Ograniczanie wyników
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 34

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  micropollutants
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
PL
Mikrozanieczyszczenia, przede wszystkim pestycydy oraz farmaceutyki, zyskują coraz większe zainteresowanie, zarówno ze strony środowiska naukowego, administracji publicznej, jak również międzynarodowych organizacji rządowych i pozarządowych. W ostatnich latach jest obserwowany stały wzrost stężeń mikrozanieczyszczeń zarówno w glebie, jak i środowisku wodnym. Szczególne zagrożenie płynące ze strony pestycydów i farmaceutyków wynika z powszechności ich stosowania.
PL
W pracy zaprezentowano możliwości eliminacji mikrozanieczyszczeń organicznych takich jak chlorfenwinfos, bisfenol A, błękit metylenowy, kofeina i triklosan w zaawansowanych procesach utleniania. Przedstawiono metody polegające na generowaniu rodników wodorotlenowych OH oraz rodników siarczanowych SO4 - jako interesującej alternatywy do klasycznych procesów oczyszczania wody i ścieków. Zaprezentowano metody zaawansowanego utleniania mikrozanieczyszczeń oraz omówiono wyniki badań prowadzone w Głównym Instytucie Górnictwa w Katowicach w kierunku rozkładu mikrozanieczyszczeń organicznych w procesach utleniania prowadzonych pod wpływem światła widzialnego.
EN
In this study the possibility of organic micropollutants elimination such as chlorfenvinphos, bisphenol A, methylene blue, caffeine, triclosan in advanced oxidation processes was showed. Methods based on the hydroxyl and sulfate radicals generation as an interesting alternative to classical water and wastewater treatment processes are presented. The methods of advanced micropollutants oxidation are presented and the results of research conducted in the Central Mining Institute in Katowice towards the decomposition of organic micropollutants in the process of oxidation under the influence of visible light are discussed.
PL
Kwestia pojawiających się w środowisku wciąż nowych zanieczyszczeń staje się coraz poważniejszym problemem również dla gospodarki wodnej. Konieczne jest podjęcie działań, które zapobiegną przedostawaniu się do wód substancji szczególnie szkodliwych. Kluczowym wyzwaniem jest kontrola dróg migracji oraz udział wszystkich interesariuszy, począwszy od projektantów i producentów, poprzez odpowiedzialną konsumpcję, aż do odpowiedniego zagospodarowania i skutecznej neutralizacji. Dlatego federacja EurEau1 wspólnie z firmą Deloitte przygotowuje opracowanie, które pomoże interesariuszom zrozumieć problem i poznać propozycje pewnych rozwiązań.
4
Content available Przemiany farmaceutyków w wodzie basenowej
PL
Woda basenowa stanowi mieszaninę substancji o wciąż nie do końca poznanym składzie. Do basenów wprowadzane są różne zanieczyszczenia i substancje chemiczne, które mogą wchodzić w interakcje ze sobą lub przechodzić wiele przemian w instalacji oczyszczania, co należy uznać za potencjalne zagrożenie dla zdrowia pływaków. Niniejsza praca stanowi wstęp do badań mających na celu określenie ścieżek transformacji mikrozanieczyszczeń organicznych w systemach oczyszczania wody basenowej, a tym samym zrozumienie przemian fizycznych oraz reakcji chemicznych, którym ulegają różne związki występujące w basenach. Badania przeprowadzono na przykładzie kofeiny, która jest związkiem farmaceutycznym z grupy stymulantów. Jej obecność w wodzie basenowej wykazały liczne badania prowadzone na całym świecie, w tym w Polsce. W badaniach oceniono stopień naturalnej degradacji tego związku pod wpływem działania światła słonecznego. Analizę stężenia związku i identyfikację jego produktów przemian wykonano z wykorzystaniem metody chromatografii gazowej. Wykazano, że kofeina ulega naturalnemu procesowi degradacji w środowisku wodnym w różnym stopniu, w zależności od warunków prowadzenia procesu i składu fizykochemicznego matrycy wodnej. Obecność związków organicznych i nieorganicznych miała niekorzystny wpływ na degradację kofeiny.
EN
Swimming pool water is a mixture of chemical substances with a composition that has not been completely recognized until now. Various pollutants and chemical contaminants are entering the pool basin. They may interact with each other or undergo numerous changes in the pool installation what should be considered as a potential threat to the health of swimmers. This work is a preliminary study to determine the transformation path of small-molecule organic micropollutants in swimming pool water treatment systems and thus to understand the physical changes and chemical reactions of various compounds that may occur in these systems. This study was carried out on the example of caffeine, which is a pharmaceutical compound from the group of stimulants. Its presence in pool water has been reported by numerous studies conducted all over the world, including Poland. In the presented study, the focus was on checking the natural degradation of this compound under the influence of sunlight determined using the gas chromatography method. It was shown that caffeine undergoes a natural degradation process in the water environment to varying degrees depending on the process conditions and the physico-chemical composition of the water matrix. The presence of organic and inorganic compounds had an adverse effect on the degradation of caffeine.
