Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 24

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  polycaprolactone
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
1
Content available remote A Method of 1D UVC Radiation Dose Measurement using a Novel Tablet Dosimeter
EN
In this work, a method for the measurement of one-dimensional (1D) UV radiation dose is described. It comprises a new tablet dosimeter that measures the dose using reflectance spectrophotometry. The tablet dosimeter elaborated is a solid structure with a cylindrical form and has been manufactured with polycaprolactone (PCL) doped with a representative of tetrazolium salts: 2,3,5−triphenyltetrazolium chloride (TTC). The PCL used makes the dosimeter biodegradable and therefore proecological. The TTC dopant is distributed uniformly in the whole PCL tablet, and the whole tablet changes color to red under UVC irradiation. The intensity of this color increases if the PCL–TTC tablet absorbs higher doses. The color of the tablet is stable for at least 30 days after irradiation. It is proposed that the PCL-TTC tablet be used for measurement with reflectance spectrophotometry in order to determine the reflectance of light versus the absorbed dose in a fast and easy manner. On this basis, the PCL-TTC tablet could be characterized by providing information on its dose range, which amounted to 0–2 J/cm2. Moreover, other parameters were derived, such as dose sensitivity, quasilinear dose range, and dose threshold. The morphology of the tablets studied using scanning electron microscopy revealed their high porosity, which however did not influence the reflectance measurements with the aid of the chosen instrument. UVC irradiation at a dose (15 J/cm2) much above the PCL-TTC tablets’ dose range did not alter the morphology of the tablets. The PCL-TTC tablet read with reflectance spectrophotometry is shown to be a promising and fast method for 1D UV dose measurements.
2
Content available remote Biodegradacja polikaprolaktonu przez grzyby Trichoderma viride
PL
Wykazano, że szczepy Trichoderma viride biorą udział w degradacji polikaprolaktonu. W warunkach laboratoryjnych grzyby te były zdolne do wzrostu na tym polimerze. Inokulacja gleby zawierającej polikaprolakton fragmentami grzybni Trichoderma viride przyspieszała biodegradację tego tworzywa.
EN
Seven Trichoderma viride strains were used for studying involved in the biodegradn. of polycaprolactone under lab. conditions. The fungi grew on the polymer and accelerated its biodegradn. T. viride 99 and T. viride 154 species were the most active ones.
3
Content available remote Bakterie zdolne do biodegradacji polilaktydu i polikaprolaktonu
PL
Sprawdzono wzrost 18 szczepów bakterii wyizolowanych z różnych środowisk naturalnych i zanieczyszczonych antropogenicznie na foliach z polilaktydu i polikaprolaktonu. Stwierdzono zmiany powierzchni badanych materiałów polimerowych, wykorzystując skaningową mikroskopię elektronową i spektroskopię w podczerwieni. Największe zmiany biodegradacyjne spowodowane były obecnością szczepów bakteryjnych z rodzaju Bacillus i Arthrobacter pochodzących z terenów zdegradowanych oraz ze składowiska popiołów.
EN
Changes in the surface of the tested polymers caused by a sep. action of 18 strains of bacteria for a period of 28 days at 26°C were studied by scanning electron microscopy and Fourier-transform IR spectroscopy. Bacterial strains of Bacillus and Arthrobacter genus caused the largest degrdn. of both materials.
PL
W artykule przedstawiono wpływ materiału biodegradowalnego – polikaprolaktonu (PCL) na wybrane właściwości mas formierskich. Do badań wytypowano szeroko stosowaną w praktyce odlewniczej masę samoutwardzalną z żywicą fenolowo-furfurylową oraz przyjazną dla środowiska masę samoutwardzalną z uwodnionym krzemianem sodu. Zadaniem nowego dodatku w przypadku masy z żywicą syntetyczną jest zmniejszenie jej szkodliwości dla otoczenia i zwiększenie elastyczności w temperaturze otoczenia. W przypadku masy z przyjaznym dla środowiska uwodnionym krzemianem sodu zadaniem nowego dodatku jest zwiększenie elastyczności badanej masy przy zachowaniu jej proekologicznego charakteru. Badania wykazały, że zastosowanie do mas formierskich 5% PCL zwiększa elastyczność w temperaturze otoczenia badanych mas zarówno ze spoiwem organicznym, jak i nieorganicznym. Wykazano również wpływ nowego dodatku na deformację mas w podwyższonej temperaturze.
