Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 32

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  ochrona dziedzictwa
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
PL
Zespół kościelno-klasztorny trynitarzy w Beresteczku należał do największych kompleksów zakonnych na Wołyniu. Kościół z lat 1711–1726, w latach siedemdziesiątych i na początku lat osiemdziesiątych XVIII wieku otrzymał wysokiej klasy artystycznej nowe wyposażenie oraz polichromię, dzięki którym jego wnętrze zyskało jednorodny, rokokowy charakter. Po kasacie w roku 1832 nieużytkowany gmach klasztoru popadł w ruinę i został rozebrany na początku lat osiemdziesiątych XIX wieku. Kościół potrynitarski pełnił funkcję świątyni parafialnej do podpalenia przez banderowców w roku 1944. Po II wojnie światowej mieścił się w nim magazyn, który po kilku latach został przeniesiony, ponieważ nadwyrężony pożarem dach groził zawaleniem. Mimo że w 1963 budowla została wpisana na listę zabytków architektury, na początku lat osiemdziesiątych z jej dachu zerwano blachę. W wyniku interwencji Benedykta Gajewskiego, geografa pochodzącego z Beresteczka, w roku 1988 decyzją władz obwodu wołyńskiego rozpoczął się remont świątyni, w którego ramach wykonano jedynie nową konstrukcję dachu i pokryto ją papą oraz odnowiono prawą wieżę fasady. W roku 2001, w przededniu 350. rocznicy bitwy pod Beresteczkiem, dach został pokryty blachą, co jednak z powodu braku obróbek blacharskich i rynien nie zabezpieczyło murów przed zawilgoceniem. Tylko natychmiastowy remont może zapobiec dalszej degradacji budowli.
EN
The Trinitarian church and the adjacent monastery in Berestechko formed one of the largest religious building complexes in Volhynia. The temple, built between 1711 and 1726, in the 1770s and early 1780s received new furnishings and polychromy of a high artistic level, thanks to which its interior gained a homogenous, rococo character. After the suppression of the monastery in 1832, its unused building fell into ruin and was demolished in the 1880s. The former Trinitarian church served as a parish church to be set on fire by the Banderites in 1944. After the Second World War, it housed a warehouse which was moved after a few years because the roof, damaged by fire, threatened to collapse. Despite the fact that the building was placed on the list of architectural monuments in 1963, in the early 1980s the metal sheet was torn from its roof. In 1988, as a result of the intervention of Benedict Gajewski, a geographer from Berestechko, by the decision of the authorities of the Volhynia region, the renovation of the temple began. Nevertheless, only a new roof construction was made and covered with tar paper and the right tower of the facade was renovated. In 2001, on the eve of the 350ᵗʰ anniversary of the Battle of Berestechko, the roof was covered with sheet metal, which however, due to the lack of flashings and a guttering system, did not protect the walls from moisture. Only an immediate renovation can prevent further degradation of the building.
EN
Cultural heritage plays an important role in shaping current urban morphologies, reinforcing public sense of belonging and the authenticity of cultural identity. Although there is a developing international agenda for the preservation of tangible urban heritage, the local community can barely perceive the significance and peculiarity of urban heritage in modern society. However, the matter is considerably more complicated in developing countries, where economic gain strongly opposes heritage conservation, leading to its demolition. Due to the current complicated economic circumstances, heritage represents a strong barrier that demands excessively consideration and negatively affects them. Port Said, the case under study in this paper, is an important logistical city which is famous for its unique urban heritage that records a vital era of Egyptian history and is currently facing a real threat of heritage obliteration. This study aims to investigate the factors that shape public perception of urban heritage, and determine the consequences of this perception on the current historic image of the city. The study employs both qualitative and quantitative techniques in data collection to examine the research hypotheses and find evidence responsible for creating local perception of Egyptian built heritage. The study determines the relationship between public perception of urban identity and its influence on heritage conservation.