PL
Oczyszczalnie ścieków uznawane są za jedno z istotnych źródeł mikroplastiku w wodach powierzchniowych. Obecność tego typu zanieczyszczeń w wodach stwarza realne niebezpieczeństwo dla organizmów wodnych. Mikroplastik w ściekach pochodzi przede wszystkim z kosmetyków, jak również z ubrań, z których wypłukiwany jest podczas prania. W ściekach surowych stężenia mikroplastiku sięgają kilkunastu tysięcy cząsteczek/m3. Podczas oczyszczania w oczyszczalni usuwane jest ze ścieków nawet powyżej 90% mikroplastiku obecnego w ściekach surowych. Pomimo tego, pozostałe 10% wprowadzone do wód powierzchniowych stanowi istotne zagrożenie dla środowiska. Efektywność usuwania cząsteczek mikroplastiku wzrasta wraz ze wzrostem ich rozmiarów, można ją ponadto zwiększyć stosując w trzecim stopniu oczyszczania filtrację pośpieszną lub procesy membranowe. Podczas oczyszczania ścieków znacząca część mikroplastiku usuwana jest jednak podczas sedymentacji wstępnej, co powoduje, że usunięte z ścieków drobiny kumulują się w osadach ściekowych. Ze względu na to, że na powierzchni mikroplastiku łatwo sorbują się inne mikrozanieczyszczenia organiczne, jak np. WWA lub PCB, ale także nieorganiczne, jak metale ciężkie, wprowadzanie mikroplastiku wraz z osadami ściekowymi do gleby zwiększa skażenie środowiska także innymi mikrozanieczyszczeniami.
EN
Wastewater treatment plants are considered as one of import ant sources of microplastics in surface waters. Presence of these micropollutants in water poses a serious risk for living organisms. Sources of the microplastics in sewage are mainly cosmetics and washing of cloths. Concentrations of microplastics in raw wastewater reach even few thousands particles per 1 m3. During conventional treatment about 90% of microplastics present in raw sewage is removed, but even remaining 10% poses a risk for the environment. Effectiveness of microplastics removal from wastewater increases as the diameter of the particles increases. More efficient removal of microplastics can be achieved by using tertiary treatment of wastewater, e.g. rapid filtration or membrane processes. During wastewater treatment most microplastics particles are removed from wastewater in preliminary sedimentation tanks. As a result microplastics are cumulated in sewage sludge. Because on the fact that on the surface of microplastics organic (e.g. PAHs, PCBs) or inorganic micropollutants (heavy metals) are easily adsorbed, discharge of the sludge into soil increases contamination of the environment also by other micropollutants.
PL
Intensywny rozwój przemysłu chemicznego oraz znaczne rozpropagowanie leków opartych na estrogenach skutkują uwalnianiem do środowiska znacznych ilości substancji chemicznych, w tym ksenoestrogenów. Ksenoestrogeny definiowane są jako egzogenne związki chemiczne, mogące oddziaływać z receptorami estrogenowymi i działać jako agoniści lub antagoniści endogennych hormonów. Obecność ksenoestrogenów w środowisku wymusza opracowanie skutecznej metody ich monitoringu. W pracy przedstawiono sposoby oznaczenia wybranych ksenoestrogenów. Opracowanie procedur analitycznych umożliwiających rozdział i oznaczenie ilościowe ksenoestrogenów jest bardzo istotne, zarówno dla bezpieczeństwa ludzi, jak i środowiska przyrodniczego. Scharakteryzowano zarówno dotychczasowe techniki używane do ekstrakcji, jak i techniki oznaczania niektórych ksenoestrogenów. Przedstawiono trudności analityczne występujące przy przygotowaniu próbek do analizy, spowodowane zróżnicowanymi właściwościami fizykochemicznymi. Właściwe przygotowanie próbek do analizy oraz końcowe oznaczanie izolowanych związków to dwa istotne etapy w każdej procedurze analitycznej. Błędy popełnione na pewnych etapach badań, mogą doprowadzić do niewłaściwych wyników oraz mylnych informacji, dotyczących badanego materiału.
EN
The dynamic development of the chemical industry and the considerable spread of estrogen-based medicines result in the release of significant amounts of chemicals into the environment, including xenoestrogens. Xenoestrogens are exogenous chemicals that can interact with estrogen receptors and act as agonists or antagonists of endogenous hormones. The xenoestrogens include phytoestrogens, metaloestrogens, pesticides, alkylphenols, parabens and UV filters. Numerous contaminants are supplied to the water tanks. Drinking water monitoring is to ensure high quality of water supply and to ensure the safety of the residents, as the purity of drinking water has a direct impact on human health. The presence of xenoestrogens in the environment forces the development of an effective method for their monitoring. The paper presents methods of determining selected xenoestrogens. The development of analytical procedures in various fields and the quantification of xenoestrogens is very important for the safety of humans and the natural environment. Both the techniques used for extraction and the technique of marking certain xenoestrogens have been characterized. Mistakes made at certain stages of research can lead to incorrect results and misleading information about the test material.
PL
Utrzymywanie mikrobiologicznej jakości wody basenowej, mające na celu zahamowania rozprzestrzeniania się zakażeń i chorób, jest priorytetem dla wszystkich właścicieli i zarządców basenów. Istnieje wiele środków dezynfekcyjnych stosowanych w basenach, które mogą potencjalnie powodować produkcję szerokiej gamy ubocznych produktów dezynfekcji (DBP). Mikrozanieczyszczenia te powstają na skutek reakcji z organicznymi i nieorganicznymi substancjami wprowadzanymi na obiekty przez ich użytkowników. Oprócz wielu ubocznych produktów dezynfekcji, w wodzie basenowej współcześnie identyfikowane są również mikrozanieczyszczenia z makrogrupy PPCPs (ang. Pharmaceuticals and Personal Care Products). Przeprowadzone w pracy chromatograficzne analizy jakościowe wody pobranej z niecki basenu szkolnego wykazały obecność ponad 100 różnych mikrozanieczyszczeń, niezidentyfikowanych dotychczas w tym środowisku, m.in. leków, hormonów, witamin, domieszek przemysłowych czy też składników kosmetyków. Do identyfikacji związków zastosowano metodę chromatografii gazowej z detekcją mas GC-MS z jonizacją elektronową poprzedzoną ekstrakcją do fazy stałej SPE (ang. Solid Phase Extraction).
