Ograniczanie wyników
Czasopisma help
Autorzy help
Lata help
Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 650

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 33 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  twardość
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 33 next fast forward last
EN
Stellites (Co-Cr-W-C) are the specific group of coating materials used for surface modification of the engineering materials and for remanufacturing. The aim of the paper was to research the influence of austenitic (308LSi) interlayer on hardening rate of stellite 1 and stellite 6 after impact hardening. The samples have been cladded by TIG welding method with interlayer and without. Before impact hardening the samples have been visually and penetrant non-destructive tested. The samples after impact hardening have been tested by metallographic and Vickers hardness methods. The highest impact hardening effect have been revealed for coatings deposited with interlayer. The highest impact hardening effect was achieved for the padding welds produced with the interlayer, i.e. for stellite 1 (increased by 29.8%) and stellite 6 (increased by 42.7%). The hardening of the coating samples deposited without interlayer was lower and amounted to stellite 1 (increased by 13.7%) and stellite 6 (increased by 29.8%) respectively. The highest hardness values were obtained for impact-hardened cladded welds without the use of an interlayer (stellite 1; 790 HV0.1 and stellite 6; 732 HV0.1). The use of an interlayer reduces the hardness of the stellite coating while increasing the susceptibility to hardening and plastic deformation of the produced coating.
PL
Stellity (Co-Cr-W-C) stanowią grupę materiałów stosowanych do napawania produkcyjnego i regeneracyjnego. Celem pracy było zbadanie wpływu międzywarstwy austenitycznej (308LSi) na stopień umocnienia się napoin stellitowych (stellit 1 i stellit 6), poddanych działaniu obciążeń udarowych. Próbki napawano metodą TIG z zastosowaniem międzywarstwy oraz bez udziału międzywarstwy. Po przeprowadzeniu badań wizualnych i penetracyjnych próbki zostały poddane utwardzeniu udarowemu. Wykonano badania metalograficzne oraz badania mikrotwardości sposobem Vickersa. Największe utwardzenie udarowe uzyskano dla napoin wytworzonych z międzywarstwą, tj. dla stellitu 1: 29.8% i stellitu 6: 42.7%. Utwardzenie próbek napawanych bez międzywarstwy było niższe i wynosiło kolejno dla stellitu 1: 13.7% i stellitu 6: 29.8%. Najwyższe wartości twardości uzyskano dla napoin utwardzanych udarowo bez zastosowania międzywarstwy (stellit 1; 790 HVO,1 i stellit 6; 732 HVO,1). Zastosowanie międzywarstwy obniża mikrotwardość powłoki stellitowej jednocześnie zwiększając podatność do umocnienia i odkształcenia plastycznego wytworzonej powłoki.
EN
This study concerns the wear behaviour of metal couples used in industry, particularly in mechanical sliding systems (numerically controlled machine tools). In general, the nature of the materials of the parts of these systems which are in contact and move relatively, are medium carbon steels, thanks to their good mechanical and tribological properties. The present work aims to study, the dry sliding wear of the contact surface of the pin (machine slide) against the contact surface of a disc (machine groove) and the damage induced on the worn track. The pin is AISI 1038 and AISI 1045 steel, the disc is AISI 1055 steel. The tribological tests were carried out on a pin-disc tribometer, in an atmospheric environment. The wear of the pins being evaluated by weighing and studied according to the hardness of the pin with the variation of the normal load applied. The discussion of the results is based on SEM observations and EDS analyzes of worn surfaces and interfacial phenomena produced by dynamic contact. The results obtained indicated the influence of the applied load and the hardness on the wear of the pin and therefore on the tribological behaviour of the worn surfaces.
EN
The targeted modification of the material composition is a common procedure used to improve the parameters of the final products. This paper deals with the targeted modification of polymer systems composition using two various types of alternative fillers. The first type of alternative filler (SVD) has been obtained from energetics where it arises as a by-product of flue gas desulfurization. The second alternative filler used (KAL) is based on waste from glass production. The elastomeric systems designed for the production of car tires and solid wheels for transport systems were used in the role of modified polymer systems. Alternative fillers (SVD, KAL) have been applied as a substitution of commonly used fillers (carbon black, silica). The filler – elastomeric matrix interaction, rheology, cure characteristics, as well as hardness and rebound resilience of vulcanizates, which are important parameters for their industrial application, have been studied in the new prepared polymeric systems. The main output of the work is a new formulation of an elastomeric system for industrial applications with high rebound resilience and low rolling resistance, which is the subject of the international patent. The modification of composition using raw material substitution can also bring significant environmental and economic effects.