EN
The article presents the influence of biodegradable material - polycaprolactone (PCL) on selected properties of molding sands. For the tests two different moulding sands were chosen. A self-hardening moulding sand with phenol-furfuryl resin and an environmentally friendly self-hardening moulding sand with hydrated sodium silicate, both of which are widely used in foundry practice. The task of the new additive for moulding mixtures with synthetic resins is to reduce its harmfulness to the environment and increase the elasticity at ambient temperature. In the case of the moulding sand with environmentally friendly hydrated sodium silicate, the task of the new additive is to increase the elasticity of the test sand while maintaining its ecological character. The research has shown that the use of 5% PCL for molding sands increases their flexibility at the ambient temperature, both with organic and inorganic binders. The influence of the new additive on the moulding sand deformation at elevated temperature was also demonstrated in the research.
PL
Artykuł stanowi część II przeglądu literaturowego dotyczącego zastosowań polimerów biodegradowalnych w leczeniu gruźlicy. Scharakteryzowano wybrane biodegradowalne polimery wykorzystywane w medycynie, również w systemach kontrolowanego uwalniania substancji aktywnej (DDS). Opisano ich właściwości, metody syntezy i wymagania, które muszą spełniać w określonych zastosowaniach. Ze względu na skuteczność w systemach DDS, wskazano na ich potencjalne wykorzystanie jako nośniki polimerowe substancji przeciwgruźliczych.
EN
In the second part of the literature review, the selected biodegradable polymers used in medicine, including drug delivery systems (DDS), were characterized in terms of their properties, methods of synthesis and requirements specific to the particular applications. Due to their effectiveness in DDS systems, a potential use of biodegradable polymers as polymer carriers of antitubercular substances was indicated.
EN
The aim of this work was to produce a composite based on the blend of polylactide and polycaprolactone and reinforced with flax fiber, intended for processing by injection molding, with improved mechanical and biodegradation properties as compared to neat polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL). The material was prepared by mixing PLA, PCL and flax fibers (about 5 mm long), extrusion and granulation with subsequent injection molding to obtain test samples. The composites differed in the content of PCL (0, 5, 10, 15 and 30 wt %) whereas the content of flax fibers was kept constant (20 wt %). The samples were characterized by means of scanning electron microscopy (SEM), tensile and impact strength measurements, differential scanning calorimetry (DSC) and dynamic mechanical analysis (DMA). Biodegradation studies were carried out using proteinase K at laboratory conditions. It was found that a reduction of fiber lengths took place during the extrusion process and that addition of flax fibers to PLA/PCL blend resulted in an increase in elastic modulus and biodegradation rate. The composite impact strength was significantly improved at 30 wt % PCL fraction.
PL
Celem badań było opracowanie kompozytu wzmocnionego włóknem lnianym na osnowie z mieszaniny polilaktyd/polikaprolakton, przeznaczonego do przetwórstwa metodą wtryskiwania, wykazującego lepsze właściwości mechaniczne oraz lepszą biodegradowalność niż niemodyfikowane polilaktyd (PLA) i polikaprolakton (PCL). Materiał przygotowano metodą wytłaczania. PLA, PCL oraz włókna lniane (o długości około 5 mm) mieszano, wytłaczano, granulowano, a następnie wtryskiwano w celu uzyskania próbek do badań. Kompozyty różniły się zawartością PCL (0, 5, 10, 15 lub 30% mas.), natomiast udział procentowy włókien lnianych był stały (20% mas.). Próbki badano metodami: skaningowej mikroskopii elektronowej (SEM), różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) oraz dynamicznej analizy mechanicznej (DMA). Oceniano też ich wytrzymałość na jednoosiowe rozciąganie i udarność. Podatność na biodegradację badano w warunkach laboratoryjnych z zastosowaniem enzymu proteinazy K. Stwierdzono, że w procesie wytłaczania nastąpiła znaczna redukcja długości włókien lnianych, ich dodatek do mieszaniny PLA/PCL wpłynął na zwiększenie modułu sprężystości i szybkości biodegradacji, a udział 30% mas. PCL wyraźnie poprawił udarność kompozytu.