EN
Maintaining the microbial water quality in order to inhibit the spread of infections and diseases is the priority for every swimming pool owners and managers. There is a number of disinfectants that have been used for swimming pool, which potentially produce a wide range of disinfection by-products (DBPs). These micropollutants are produced by reaction with organic and inorganic matter entering swimming pools by their users. Besides DBPs there are many others micropollutants from PPCPs macro group (Pharmaceuticals and Personal Care Products) that are nowadays identified in swimming pool water. This article describes research conducted on the school swimming pool water. Qualitative chromatographic analysis have shown the presence of more than 100 micropollutants that have not been identified in these environment yet, including medicines, hormones, vitamins, industrial admixtures or cosmetic ingredients. Gas chromatography with GC-MS detection and electron ionization followed by SPE (Solid Phase Extraction) was used to identify the compounds.
PL
Porównano właściwości oraz potencjał separacyjny i podatność na zjawisko blokowania trzech membran ultrafiltracyjnych. Przedmiotem badań były membrana komercyjna UE50 oraz dwie wytworzone w warunkach laboratoryjnych membrany – polieterosulfonowa (PES) oraz polieterosulfonowa modyfikowana nanorurkami węglowymi z grupami hydroksylowymi (PES-SWCNT-OH). Potencjał separacyjny membran określono względem wybranych mikrozanieczyszczeń organicznych – kofeiny, bisfenolu A i pentachlorobenzenu. Wykazano, że stopień eliminacji tych związków zależał głównie od ich właściwości fizyczno-chemicznych. Skuteczność usuwania związków o wysokiej hydrofobowości, tj. bisfenolu A i pentachlorobenzenu była zdecydowanie większa niż hydrofilowej kofeiny. Ponadto stwierdzono, że za efekt separacji mikrozanieczyszczeń odpowiadało zjawisko adsorpcji na membranie modyfikowanej nanorurkami węglowymi, które zwiększały jej pojemność adsorpcyjną. Wszystkie badane membrany ultrafiltracyjne charakteryzowały się mniejszą skutecznością separacyjną wraz ze wzrostem ciśnienia transmembranowego. Przy wyższych ciśnieniach transport masy przez membranę był szybszy, co skutkowało krótszym czasem kontaktu mikrozanieczyszczeń z membraną. Badania wykazały, że powierzchnia modyfikowanej membrany ultrafiltracyjnej ulegała mniejszemu blokowaniu niż powierzchnia membrany komercyjnej UE50. Za przyczynę lepszej odporności modyfikowanej membrany na to zjawisko uznano większą chropowatość jej powierzchni objawiającą się występowaniem licznych wypustek, co utrudniało powstawanie równomiernej warstwy osadu. Za istotny należy również uznać fakt, że membrana była modyfikowana nanorurkami węglowymi z grupami tlenowymi, co nadało jej bardziej hydrofilowy charakter. Właściwość ta ograniczała podatność membrany na blokowanie, gdyż zmniejszała siłę oddziaływań hydrofobowych między powierzchnią a usuwanymi zanieczyszczeniami.
EN
This study compares retention characteristics and retention potential as well as antifouling properties of three ultrafiltration membranes. The commercial membrane UE50 and two membranes produced under laboratory conditions – polyethersulfone membrane (PES) and polyethersulfone membrane modified with hydroxyl-functionalized carbon nanotubes (PES-SWCNT-OH) – were selected for the research. Retention potential was determined for selected organic micropollutants, i.e. caffeine, bisphenol A and pentachlorobenzene. It was determined that removal degree of micropollutants depended mainly on their physicochemical properties. Removal efficacy of highly hydrophobic substances, i.e. bisphenol A and pentachlorobenzene was significantly higher than of hydrophilic caffeine. Furthermore, it was found that adsorption played a key role in the micropollutant removal and the process was more intense on the modified membrane as nanotubes enhanced sorption capacity of the membrane. For all the ultrafiltration membranes studied, the retention of micropollutants decreased with an increase of the transmembrane pressure. At higher pressures, mass transport through the membrane was faster and resulted in shorter contact time between the micropollutants and membrane. Moreover, the modified ultrafiltration membrane had better antifouling properties compared to the commercial membrane UE50. It was an effect of its rougher surface with multiple protrusions, which interfered with even sediment layer formation. Importantly, the membrane was modified with hydroxyl-functionalized carbon nanotubes, which added to its hydrophilic character. The same it improved the antifouling properties of the membrane by weakening the hydrophobic interactions between the membrane surface and target pollutants.