PL
Dziedzictwo kulturowe odgrywa ważną rolę w kształtowaniu współczesnych morfologii urbanistycznych, wzmacniając poczucie przynależności i autentyczność tożsamości kulturowej. O ile istnieje rozwijająca się międzynarodowa agenda dla zachowania materialnego dziedzictwa miast, o tyle lokalne społeczności rzadko mogą odczuć znaczenie dziedzictwa miejskiego we współczesnym społeczeństwie. Jednak sprawa ta jest znacznie bardziej skomplikowana w krajach rozwijających się, gdzie zysk wchodzi w silny konflikt z zachowywaniem dziedzictwa, prowadząc do wyburzeń zabytków. Ze względu na skomplikowane warunki ekonomiczne dziedzictwo stanowi mocną barierę, która wymaga najwyższej uwagi. Port Said, który jest studium przypadku opisywanym w artykule, jest ważnym miastem logistycznym, znanym w świecie ze względu na unikalne miejskie dziedzictwo, które jest zapisem kluczowej epoki w historii Egiptu; dziś to unikalne dziedzictwo jest zagrożone. Niniejsza analiza ma na celu prześledzenie czynników, które kształtują postrzeganie miejskiego dziedzictwa. Badanie wykorzystuje techniki jakościowe i ilościowe w ramach zbierania danych, które posłużyły do zbadania hipotez badawczych i znalezienia dowodów na tworzenie się lokalnego postrzegania dziedzictwa Egiptu. Badanie ustala związek pomiędzy odbiorem społecznym tożsamości miejskiej i jej wpływem na ochronę dziedzictwa.
PL
Artykuł porusza problematykę związaną z ochroną dziedzictwa kulturowego w postępującym procesie silnej rewitalizacji miasta. Rozważania przeprowadzono na przykładzie Matery, włoskiej miejscowości, Europejskiej Stolicy Kultury roku 2019, wpisanej na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO. Fenomen urbanistyczno-architektoniczny Matery stanowi przykład idealnie zachowanej antycznej struktury miasta, zarówno w kontekście wartości architektonicznych i urbanistycznych, jak i kulturowych. W artykule wskazano najistotniejsze czynniki wpływające na obrany kierunek działań rewitalizacyjnych, takie jak: historia miasta, położenie geograficzne wraz z analizą podłoża geologicznego miejscowości, a także relacje społeczne zachodzące między materańczykami i ich stosunek do miejsca, które zamieszkują. W analizie procesu odbudowy zwrócono uwagę na dwa główne nurty wyznaczające jego kształt, tj. zasadę zrównoważonego projektowania oraz silną partycypację lokalnej społeczności.
EN
This paper discusses the protection of cultural heritage in an ongoing process of a city’s dynamic revitalization. The discussion was based on Matera, an Italian city and the European Capital of Culture 2019, which is listed on the UNESCO World Heritage List. The architectural and urban phenomenon of Matera is an example of a perfectly preserved ancient urban structure, both in the context of architectural, urban and cultural values. Crucial factors that affected the course of revitalization measures adopted are discussed in the paper, including: the city’s history, geographical location and an analysis of the city’s geological base, as well as the social relationships between Materans and their relation with the place they inhabit. In the analysis of the reconstruction process, particular attention was paid to two main trajectories that defined its shape, namely the principle of sustainable design and a pronounced participation of the local community.
PL
Artykuł podejmuje temat ochrony dziedzictwa kulturowego na terenie Jordanii. Porównano w nim zagrożenia i sposób ochrony trzech dobrze zachowanych stanowisk archeologicznych, których rozkwit przypadał na czasy rzymskie i bizantyńskie: Umm er-Rasas, Dajaniya i Tuwaneh. Różna charakterystyka omówionych stanowisk oraz ich położenie względem współczesnego osadnictwa sprawia, że borykają się one ze zróżnicowanymi zagrożeniami, co pozwala wyciągać bardziej ogólne wnioski dotyczące ochrony dziedzictwa kulturowego w dzisiejszej Jordanii.
EN
The paper focuses on cultural heritage protection in Jordan. It analyses and compares dangers and ways of protection of three different archaeological sites dated mainly to the Roman and Byzantine periods: Umm er-Rasas, Dajaniya and Tuwaneh. Different characteristics of these sites and their location relative to modern settlements means that they are struggling with various threats. This in turn allows to draw more general conclusions regarding cultural heritage protection in modern Jordan.
5
Content available Pomnik historii – podróż po mapie pamięci
PL
Podróż po mapie pamięci to opowieść o historii kamiennej rzeźby Matki Boskiej z Dzieciątkiem ufundowanej przez rodzinę lokalnych mieszkańców dla dzielnicy Piasek w latach 60 XIX wieku. Pełne niespodziewanych zmian dzieje rzeźby odzwierciedlają przemiany i przekształcenia budowlane tego historycznego obszaru. Przeniesienie statuy w 2015 do innego rejonu miasta przyniosło bolesną stratę na mapie lokalnej pamięci.
