Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 9

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  RTM
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
PL
W pracy wykonano symulacje numeryczne procesu niskociśnieniowego przesycania napełniacza w zamkniętych formach (ang. RTM) dla dwóch rodzajów napełniacza: maty z włókna szklanego typu S o nazwie handlowej OCF M8610 oraz tkaniny z włókna szklanego typu E w gatunku Cofab A1118B przy zachowaniu jednakowych parametrów technologicznych. Właściwości włókien ustalono na podstawie przeglądu literatury. Właściwości samego napełniacza obliczono w programie Digimat FE. W celu obliczenia przepływu żywicy (żywica poliestrowa Arotran Q6055) wyznaczono porowatość oraz przepuszczalność napełniacza. Symulacje procesu RTM przeprowadzono w programie Autodesk Moldflow Insight 2013 dla modelu fotela pasażera pojazdu komunikacji miejskiej. Przeanalizowano m. in. temperaturę, ciśnienie oraz stopień utwardzenia żywicy w gnieździe formy w zależności od rodzaju napełniacza.
EN
In this work the advanced numerical analyses of the RTM process for two types of reinforcement (OCF M8610 mat nade from fiberglass of S type and Cofab A1118B fabric made from glass fibers of E type) were performed. The analyses were made with the same type of polyester resin (Arotran Q6055 type) and at identical process parameters. The basic properties of fibers were determined on the basis of literature review. The properties of the reinforcement were determined on the basis of calculations by means of Digimat FE software. To calculate the resin flow the porosity and permeability of the reinforcement were determined. The RTM process simulations were performed by means of Autodesk Moldflow Insight 2013 commercial code for the passenger seat used in vehicle of public transport. The temperature, pressure and bulk conversion of the resin in the mold cavity depending on the type of reinforcement were taking into account.
EN
This work presents a validation study of global geopotential models (GGM) in the region of Fagnano Lake, located in the southern Andes. This is an excellent area for this type of validation because it is surrounded by the Andes Mountains, and there is no terrestrial gravity or GNSS/levelling data. However, there are mean lake level (MLL) observations, and its surface is assumed to be almost equipotential. Further-more, in this article, we propose improved geoid solutions through the Residual Terrain Modelling (RTM) approach. Using a global geopotential model, the results achieved allow us to conclude that it is possible to use this technique to extend an existing geoid model to those regions that lack any information (neither gravimetric nor GNSS/levelling observations). As GGMs have evolved, our results have improved progressively. While the validation of EGM2008 with MLL data shows a standard de-viation of 35 cm, GOCO05C shows a deviation of 13 cm, similar to the results obtained on land.
EN
The aim of the study was to determine the effect of applying a gelcoat covering on the surface quality and mechanical properties of selected types of glass fibre reinforced polymer (GFRP) laminates produced by the resin transfer moulding (RTM) method. To carry out the investigations, a set of laminate panels was manufactured on the basis of three types of glass fibre reinforcements: plain-woven fabric, chopped strand mat and 3D fabric. They were manufactured by vacuum assisted resin transfer moulding (RTM), alternatively without and with an additional layer of gelcoat. The polyester gelcoat was applied with a brush. As the matrix of the composites, an epoxy resin was used. Evaluation of the manufactured laminate surfaces was conducted using an optical profilographometer, whilst evaluation of the border area between the gelcoat layer and the main structure of the laminate was carried out by microscopic visualization. In order to evaluate the effect of the gelcoat layer presence on the mechanical performance of the laminates, static bending tests were performed. The obtained results allow one to conclude that application of the gelcoat covering resulted in improvement of the investigated laminate surface quality. Decreases in the maximum and average heights of the surface profiles were observed. An especially big difference in the profile height is visible between the 3D laminate without and with the gelcoat covering. Almost all the taken photographs testify to very good coupling between the gelcoat layer and the main laminate structure. The transition between these two elements has a rather discrete character. However, an evident diffusion area occurs in the matrix-gelcoat coupling line and evident penetration of the gelcoat into the fibre strands occurs in the fibre-gelcoat coupling line. It was found that the presence of the gelcoat layer does not have a significant negative effect on the mechanical properties of the laminates. All the tested series of laminates with the gelcoat covering showed a significantly lower standard deviation than the equivalent series of laminates without gelcoat. It means better repeatability of the mechanical properties in the case of the laminates with the gelcoat covering in comparison with those without gelcoat. A consequence of the obtained results is the conclusion that RTM technology is very well suited for manufacturing laminate products with a gelcoat covering.