EN
The global production of several thousands of Personal Care Products (PCPs) every year makes the release of PCPs to the environment an unavoidable by-product of a modernized lifestyle. Multiple studies have detected PCPs worldwide in various aquatic environments, including swimming pools. In the presented work, the concentrations of three selected compounds from the PCPs group were examined in 15 swimming pools with different functions. The aim of the study was to show the influence of various factors on the concentration levels of selected micropollutants. Two UV filters: BP-3 (oxybenzone), BP-8 (dioxybenzone) and one antioxidant BTH (dibutylhydroxytoluene) were selected for the research. The extraction of micropollutants from the swimming pool water matrix was carried out by Solid Phase Extraction (SPE). The extracts were analyzed using a gas chromatograph (GC) coupled to the mass detector (MS). BHT was the most common compound. Its concentration ranged from 3.8 ng/L to 5.5 ng/L. The most rarely occurring compound was BP-3. The concentration of this compound varied the most, from 18.5 ng/L to 1178.6 ng/L. BP-8 was present in 10 from 15 tested pools at the concentration level of 49.9–226.9 ng/L. The frequency of occurrence characterizing different micropollutants from PCPs group was higher in recreational pools than in sports pools. It was also observed that the applied water treatment technology may affect the presence of Personal Care Products in the swimming pool water. No impact of basic water quality parameters on the levels of tested pharmaceuticals has been shown in this research.
PL
Przeprowadzono studium literaturowe określające stan wiedzy w zakresie występowania oraz metod oznaczania wybranych grup mikrozanieczyszczeń, znacząco różniących się od siebie regulowanych dyrektywą 2000/60/ WE w środowisku wodnym. Do opracowania wybrano: 4-tert-oktylofenol, ftalan bis(2-etyloheksylu), heptachlor, epoksyd heptachloru i antracen. Opisano metody ekstrakcji, rozdziału chromatograficznego oraz detekcji poszczególnych związków. Procedury oznaczenia porównano pod kątem czułości analitycznej stosując jako parametry charakteryzujące instrumentalną granicę detekcji i oznaczalności. Dla każdego związku wybrano metodę oznaczania o największej czułości. Ponadto zestawiono wartości stężeń omawianych mikrozanieczyszczeń w wodnych próbkach środowiskowych oraz wskazano możliwe źródła ich pochodzenia.
EN
Residents of even small cities are struggling with air pollution. Municipalities and cities undertake various activities and allocate significant resources to counteract the problem related to air and soil pollution, which is growing continuously. The specialists in the field of ecology have stated that an ideal solution would be to increase the amount of plants in the neighbourhood of residents. Such actions have been undertaken for many years, but clear positive effects have not been observed yet. In these urban areas, the declining conditions of mature plants can be observed, and the longevity of newly planted trees is becoming shorter due to the poor growth conditions. In order to improve the current situation, it has become necessary to develop package/s of solutions allowing for new plantings in cities and rural areas, as well as supporting plants which already exist. The latest scientific trends have showed that one of the most important and promising elements of these solutions could be the use of a structural substrates (a rock and soil mixture prepared according to a special recipe) that can be used as an alternative growth medium for trees instead of the standard up-to-date used soils. In our research, the experimental plot was designed using this type of substrate. The carried out capacity tests showed that the structural substrate has a definite advantage over the substrates presently used in urban areas. The use of structural substrates also enhanced the physiological conditions of the tested trees. Our results allowed us to confirm that structural substrates can be successfully used in the urban and rural areas, which would significantly improve the environmental conditions.
PL
Każda instalacja basenowa powinna zapewniać prawidłową i stałą cyrkulację wody w systemie obiegu zamkniętego, która umożliwia przedłużenie czasu całkowitej wymiany wody nawet do 1 roku. Praca takiego systemu może jednak potencjalnie powodować podwyższenie stężenia małocząsteczkowych mikrozanieczyszczeń w układzie oczyszczania wody basenowej. Celem niniejszej pracy jest potwierdzenie lub odrzucenie niniejszej tezy. W ramach badań wstępnych przeprowadzono analizę zawartości substancji organicznych i nieorganicznych w wodzie basenowej na podstawie wskaźników ogólnych takich jak OWO, absorbancja UV254 i przewodność właściwa. W zasadniczym etapie badań, próbki wody basenowej pobierane z czterech różnych punktów instalacji zostały poddane analizie chromatograficznej w celu oznaczenia małocząsteczkowych mikrozanieczyszczeń organicznych. Badaniu poddano także wodę wodociągową stosowaną do napełnienia niecki i regularnego uzupełniania strat objętości. Badanie to miało na celu wykluczenie wody wodociągowej jako potencjalnie możliwego źródła pochodzenia zanieczyszczeń w wodzie basenowej. Przeprowadzone badania wstępne wykazały niemal dwukrotny wzrost zawartości ogólnego węgla organicznego oraz absorbancji UV254 po sześciu miesiącach, co niewątpliwie świadczy o możliwości gromadzenia się zanieczyszczeń organicznych w systemach cyrkulacji wody basenowej. Tego zjawiska nie zaobserwowano w przypadku związków nieorganicznych. W wyniku analiz chromatograficznych w wodzie basenowej oznaczono farmaceutyki i pozostałości kosmetyków. Stwierdzono, że w układzie oczyszczania wody basenowej miejscem największego gromadzenia się farmaceutyków jest zbiornik przelewowy, a pozostałości kosmetyków niecka basenowa. Na omawiane zjawisko ma wpływ czas trwania filtrocyklu.
EN
Each pool installation should ensure proper and constant circulation of water in a closed circuit system. However, the operation of such a system can potentially cause the accumulation of small -molecule micropollutants in the pool water treatment system. The aim of this work is to confirm or reject this argument. As part of preliminary tests, the content of organic and inorganic substances in swimming pool water was analyzed based on general indicators such as TOC, UV254 absorbance and conductivity. In the main stage of the research, pool water samples collected from four different points of the swimming pool installation were subjected to chromatographic analysis to determine the small-molecule micropollutants. The tap water used to fill the basin and regular replenishment of volume losses was also tested. This study was intended to exclude the tap water as a potential source of contamination in the pool water. Preliminary studies have shown almost a two-fold increase in the total organic carbon content and absorbance UV254 at the turn of six months, which undoubtedly indicates the accumulation of organic pollutants in pool water circulation systems. It was not observed in the case of inorganic compounds. As a result of the chromatographic analyzes of the pool water, the content of pharmaceuticals and personal care product was determined. It was found that the compensation tank is the place of the highest accumulation of the tested pharmaceuticals in the pool water treatment system , while the cosmetics component accumulated in the pool basin to the greatest degree. It was affected by the duration of the filter cycle.