EN
The travel throughout the map of memory presents history of the stone statue of Mary and the Child which was founded by the local family for the Piasek district of Krakow in the 1860’s. The turbulent history of this artefact reflects alterations and development of the historical area. Once it has been transferred to another district of the city in 2015, its lack brings about serious loss at the map of local memory.
EN
The European cultural heritage route of residences once belonging to the Radziwiłł family, located in the territories today belonging to Latvia, Lithuania, Belarus, Ukraine, and Poland, is demarcated by ca. fifty sites exhibiting high artistic and historical values. The ongoing research contributes to determining the value of the preserved historical sites, as well as assessing the risk they face. Development of a protection method at the level of the structure of the building, but also increasing the social and ethnic integration, will contribute to the creation of collective memory and identity of Europeans. The castle in Ołyka [Ukrainian: Olyka], one of the three centres of the Radziwiłł family fee tail, is one of the most distinguished examples of residential architecture in Volhynia. It has not been scientifically documented to date, which could constitute a foundation for the development of the building restoration project. Preserved to our time in a very bad technical condition, it awaits protection of its architectural heritage.
PL
Europejski szlak dziedzictwa kulturowego rezydencji należących do rodu Radziwiłłów na obszarach obecnej Łotwy, Litwy, Białorusi, Ukrainy i Polski wyznacza około pięćdziesięciu obiektów architektonicznych o wysokich walorach artystycznych i historycznych. Prowadzone badania przyczyniają się do określenia wartości zachowanych, jak również stanu zagrożenia cennych zabytków. Wypracowanie metod ochrony na poziomie struktury dzieła, ale też zwiększających integralność społeczną i narodowościową, posłuży tworzeniu zbiorowej pamięci i tożsamości Europejczyków. Zamek w Ołyce, jeden z trzech ośrodków ordynacji radziwiłłowskiej, zaliczany jest do najwybitniejszych dzieł architektury rezydencjonalnej na Wołyniu. Do dziś nie doczekał się dokumentacji naukowej, będącej podstawą do opracowania projektu restauracji obiektu. Zachowany do naszych czasów w bardzo złym stanie technicznym, oczekuje na ochronę architektonicznego dziedzictwa.
PL
W artykule, na podstawie analizy sytuacji miasta Poznania, wykazano, że status pomnika historii nie musi prowadzić do zahamowania rozwoju miasta w obszarze historycznym, ale pozwala także na jego wielokierunkowy i dynamiczny rozwój. Miasto w naturalny sposób podlega żywotnym przekształceniom i zabiegi ochronne nie stają w kontrze do tego zjawiska. Poznań, szczególnie w obszarze, które było areną wydarzeń historycznych od najdawniejszych jego dziejów, miał szansę wykształcenia specyficznego ducha miejsca, którego zachowanie stało się celem służb konserwatorskich już od lat 70-tych XX wieku. Rozwijane od tamtego momentu instrumenty planistyczne umożliwiają rzeczywistą ochronę dziedzictwa, jednak nie stają na drodze modernizacji przestrzeni publicznej. W artykule omówione zostały istniejące narzędzia konserwatorskie, ze szczególnym uwzględnieniem roli miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, i podkreślona została rola zarządzania i finansowania na poziomie zarówno samorządowym jak i prywatnym.
EN
The article discusses issues concerning the choice and difficult selection of historic buildings from the area of the city of Przemyśl, which were put forward for inclusion in the list of Monuments of History. Due to geographical and historical factors, it was decided to place the main emphasis on the military value of the city. In the application for the list of monuments of history, apart from the old town within the remnants of the city walls, the list of objects was extended to include castellated Carmelite, Franciscan (FPOs) and Benedictine monasteries, in Zasanie, whose fortifications supported the defense of the city. The buildings of the barracks of the Fortress were also selected. All these elements made up a very large area, “insularly” scattered around the city and neighboring communes, with a varying degree of preservation of the historical substance. The text discusses the problem of the extent of the entry on the list of Historical Monuments, landscape, historical and artistic values of the city, the issues of protection and increasing the tourist value, and also poses a question about further prospects for the development of the city and the Fortress.
