Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 24

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  PPS
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
PL
W niniejszym artykule zaprezentowano wyniki reprocessingu sejsmiki 2D z rejonu Pomorza Zachodniego. Celem reprocessingu była dalsza poprawa obrazowania utworów i struktur podcechsztyńskich. Uzyskane we wcześniejszym etapie wyniki przetwarzania sejsmicznego, pomimo pewnej poprawy w porównaniu do wersji archiwalnej, nadal nie pozwalają na wiarygodną interpretację strukturalną (a tym bardziej facjalną) w obrębie utworów podcechsztyńskich. Reprocessing wykonano w wersji migracji po składaniu (poststack) na podstawie sekwencji przetwarzania opracowanej w Zakładzie Sejsmiki Instytutu Nafty i Gazu – Państwowego Instytutu Badawczego. Nowymi elementami zastosowanej obecnie sekwencji przetwarzania było szczegółowe podejście do wyliczenia poprawek statycznych na każdym z zarejestrowanych w wyniku akwizycji rekordów sejsmicznych. Ponadto wykonano analizę pola prędkości użytego w procesie sumowania (na kolekcjach CMP), dającego możliwość wyliczenia resztkowych poprawek statycznych w bramkach czasowych, dobieranych na podstawie analizy kątów nachylenia refleksów na sekcji sejsmicznej. Modyfikacji uległo również pole prędkości do czasowej migracji po składaniu. Migrację tą zrealizowano w oparciu o bieżące analizy prędkości oraz pole prędkości opracowane na podstawie pomiarów PPS (pionowe profilowania sejsmiczne), które ze względu na metodykę pomiaru zawierają informację o anizotropii ośrodka geologicznego. Zapis sejsmiczny analizowanego profilu uzyskany na obecnym etapie ujawnia nowe szczegóły obrazu geologicznego w stosunku do wcześniejszego opracowania, zarówno w budowie tektonicznej, strukturalnej, jak i facjalnej. Widoczne jest to głównie w utworach permskomezozoicznych. W utworach podcechsztyńskich poprawa jest również zauważalna, niemniej jednak nadal nie jest to obraz wystarczający do szczegółowej interpretacji. Główną przyczyną braku czytelnego i wiarygodnego obrazu strukturalnego w zapisie sejsmicznym dla utworów podcechsztyńskich jest brak poprawnego rozkładu prędkości w tych utworach, wynikający z niedostatecznej ilości danych. Wyniki tej pracy pokazują możliwości poprawy jakości archiwalnych profili sejsmicznych z badanego rejonu w wyniku reprocessingu. Zdaniem autorów kluczem do uzyskania szczegółowego obrazu sejsmicznego w obrębie utworów podcechsztyńskich jest zastosowanie poprawnego pola prędkości.
EN
This article presents the results of the second part of the work on reprocessing of 2D seismic in the West Pomeranian region. The purpose of reprocessing was to further improve the imaging of under-Zechstein formations and structures. The obtained seismic processing results in the previous stage, although they were better than those obtained on the archival version still do not allow for their reliable structural (as well as facial) interpretation. Reprocessing was performed in post stack migration based on the processing sequence developed at the Seismic Department of the Oil and Gas Institute – National Research Institute. New elements of the currently used processing sequence consisted of a detailed approach to calculate static corrections on each of the registered seismic records and an analysis of the velocity field used in the summation process (on CMP gathers), giving the possibility to calculate residual static corrections in time gates, selected on the basis of dip angle analysis of the reflections in the seismic section. The velocity field for post stack time migration has also been modified. Post stack time migration was based on the current velocity analysis and velocity field obtained on the basis of VPS measurements (vertical seismic profiling), which due to the measurement methodology, contain information about the anisotropy of the geological environment. Seismic image of the analyzed profile obtained at current stage reveals new details of the geological structure compared to the previous study, both in tectonic, structural and facial view. This is mainly visible in Permian-Mesozoic formations. Improvement is also visible in the under-Zechstein deposits, but this seismic image is not still enough for a detailed interpretation. The main reason for the lack of a clear and reliable structural image in the seismic record for under-Zechstein deposits is the lack of correct velocity distribution in these formations, which results from insufficient data. The results of this work show the possibilities of improving the quality of archival seismic sections the studied region as a result of reprocessing. According to the authors, the key to obtaining a detailed seismic image within the sunder-Zechstein formations is the use of the correct velocity model.