EN
The article presents an analysis of the Cold Metal Transfer (CMT) method, including the process, advantages and application of the method. The joints made with low energy CMT method and classic MAG method were also compared. The paper presents the results of non-destructive penetrant tests of welded joints made of steel in the S235JR grade. Microscopic observations were made using optical microscopy and the hardness was measured in accordance with PN-EN ISO 6507-1:2007. The test results confirmed that the CMT process allows for the production of high-quality joints and a narrow heat-affected zone compared to the classic MAG welding method, and also provides good mechanical properties and elimination of spatter.
PL
W artykule scharakteryzowano metodę spawania MAG w odmianie Cold Metal Transfer (CMT), uwzględniając proces technologiczny, zalety i przydatność technologiczną, a także porównano złącza wykonane niskoenergetyczną metodą CMToraz klasyczną metodą MAG. W pracy przedstawiono wyniki nieniszczących badań penetracyjnych złączy spawanych wykonanych ze stali gatunku S235JR. Przeprowadzono obserwacje mikroskopowe za pomocą mikroskopu optycznego oraz wykonano pomiar twardości zgodnie z PN-EN ISO 6507-1:2007. Wyniki badań potwierdziły, że proces CMT pozwala na wytworzenie złączy o wysokiej jakości i wąskiej strefie wpływu ciepła w porównaniu do klasycznej metody spawania MAG, a także zapewnia dobre właściwości mechaniczne i eliminację rozprysku.
EN
The use of cast aluminium has still increased, so have the mechanical property requirements. By casting and also in other metallurgical processes, the inclusions enter to the molten aluminium alloy and it exhibits poor ductility or toughness. It can cause a variety of problems in the manufacture of aluminium alloy castings. Therefore, the purification of the molten aluminium alloy is one of the most important processes for improving the quality of Al-products. Filters have been used for many years in order to improve the quality of castings. The inclusions in molten secondary AlSi7Mg0.3 cast were removed using depth filtration by ceramic foam filters of 20 ppi porosity. Were used 4 types of ceramic filters in 2 thicknesses (15 and 22 mm); Brinell hardness and porosity were measured. Quality of microstructure (occurrence of oxidic particles and larger non-metallic inclusions) was observed. Experimental results show that the insertion of ceramic filters into the inlet system has contributed primarily to a decrease in porosity. On the microstructure, the inclusion of filters was not significantly reflected.
EN
The subject of the research presented in this article are viscoelastic polyurethane foams (VPF) made using a fillers from coffee grounds. The foams were made with varying content of coffee fillers. Foams and fillers were characterized by means of techniques such as infrared spectroscopy, thermogravimetric analysis, differential scanning calorimetry and cone calorimeter. The changes in the microstructure of the foams were analyzed using a scanning electron microscope. Foam properties in the compression test was assessed. As a result, it was concluded that the use filler from coffee grounds causes a significant reduction in compression set of foams after compression by 75% and by 90% of the height of the samples. It was shown that these changes are caused by changes in the chemical structure of the macromolecules of these foams but also in their structure. After addition the filler, all foams have permanent deformations with a value below the permissible limit of 10%. Addition of 20% by mass of filler caused by a decrease in the rate of heat release and the rate of smoke release during foam combustion.
PL
Przedstawiono wyniki badań lepkosprężystych pianek poliuretanowych (VPF) wytworzonych z dodatkiem różnych ilości fusów kawy. Pianki i napełniacz scharakteryzowano z zastosowaniem spektroskopii w podczerwieni, analizy termograwimetrycznej, różnicowej kalorymetrii skaningowej i kalorymetru stożkowego. Zmiany w strukturze pianek obserwowano metodą skaningowej mikroskopii elektronowej. Oceniono właściwości pianek w próbie ściskania. Stwierdzono, że napełniacz w postaci fusów kawy powoduje zmniejszenie odkształcenia trwałego pianek w próbie ściskania o 75% i zmniejszenie o 90% wysokości próbek, co jest wynikiem zmian w budowie makrocząsteczek pianek i w ich strukturze. Wprowadzenie 20% mas. napełniacza spowodowało zmniejszenie szybkości wydzielania ciepła i dymu w trakcie spalania pianek.