PL
Artykuł porusza problem złożonego i trudnego do ochrony dziedzictwa Bliskiego Wchodu. Obszar ten był kluczowy dla rozwoju ludzkości i odgrywał przez wieki znaczącą rolę. Tu rozwijały się wielkie starożytne cywilizacje i pojawiło się wiele zjawisk i wynalazków, które odmieniły losy człowieka. Jednocześnie region ten jest i był pełen sprzeczności i konfliktów, wpływających destrukcyjnie także na substancję zabytkową. Pojawia się zatem pytanie o działania ochronne i konserwatorskie na tym terenie i rolę międzynarodowego środowiska w ratowaniu dziedzictwa Bliskiego Wschodu, które jest zarazem dziedzictwem całej ludzkości.
EN
The article discusses the problem of a complex heritage of the Middle East which is very difficult to protect. This area was for many centuries crucial for the development of mankind and in many periods has been taking a significant role. Middle East was the arena on which great ancient civilizations developed and a lot of phenomena and inventions appeared. Many of them changed the fate of man. At the same time, the region is and was in the past full of contradictions and conflicts, also destructively affecting its historical substance. Therefore, there is still present the question about heritage protection and conservation activities in this area and the role of the international groups of professionals in saving the heritage of the Middle East, which is also without doubts the heritage of all humanity.
EN
The paper attempts to deliver theory-based and practice-based critical analysis of expert’s approach to assessment of heritage status. Using different cases author presents flaws of discretionary assessments when they are devoid of methodological and objectivization mechanisms. Author proposes to establish connection between values, assessment, system and status attribution in order to improve the quality of heritage protection.
PL
Artykuł podejmuje próbę dostarczenia opartej na teorii i praktyce krytycznej analizy podejścia eksperckiego do oceny statusu dziedzictwa. Wykorzystując różne przypadki autor przedstawia błędy ocen uznaniowych, gdy są one pozbawione mechanizmów metodologicznych i obiektywizujących. Autor proponuje powiązanie wartości, oceny, systemu i nadania statusu dziedzictwa w celu poprawy jakości jego ochrony.
PL
W artykule naświetlono, jak obecnie ujmuje się pod względem architektonicznym i krajobrazowym kwestie związane z przeszłością, a w szczególności, jakie znaczenie ma autentyzm obiektu lub miejsca, kontekst oraz jak wpływa na kształtowanie architektoniczne opisane przez Lva Manovicha „poszerzanie rzeczywistości”. W niniejszym tekście nawiązano do wybranych koncepcji socjologicznych: Manovicha, Goffmana, Nory, Baumana, zwracając tym samym uwagę na rozproszenie przedmiotowego zagadnienia na inne dziedziny nauki. Na podstawie przedstawionego paradygmatu przestrzeni scenografi cznej przeprowadzono studium restrukturyzacji terenów dawnego, królewskiego arsenału w Woolwich, w Londynie, który obrazuje współczesne problemy ochrony dziedzictwa.
EN
The article presents how architectural and landscape issues relate to the past, in particular the signifi cance of an authenticity of an object or place, its context, and how „expanding reality” described by Lev Manovich infl uences the architectural design. In the article references to selected sociological concepts of Manovich, Goffman, Nora, Bauman, paying attention to the dispersion of the subject matter into other fi elds of science. Based on the paradigm presented in the scenography space, a study of the restructuring of the Royal Arsenal area in Woolwich, London, which illustrates the contemporary problems of heritage protection.
EN
The article aims to present the ways in which feature films of the 1960s, with all their beauty, became a canvas of times so important for the history of Polish architecture. Writing about the past exceeds a simple description of a historical object. It is also an attempt to present it on a film reel. In my reflections, I wish to concentrate on the relations operating between a feature film and such an architectural object, which, over the course of time, became iconic for the discipline. I want to focus on considerations regarding the ways of defining film and architecture as an element of spatial and visual memory, in the context of Polish heritage protection of architectural modernism.
PL
Tekst ma na celu ukazanie, jak obraz filmowy lat 60. XX wieku – ze wszystkimi jego walorami – stał się zapisem czasu tak ważnego dla historii polskiej architektury. Pisanie o przeszłości to nie tylko opisywanie obiektu historycznego, to także próba ukazania jego obrazu na taśmie filmowej. Chciałbym skupić się na rozważaniach dotyczących traktowania czy też definiowania filmu i architektury jako elementów pamięci zarówno przestrzennej, jak i wizualnej w kontekście ochrony dziedzictwa polskiej architektury modernistycznej.