EN
This article has a theoretical and experimental character. It presents the characteristics of two main thermoplastics used in the aerospace industry – poly ether ether ketone (PEEK) and poly phenylene sulphide (PPS). The selected materials are compounds for the production of thermoplastic polymer matrix composites. The paper presents a literature review of the application of thermoplastic polymer matrix composite materials in aviation. Additionally, the paper focuses on the characteristics of carbon fibre-reinforced polymer (CFRP) which plays an important role in the production of aerospace components. Testing methods have been chosen on the basis of the type of composite matrix. The article contains the most important mechanical properties and general characteristics of thermoplastics used as a matrix for CFRP type composites used in the aerospace industry. Individual test procedures which allow for the evaluation of mechanical properties of composite materials on a thermoplastic polymer matrix, have been described. Mechanical tests such as static tensile test and bending of short beams were carried out in order to examine CFRP composites.
PL
Niniejszy artykuł ma charakter teoretyczno-eksperymentalny. Przedstawiono w nim charakterystykę dwóch głównych termoplastów, używanych w przemyśle lotniczym – PEEK (polieteroeteroketon) i PPS (polisiarczek fenylenu. Wybrane materiały stanowią komponenty do wytwarzania kompozytów o osnowie z polimerów termoplastycznych. W artykule przeprowadzono przegląd literaturowy zastosowania materiałów kompozytowych na osnowie z polimerów termoplastycznych w lotnictwie. Dodatkowo, w pracy skupiono się na charakterystyce kompozytów polimerowych wzmacnianych włóknem węglowym – CFRP (Carbon Fibre Reinforced Polymers), które odgrywa istotną rolę w wytwarzaniu elementów lotniczych. Metody badawcze wybrano w oparciu o rodzaj osnowy kompozytu. Artykuł zawiera najważniejsze właściwości mechaniczne oraz ogólną charakterystykę termoplastów używanych, jako osnowy na kompozyty typu CFRP stosowanych w przemyśle lotniczym. Opisano poszczególne procedury badawcze, które pozwalają na ocenę właściwości mechanicznych materiałów kompozytowych na osnowie z polimerów termoplastycznych. Przeprowadzono testy mechaniczne takie jak statyczna próba rozciągania oraz zginanie krótkiej belki, w celu zbadania kompozytów CFRP.
PL
Krajowy sektor gazu ziemnego należy do najszybciej rozwijających się w UE w ostatnich latach. Światowe doświadczenia dotyczące stosowania materiałów kompozytowych na elementy sieci gazociągowej oraz wyniki doświadczalne z testów wykonanych na gazociągu z materiałów kompozytowych wskazują na możliwość zastosowania nowych materiałów w krajowym gazownictwie. Nowe materiały i nowe technologie wydają się być zatem kluczowe dla realizacji planów związanych z intensywną rozbudową gazowej sieci przesyłowej i dystrybucyjnej.
EN
Glass fiber-reinforced polyethylene-matrix composite materials were prepared and used for construction of natural gas pipelines, operated for 2 months (transport of 2.5 106 m3 of the natural gas). The pipelines were stable and pressure- resistant under operation. The destruction of the pipes took place first under 25.8-28.8 MPa.
EN
The main aim of the article is to determine the possibility of a more detailed seismic interpretation in the autochthonous Miocene formations on the example of a 3D seismic survey from the Carpathian Foredeep area, based on the comprehensive analysis of well logs. The seismic survey located in the central part of the Carpathian Foredeep was selected for the study. This zone is characterized by the presence of natural gas accumulation in various types of traps. Four boreholes in which formation tests were conducted within the Miocene sediments were selected for the detailed interpretation of the well logs. An important element of the study was the seismic-to-well tie based on available measurements of vertical seismic profiling. The quantitative interpretation of well data was the basis for the distinction of several lithofacial complexes of diverse lithology, reservoir parameters, or the type of reservoir media saturation in the profile of each of the analysed wells. Water and hydrocarbon saturations were estimated based on Montaron’s theory. With the defined seismic signature, it was possible to interpret seismic horizons away from the wells. Selected seismic attributes were used during the interpretation and analysis of the seismic image. There was a fairly high correlation between the well logs interpretation and the seismic record. Major lithological changes, thicker claystone interbeds within mudstone, or heterolithic deposits, as well as zones of significant changes in reservoir properties and the type of reservoir media saturation can be interpreted in the seismic image. In contrast, mudstone or heterolithic complexes of a large thickness (about hundreds of meters) in the seismic image are usually characterized by a monotonous low amplitude record and a significantly smaller continuity of reflections. The zones saturated with gas or gas and brine, documented in the analysed wells by the results of formation tests, usually can be identified on the basis of the seismic record. Due to the large variation of lithology and a substantial variability of individual parameters, it is not possible to reliably indicate in the seismic data which of the analysed objects are saturated with natural gas, and which with gas and brine. The results of well logs and integrated seismic interpretation allowed to obtain the complete picture of the Miocene siliciclastic formations diversity in the studied region, as well as a more accurate determination of reservoir properties and reservoir fluid saturation. The series of fine-grained sediments (mainly mudstone or heterolithic) in the lower part of the Miocene profile, within which several prospects were interpreted, was determined as the most interesting for hydrocarbon exploration.