PL
Zanieczyszczenie środowiska morskiego mikroplastikiem jest dobrze udokumentowane. Analiza stężeń mikroodpadów tworzyw sztucznych w wodach powierzchniowych wykonywana była znacznie rzadziej. Problemem w porównywaniu istniejących wyników jest brak jednolitej metodyki analitycznej oraz legalnej definicji mikroplastiku. Wyniki badań wskazują, że jednym z istotnych źródeł zanieczyszczenia wód powierzchniowych mikroplastikiem są oczyszczalnie ścieków. Podczas mechaniczno-biologicznego oczyszczania ścieków usuwane jest 50 ÷ > 90% mikroplastiku obecnego w ściekach surowych. Te mikroodpady usuwane są przede wszystkim podczas wstępnej sedymentacji. Ze względu na oporność na biodegradację oraz działanie czynników fizycznych i chemicznych mikroplastik kumuluje się w osadach ściekowych i wraz z nimi wprowadzany jest do gleby (np. w przypadku wykorzystania ich w rolnictwie). W środowisku glebowym z mikroplastiku uwalniane są do środowiska inne mikrozanieczyszczenia organiczne, jak WWA. Efektywność usuwania mikroplastiku podczas oczyszczania ścieków można zwiększyć stosując w trzecim stopniu oczyszczania filtrację pośpieszną (w przypadku usuwania cząsteczek o rozmiarach > 300 μm) oraz procesy membranowe (w przypadku mniejszych cząsteczek). Technologie membranowe pozwalają praktycznie całkowicie wyeliminować mikroplastik ze ścieków odprowadzanych do odbiornika.
EN
Pollution of marine environment with microplastics is at present well documented. Contamination of surface water by this kind of wastes was analysed rarely. The main problem, when we compare the results obtained in various studies, is that there is no unitary methodology and definition of microplastics. The results of research works indicate that wastewater treatment plants are a significant source of contamination of surface water with microplastics. During mechanical-biological treatment of sewage about 50 ÷ > 90% of microplastics present in raw wastewater are removed. This takes place mainly during preliminary sedimentation. Because microplastics are resistant to biological and physicochemical degradation processes, they are cumulated in sewage sludge. Microplastics present in sewage sludge are introduced to the soil and leaching of organic micropollutants, such as PAHs, from them may occur. Microplastics removal effectiveness can be increased by using high speed filtration (in the case of particles with diameter > 300 μm) as well by using membrane processes (in the case of smaller particles). Membrane technologies allow for practically complete elimination of microplastics from effluent.
13
Content available remote The source of toxicity of backwash water from a swimming pool filter bed washings
EN
The necessity of reducing the operating costs of swimming pools leads to attempts to reuse of backwash water from washing swimming pool filter beds. Their use for watering plants, sprinkling tennis courts and play fields, draining to nearby watercourses or even returning to swimming pool installations is taken into consideration. Current researches proved the toxicity of these waste streams. The results of these studies raise doubts about the rightness of the attempts to introduce washings from pool filters directly into the environment. The aim of the presented work is to determine the source of toxicity of filter backwash water. The assessed in the work washings were characterized by high turbidity, high content of both suspended solids and organic compounds. A decrease in value of general impurity indicators after the filtration process of washings has been shown, suggesting that the main source of toxicity may be the suspension, including various anthropogenic organic micropollutants. Although this is just a research hypothesis. For this reason, comparative studies on the occurrence of toxic organic micropollutants in raw filter backwash water, supernatant water and filtrate collected after the filtration process were carried out.
EN
The operation of swimming pools requires a constant monitoring of water quality parameters and protection of water against pathogens. This is implemented by various disinfection methods, among which the most commonly used are based on chlorine action supported by ozone or UV irradiation. The paper presents the comparison of the effectives of organic micropollutants decomposition occurring in swimming pool water during UV irradiation emitted by a 15 and 150 W UV lamp. The tests were conducted on real swimming pool water collected from a sport basin. The identification and the determination of micropollutants concentration were performed by the use of gas chromatography GC-MS (EI) preceded by solid-phase extraction SPE. It was shown that the concentration of micropollutants decreases with the increase in the irradiation time of pool water. The 150 W UV lamp allowed for an over 33% removal of micropollutants from the group of pharmaceuticals compounds (except for caffeine) and more than 76% decrease of other compounds, which belong to the group of personal care products additives, food additives and phthalates. In addition, it has been demonstrated that during the irradiation of such complex water matrixes as swimming pool water, a significant number of micropollutants degradation by-products were formed, which are not found in water before UV irradiation.