PL
Celem pracy było określenie wpływu zastosowania żelkotu na jakość powierzchni oraz właściwości mechaniczne wybranych typów laminatów wytworzonych metodą resin transfer moulding (RTM). Do realizacji celu badań wytworzono zestaw płyt z laminatów na bazie trzech typów wzmocnień szklanych: płóciennej tkaniny rowingowej, maty oraz tkaniny 3D. Uformowano je metodą resin transfer moulding (RTM) w układzie próżniowym. Płyty wytworzono alternatywnie bez użycia oraz z użyciem żelkotu. Żelkot poliestrowy nakładano pędzlem. Jako osnowę laminatów zastosowano żywicę epoksydową. Oceny powierzchni wytworzonych laminatów prowadzono przy użyciu profilografometru optycznego, a ocenę połączenia między warstwą żelkotu a właściwym laminatem prowadzono poprzez wizualizację mikroskopową. W celu oceny wpływu warstwy żelkotu na właściwości mechaniczne laminatu przeprowadzono próby zginania statycznego. Uzyskane wyniki pozwalają stwierdzić, że zastosowanie żelkotu praktycznie we wszystkich przypadkach spowodowało polepszenie jakości powierzchni laminatu, tzn. spadek zarówno maksymalnej, jak i średniej wysokości profilu tej powierzchni. Szczególnie dużą różnicę widać na przykładzie laminatu 3D. Praktycznie wszystkie wykonane fotografie świadczą o bardzo dobrym połączeniu między właściwą strukturą laminatu a warstwą żelkotu. Przejście ma charakter raczej skokowy, jednakże z wyraźną międzywarstwą dyfuzyjną w obszarach łączenia osnowa-żelkot oraz z wnikaniem żelkotu w pasma włókien w obszarach łączenia włókna-żelkot. Stwierdzono, że obecność warstwy żelkotu nie ma istotnego negatywnego wpływu na właściwości mechaniczne laminatów. Wszystkie badane serie próbek z żelkotem wykazały znacznie mniejsze odchylenie standardowe niż serie próbek bez żelkotu, co oznacza lepszą powtarzalność właściwości mechanicznych laminatów z żelkotem w porównaniu z laminatami bez żelkotu. Konsekwencją uzyskanych wyników jest wniosek, że technologia RTM bardzo dobrze nadaje się do wykonywania wyrobów z warstwą żelkotu.
PL
Ciągły rozwój branży motoryzacyjnej - przy obecnej dynamice zmian w zakresie stosowanych materiałów, procesów technologicznych oraz konstrukcji - skłania do stosowania symulacji komputerowych przed rozpoczęciem procesu produkcyjnego. IV wielu firmach przemysłowych wykorzystuje się równocześnie wiele metod przetwórstwa tworzyw sztucznych, często poprzedzonych analizami numerycznymi, jednakże mało znana jest w tym kontekście możliwość wykorzystania programu Autodesk Moldflow MPI do symulacji wytwarzania wyrobów z kompozytów polimerowych techniką niskociśnieniowego przesycania żywicą w zamkniętych formach fang. Resin Transfer Moulding - RTM). Przedmiotem przedstawionej pracy jest analiza numeryczna technologii wytwarzania fotela pasażera, montowanego w autobusach miejskich w technologii RTM. Wykonano kilkanaście istotnych ewaluacji komputerowych procesu RTM przy różnych konfiguracjach parametrów technologicznych. Ponadto w pracy przedstawiono optymalizację tej technologii w oparciu o metodę Taguchi. Wyboru konfiguracji parametrów dokonano za pomocą metod planowania czynnikowego z wykorzystaniem planu ortogonalnego typu L9 z 3 czynnikami sterującymi, zmiennymi na 3 poziomach, opracowanego przez G. Taguchi.
EN
The continuous development of automotive industry by current dynamics of changes in the use of materials, processes, design and structures, encourage to use a numerical simulation before starting the production process. In many industrial companies there are many polymer processing methods used in the same time, often preceded by numerical analysis. Little known in this context is the ability of using the Autodesk Moldflow MPI commercial code to simulate Resin Transfer Moulding (RTM) process. Subject of present study is RTM production analysis of passenger seat, mounted in city buses. Several important computer evaluation of RTM process were made, with various configurations of processing parameters based on Taguchi method. The choice of parameter configurations were performed by factorial design methods using orthogonal plan type L9, with three control factors, changing on three levels, developed by G. Taguchi.