PL
Zasadniczym celem artykułu jest określenie możliwości uszczegółowienia interpretacji sejsmicznej w utworach miocenu autochtonicznego, na przykładzie zdjęcia sejsmicznego 3D z obszaru zapadliska przedkarpackiego, na podstawie kompleksowej analizy profilowań geofizyki otworowej. Do badań wytypowano zdjęcie sejsmiczne z centralnej części zapadliska, ze strefy cechującej się obecnością akumulacji gazu ziemnego w różnego typu pułapkach złożowych. Do szczegółowej interpretacji profilowań geofizyki otworowej wybrane zostały cztery otwory wiertnicze, w których prowadzono próby złożowe w obrębie utworów miocenu. Istotnym elementem opracowania było dowiązanie danych otworowych do obrazu sejsmicznego w oparciu o dostępne pomiary pionowego profilowania sejsmicznego. Ilościowa interpretacja danych geofizyki wiertniczej stanowiła podstawę do wyodrębnienia w profilu każdego z analizowanych otworów szeregu kompleksów facjalnych, o zróżnicowanej litologii, parametrach zbiornikowych czy też rodzaju nasycenia mediami złożowymi. Nasycenie mediami złożowymi szacowano na podstawie teorii Montarona. Dla wyodrębnionych kompleksów próbowano odnaleźć odpowiedź w zapisie sejsmicznym, a następnie, o ile było to możliwe, prześledzić ich zasięg przestrzenny. W trakcie interpretacji i analizy obrazu sejsmicznego opierano się przede wszystkim na wersjach sejsmiki w odtworzeniu wybranych atrybutów sejsmicznych. Stwierdzono dosyć dużą zgodność interpretacji profilowań geofizyki otworowej z zapisem sejsmicznym. Najwyraźniej w zapisie tym zaznaczają się strefy dużych zmian litologicznych, bardziej miąższe wkładki iłowców w obrębie mułowców lub heterolitów, jak również strefy wyraźnych zmian właściwości zbiornikowych i nasyceń mediami złożowymi. Natomiast kompleksy mułowcowe lub heterolitowe o dużej miąższości (rzędu setek metrów) w obrazie sejsmicznym cechują się najczęściej monotonnym, niskoamplitudowym zapisem oraz wyraźnie mniejszą ciągłością refleksów. Udokumentowane wynikami prób złożowych w analizowanych otworach strefy nasycone gazem lub gazem z solanką na ogół mogą być identyfikowane na podstawie zapisu sejsmicznego. Ze względu na duże zróżnicowanie litologiczne i znaczny zakres zmienności poszczególnych parametrów nie ma możliwości wiarygodnego wytypowania na podstawie samego zapisu sejsmicznego, które z analizowanych obiektów nasycone są gazem ziemnym, a które gazem z domieszką solanki. Wyniki kompleksowej interpretacji geofizyki wiertniczej i sejsmiki pozwoliły na uzyskanie możliwie pełnego obrazu zróżnicowania facjalnego klastycznych utworów miocenu w badanym rejonie, jak również na dokładniejsze określenie właściwości zbiornikowych i charakterystyki nasycenia płynami złożowymi. Za najbardziej interesujący pod kątem poszukiwania złóż węglowodorów uznano pakiet drobnoklastycznych utworów (głównie mułowcowych lub heterolitowych) w niższej części profilu miocenu, w obrębie którego wyinterpretowano szereg obiektów potencjalnie nasyconych gazem ziemnym.