EN
The aim of the article is thermal and structural analysis of new two-component binders for foundry moulding sands. The previous research showed the possibility of using biodegradable materials as binders or parts of binders’ compositions for foundry moulding and core sands. This paper is concentrated on estimating the influence of PCL on phenol-furfuryl resin thermal destruction (measured by derivatographic research) and its structure (measured by FTiR technology). The research proved that addition of new biodegradable additive PCL in the amount of 5-15% to the phenol-furfuryl resin doesn’t change the resin thermal destruction course but it results in appearance of a new band in two-component binder structure. What’s more there has been noticed a growth of intensity for band at wavenumber 1730 cm-1 (C = O) with the increasing addition of PCL.
PL
Magnez i jego stopy mogą stanowić obiecującą alternatywę dla tradycyjnie stosowanych biomateriałów metalicznych. Główne zalety materiałów na bazie Mg to: biozgodność, biodegradowalność, osteokonduktywność, antybakteryjność oraz gęstość i moduł Younga zbliżone do naturalnej kości. Największą wadą jest ich zbyt gwałtowna degradacja, która może prowadzić do gromadzenia się wodoru oraz znacznego wzrostu pH w okolicznych tkankach; a także do przedwczesnej redukcji parametrów mechanicznych. Naukowcy próbują rozwiązać ten problem na różne sposoby: przez dobór pierwiastków stopowych, obróbkę powierzchniową, czy stosowanie pokryć. Przedstawiona praca dotyczy zastosowania resorbowalnych materiałów polimerowych na pokrycia drutów ze stopu magnezu. Powłoki otrzymano metodą zanurzeniową z roztworów polilaktydu (PLA) i polikaprolaktonu (PCL) o różnych stężeniach. Otrzymane materiały inkubowano w buforze fosforanowym i wodzie destylowanej przez 7 tygodni. Monitorowano zmiany pH, przewodnictwa jonowego oraz uwalnianie kationów Mg2+. Wykazano wpływ stężenia roztworu polimeru na jakość pokrycia i skuteczność ochrony antykorozyjnej oraz korzystniejsze parametry powłoki PCL. W drugiej części pracy zaproponowano modyfikację wybranego pokrycia fosforanem trójwapnia (TCP) i tlenkiem cynku (ZnO), które zostały wprowadzone do matrycy polimerowej. Badania właściwości mechanicznych wykazały, że w rezultacie równoczesnego zastosowania TCP i ZnO wzrasta moduł Younga, a spada wytrzymałość i odkształcalność folii PCL/TCP/ ZnO, jednak nie powinno to wpłynąć niekorzystnie na skuteczność pokrycia. Analizy SEM i EDS powierzchni próbek inkubowanych w SBF potwierdziły potencjalną bioaktywność opracowanych układów.
EN
Magnesium and its alloys can be a promising alternative for traditionally used metallic biomaterials due to their: biocompatibility, biodegradability, osteoconductivity, antibacterial activity, and resemblance of density and Young’s modulus to the natural bone. Rapid corrosion, Mg alloys main disadvantage, causes hydrogen accumulation, harmful pH level increase in surrounding tissues, and premature loss of mechanical parameters. In order to solve those issues, scientists select appropriate alloying elements and apply different surface treatments or coatings. This research considers application of resorbable polymers as coating materials for magnesium alloy wires. Samples were dip-coated with various concentration polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL) solutions. Immersion tests were conducted for 7 weeks in phosphate buffered saline and distilled water; pH and ionic conductivity changes, and release of Mg2+ ions were monitored. We show the influence of polymer solution concentration on the coating quality and effectiveness of anticorrosive protection, as well as superior parameters of polycaprolactone. In the second part of the study, selected coating was modified with tricalcium phosphate (TCP) and zinc oxide (ZnO), that were incorporated into the polymer matrix. Mechanical studies revealed that after modification with those two types of particles Young’s modulus increased, while tensile strength and elasticity of the foils decreased, however it should not affect the effectiveness of the coating. SEM and EDS analysis confirmed potential bioactivity of investigated materials.