EN
Prestack reverse time migration (RTM), as a two way wave-field extrapolation method, can image steeply dipping structures without any dip limitation at the expense of potential increase in imaging artifacts. In this paper, an efficient symplectic scheme, called Leapfrog-Rapid Expansion Method (L-REM), is first introduced to extrapolate the wavefield and its derivative in the same time step with high accuracy and free numerical dispersion using a Ricker wavelet of a maximum frequency of 25 Hz. Afterwards, in order to suppress the artifacts as a characteristic of RTM, a new imaging condition based on Poynting vector and a type of weighting function is presented. The capability of the proposed new imaging condition is then tested on synthetic data. The obtained results indicate that the proposed imaging condition is able to suppress the RTM artifacts effectively. They also show the ability of the proposed approach for improving the amplitude and compensate for illumination.
PL
W pracy przedstawiono wykorzystanie oprogramowania Autodesk Moldflow MPI do optymalizacji procesu formowania wytworów kompozytowych techniką RTM (ang. Resin Transfer Moulding). Z uwagi na korzyści ze stosowania tego procesu tj.: brak ograniczeń w wielkości i stopniu skomplikowania kształtu detalu, wysoką jakość wyrobów, dobrą kontrolę procesu wytwarzania - metoda ma zastosowanie w przemyśle motoryzacyjnych, okrętowym oraz lotniczym. Obecne na rynku komputerowe programy komercyjne, np. PAM RTM specjalizują się w symulacjach konkretnych metod przetwórstwa tworzyw polimerowych. Tymczasem w wielu firmach wykorzystuje się równocześnie wiele technologii ich przetwórstwa. Mało znana jest w tym kontekście np. możliwość wykorzystania programu Autodesk Moldflow MPI do symulacji wytwarzania wyrobów z kompozytów polimerowych.
EN
In the paper the usage of Autodesk Moldflow MPI to optimize the forming process of composite products using the RTM (Resin Transfer Moulding) technique is presented. Due to the advantages of using this process, i.e. no restrictions in the size and shape complexity of the workpiece, high quality of products, good control of the manufacturing process – the RTM technique is applicable in the automotive, shipbuilding and aircraft industries, and aviation. The available on the market commercial computer programs, e.g. PAM RTM specialize in simulations of specific methods of polymer processing. Meanwhile, many companies use simultaneously many technologies of polymer processing. The possibility to use Autodesk Moldflow® MPI software to simulation of manufacturing polymer composite products is relatively unknown.
7
Content available remote Comparative evaluation of GFRP laminate panels manufactured by VARI by RTM methods
EN
The aim of the study is a comparative evaluation of panels made of GFRP laminate (10 layers of plain-woven 0/90 glass fabric) by RTM and VARI methods. The evaluation was performed on the basis of the analysis of the laminate thickness, fibre volume fraction and flexural strength. An essential element of the evaluation is the repeatability of the analyzed properties, which is estimated by the standard deviation and coefficient of variation of respectively numerous result series. Comparison of the two mentioned technologies may be significant information concerning their alternative applicability. The range of the study covers: preparation of four reinforcement lay-ups (preforms) of plain-woven glass fabric, manufacturing four laminate panels using the preforms - two by RTM and two by VARI, cutting specimens from the panels, evaluation of the thickness and fibre volume fraction of the specimens, and evaluation of the flexural strength of the specimens in 3-point bending tests. Laminates manufactured by the RTM and VARI methods showed a relatively high reinforcing fibre volume fraction. A slightly higher volume fraction and, at the same time, a significantly smaller thickness were observed in the VARI laminates. The laminates manufactured by RTM showed about a 10% higher flexural strength in comparison with the VARI ones. The laminates manufactured by VARI showed a higher volume fraction but it is probably due to gas voids present in areas near the reinforcing fibre strands. The presence of voids was also proved in the structure of the RTM laminates, but they are of a different nature - they are bigger and are located within the resin-rich areas between the reinforcing layers. The quality of the specimen surface (two-side smoothness in the case of the RTM laminates, one-side smoothness in the case of the VARI ones) could also have some effect on the flexural strength. In the case of both the VARI and the RTM laminates as well, a visible thickness "gradient", directed the from outlet to inlet, was observed. It is caused by "relaxation" of the underpressure after passing of the resin flow front during the impregnation process. The "gradient" is bigger and less uniform in the case of the VARI laminates than in case of the RTM ones. The RTM method occurred to be minimally better than the VARI in terms of repeatability of the fibre volume fraction and flexural strength, measured as the variance coefficient of the results of a specimen series. The worse repeatability of the laminates manufactured by the VARI method results from the bigger laminate thickness "gradient".