PL
Hybrydowe układy oczyszczania ścieków oparte o zaawansowane procesy utleniania i techniki membranowe stanowią alternatywę nie tylko do konwencjonalnych układów oczyszczania strumieni wodnych, ale również do układów sekwencyjnych bazujących na pogłębionych procesach oczyszczania. W pracy przedstawiono ocenę stopnia usunięcia mikrozanieczyszczeń organicznych z grupy wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych - antracenu i bezno(a)pirenu - oraz domieszek przemysłowych, tj. pentachlorofenolu i oktylofenolu, jak również związków farmaceutycznych - diklofenaku z oczyszczonych ścieków bytowo-gospodarczych na poszczególnych etapach cyklu pracy fotokatalitycznego laboratoryjnego wielofunkcyjnego reaktora membranowego. Proces oczyszczania realizowano bez i z dodatkiem katalizatora w postaci komercyjnego ditlenku tytanu. Dobrane parametry pracy reaktora umożliwiły ponad 73% usunięcie badanych mikrozanieczyszczeń w procesie prowadzonym bez dodatku katalizatora. Wprowadzenie półprzewodnika do oczyszczanego roztworu wodnego pozwoliło na kompletne usunięcie pentachlorofenolu, oktylofenolu, bezno(a)pirenu oraz diklofenaku. Wykazano, że zastosowana membrana ultrafiltracyjna pełniła nie tylko rolę przegrody separującej cząsteczki stosowanego katalizatora, ale również pozwalała na zatrzymanie mikrozanieczyszczeń, których współczynniki retencji mieściły się w zakresie od 9% dla pentachlorofenolu do 98% dla bezno(a)pirenu.
EN
Hybrid wastewater treatment systems based on advanced oxidation processes and membrane techniques are an alternative both to conventional water treatment systems and sequential systems based on deep-treatment processes. The paper presents the estimation of the removal rate of organic micropollutants from wastewater effluent at various phases of the photocatalytic laboratory multifunctional membrane reactor. The tested compounds belong to the group of polycyclic aromatic hydrocarbons - anthracene and benzo(a)pyrene, industrial additives i.e. pentachlorophenol and octylphenol, as well as pharmaceuticals - diclofenac. The treatment process was carried out without or with the addition of a catalyst in the form of commercial titanium dioxide. Reactor’s selected operating parameters allowed to remove over 73% of the tested micropollutants in the process carried out without catalyst. The addition of the semiconductor to the treated water solution allowed to remove completely pentachlorophenol, octylphenol, benzo(a)pyrene and diclofenac. It has been shown that the ultrafiltration membrane acts not only as a separation barrier of the catalyst, but also allows for the retention of micropollutants, which removal rate ranged from 9% for pentachlorophenol to 98% for benzo(a)pyrene.
16
Content available remote Procesy zaawansowanego utleniania jako zielone technologie
PL
W pracy, na podstawie literatury, przedstawiono możliwości zastosowania zaawansowanych metod utleniania do usuwania mikrozanieczyszczeń z różnych komponentów środowiska, zgodnych z koncepcją zielonej chemii. Pojęcie zielonej chemii zostało wprowadzone w celu zminimalizowania zanieczyszczenia środowiska naturalnego. W wielu przypadkach znaczna część szkodliwych związków organicznych wprowadzana jest do środowiska w niezmienionej formie, albo w postaci bardziej toksycznych metabolitów. Do ich usuwania stosuje się coraz częściej zaawansowane metody utleniania (AOPs– Advanced Oxidation Processes). Z kolei wprowadzenie zasad zielonej chemii skutkuje poszukiwaniem sposobów szerokiego wdrażania bezpiecznych utleniaczy, minimalizowaniem użycia nieodnawialnych katalizatorów i substancji pomocniczych, tendencją do wbudowywania wszystkich atomów wchodzących w skład substratów w cząsteczki produktów. Filar zielonej chemii stanowią reakcje katalityczne, np. proces Fentona. Umożliwiają one generowanie wysokoreaktywnych rodników hydroksylowych OH*, które wchodzą w reakcje prawie ze wszystkimi zanieczyszczeniami organicznymi.
EN
The work includes a review of the literature on the possibility of the use of advanced oxidation methods for the removal of micropollutants in different components of the environment, consistent with the concept of green chemistry. The green chemistry has been used to minimize contamination of the environment. In many cases, a substantial part of harmful organic compounds into the environment gets in its original form or in the form of the more toxic metabolites. For removal of the micropollutants increasingly advanced methods of oxidation are used (AOPs– Advanced Oxidation Processes). Results of the introduction of the principles of green chemistry is the implementation of safe oxidants, minimization of non-use of catalysts and auxiliary substances tending to the incorporation of all the atoms constituting the substrates in the product molecule. Pillar of green chemistry are the catalytic reactions, eg. the process of Fenton. AOPs allow the generation of highly reactive hydroxyl radicals OH*, which reacts with almost all organic contaminants.
PL
W artykule przedstawiono wyniki adaptacji osadu czynnego do ścieków zawierających w swoim składzie mikrozanieczyszczenia, takie jak 17α-etynyloestradiol (EE2), diklofenak (DCF) lub 4-nonylofenol (4NP). Stwierdzono, że osad czynny dość dobrze adaptuje się do ścieków syntetycznych zawierających jedno z badanych mikrozanieczyszczeń, a ich obecność nie zakłóca procesu biologicznego oczyszczania ścieków. Uzyskane efekty usunięcia badanych mikrozanieczyszczeń metodą osadu czynnego są również zadowalające i zgodne z wartościami podawanymi w literaturze. Najwyższy stopień usunięcia uzyskano dla EE2 (93%) oraz dla 4NP (70%), a najniższy dla DCF (57,6%).