EN
The paper presented research results of the impact of short-term overheating of samples collected from the outer bearing ring suitable for the operation at elevated temperature installed in the turbine engine on the microstructure and hardness of the material. The samples were annealed at the following temperatures: 500, 600, 700, 800, 900 and 1000°C; and then cooled in still air. Microstructure examinations were conducted under metallographic microscope and transmission electron microscope.
PL
W publikacji przedstawiono wyniki badań wpływu krótkotrwałego nagrzewania próbek pobranych z pierścienia zewnętrznego łożyska przeznaczonego do pracy w podwyższonej temperaturze z silnika turbinowego na mikrostrukturę oraz twardość jego materiału. Próbki wygrzewano w temperaturach: 500, 600, 700, 800, 900 i 1000°C, następnie studzono na spokojnym powietrzu. Badania mikrostruktury przeprowadzono, wykorzystując mikroskop metalograficzny oraz transmisyjny mikroskop elektronowy.
EN
Purpose: This research examined the effects of artificial-aging temperature and time on tensile strength, hardness, microstructure, and fault morphology in AlSiMg. Design/methodology/approach: This research was conducted using aluminium alloy at 120°C, 150°C, and 180°C artificial-aging temperature and 6 hours holding time. The tensile test used ASTM B211-03 standard and hardness test adapted to ALCOA 6061 standard. Findings: Tensile test results indicated the highest tenacity on aluminium alloy at a 150ºC temperature that was 47.263% strain level. In addition to the strain level, this research also obtained the highest tensile strength level at 180ºC that was 62.267 kgf/mm2 and the highest hardness value that was 110 HV. The increase in tensile strength and hardness at 180°C was caused by the increase in Mg, Si, and Al. Based on the microstructure test, the highest tenacity was obtained at 150°C temperature as the result of closed and gathered Mg2Si precipitates; while at 180°C temperature, the precipitates appeared to be more distributed, causing a rise in hardness value and tensile strength. AlSiMg tenacity also exhibited from the number of dimples compared to cleavages at 150°C temperature. Research limitations/implications: The limitation that found in this research was conducted using AlSiMg aluminium Al6061 specimen with an artificial-aging treatment at 120ºC, 150°C, and 180°C temperature for 6 hours and then compared to the raw material. AlSiMg tensile specimen was made according to ASTM E8-E8M standard. Practical implications: This research can be applied in industrial manufacture process to find tensile strength, hardness, microstructure, and fault morphology of Al6061 alloy. Originality/value: According to research result, can be understood that by conducting these experiments, Artificial-aging treatment temperature variations in AlSiMg aluminium alloy could increase hardness.
PL
W pracy badano możliwość zastosowania azotu technicznego do aktywacji powierzchni stali stopowych z dużą zawartością chromu, zwłaszcza stali nierdzewnej X20Cr13, w procesach azotowania i węgloazotowania. Badano twardość i mikrostrukturę azotowanych i węgloazotowanych warstw. Stwierdzono możliwość zastosowania azotu technicznego zawierającego ok. 0,2%O2 do aktywacji powierzchni stali nierdzewnej X20Cr13 w procesach azotowania i węgloazotowania oraz ustalono warunki aktywacji dla badanych stali stopowych.
EN
In the present work technical nitrogen application for surface activation of alloyed steels with chrome, particularly stainless steel X20Cr13 during nitriding and carbonitriding was investigated .Hardness and microstructure of nitrided layers were examined. Possibility of using technical nitrogen containing 0,2%O2 for surface activation of X20Cr13 stainless steel was confirmed and activation conditions for investigated alloyed steels were determined.
PL
W artykule zaprezentowano wyniki badań mikrostruktury, wybranych własności mechanicznych (twardość, odporność na pękanie w warunkach dynamicznych), użytkowych (odporność na ścieranie) i fizycznych (współczynnik rozszerzalności liniowej) próbek pobranych z dyfuzora kompresora silnika samolotu, wykonanego ze stali martenzytycznej odpornej na korozję. Postawowe wskaźniki własności mechanicznych stali, z której wykonano dyfuzor kompresora wynoszą: HRC = 48, KV = 15,7 J (dla przekroju 0,4 cm2), współczynnik tarcia w zakresie 0,38 ÷ 0,57 (zależnie od czasu trwania próby), średni współczynnik rozszerzalności liniowej 14,7 ∙ 10-6 K-1 (dla zakresu przed przemianą fazową) i 22,8 ∙ 10-6 K-1 (dla zakresu po przemianie). Mikrostrukturę elementu dyfuzora w stanie obrobionym cieplnie stanowi martenzyt odpuszczony. Obserwacje fraktograficzne wskazują na mieszany charakter przełomów próbek dyfuzora użytych do badań odporności na pękanie, tj. charakter quasi - kuchy z przewagą przełomu transkrystalicznego i pewnym udziałem przełomu międzykrystalicznego.