PL
Celem studium jest ocena porównawcza płyt wykonanych z kompozytu warstwowego żywica poliestrowa-włókno szklane (10 warstw płóciennej tkaniny szklanej) metodami RTM (nasycanie ciśnieniowo-próżniowe) oraz VARI (infuzja próżniowa). Ocena została wykonana na bazie analizy grubości laminatu, udziału objętościowego włókien oraz wytrzymałości na zginanie. Istotnym elementem oceny jest powtarzalność analizowanych właściwości, której miarą jest odchylenie standardowe i współczynnik zmienności odpowiednio dużej serii pomiarów próbek. Porównanie dwóch wymienionych technologii może stanowić istotną informację co do ich alternatywnej stosowalności. Zakres pracy obejmuje: przygotowanie czterech zestawów wzmocnienia (preform) z krzyżowej tkaniny szklanej, wytworzenie na ich bazie płyt - po dwie płyty metodą VARI i RTM, wycięcie próbek, określenie grubości i zawartości objętościowej wzmocnienia w wyciętych próbkach oraz wyznaczenie wytrzymałości na zginanie w trójpunktowej próbie zginania. Laminaty wytworzone metodami RTM oraz VARI wykazały relatywnie wysoki udział objętościowy włókien wzmocnienia. Nieco większy udział włókien oraz znacznie mniejszą grubość uzyskano w laminatach VARI. Laminaty wytworzone metodą RTM wykazały z kolei o ok. 10% większą wytrzymałość na zginanie w porównaniu z laminatami wytworzonymi techniką VARI. Większy udział włókien uzyskany przez laminaty VARI wynika najprawdopodobniej z obecności pustek gazowych w okolicach włókien wzmacniających. Obecność pustek wykazano także w laminatach RTM, jednak mają one inny charakter - są większe i są rozmieszczone w obszarach bogatych w żywicę, między warstwami wzmocnienia. Wpływ na wyniki prób wytrzymałościowych mógł też mieć stan powierzchni laminatów (obustronna gładkość w przypadku laminatów RTM, jednostronna w przypadku laminatów VARI). Zarówno w przypadku laminatów VARI, jak i laminatów RTM wykazano wyraźny „gradient” grubości skierowany w kierunku od ssania do zasilania. Jest on spowodowany „relaksacją” podciśnienia po przejściu frontu żywicy w czasie procesu nasycania. „Gradient” jest większy i mniej równomierny w przypadku laminatów VARI niż w przypadku laminatów RTM. Minimalnie lepsza pod względem powtarzalności udziału objętościowego oraz wytrzymałości na zginanie, mierzonej współczynnikiem zmienności serii pomiarów próbek, okazała się metoda RTM. Gorsza powtarzalność płyt wytworzonych metodą VARI wynika z większego „gradientu” grubości.
PL
Otrzymano i zbadano podstawowe właściwości polimerowych kompozytów z włóknem szklanym wytworzonych metodą RTM (resin transfer molding). Jako osnowę stosowano nienasyconą żywicę poliestrową, żywicę winyloestrową oraz żywicę epoksydową. Kompozyty otrzymane z żywicy winyloestrowej charakteryzowały się znacznie lepszymi właściwościami niż kompozyty otrzymywane metodą kontaktową. Z kompozycji epoksydowej otrzymano kompozyty o podobnych właściwościach, ale o mniejszym skurczu liniowym i niższej temperaturze zeszklenia. Metoda RTM jest nowoczesną metodą produkcji wysokiej jakości kompozytów. W Polsce jest ona jeszcze mało stosowana ze względu na duży koszt instalacji.
EN
Three com. unsatd. resins were used as matrices for prodn. of glass fabrics and nonwovens-reinforced composites by resin transfer molding. After curing, the composites showed good mech. properties, low linear shrinkage, and water absorption. The epoxy resin composites showed glass transition temp. 44–68°C, while unsatd. polyester resin composites 115–127°C.