EN
The article presents results of adaptation of activated sludge to wastewater containing micropollutants such as 17α-ethinylestradiol (EE2), diclofenac (DCF) or 4-nonylphenol (4NP). It was found that the acclimation of activated sludge organisms to synthetic wastewater containing one of micropollutants studied ran correctly and the presence of micropollutants did not deteriorate biological wastewater treatment processes. Also, the obtained degrees of removal of micropollutants in the activated sludge system were satisfactory. They were in agreement with the values found in literature. The highest removal degrees were obtained for EE2 (93%) and 4NP (70%), while the lowest one for DCF (57,6%).
PL
W pracy przedstawiono problem obecności i usuwania ze ścieków komunalnych mikrozanieczyszczeń. Mikrozanieczyszczenia występują w ściekach surowych przeważnie w ilościach dl poniżej l do około l00 mg-dm-3.Poziom ich usunięcia zależy w głównej mierze oo budowy chemicznej cząsteczki i wynikających stąd właściwości fizyko- chemicznych. Są mikrozanieczyszczenia trudne do usunięcia ze ścieków (<5%). a także takie których poziom usunięcia jest wysoki i przekracza 80%. Dotychczasowe badania wykazały, że konwencjonalne mechaniczno-biologiczne oczyszczalnie ścieków nie są wstanie zapewnić wysokiego poziomu usunięcia dla wszystkich. w tym także tych najpowszechniej występujących w ściekach komunalnych. mikrozanieczyszczeń. Dlatego w niektórych krajach europejskich (Niemcy, Szwajcaria) oczyszczalnie ścieków komunalnych są rozbudowywane o kolejny stopień oczyszczania (np. ozonowanie czy adsorpcja na węglu aktywnym). tak. aby zapewenić odowiednią jakość ściekom oczyszczonym nie tylko w odniesieniu do usunięciu pierwiastków biogennych, ale także mikrozanieczyszczeń.
EN
In Ihi s work the issues concerning the occurrence and removal ot micropollulants from municipal wastewater were presented. Micropollutants occur in raw municipal wastewater usually at the concentrations from below 1 to 100 mg.dm-3. The degree of removal of micropollulants from wastewater depends mainly on their chemical structure and physico-chemical properties resulting from this structure. There are micropollutants slowly degradable (<.5%) as well as micropollutants reaching the degree of removal higher than 80%. The results that have been obtained so far revealed that conventional wastewater treatment plants were not able to ensure the: .-sufficient degree of removal for all micropollutants including the most abundant micropollutants. Therefore, wastewater treatment plants in such European countries, as Germany and Switzerland, were extended by adding of the next step of treatment (e.g. ozonation or adsorption on active carbon). It was made in order to remove effectively not only nutrients but also micropollutants from municipal wastewater.
19
Content available remote Mikrozanieczyszczenia w środowisku – występowanie, interakcje, usuwanie
PL
W artykule przedstawiono szeroki zakres zagadnień dotyczących mikrozanieczyszczeń w środowisku naturalnym i antropogenicznym. Do omówionych zagadnień należą: źródła i występowanie mikrozanieczyszczeń w środowisku (w wodzie, glebie i powietrzu), ich los w środowisku, ekotoksyczność, sposoby ograniczania powstawania mikrozanieczyszczeń, szlaki przemian i produkty transformacji w środowisku, problematyka oczyszczania ścieków zawierających mikrozanieczyszczenia, prace badawcze dotyczące omawianej problematyki i przegląd wybranych rozwiązań w skali technicznej. Usuwanie mikrozanieczyszczeń stanowi aktualnie wiodący problem inżynierii środowiska. Wiedza o występowaniu tych zanieczyszczeń w środowisku jest już dość bogata, rozpoznano też częściowo jakie są ich losy w obiektach gospodarki wodnej i odpadami, także znaczny postęp nastąpił w zakresie znajomości efektywności technologii możliwych do zastosowania dla ich eliminacji ze środowiska. Rozwój technologii oczyszczania ścieków, a w mniejszym stopniu gospodarki odpadami, doprowadził już do usunięcia lub zmniejszenia zagrożenia spowodowanego znacznymi ilościami zanieczyszczeń, jednak aktualnie najbardziej palącym zagadnieniem jest występowanie mikrozanieczyszczeń, których działanie na środowisko przyrodnicze i człowieka nie można jeszcze oszacować. Ze względu na fakt, że występujące w środowisku mikrozanieczyszczenia antropogeniczne są bardzo zróżnicowane pod względem struktury chemicznej, a co się z tym wiąże – charakteryzują się innymi właściwościami fizyko-chemicznymi i w inny sposób działają na organizmy żywe obecne w środowisku, nie można wyróżnić jednego szlaku transformacji tych zanieczyszczeń. Mikrozanieczyszczenia antropogeniczne najczęściej nie są całkowicie rozkładane biologicznie, a ich transformacja związana jest ze zjawiskiem kometabolizmu oraz współdziałaniu określonych konsorcjów mikroorganizmów. Poszukiwaniu nowych, bardziej skutecznych, metod usuwania mikrozanieczyszczeń z środowiska powinna zawsze towarzyszyć ewaluacja toksyczności powstałych produktów. Produkty transformacji niektórych zanieczyszczeń były bardziej toksyczne w stosunku do organizmów wskaźnikowych niż substancje macierzyste. Głównym źródłem mikrozanieczyszczeń przedostających się do środowiska wodnego w krajach rozwiniętych (w przypadku terenów skanalizowanych) są komunalne oczyszczalnie ścieków. Z tego względu w artykule szczegółowo omówiono problematykę usuwania mikrozanieczyszczeń ze ścieków komunalnych w układach oczyszczania i doczyszczania ścieków. W artykule przedstawiono wyniki dotyczące usuwania wybranych mikrozanieczyszczeń (benzotriazol, mekoprop, diklofenak, sulfametoksazol i karbamazpina) w 11 rodzajach układów oczyszczania ścieków opartych zarówno na procesach biologicznych (oczyszczalnie hydrofitowe, stawy stabilizacyjne i układy z osadem czynnym), jak i fizyko-chemicznych (koagulacja, sorpcja na węglu aktywnym, zaawansowane procesy utleniania, fotoliza i ozonoliza) oraz różniących się zapotrzebowaniem powierzchni (co wynika z jednostkowej szybkości procesu) i konsumpcją energii (te dwa czynniki uznano za podstawę podziału na procesy intensywne i ekstensywne). Przedstawione w artykule zagadnienia stanowią podstawę do kreowania projektów badawczych, pozwalających przybliżyć moment w którym oczyszczalnie ścieków posiadać będą (czwarty) stopień, który zapewni likwidację zagrożeń wynikających z obecności w oczyszczonych ściekach substancji priorytetowych nawet w bardzo niskim stężeniu (co powodować może odległe w czasie skutki).