EN
The results of microstructural studies, mechanical examinations (hardness, impact toughness), utility (resistance to wear) as well as physical (coefficient of linear thermal expansion) properties of samples taken from jet engine diffuser are presented in this paper. The diffuser was made of martensitic corrosion resistant steel. The steel is characterised by the following mechanical and physical parameters: HRC = 48, KV = 15.7 J (for cross-section of 0.4 cm2), friction coefficient 0.38 - 0.57 (depending of a test duration), average coefficient of linear thermal expansion 14.7 · 10-6 K-1and 22.8 · 10-6 K-1 for temperatures below and above phase transformation, respectively. The microstructure of the heat treated part consists of a tempered martensite. Fractographic studies has proved that a fracture of the specimen has a mixed, quasi-brittle character where transcrystalline fracture dominates over intercrystalline one.
11
Content available remote The assessment of selected properties of welded joints in high-strength steels
EN
The use of technologically advanced structural materials entails the necessity of adjusting typical welding processes to special requirements resulting from the limited weldability of certain material groups. Difficulties obtaining high-quality joints may be the consequence of deteriorated mechanical properties and structural changes in materials (beyond requirements of related standards). One of the aforementioned materials is steel characterised by a guaranteed yield point of 1300 MPa, where high strength is obtained through the addition of slight amounts of carbide-forming elements and the application of complex heat treatment processes. A heat input during welding may worsen the aforesaid properties not only in the weld but also in the adjacent material. The tests discussed in the article revealed that the crucial area was that heated below a temperature of 600°C, where the hardness of the material decreased from approximately 520 HV to 330 HV.
PL
Wykorzystanie nowoczesnych materiałów konstrukcyjnych niesie za sobą konieczność dostosowania typowych procesów spawalniczych do specjalnych wymagań wynikających z ograniczonej ich spawalności. Trudności w uzyskaniu złączy spawanych o wysokiej jakości mogą być konsekwencją zmniejszonych właściwości mechanicznych lub zmian w strukturze materiału, co wykracza poza wymagania norm przedmiotowych. Przykładem takiej stali jest stal o gwarantowanej granicy plastyczności 1300 MPa, gdzie wysoką wytrzymałość uzyskuje się przez dodatek niewielkich ilości pierwiastków węglikotwórczych i złożonych procesów obróbki cieplnej. Powoduje to, że wprowadzenie ciepła podczas spawania może pogarszać te właściwości nie tylko w samej spoinie, ale i w materiale przyległym. Wykonane badania wykazały, że krytycznym miejscem jest obszar nagrzewany poniżej 600°C, gdzie następuje zmniejszenie twardości materiału z ok. 520 HV do 330 HV.
EN
The series of experiments was performed on commercial polymeric composite material MultimetalStahl 1018. Strength tests were performed to determine the yield point of the material. The composite had the highest hardness at a temperature of 20°C. Hardness and microhardness were determined in further experiments. The adhesiveness of the material to metal surfaces and impact strength were also analyzed. The scanning electron microscopy and X-ray microanalysis methods were used for analyzing the microstructure of the material. Chemical composition of selected areas was analyzed, which allowed for a preliminary identification of metallic elements content in the composite. The microstructure of composite is highly non-homogeneous and particular phases are highly elongated and angular. The analyzed phase was enriched with silicon, aluminium, magnesium, iron and vanadium other phases enriched with metallic elements, e.g. molybdenum, titanium, vanadium and also oxygen as well as traces of cadmium and chromium. The results were presented in the form of photos and illustrations. The results confirmed the applicability of the composite as a binder for fixing mechanical and foundry devices.