9
Content available remote Glass fibre/polyester composites under ballistic impact
EN
This work presents results of ballistic impact tests on glass-fibre/polyester laminates. An effort has been made to manufacture composites with improved tolerance to ballistic impact using inexpensive, common materials like fibreglass and unsaturated polyester resin, by means of modern, yet popular moulding technology. Laminates were made using various E-type glass fibre reinforcements: chopped strand mat, continuous filament mat, cloth and two different woven rovings, with varying weight. Varying number of reinforcement layers were tested, as well as varying reinforcement-to-matrix ratio - from 20 to 60% vol. Samples of manufactured laminates were subjected to impact by a 3 g spherical hardened steel impactor moving at the velocity of 60 and 70 m/s (giving 5.4 and 7.35 Joules of kinetic energy, accordingly) using a gas gun test assembly. Samples were subsequently scanned using optical flat-bed scanner and the obtained images were digitally processed by software to measure the extent of delamination. Two ways of interpreting the extent of delamination in composites were tested - through the evaluation of delaminated volume and through the maximal delaminated surface area - to find usefulness of both methods. Impact energies were kept low such that none of manufactured laminates were perforated. The impact testing and image analysis of delaminated zone has shown similar range of damage in low-weight cloth and continuous filament mat, contrasted to inferior performance of chopped strand mat and high-weight, loose-structure woven rovings. Relationship between coherence of structure and delaminated area reduction has been shown. Unexpected three-dimensional shape of delaminated volume that had been found was discussed. Moreover, two methods of delaminated zone evaluation in composites subjected to impact - by means of delaminated volume and by means of delaminated area - has been discussed, suggesting superiority of the latter.
PL
Praca przedstawia wyniki balistycznych badań udarowych laminatów poliestrowo-szklanych. Wysiłki ukierunkowano na wyprodukowanie kompozytów o podwyższonej odporności na udar balistyczny, wykorzystując niedrogie, powszechnie stosowane materiały, takie jak włókno szklane i nienasycone żywice poliestrowe, przy użyciu nowoczesnej i jednocześnie popularnej technologii formowania. Laminaty wytworzono, wykorzystując wzmocnienie z włókna szklanego typu E w różnych postaciach: mat z włókien ciętych, mat pętlicowych z włókna ciągłego, tkaniny z jedwabiu szklanego oraz dwóch różnych tkanin rovingowych, różniących się gramaturą. Zastosowano zmienną ilość warstw poszczególnych typów wzmocnień oraz zmienny udział wzmocnienia w kompozycie - od 20 do 60% obj. Próbki wytworzonych laminatów poddano udarowi sferycznym impaktorem o masie 3 g ze stali utwardzanej cieplnie poruszającym się z prędkościami 60 i 70 m/s (co daje odpowiednio 5,4 i 7,35 J energii kinetycznej) z użyciem stanowiska badawczego typu działo gazowe (ang. gas gun). Następnie próbki poddano skanowaniu na optycznym skanerze płaskim, a uzyskane obrazy poddano cyfrowej analizie w celu określenia wielkości obszaru zdelaminowanego. Przetestowano dwa ujęcia ewaluacji obszaru zdelaminowanego - poprzez objętość zdelaminowaną oraz poprzez największe pole powierzchni delaminacji - w celu określenia przydatności obu metod. Energie udarów utrzymywano na niskim poziomie, tak że żadne z wytworzonych laminatów nie uległy perforacji. Wyniki badań udarowych i analizy obszarów poddanych delaminacji wykazały zbliżony poziom uszkodzeń w wyniku udaru u kompozytów wzmocnionych włóknem szklanym w postaci tkaniny z jedwabiu szklanego o niskiej gramaturze oraz maty z włókien ciągłych i słabszych od nich właściwości w przypadku kompozytów wzmocnionych luźnymi tkaninami rovingowymi o dużych gramaturach oraz matami z włókien ciętych. Wykazano zależność między zwartością struktury wzmocnienia a korzystnym ograniczeniem obszaru uszkodzeń delaminacyjnych kompozytów. Niespodziewany kształt trójwymiarowej objętości zdelaminowanej otrzymano i został on przedyskutowany. Przedyskutowano ponadto dwie metody oceny obszaru zdelaminowanego w kompozycie poddanym udarowi - pod względem objętości zdelaminowanej oraz powierzchni zdelaminowanej - sugerując wyższość drugiego ujęcia.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.