EN
An optimal method for composites preparation as an input to rapid prototyping fabrication of scaffolds with potential application in osteochondral tissue engineering is still needed. Scaffolds in tissue engineering applications play a role of constructs providing appropriate mechanical support with defined porosity to assist regeneration of tissue. The aim of the presented study was to analyze the influence of composite fabrication methods on scaffolds mechanical properties. The evaluation was performed on polycaprolactone (PCL) with 5 wt% beta-tricalcium phosphate (TCP) scaffolds fabricated using fused deposition modeling (FDM). Three different methods of PCL-TCP composite preparation: solution casting, particles milling, extrusion and injection were used to provide material for scaffold fabrication. The obtained scaffolds were investigated by means of scanning electron microscope, x-ray micro computed tomography, thermal gravimetric analysis and static material testing machine. All of the scaffolds had the same geometry (cylinder, 4×6 mm) and fiber orientation (0/60/120°). There were some differences in the TCP distribution and formation of the ceramic agglomerates in the scaffolds. They depended on fabrication method. The use of composites prepared by solution casting method resulted in scaffolds with the best combination of compressive strength (5.7±0.2 MPa) and porosity (48.5±2.7 %), both within the range of trabecular bone.
EN
The aim of this study was to encapsulate, L-ascorbic acid, in biopolymers in order to obtain (i) enhancing its encapsulation efficiency (ii) increasing drug release ratio using different pH mediums. Microparticles based on polycaprolactone, polyethylene glycol and casein are prepared by spray drying technique. Microparticles are in vitro characterized in terms of yield of production, particle size, morphology, encapsulation efficiency, and drug release. In this manner, the importance of the study is producing of a stable and effective drug encapsulation system by PCL-PEG-CS polymer mixture by spray dryer. We achieved minimum 27.540±0.656 μm particle size with 0.512 m2/g surface area, 84.05% maximum drug loading, and 68.92% drug release ratio at pH 9.6. Release profiles are fitted to previously developed kinetic models to differentiate possible release mechanisms. The Korsmeyer–Peppas model is the best described each release scenario, and the drug release is governed by non-Fickian diffusion at pH 9.6. Our study proposed as an alternative or adjuvants for controlling release of L-ascorbic acid.
EN
The paper presents research results on the crystallization kinetics of polycaprolactone (PCL) with micro- and nano-additives such as talc (nucleation agent) and nanosilver (antibacterial agent). The process of isothermal crystallization was studied in a narrow temperature range 38.5—41.5 °C using Differential Scanning Calorimetry (DSC) and Thermooptical Analysis (TOA) methods. The kinetics of the process are described using the Avrami model. The parameters n and log K of the equation were calculated. Changes in the half time of crystallization, degree of crystallinity and melting temperature of the polymer under the influence of the fillers and the conditions of crystallization were analyzed.
PL
Przedstawiono wyniki badań kinetyki krystalizacji polikaprolaktonu z mikro- oraz nanododatkami, takimi jak talk (czynnik nukleacji) i nanosrebro (dodatek antybakteryjny). Metodami różnicowej kalorymetrii skaningowej (DSC) oraz analizy termooptycznej (TOA) badano proces krystalizacji w zakresie temperatury 38,5—41,5 °C. Kinetykę procesu opisano za pomocą modelu Avramiego. Wyznaczono parametry n oraz log K. Przeanalizowano wpływ dodatku napełniaczy i warunków prowadzenia procesu krystalizacji na zmiany połówkowego czasu krystalizacji, temperatury topnienia oraz stopnia krystaliczności polimeru.
13
Content available remote Pcl/Chitosan Blended Nanofibrous Tubes Made by Dual Syringe Electrospinning
EN
3D tubular scaffolds made from Poly-(Ɛ-caprolactone) (PCL)/chitosan (CS) nanofibres are very promising candidate as vascular grafts in the field of tissue engineering. In this work, the fabrication of PCL/CS-blended nanofibrous tubes with small diameters by electrospinning from separate PCL and CS solutions is studied. The influence of different CS solutions (CS/polyethylene glycol (PEO)/glacial acetic acid (AcOH), CS/trifluoroacetic acid (TFA), CS/ AcOH) on fibre formation and producibility of nanofibrous tubes is investigated. Attenuated total reflection Fourier transform infrared spectroscopy (ATR-FTIR) is used to verify the presence of CS in the blended samples. Tensile testing and pore size measurements are done to underline the good prerequisites of the fabricated blended PCL/ CS nanofibrous tubes as potential scaffolds for vascular grafts. Tubes fabricated from the combination of PCL and CS dissolved in AcOH possesses properties, which are favourable for future cell culture studies.