EN
The welding of nitrogen (0.29 wt%)-alloyed austenitic steel (grade 23-8-N) was performed with gas metal arc welding process. Solution treatment was performed at 950 °C and 1150 °C on base metal prior to weld. Base metal after second treatment has maximum ultimate tensile strength of 942 MPa and impact toughness 66 J. The microstructures of different zones of the weld joint were characterized using an optical microscope and field scanning electron microscope (FESEM). The microhardness, tensile and impact toughness tests of the weldments were conducted along with weld ferrite evaluation. ER2209 duplex filler metal used for welding has lower C and N content which changed the weld solidification mode. Weld has microstructure containing austenite + ferrite. Being a strong austenite former, nitrogen caused minimum ferrite near weld–HAZ interface while maximum ferrite content was observed at weld centre. Weld metal has minimum while base metal has maximum microhardness. UTS (892 MPa) and impact strength (96 J) of weld made on 1150 °C solution-treated base metal were maximum as compared to other weld joints.
EN
The paper presents the studies and results of the Shore hardness and scratch test of polymer materials used in medical devices. Polymers of organic PMMA (poly(methyl methacrylate)) origin for the manufacture of orthodontic appliances were tested. Samples of test materials differed in manufacturing technology. The surface functional properties of four materials were compared. Hardness tests were performed with the Shore D hardness test method. The scratch test was done with a Rockwell diamond cone indenter. The hardness was also calculated from the scratch test. Shore’s highest hardness was demonstrated in 1A material. But the differences in Shore’s hardness were small. Larger differences between the tested materials were shown in the scratch test than in the Shore hardness test. The lowest residual scratch depth (Rd) was obtained for 1A material. 3A material had the highest scratch hardness.
EN
In this work, the yttria stabilised zirconia ZrO2 + 8 wt% Y2 O3 (YSZ) coatings were studied. The coatings were manufactured by using a relatively new method based on liquid feedstock, called suspension plasma spraying (SPS). The main aim of the study was to investigate the influence of one of the fundamental process parameters, stand-off distance, on the YSZ coating mechanical properties, namely adhesion, cohesion, hardness, and dry sliding wear resistance. Moreover, the coating surface morphology and microstructure were investigated. Despite the fact that in the SPS method, the heat flux into the substrate is much higher than in conventional atmospheric plasma spraying (APS), for the stand-off distances as short as 40 mm, the structure has not been damaged by thermal stresses. The results revealed that shorter spray distance leads to obtaining the coatings characterised by higher cohesion and adhesion to the substrate as well as higher hardness and resistance to sliding wear. The wear mechanism of both YSZ coatings relies on the adhesive mode, which is intensified by severe coating material delamination.
EN
Atmospheric Plasma Spraying (APS) enables deposition of coatings from different materials, including those based on Al2O3 and TiO2. In this work, Al2O3 + 40 wt.% TiO2 coatings were tested. The relationships between mechanical properties, microstructure and spraying parameters (namely: spraying distance and torch scan velocity) were investigated. Commercial -45 + 5 μm powders in agglomerated as-produced state were sprayed onto the stainless steel 1.4301 substrates. The aim of the study was to determine the adhesion, microhardness and roughness of coatings but also to characterize their microstructure. It was observed that coatings sprayed from shorter distance were well melted and revealed good adhesion, but at the same time they were more porous and of lower microhardness than those deposited from the longer spraying distance.
PL
Metoda natryskiwania plazmowego, APS (ang. Atmospheric Plasma Spraying) umożliwia nanoszenie powłok z różnych materiałów, w tym na bazie Al2O3 oraz TiO2. W pracy zbadano powłoki Al2O3 + 40% wag. TiO2. Przedmiotem badań były właściwości mechaniczne oraz mikrostruktura uzyskanych powłok, w zależności od odległości natryskiwania i prędkości przesuwu palnika względem podłoża. Wykorzystano komercyjne proszki w stanie aglomerowanym o granulacji -45 + 5 μm, którymi pokryto podłoża ze stali nierdzewnej 1.4301. Przeprowadzone badania miały na celu określenie przyczepności powłok, ich mikrotwardości, chropowatości oraz charakteryzację mikrostruktury. Zaobserwowano, że krótsza odległość natryskiwania skutkuje wyższym stopniem przetopienia cząsteczek proszku w powłoce oraz wyższą przyczepnością powłok, ale jednocześnie powoduje wyższą porowatość i niższą mikrotwardość powłok.