PL
Istota działań rewitalizacyjnych polega na podejmowaniu aktywności na obszarach zdegradowanych w sposób kompleksowy, dotyczący zarówno kwestii przestrzennych, społecznych, jak i ekonomicznych. Jest to proces niezwykle złożony i wielowątkowy, wymagający wyczucia i cierpliwości, gdyż efekty są nieraz odłożone w czasie. O sukcesie tych działań można mówić tylko wtedy, gdy wynikają one z kontekstu danej przestrzeni i w niej poszukują potencjału do dalszego rozwoju. Lokalizacja obszarów zdegradowanych w tkance miejskiej zazwyczaj powiązana jest z historycznymi częściami miasta. Złożoność i znaczna skala występujących tam problemów wymaga niejednokrotnie dużych nakładów finansowych oraz skomplikowanych i czasochłonnych procedur. Specyfika tych obszarów wprowadza również wiele ograniczeń i nie daje pełnej swobody działania. Artykuł ten jest próbą przedstawienia przykładowych rozwiązań aktywizujących procesy rewitalizacyjne w tej wymagającej strukturze.
EN
The point of the revitalization process is to undertake activities in degraded areas concerning the issues of spatial, social and economic problems. It is a process extremely complicated requiring tact and patience, because the effects are often postponed. These actions can create success only when their results are based on the potential of space context. Location of degraded areas is very often associated with the historical parts of the city. The complexity and the vast scale of the problems connected with this space very often requires large amounts of money and the complicated and time-consuming procedures. The specificity of these areas also introduces a number of limitations and does not give full freedom of action. This article is an attempt to present examples of solutions activating revitalization processes in this challenging structure.
EN
The Committee (acronym: SKOZK) was established in 1978, following listing Krakow as a world heritage site. It fulfilled expectations from the past, when heritage assets were damaged by industrial pollution and state ideology curtailed financing of works on sacred and private grounds. An undoubted strength of the early time was the recognition of Krakow heritage protection as a matter of state importance, while the domination of political circumstances remained a weakness. The political transformation of 1989/90 changed the environment: SKOZK was now dominated by heritage preservation milieus, and members were appointed by the President of the Republic of Poland, and his Chancellery provided a major part of financial means. As grants generally cover up to 50% of the cost, the fund has a stimulating role as beneficiaries need to find sources for matching funds. Since 1990, the Committee’s activity has concentrated on the most valuable complexes: Wawel, the historical centre of the city, former town of Kazimierz with Jewish quarter, and the most treasurable enclaves situated on the outskirts of the city. Achievements of SKOZK include development of a model for cooperation between private (NGO) and public (central and territorial authorities) sectors, definition of strategic goals, and a priority of the ensuing tasks.
EN
The paper presents the problems associated with multicriteria evaluation of historic buildings. The capabilities of modeling the monuments in order to use the Rough Sets approach for their evaluation were presented. The problems of selection criteria for the evaluation and taking into account the structure of the object, as well as the problem of discretization and its impact on the generating of the rules were discussed.
PL
W artykule zaprezentowano problemy związane z wielokryterialną oceną budowli zabytkowych. Przedstawione zostały możliwości modelowania obiektu zabytkowego w celu wykorzystania podejścia Zbiorów Przybliżonych dla ich wartościowania. Omówiono problemy doboru kryteriów oceny oraz uwzględnienia struktury obiektu, jak również problem dyskretyzacji i jego wpływ na generowanie reguł.
EN
The purpose of this paper is to demonstrate suitability of historic aerial photographs for the identification of urban conservation strategies in Poland after World War II. Legal regulations on heritage protection are discussed and the historic photographs - on which urban spatial structures are visible - are compared with modern aerial photographs. The discussed regulations and their social and political contexts led to identification of several practices. Many ? Some towns were viewed as German heritage. There was also a trend to unify and typify construction projects, to change spatial functions of town parts and to eliminate some elements from the town spatial structure. These practices are illustrated by the cases of Brzeg Dolny, Koźmin Wielkopolski, Lubiąż, Sławno, Ścinawa and Śmigiel. Our studies have affirmed that historic aerial photographs are highly suitable for the recording of landscape changes and activities of institutions responsible for urban heritage. They also demonstrate that there has been no devised model of conservation policy in Poland after World War II. The cultural heritage of every town should be approached on its own terms together with individual decisions taken and their social and political contexts.
