. Six strains from soil pollution were identified – Pseudomonas stutzeri M1CH1, Bacillus pumilus M1CH1b, Bacillus cereus M1CH10, Bacillus subtilis M1CH15a, and Paenibacillus lautus strains M1CH19 and M1CH27. These bacteria showed different degradation behavior. Bacillus pumilus M1HC1b and Paenibacillus lautus M1CH27 use diesel oil as the sole carbon source. Bacillus pumilus degraded high concentrations of diesel (24 000 mg L-1), while for Paenibacillus lautus it became toxic and the degradation was less.
EN
Soil contaminated with crude oil has negatively affected some of the communities in Ekiti State region in Nigeria. There is an increased interest in microbial lipases because of their enormous potential in industrial and biotechnological applications. This study investigated the characteristics of partially-purified lipase from Pseudomonas aeruginosa isolated from oil-contaminated soil in Ado-Ekiti, Ekiti State. The lipase was purified by gel-filtration, having a molecular weight of 39.11 kDa, with Km and Vmax values of 12.50 and 28.86, respectively. The enzyme had an optimal pH of 8.0 and exhibited its maximal activity at 50°C, whereas the relatively stable temperature and pH were 40°C and 5.0, respectively. The enzyme activity was enhanced by olive oil, which served as the carbon source. Sodium chloride enhanced lipase activity, while calcium chloride acted as mild inhibitor, and iron chloride acted a strong inhibitor. The lipase from Pseudomonas aeruginosa possessed properties of an industrial enzyme and will be useful for biodegradation and bioremediation studies.
PL
Artykuł omawia zastosowanie naturalnych technologii biologicznych wykorzystujących mikroorganizmy do rekultywacji wód oraz prezentuje wyniki badań laboratoryjnych nad skutecznością usuwania zanieczyszczeń ropopochodnych z wód jeziornych z wykorzystaniem wyselekcjonowanych kompozycji mikroorganizmów.
14
Content available Radioliza biodegradowalnych pianek PLA/PCL
PL
Degradacja polimerowych tworzyw komórkowych do nietoksycznych produktów jest warunkiem koniecznym w przypadku wielu materiałów medycznych. Duże nadzieje w wytwarzaniu np. trójwymiarowych porowatych skafoldów wiąże się z biodegradowalnymi polimerami a w szczególności polilaktydem (PLA) oraz polikaprolaktonem (PCL). Wygodnym sposobem kontroli czasu ich degradacji jest wykorzystanie indukowanych promieniowaniem jonizacyjnym zjawisk postradiacyjnego utleniania. W artykule zaproponowano wykorzystanie do badań radiolizy biodegradowalnych polimerów chromatografii gazowej i DRS.
EN
Degradation of polymeric cellular materials to non-toxic products is a desirable phenomenon in many medical materials. High hopes for the production of e.g. three-dimensional porous spheres are associated with biodegradable polymers, in particular polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL). A convenient way to modify and control degradation can be postradiation oxidation induced by ionizing radiation. The article draws attention to the possibility of using for radiolysis of biodegradable polymers of gas chromatography and DRS.
EN
Spheres of prodrug of polylactide (PLA) or polycaprolactone (PCL) or a copolymer thereof with chlorphenesin (CF) were obtained. Furthermore spheres with an active substance additionally dispersed in the prodrug matrix – hybrid spheres – were prepared. The antimicrobial properties of the prodrug forms obtained were investigated towards bacteria, yeast, and filamentous fungi to verify whether the CF activity of the new formulations maintains. This research shows a wide spectrum of antimicrobiological application, especially when using CF as a preservative.
PL
Otrzymano sfery z proleku chlorofenezyny (CF) i polilaktydu (PLA), polikaprolaktonu (PCL) lub ich kopolimeru, a także sfery hybrydowe z substancją aktywną dodatkowo rozproszoną w matrycy proleku. W celu sprawdzenia, czy aktywność CF została zachowana, zbadano właściwości antymikrobiologiczne wszystkich otrzymanych form proleku wobec bakterii, drożdży i grzybów strzępkowych. Uzyskane wyniki wskazują na możliwe szerokie spektrum aplikacji tych form leku, szczególnie w charakterze konserwantu.
16
EN
The paper is a review of the literature on the application of biodegradable materials (agroplastics) in modern agriculture, and particularly in horticulture. Agroplastics are used within the so-called plasticulture system – in mulches, different forms of plant covers, pots for seedlings, strings, and other materials. Although they leave behind a considerable amount of waste, their recycling has been implemented in only some European countries. The positive solution of this environmental problem lies in propagation and implementation of biodegradable plastics in agricultural practice. In order to achieve this, a clear system of classification and assessment has been introduced in the European Union. Results of experiments with biodegradable plastics applications as soil and plant covers, and their impact on the environment are presented.