PL
Bardzo dużą rolę w procesie degradacji implantów odgrywa środowisko płynów fizjologicznych, których wpływ zależy od właściwości fizycznych i chemicznych materiału polimerowego oraz od jego reaktywności. W niniejszej pracy oceniono wpływ płynu PBS na trwałość kompozytowych włókien polikaprolakton / hydroksyapatyt w warunkach in vitro. Stopień degradacji włókien określano na podstawie zmian pH medium, stężenia jonów sodu i potasu w płynie po inkubacji próbek oraz zmian masy próbek podczas inkubacji. Ocenę zmian zachodzących we włóknach pod wpływem płynu PBS przeprowadzono wykorzystując skaningową mikroskopię elektronową (SEM) oraz rentgenowską analizę strukturalną (WAXD). Badania degradacji włókien przeprowadzone podczas inkubacji próbek w płynach fizjologicznych wykazały, że wytworzone włókna kompozytowe charakteryzuję się stabilnością w środowisku płynów ustrojowych przez długi okres czasu. Niewielkie zmiany na powierzchni włókien, zaobserwowane po 10 miesiącach inkubacji, w płynie fizjologicznym, wskazują na rozpoczęcie procesu degradacji, stąd też można przypuszczać, że czas całkowitej biodegradacji włókien może być skorelowany z czasem potrzebnym do kompletnego odtworzenia tkanki.
EN
Very important role in the process of implant degradation is played by the physiological fluid environment, the impact of which depends on the physical and chemical properties of the polymers and on its reactivity. This study evaluates the effect of PBS on the stability of composite polycaprolactone/hydroxyapatite fibres in vitro. The degree of degradation of the fibres was determined by the changes in pH of the fluid, the concentration of sodium and potassium ions in the fluid after incubation of the sample, and the changes in the weights of samples during incubation. Assessment of the changes in the fibres under the influence of PBS was carried out using scanning electron microscopy (SEM) and X-ray structural analysis (WAXD). The study of the degradation of fibres carried out during the incubation of samples in physiological fluids showed that the composite fibres produced are stable in the environment of physiological fluids over a long period of time. Minor changes on the surface of the fibres, observed after 10 months of incubation, in a body fluid, indicate the start of a process of degradation, hence it can be assumed that the time of total biodegradation of the fibres may be correlated with the time needed for a complete restoration of tissue.
PL
Zaostrzające się wymogi dotyczące ochrony środowiska wywierają nacisk na poszukiwanie nowych proekologicznych rozwiązań w wielu dziedzinach przemysłu. Przepisy te dotyczą także technologii wytwarzania mas formierskich. W niniejszej publikacji autorzy podjęli próbę zastosowania kompozycji: uwodniony krzemian sodu – materiał biodegradowalny, jako spoiwo mas formierskich. Badany dodatek biodegradowalny jest substancją organiczną, ale przyjazną dla środowiska. Ocena wpływu materiału biodegradowalnego na parametry masy formierskiej została dokonana w oparciu o badania wybranych właściwości technologicznych: wytrzymałości na zginanie Rgu i ścieralności S oraz o badania wybijalności mas ocenianej przez pomiar wytrzymałości końcowej na ściskanie Rctki ekspansji wysokotemperaturowej ΔV. Badaniom poddano masy z uwodnionym krzemianem sodu sporządzane w technologii estrowej utwardzane utwardzaczami opartymi o estry kwasu węglowego- Jeffsol BC, Ixional SD. Utwardzacze te zostały opracowane w Pracowni Tworzyw Formierskich Wydziału Odlewnictwa AGH w celu poprawy jakości regeneratu mas z uwodnionym krzemianem sodu. Autorzy zaproponowali zastosowanie jako składnika wyżej wymienionej kompozycji, biodegradowalnego polikaprolaktonu (PCL). Przeprowadzone badania wykazały, że dodatek 5% PCL nie pływa negatywnie na właściwości technologiczne badanych mas, zatem jego stosowanie jest celowe i uzasadnione.