EN
The article presents a broad range of issues concerning micropollutants in the natural and anthropogenic environment. The issues discussed are: the source and occurrence of micropollutants in the environment (water, soil and air), their environmental fate, ecotoxicity, measures to reduce the produced amount of micropollutants, transformation pathways and transformation products in the environment, treatment of wastewater containg micropollutants, research projects dedicated to the discussed issues and a review of selected solutions on an industrial scale. Removal of micropollutants is currently a pressing problem of environmental engineering. Knowledge of the presence of these pollutants in the environment is already quite advanced, with partial understandingof their fate in waste and wastewater treatment processes. Also, significant progress has been made in the understanding of the applicability of various treatment methods and their effectiveness in the removal of micropollutants from waste streams. Development of wastewater treatment technology, and to a lesser extent, waste management, has already led to elimination or reduction of the risk posed by the significant amounts of pollution, but currently the most pressing issue is the presence of micropollutants whose effect on natural environment and humanrequires further studies. There is no single transformation pathway of micropollutants, due to the fact that they are diverse in terms of chemical structure, subsequently have various physico-chemical properties, and affect the organisms present in the environment in various manner. Anthropogenic micropollutants usually are not completely degraded biologically, and their transformation is associated with the phenomenon of co-metabolism and cooperation of certain consortia of microorganisms. The search for new, more effective, methods for removing micropollutants from the environment should always be accompanied by evaluation of the toxicity of the resulting products. Transformation products of certain micropollutants were more toxic to indicator organisms than the parent compounds. The main source of micropollutants entering the water environment in developed countries (in the case of sewered areas) are municipal wastewater treatment plants. For this reason, the article discussed in detail the issue of the removal of micropollutants from municipal wastewaterin the secondary and tertiary (post-treatment)treatment steps. The article presents the results for the abatement of selected micropollutants (benzotriazole, mecoprop, diclofenac, sulfamethoxazole and karbamazpina) in 11 types of wastewater treatment based on both biological processes (constructed wetlands, stabilization ponds and activated sludge systems) and physicochemical methods (coagulation, sorption on activated carbon, advanced oxidation, photolysis and ozonolysis), and the area requirements (due to the process rate) and the energy consumption (the two factors are the basis for the distinction between the intensive and extensive technologies). The issues presented in the article the basis for new research projects, allowing accelerating the moment in which the waste water treatment plants, will have a quaternary treatment step, which will significantly reduce of the risks of the presence of priority substances in the treated wastewatereven at very low concentrations (which may cause long-time effects).
PL
Przedstawiono wyniki monitoringu wielopierścieniowych węglowodorów aromatycznych w ściekach surowych, wstępnie oczyszczonych na stopniu mechanicznym oraz odprowadzanych do środowiska. Obiektem badań były 3 komunalne oczyszczalnie ścieków zlokalizowane w województwie śląskim. Procedura oznaczenia związków obejmowała wydzielenie badanych substancji z próbek ścieków za pomocą ekstrakcji do fazy stałej, a następnie analizę chromatograficzną GC-MS. Przeprowadzone badania pozwoliły również ocenić skuteczność ich usuwania na poszczególnych stopniach oczyszczenia. Spośród 16 badanych WWA największe stężenie w ściekach surowych odnotowano dla pirenu. Tendencja ta została zaobserwowana dla wszystkich trzech badanych oczyszczalni. Stwierdzono również, że w ściekach z oczyszczalni o największej przepustowości zawartość mikrozanieczyszczeń była około 2 razy większa w stosunku do ścieków pobieranych z mniejszych obiektów. Skuteczność usuwania badanych związków podczas mechaniczno-biologicznego oczyszczania ścieków kształtowała się w zakresie od 65 do 97%.
EN
This study presents results of the monitoring of 16 polycyclic aromatic hydrocarbons in raw, primary treated and secondary treated wastewater from 3 WWTPs located in Silesia. The assay procedure of the compounds included the separation of substances from sewage samples by solid phase extraction and chromatographic analysis with GC-MS. Based on calculated concentration of given PAHs in wastewater we determined their removal degree at various stages of treatment. Among 16 studied PAHs the highest concentration in raw sewage was reported for pyrene. This trend was observed for all three studied WWTPs. It was also found that wastewater from the WWTPs with the highest capacity was about 2 times higher in relation to the wastewater collected from smaller objects. The removal efficiency of the studied compounds during mechanical - biological treatment was in the range of 65 to 97%.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.