EN
This paper analyses the structure, hardness, and frictional wear resistance of surface layers formed on steels after hardfacing by means of the SSA arc method with self-shielded flux cored welding wire, with a content of carbon 5% and chromium 30% as well as boron alloying with the CO2 laser. S355J2 steel after being hardfaced with one up to three layers is characterized by the martensitic structure with chromium carbides and its surface hardness is 50–55HRC. In the weld deposit zone, with a thickness of up to approx. 2 mm, there is a constant distribution of hardness with the average value of 700 HV0.1, and then the hardness decreases to approx. 160 HV0.1 in the steel substrate. After hardfacing, the carbon content in S355J2 steel (0.23% wt.) increases to a similar content as in steel C90U in the initial state (0.96% wt.). After laser alloying with boron and after rapid cooling, C90U steel obtains distinctive paths with a zone structure and thickness reaching up to approx. 380 μm. In the remelted zone, there is a eutectic structure consisting of a mixture of iron borides and martensite with a hardness of approx. 1200–1800 HV0.1, and beneath it, there is heat affected zone with a martensitic-bainite structure with a hardness of approx. 700HV0.1. Hardfacing and laser heat treatment significantly decrease the frictional wear of the tested steels.
PL
W pracy przeanalizowano strukturę, twardość oraz odporność na zużycie przez tarcie warstw wierzchnich stali po napawaniu metodą łukową SSA drutem proszkowym samoosłonowym o zawartości węgla (5%) i chromu (30%) oraz stopowaniu borem za pomocą lasera CO2. Stal S355J2 po napawaniu jedną do trzech warstw charakteryzuje się strukturą martenzytyczną z węglikami chromu o twardości powierzchni 50÷55HRC. W strefie napoiny o grubości do ok. 2 mm występuje stały rozkład twardości o średniej wartości 700 HV0.1, po czym twardość spada w rdzeniu stali do ok. 160 HV0.1. Po napawaniu zawartość węgla w stali S355J2 (0.23% mas.) wzrasta do podobnej jak w stali C90U w stanie wyjściowym (0.96% mas.). Stal C90U po stopowaniu laserowym borem i szybkim ochłodzeniu uzyskuje charakterystyczne ścieżki o budowie strefowej i grubości dochodzącej do ok. 380 μm. W strefie przetopionej występuje struktura eutektyki będącej mieszaniną borków żelaza i martenzytu o twardości ok. 1100÷1800 HV0.1, a pod nią znajduje się strefa wpływu ciepła o strukturze martenzytyczno-bainitycznej i twardości ok. 700 HV0.1. Napawanie oraz laserowa obróbka cieplna w sposób istotny zmniejszają zużycie przez tarcie badanych stali.
EN
The paper discusses the results of experimental research on DLC type diamond coating a-C:H obtained by the technique of physical vapour deposition from PVD on titanium alloy Ti13Nb13Zr. Calotest and an optical microscope were used to determine the thickness of the obtained coating. The nano-hardness of uncoated and with a-C:H coating was determined by the indentation method using a Berkovich indenter. The geometric structure of the surface before and after tribological tests was assessed using a confocal microscope with an interferometric mode. Tests of the resistance of test materials to tribological wear were performed on a tribometer in reciprocating motion under technically dry friction, and friction with lubrication with an artificial blood solution and Ringer’s solution. Tests carried out for the combination of a 6 mm diameter Al2O3 ball-Ti13Nb13Zr titanium alloy disc without and with the DLC coating applied. The results obtained during the tests showed that the use of the DLC coating increases the hardness five times and reduces the friction. In the case of technically dry friction, the coefficient of friction decreased by 70%, the solution of artificial blood by 50%, and in the case of Ringer’s solution by 90%, in comparison with the results obtained for the Ti13Nb13Zr alloy.