EN
Environmental protection regulations are becoming more and more strict which puts pressure on finding new proecological solutions in many industries. These regulations concern also the technology of moulding sands preparation. In this work the authors made an attempt to apply composition: hydrated sodium silicate - biodegradable material, as the moulding sand binder. The examined biodegradable additive is an organic substance, but it is environment-friendly. Assessment of the biodegradable material’s impact on the moulding sand’s parameters was made based on the chosen technological parameters: bending strength Rgu and wearability S, knock-out properties of the moulding sands were measured based on final compressive strength Rctk and thermal expansion ΔV. The tests were carried on moulding sands with hydrated sodium silicate in ester technology with hardeners based on carbonite esters: Flodur 3, Jeffsol BC, Ixional SD. The hardeners were developed in Moulding Sands Workshop on Faculty of Foundry Engineering AGH to improve the quality of reclaimed moulding sands with hydrated sodium silicate. Authors proposed using biodegradable polycaprolactone (PCL) as an element of the above-mentioned composition. The conducted research showed that biodegradable additive – PCL (polycaprolactone), does not have a negative influence on technological properties of the tested moulding sands, thus its’ usage is intentional and justified.
16
Content available remote Sieciowanie wybranych tworzyw biodegradowalnych
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań niektórych efektów sieciowania polikaprolaktonu (PCL), przeprowadzonego za pomocą nadtlenku dikumylu (NDK). Zbadano wpływ udziału (od 0,1 do 1% wag.) NDK na zmiany masowego wskaźnika (MFR) szybkości płynięcia, wytrzymałości (σM) na rozciąganie, modułu (Et) sprężystości wzdłużnej oraz wydłużenia (εB) względnego przy zerwaniu. Stwierdzono, że NDK może być stosowany do sieciowania PCL oraz że istotnie wpływa na właściwości reologiczne i mechaniczne tego polimeru. Powoduje on spadek wartości masowego wskaźnika szybkości płynięcia i wydłużenia względnego przy zerwaniu oraz wzrost modułu sprężystości wzdłużnej. Nie wpływa istotnie na wytrzymałość na rozciąganie.
EN
The paper presents the results and effects of the crosslinking of polycaprolactone (PCL) using dicumyl peroxide (DCP). The effect of DCP (ranging from 0.1 to 1% wt.) on the change in melt flow rate (MFR), tensile strength (σM), tensile modulus (Et) and elongation at break (εB) were studied. It was found that DCP can be used for the crosslinking of PCL. It was also found that DCP has a significant impact on the rheological and mechanical properties of PCL. Dicumyl peroxide causes a decrease in melt flow rate and elongation at break and an increase of tensile modulus. DCP showed no significant effect on tensile strength.
PL
Inżynieria tkankowa to interdyscyplinarną dziedziną, której celem jest opracowanie biologicznych substytutów pozwalających na zastąpienie i regenerację uszkodzonej tkanki. Bardzo ważnym jej elementem są podłoża, które stanowią rusztowanie umożliwiające wzrost i różnicowanie się odpowiednich komórek. Przedmiotem niniejszych badań było wytworzenie podłoży z polilaktydu i polikaprolaktonu. Materiały te formowano w dwóch procesach: na drodze elektro-przędzenia z roztworu polimeru oraz poprzez liofilizację, czyli suszenie sublimacyjne. Uzyskano w ten sposób podłoża o różnych właściwościach mechanicznych i mikrostrukturze. Wykazano zasadniczy wpływ metody i parametrów otrzymywania podłoży na ich końcowe właściwości. Wynikiem elektroprzędzenia są materiały włókniste o dużej odkształcalności, podczas gdy liofilizacja prowadzi do wytworzenia porowatych materiałów o wyższej wartości wytrzymałości mechanicznej i modułu Younga. Znaczący wpływ na parametry mechaniczne ma także forma podłoży nanowłóknistych. Podłoża w kształcie rurki cechują się wyższymi parametrami mechanicznymi niż w kształcie płaskich mat. Dodatkowo, wzrost wytrzymałości uzyskano poprzez owinięcie rurek włóknami alginianowymi. Połączenie metod elektroprzędzenia i liofilizacji prowadzi do wytworzenia asymetrycznych podłoży o wyższych parametrach mechanicznych. Metodą elektroprzędzenia otrzymano nanowłókniste materiały w formie mat i rurek, nadające się na podłoża do regeneracji naczyń krwionośnych. Liofilizacja pozwoliła natomiast na wytworzenie podłoży o różnej porowatości i morfologii. Dzięki połączeniu obu metod otrzymano asymetryczne podłoża PLAel/PCL40, które mogą znaleźć zastosowanie w sterowanej regeneracji tkanki kostnej.