PL
Kluczowym czynnikiem, w zakresie rozwoju terenów miejskich, zawsze była lokalizacja obszarów przemysłowych. Budynki wznoszone w okresie międzywojennym mają cechy nowoczesnej architektury użytkowej i stały się częścią miejskiego dziedzictwa kulturowego. W ostatnich latach mogliśmy zaobserwować zwiększony poziom zainteresowania polską architekturą przemysłową okresu międzywojnia. Jednocześnie, istnieje wiele przypadków nadmiernej degradacji typowych elementów i detali, tak charakterystycznych dla tego typu budowli. Proces ten jest głównie wynikiem braku wiedzy na temat kulturowej istotności budynków przemysłowych, a także braku efektywnych form ich zachowania. Niniejszy artykuł opisuje faktyczny stan techniczny międzywojennej architektury modernistycznej w Polsce, wraz z problemami związanymi z ochroną tego dziedzictwa. Przyklady budynków z obszaru Centralnego Okręgu Przemysłowego prezentują obecny stan zachowania architektury modernistycznej na terenie Polski.
EN
The key factor in the future development of the city was the localization of the industrial areas. The buildings that were raised during that time have features of a modern functional architecture and became a cultural heritage of the city. In the recent years, we can observe an increased interest in the Polish industrial architecture of the interwar era. At the same time, there are numerous cases of extensive degradation of typical architectural elements and details that identify this type of architecture. This process is mostly caused by the lack of knowledge of the cultural importance of industrial architecture as well as the lack of effective forms of its preservation. The article describes the actual technical condition of interwar modernist architecture in Poland and problems of protection of this heritage. Examples of architecture built in the COP (Central Industrial Region) area show the present state of modernist architecture preservation in Poland.
PL
Artykuł ten analizuje rozwój myśli filozoficznej i teoretycznej, który żywił rozwój nowoczesnego międzynarodowego ruchu na rzecz konserwacji dziedzictwa, od jego europejskich początków w wieku XIX aż do jego dzisiejszej uniwersalizacji, powodowany kolejno przez serię nietradycyjnych i/lub nieeuropejskich idei co do natury i roli dziedzictwa w społeczeństwie. Zilustrowane są one, inter alia, w Karcie Florenckiej Konserwacji Ogrodów Historycznych; Karcie z Burra, Dokumencie z Nara, Kartach ICOMOS nt. Miast Historycznych i Architektury Rodzimej, Konwencji UNESCO na rzecz Ochrony Niematerialnego Dziedzictwa Historycznego, Rekomendacji UNESCO na rzecz Historycznego Krajobrazu Miejskiego i ostatnio, Deklaracji Florenckiej 2014. Natura wszystkich tych trwających procesów skierowała dyscyplinę w nowe, nieoczekiwane strony, tworząc nowy paradygmat dziedzictwa. Artykuł analizuje tę ewolucję, jak i jej implikacje co do nowego podejścia do zarządzania dziedzictwem, poszukującego adaptacji jego mechanizmów do tych nowych wymagań.
EN
This paper analyzes the philosophical and theoretical developments that have sustained the modern international heritage conservation movement from its Eurocentric origins dating back to the 19th Century to its current universalization as propelled sequentially by a series of non-traditional and/or non-European notions about the nature and role of heritage in society, as illustrated, inter alia, in the Florence Charter for the Conservation of Historic Gardens, the Burra Charter, the Nara Document, the ICOMOS Charters on Historic Towns and Vernacular Architecture, the UNESCO Convention for the Safeguarding of the Intangible Cultural Heritage, the UNESCO Recommendation for the Historic Urban Landscape and most recently the ICOMOS 2014 Florence Declaration. The nature of all these ongoing processes have steered the field in new and unexpected directions, creating a new heritage paradigm. This evolution is analyzed as are also its implications on the emerging approaches that seek adapt heritage stewardship mechanisms to these new demands.
PL
Autor przedstawia pogląd o kreacyjnym, twórczym charakterze ochrony (konserwacji) dziedzictwa, opartym nie tylko na dynamicznym postrzeganiu samej materii zabytkowej, ale przede wszystkim na nowym, ontologicznym statusie dziedzictwa, którego istotą jest holistyczna koncepcja ochrony dziedzictwa kulturowego. Uważa, że odpowiedzialna kreacja, jak ją nazywa „kreacja ortodoksyjna”, oparta na wiedzy i umiejętności, rozumiana jest nie tylko jako wysublimowany materialny wytwór myśli ludzkiej, ale także jako twórcza filozofia racjonalnego postępu i jest niezbędnym elementem ochrony dziedzictwa na wszystkich jej poziomach: politycznym i ekonomicznym, naukowo-badawczym i eksperckim, społecznym, estetycznym, realizacyjno-wykonawczymi eksploatacyjnym.