PL
W pracy omówiono wyniki eksperymentalnych badań powłoki diamentopodobnej DLC typu a-C:H otrzymywanej techniką fizycznego osadzania z fazy gazowej PVD na stopie tytanu Ti13Nb13Zr. Do określenia grubości otrzymanych powłoki posłużył kulotester oraz mikroskop optyczny. Nanotwardość elementów bez powłoki oraz z powłoką a-C:H wyznaczono metodą indentacyjną przy użyciu wgłębnika Berkovicha. Strukturę geometryczną powierzchni przed i po testach tribologicznych oceniano za pomocą mikroskopu konfokalnego z trybem interferometrycznym. Badania odporności materiałów testowych na zużycie tribologiczne przeprowadzono na tribometrze w ruchu posuwisto-zwrotnym w warunkach tarcia technicznie suchego oraz tarcia ze smarowaniem roztworem sztucznej krwi i roztworem Ringera. Obecność płynu miała na celu symulowanie naturalnych warunków tribologicznych występujących w ciele człowieka. Testy zrealizowano dla skojarzenia: kulka z Al2O3 – tarcza ze stopu tytanu Ti13Nb13Zr bez oraz z naniesioną powłoką DLC. Otrzymane wyniki badań wskazały, że zastosowanie powłoki DLC spowodowało 5-krotne zwiększenie twardości oraz zmniejszenie oporów ruchu par trących we wszystkich zastosowanych warunkach tarcia. W przypadku tarcia technicznie suchego wartość współczynnika tarcia zmniejszyła się o 70%, roztworu sztucznej krwi o 50%, a w przypadku roztworu Ringera o 90% w porównaniu z wynikami uzyskanymi dla stopu Ti13Nb13Zr. Wyniki uzyskane podczas badań stanowią źródło wiedzy na temat stopu Ti13Nb13Zr, powłok diamentopodobnych oraz ich potencjalnego zastosowania w systemach biotribologicznych.
PL
W pracy dokonano analizy porównawczej właściwości mikromechanicznych oraz tribologicznych polieteroeteroketonu (PEEK) w postaci monolitycznej i powłoki. Powłoka PEEK 708 została osadzona metodą elektroforezy na płaskim podłożu ze stopu tytanu. Właściwości mikromechaniczne zostały zbadane metodą indentacyjną przy użyciu wgłębnika Vickersa oraz w teście zarysowania. Na podstawie badań wyznaczono twardość Vickersa (HV), moduł sprężystości (E), twardość zarysowania (HS) oraz odporność na mikrouszkodzenia (MMR). Właściwości tribologiczne zdefiniowano poprzez współczynnik tarcia (fs i fw), który wyznaczono zarówno w teście zarysowania oraz podczas tarcia w układzie typu kula–tarcza. Wyniki badań wskazują, że pomimo niedużo większej twardości Vickers’a (HV) powłoki PEEK 708 (HV = 350 MPa, HS = 300 MPa) względem monolitycznego PEEK (HV = 300 MPa, HS = 210 MPa), występuje niemal 40% różnica w ich twardościach zarysowania (HS). Z przeprowadzonej analizy wynika, że metody wyznaczania parametrów mikromechanicznych oraz tribologicznych stosowane dla materiałów monolitycznych PEEK sprawdzają się w badaniach powłok polimerowych PEEK. W określonych warunkach badań nie stwierdzono wpływu materiału podłoża na otrzymane wyniki dla powłoki PEEK 708.
EN
In this work, a comparative analysis of the micromechanical and tribological properties of polyetheretherketone (PEEK) in bulk and coating form was performed. The PEEK 708 coating was applied on a Ti6Al4V titanium alloy flat specimen using the electrophoretic deposition method. The micromechanical properties were determined through indentation tests performed using the Vickers method and scratch tests. Based on research work, the Vickers hardness (HV), elastic modulus (E), scratch hardness (HS), and Micro Mar Resistance (MMR) were determined. The tribological properties were defined by the coefficient of friction (fs and fw), which was obtained in scratch tests and ball-on-disk tests. The results of this research indicate, despite the slightly higher Vickers hardness (HV) of the PEEK 708 coating (HV = 350 MPa, HS = 300 MPa) relative to PEEK bulk (HV = 300 MPa, HS = 210 MPa), that there is an almost 40% difference between the scratch hardness (HS) values of these PEEK forms. It appears from the result analysis in this paper that testing methods to determine the micromechanical and tribological properties of PEEK in monolith form can be used for both PEEK coatings. Under certain test conditions, the impact of the substrate properties on the results of the PEEK 708 coating was not found.
20
Content available remote Jakość cięcia plazmą powietrzną wybranych materiałów konstrukcyjnych. Cz. 1
PL
W artykule opisano ocenę jakości procesu cięcia plazmą powietrzną wybranych materiałów konstrukcyjnych (stal S960Q, stal S700QM, stop aluminium 5754, miedź M1E) o grubości 8 mm. Ocenie poddano jakość powierzchni po cięciu (odchyłkę prostopadłości, chropowatość powierzchni, kąt ukosu), szerokość szczeliny cięcia oraz średnicę otworu przebicia. Powierzchnie cięte poddano ocenie wg normy ISO 9013:2017.
first rewind previous Strona / 33 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.