EN
Tissue engineering is an interdisciplinary field which purpose is to produce biological substitutes able to replace and regenerate damaged tissue. Scaffolds are very important components because they allow growth and proliferation of appropriate cells. The purpose of this study was to manufacture different scaffolds using polylactide (PLA) and polycaprolactone (PCL). Materials were formed in two processes: electrospinning of a polymer solution and freeze-drying. Therefore it was possible to obtain scaffolds with various mechanical properties and microstructure. The influence of scaffold fabrication method and parameters on its final properties was demonstrated. Electrospinning outcomes were fibrous materials with high deformability, while freeze-drying led to fabrication of porous materials with higher mechanical strength and Young's modulus. The shape of nanofibrous scaffolds had also a significant influence on their mechanical properties. Scaffolds in the shape of a tube were characterized by higher mechanical properties than those in the shape of flat mats. Additional increase in mechanical strength has been achieved by wrapping the tubes with alginate fibers. Combination of electrospinning and freeze-drying contributed to formation of asymmetric scaffolds with better mechanical properties. Nanofibrous materials in the shape of mats and tubes, suitable for vascular engineering scaffolds were fabricated by electrospinning, while freeze-drying allowed for fabrication of scaffolds varying in porosity and morphology. Asymmetric PLAel/PCL40 scaffolds suitable for guided bone regeneration (GBR) were manufactured as a result of combining two above-mentioned methods.
EN
Synthetic and natural polymers blends represent a new brand of materials with application in wound healing, scaffolds or drug delivery systems. Polycaprolactone/gelatin (PCL/Gt) blends were analyzed in terms of their miscibility. The PCL structure was investigated as a function of Gt content. Changes in the PCL spherulitic structure with Gt content were investigated by a polarizing-interference microscope. The analysis of the glass transition temperature (Tg) of both components as a function of PCL/Gt ratio by differential scanning calorimetry indicates that the system of polycaprolactone/gelatin belongs to a type of s.c. compatible system, being intermediate between miscible and immiscible systems. There is possibility of very limited miscibility of both components. Supplementary wide angle X-ray scattering results are presented.
EN
The aim of the study was to investigate the influence of internal architecture of 3D printed scaffolds on their mechanical properties. The polycaprolactone scaffolds with four different geometries produced by rapid prototyping were tested in this study. The 3D samples were manufactured with different internal architecture. The scaffolds were plotted using a 330 ym dispensing needle, layer by layer with lay-down pattern of the fibers: 00/450/900, 0P/60°/120°, 00/900/1800 and 00/600/1200 with shifted layers. Scanning electron mic¬roscopy analyses and mechanical properties examinations were performed. The mechanical test showed that the highest Young's modulus was obtained for the samples with 0P/6CP/12CP lay-down pattern, especially after layers shifting. The SEM analyzes didn't show any defects or layers delamination in the scaffolds. All the samples were characterized by appropriate 3D architecture and good layers connections. The obtained results confirmed the hypothesis that scaffolds with 00/60°/120l0 lay-down pattern of the fibers and with shifted layers have the highest mechanically properties of the investigated samples and therefore, show high potential to be used in bone tissue engineering application.
20
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań dotyczących wpływu dodatku glutenu, jako polimeru naturalnego oraz gliceryny jako plastyfikatora, na wybrane właściwości kompozycji polihydroksymaślanu i polikaprolaktonu. Układy homogenizowano w dwuwalcarce laboratoryjnej. Zbadano właściwości mechaniczne i reologiczne otrzymanych materiałów, a także przeprowadzono analizę widm IR.
EN
In this work the results of the effect of gluten addition as natural polymer and of glycerol as plasticizer on the selected properties of compositions with polyhydroxybutyrate and polycaprolactone are presented. The systems were homogenized using a laboratory two-roll-mill. Mechanical and rheological properties of the prepared blends were examined and the IR spectra analysis was also carried out.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.