EN
The author presents the view of a creative character of heritage protection (conservation), based not only on the dynamic perception of the historic matter itself, but primarily on the new ontological status of heritage, the essence of which is a holistic concept of cultural heritage protection. He believes that responsible creation, or as he calls it “orthodox creation” based on knowledge and skill, is understood not only as a sublime material creation of human thought, but also as a creative philosophy of rational progress and is an indispensable element of heritage protection at all levels: political, economic, of scientific research, expert, social, aesthetic, of realisation-execution and exploitation.
PL
W zasobach dziedzictwa inżynierii z okresu ostatnich sześćdziesięciu lat trudno jest znaleźć obiekty w równym stopniu reprezentujące doskonałość techniczną i piękno architektoniczne, jak budynki użyteczności publicznej zaprojektowane przez P.L. Nerviego. Trzy z nich, znajdujące się w Turynie: duża i mała Hala Wystawowa oraz „Palazzo del Lavoro” są szczególnie interesujące, gdyż ogniskują się w nich wszystkie problemy związane z ochroną dziedzictwa inżynierii. Można je podzielić na dwie grupy: utrzymanie stanu technicznego i utrzymanie przydatności funkcjonalnej. Lokalna, piemoncka, wielowiekowa tradycja budowy wciąż nowych pałaców i jednocześnie zaniedbywania, czy wręcz porzucania starych, przeniosła się również na budynki współczesne. Artykuł przedstawia problemy związane z ochroną wspomnianych obiektów i próby znalezienia racjonalnego sposobu ich użytkowania.
EN
Among the engineering heritage of the past sixty years, it would be difficult to find buildings of technical excellence and architectural beauty, equal to those public use structures, which were designed by P. L. Nervi. Three of them, located in Turin: large and small Exhibition Hall and Palazzo del Lavoro are particularly interesting, because they focus all problems relating to the protection of engineering heritage. This problematics can be divided into two fields of expertise: maintaining the technical condition and maintenance of functional usefulness. Centuriesold, local tradition of Piemont Italian region of erecting new palaces while neglecting or even abandoning the old, was implemented to the contemporary buildings as well. The article presents issues related to protection of aforementioned objects and pursuit after a rational method for their nowadays use.
EN
Nowadays that the globally valid spatial model of a modern city, is derived from the rich tradition of the European city structure, the authenticity of preserved heritage of our continent may be a significant advantage in the global competition between metropolises. European cities, sometimes dating back several millennia ago, are still evolving, changing, modernizing. Despite wars and natural disasters, most of them managed to save the historic urban systems, or fragments of them, as well as architectural elements forming them (buildings and their complexes). Their primary functions as unsustainable, are replaced by others. Many of today’s hybrid cultural projects are formed on the basis of the historic structures, an element of the broader urban strategies, related to the protection of heritage and city promotion. Selected case studies which has been designed or built lately in one of Spanish metropolises would be presented within this paper.
PL
Obecnie, gdy globalnie obowiązujący model przestrzenny współczesnego miasta to wywodząca się z bogatej tradycji struktura miasta europejskiego, autentyczność zachowanego dziedzictwa na naszym kontynencie może okazać się znaczącym atutem w światowej konkurencji pomiędzy metropoliami. Miasta Europy, których historia sięga niekiedy kilka tysiącleci wstecz, wciąż się rozwijają, zmieniają, modernizują. Pomimo wojen i klęsk naturalnych, w większości z nich udało się ocalić zabytkowe układy urbanistyczne lub ich fragmenty, a także tworzące je elementy architektoniczne (budynki i ich zespoły). Ich pierwotne funkcje niemożliwe do utrzymania zastępowane są innymi. Wiele współczesnych, hybrydowych projektów kulturalnych powstaje na podstawie zabytkowych struktur, będąc elementem szerszych strategii urbanistycznych, związanych z ochroną dziedzictwa i promocją miast. W artykule zostaną przedstawione wybrane projekty i realizacje, powstałe ostatnio w ramach takich strategii w jednej z metropolii hiszpańskich.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.