PL
Artykuł stanowi przegląd literatury dotyczącej zastosowania biodegradowalnych materiałów polimerowych w nowoczesnym rolnictwie, w szczególności w ogrodnictwie. Są one wykorzystywane w systemach tzw. plastikultury – ściółkach, różnych formach osłon, doniczkach, sznurkach itp. Ich stosowanie powoduje jednak powstawanie znacznej ilości odpadów, których recykling wprowadzono jedynie w nielicznych krajach Europy. Rozwiązaniem tego problemu jest propagowanie i wprowadzanie do praktyki rolniczej tworzyw biodegradowalnych, a także przejrzysty system klasyfikacji zgodny z zaleceniami Unii Europejskiej. Przedstawiono eksperymentalne próby zastosowania biodegradowalnych tworzyw jako ściółek i osłon bezpośrednich oraz ich wpływ na środowisko.
EN
Steel production processes generate the coke wastewaters contaminated predominantly by highly toxic phenol. Numbers of physical, chemical and physicochemical methods have been developed for the removal of phenol from coke wastewaters. Biological methods are eco-friendly and present appropriate alternative of conventional processes. Various microorganisms are able to degrade phenolic compounds including sulphate-reducing bacteria (SRB). In this work, we study the adaptation of SRB isolated from natural source to phenol and consequently the application of the adapted bacterial cultures for the biodegradation of phenol from model solutions. Two types of bacterial culture were used (monoculture containing SRB genera Desulfovibrio and mixed bacterial consortium containing SRB genera Desulfovibrio). In experiments the modified Postgate’s medium C was used - sodium lactate as the original energy and carbon source was replaced by phenol with concentration 10 mg/dm3 for adaptation and 50 mg/dm3 for biodegradation. The mixed bacterial consortium has been shown as more capable to be adapted and grow on phenol and it has the better potential for phenol biodegradation as the bacterial monoculture of SRB genera Desulfovibrio.
PL
W artykule przedstawiono zagadnienia związane z biodegradacją osadów zdeponowanych w instalacjach wydobywczych i transportujących ropę naftową. Materiał badawczy stanowiły osady zdeponowane w różnych częściach instalacji. Zbadano skład osadów pod kątem zawartości substancji nieorganicznych i organicznych, grupowego składu węglowodorów ropopochodnych (węglowodory alifatyczne, aromatyczne, żywice, asfalteny) oraz zawartości węglowodorów ropopochodnych TPH. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że badane osady składają się głównie z substancji organicznych, z czego zdecydowaną większość stanowią węglowodory alifatyczne. Wyjątkiem jest osad pobrany po tłokowaniu, w którym odnotowano stosunkowo duże zawartości węglowodorów aromatycznych, żywic i asfaltenów. Dla wszystkich osadów obliczono zawartość n-alkanów o długości łańcucha węglowego od n-C8 do n-C44. Szczególną uwagę zwrócono na podatność osadów na biodegradację pod wpływem biopreparatów opracowanych na bazie mikroorganizmów allochtonicznych. Szybkość biodegradacji substancji ropopochodnych analizowano wykorzystując zestaw OxiTop Control. Wzrost aktywności mikrobiologicznej w środowisku reakcyjnym pod wpływem dodatku biopreparatów świadczył o biodegradacji substancji organicznych zawartych w osadach. Na podstawie uzyskanych wyników testu respirometrycznego wytypowano biopreparat, pod wpływem którego biodegradacja zachodziła najbardziej efektywnie. Najbardziej skuteczny okazał się biopreparat IV, w wyniku działania którego uzyskano obniżenie zawartości węglowodorów alifatycznych o długości łańcucha węglowego n-C8 do n-C18 dla osadu najłatwiej biodegradowalnego (osad nr 5) o 59–37%. Natomiast w osadzie najtrudniej biodegradowalnym (osad nr 5) zanotowano spadek o 27–11%. Węglowodory z zakresu n-C19 do n-C30 również uległy biodegradacji w zadowalającym stopniu, tj. 35–14% w osadzie nr 5 oraz 11–6% w osadzie nr 4. Węglowodory zawierające powyżej 30 atomów węgla w cząsteczce uległy redukcji w granicach 13–3% w osadzie nr 5 i 6–2% w osadzie nr 4. Dla osadów surowych i osadów po przeprowadzeniu testu biodegradacji z wybranym biopreparatem, sporządzono wykresy ilustrujące zmianę zawartości n-alkanów w badanych próbkach.
EN
The article presents issues related to the biodegradation of sediments deposited in extraction and transporting crude oil installations. The research material were sediments deposited in various parts of the installation. The composition of sediments in terms of the content of inorganic and organic substances, group composition (aliphatic hydrocarbons, aromatic hydrocarbons, resins, asphaltenes) and the content of Total Petroleum Hydrocarbon (TPH) were examined. On the basis of the results obtained, it was concluded that the sediments studied consist mainly of organic substances, of which the vast majority are aliphatic hydrocarbons. The exception is the post-piston sediment, in which relatively high amounts of aromatic hydrocarbons, resins and asphaltenes were noted. The content of n-alkanes with carbon chain length from n-C8 to n-C44 was calculated for all sediments. Particular attention was paid to the susceptibility of sediments to biodegradation under the influence of biopreparations prepared on the basis of allochthonic microorganisms. The rate of biodegradation of petroleum derivatives was analyzed using the OxiTop Control set. The increase in microbial activity in the reaction environment under the addition of biopreparations attested to the biodegradation of organic substances contained in the sediments. On the basis of the results of the respirometric test, a biopreparation was selected, under which biodegradation took place most effectively. The most effective was biopreparation IV, as a result of which the reduction of aliphatic hydrocarbons with a carbon chain length of n-C8 to n-C18 for the most biodegradable sediment (sediment No. 5) by 59–37% was achieved, whereas the most difficult to biodegrade sediment (sediment No. 5) by 27–11%. Hydrocarbons from the range of n-C19 to n-C30 were also biodegradable to a satisfactory degree, i.e. 35–14% in the sediment No. 5 and 11÷6% in the sediment No. 4. Hydrocarbons containing more than 30 carbon atoms in the molecule were reduced within the limits of 13–3% in sediment No. 5 and 6–2% in sediment No. 4. For raw sediments and sediments after biodegradation test using the selected biopreparation, charts illustrating the change in the content of n-alkanes in the samples were made.
EN
The capacity of five white rot fungi species to degrade linuron, metribuzin and chlorpyrifos when applied both as single pesticides and mixed together in different concentrations on nutritionally poor media was investigated. Our results suggested that Pleurotus ostreatus, Pycnoporus coccineus, Phlebiopsis gigatea and Τrametes versicolor showed a remarkable tolerance to the pesticides, in all media tested. The EC50 values presented a noticeable difference in the mixtures as compared with the individual ones. The minimum growth rate in the mixture was obtained by P. ostreatus whereas P. coccineus appeared to be more efficient than the rest fungal isolates, when cultivated in the soil extract medium. P. coccineus, P. gigantea and T. versicolor produce high levels of polyphenol oxidase, but only T. versicolor was capable of decomposing linuron when combined with metribuzin and chlorpyrifos.
EN
Composting of sewage sludge together with green waste such as grass, leaves, branches, etc. is carried out in Poland on many objects. A common problem of all exploiters is the selection of the type of composting technology and its modification to the conditions prevailing in a particular region because the waste, that given objects are exposed to, is different which makes it necessary to adapt the technology to the conditions prevailing in the given facility. In the field of technological research of the composting process, the expected effect of the research was the characteristics of conditions for composting organic waste in relation to the efficiency achieved, indication of the optimal technological parameters and assistance in the selection of the target composting technology. The waste composting technology is based on the appropriate selection of the composition of the prisms and the periodic transfer of the piles by means of a specialized turning machine. For the purpose of the study project, the following research problem was formulated: what is the intensity of the composting process depending on the technological parameters of the prism (the size of the prism, the types of waste), the properties of the waste, the intensity of aeration by turning? According to the above basis, the following research hypotheses were identified: − the intensity of composting decreases with the increase of the cubic capacity (height) of the prism, − the intensity of composting decreases with the decrease in the frequency of waste transfer, − the intensity of composting decreases as a result of the application of organic waste.
PL
Kompostowanie osadów ściekowych wraz z odpadami zielonymi takimi jak trawa, liście, gałęzie itp., prowadzona jest w Polsce na wielu obiektach. Wspólnym problemem wszystkich eksploatatorów jest wybór rodzaju technologii kompostowania oraz jej modyfikacja do warunków panujących w danym regionie, ponieważ odpady trafiające na poszczególne obiekty różnią się od siebie, co powoduje konieczność dopasowania technologii do warunków panujących na danym obiekcie. W zakresie badań technologicznych procesu kompostowania spodziewanym efektem badań była charakterystyka warunków prowadzenia kompostowania odpadów organicznych w relacji do uzyskiwanych efektywności, wskazanie optymalnych parametrów technologicznych oraz pomoc w doborze docelowej technologii kompostowania. Technologia kompostowania odpadów oparta jest na odpowiednim doborze składu pryzm oraz okresowym przerzucaniu pryzm za pomocą specjalistycznej przerzucarki. 60 Na potrzeby projektu badań sformułowano następujący problem badawczy: jaka jest intensywność procesu kompostowania w zależności od parametrów technologicznych pryzmy (wielkość pryzmy, rodzaje odpadów), właściwości odpadów, intensywności napowietrzania poprzez przerzucanie? Na tej podstawie zidentyfikowano następujące hipotezy badawcze: − intensywność kompostowania maleje wraz ze wzrostem kubatury (wysokości) pryzmy, − intensywność kompostowania maleje wraz ze spadkiem częstotliwości przerzucania odpadów, − intensywność kompostowania maleje w wyniku stosowania zagnitych odpadów organicznych.
first rewind previous Strona / 25 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.