PL
W niniejszym artykule zaprezentowano wyniki reprocessingu profili sejsmicznych 2D w rejonie Pomorza Zachodniego. Celem reprocessingu była poprawa obrazowania utworów i struktur podcechsztyńskich. Dotychczasowe wyniki przetwarzania sejsmicznego w zakresie tych utworów nie pozwalają na ich interpretację strukturalną (a tym bardziej facjalną), pomimo podejmowanych w tym celu wysiłków. Reprocessing wykonano w wersji migracji po składaniu (poststack) w oparciu o sekwencję przetwarzania opracowaną w Zakładzie Sejsmiki Instytutu Nafty i Gazu – Państwowego Instytutu Badawczego. Do migracji po składaniu zastosowano pole prędkości składania oraz pole prędkości oparte o pomiary PPS. Zapis sejsmiczny, uzyskany na przetworzonym profilu, cechuje się lepszym odwzorowaniem budowy geologicznej w stosunku do wcześniejszego opracowania. Obraz sejsmiczny uzyskany w wyniku zastosowania pola prędkości do migracji po składaniu, opartego o pomiary PPS, wydaje się być lepszy w stosunku do obrazu sejsmicznego uzyskanego w wyniku zastosowania pola prędkości do migracji po składaniu. Niemniej jednak różnice są niewielkie. Uzyskany obecnie obraz sejsmiczny ukazuje więcej szczegółów budowy strukturalnej zwłaszcza w obrębie utworów permsko-mezozoicznych. W utworach podcechsztyńskich ta różnica nie jest tak wyraźna, ale pozwala na korelację niektórych elementów strukturalnych i tektonicznych, co nie było możliwe na wersji wcześniejszej. Główną przyczyną braku czytelnego i wiarygodnego obrazu strukturalnego w zapisie sejsmicznym dla utworów podcechsztyńskich wydaje się być brak poprawnego rozkładu prędkości w tych utworach, wynikający z niedostatecznej ilości danych. Niemniej jednak wyniki tej pracy pokazują, że nadal istnieje spory potencjał w zakresie reprocessingu archiwalnych profili sejsmicznych z badanego rejonu, a wysiłki poprawy obrazu sejsmicznego w obrębie utworów podcechsztyńskich powinny się koncentrować głównie na poprawnym odwzorowaniu pola prędkości w ich obrębie.
EN
This article presents the results of 2D seismic reprocessing in the West Pomerania region. The purpose of reprocessing was to improve the imaging of under-Zechstein formations and structures. The current results of seismic processing in this area do not allow for their structural (and more facial) interpretation, despite the efforts undertaken to this end. Reprocessing was carried out in the poststack migration version based on a processing sequence developed at the Seismic Department of the Oil and Gas Institute – National Research Institute. Stacking velocities and a velocity model based on VSP measurements were used for poststack migration. The seismic image on the reprocessed profile has a better projection of the geological structure in relation to the previous study. The seismic image obtained as a result of using the velocity model to poststack migration based on VSP measurements appears to be better than the seismic image obtained as a result of using the stacking velocities for poststack migration, but the differences are not significant. The recently obtained seismic image shows more details of tectonics, especially within the Permian-Mesozoic stage. In under-Zechstein formations this difference is not as clear, but allows for the correlation of some structural and tectonic elements which is not possible on the earlier version. The main reason of unreliable structural projection in the seismic image for under-Zechstein formations seems to be the lack of correct velocity distribution in this area, because of insufficient data. Nevertheless, the results of this work shows that there is still appreciable potential for the reprocessing of archival 2D seismic profiles from the studied region. The efforts to improve the seismic image within the under-Zechstein formations should focus on the correct mapping of the velocity field within them.
PL
W niniejszym artykule zaprezentowano sposób konstrukcji pola prędkości na potrzeby migracji czasowej 2D po składaniu w trudnych rejonach geologicznych na przykładzie Karpat fliszowych w południowo-wschodniej Polsce. Rejon badań charakteryzuje się dużym stopniem skomplikowania budowy geologicznej, co przekłada się na znaczną trudność w jego odwzorowaniu na sekcjach sejsmicznych. Określenie poprawnego pola prędkości do procedury migracji pozwala prawidłowo odwzorować wgłębną budowę geologiczną na przekroju sejsmicznym. W wyniku migracji opartej na prawidłowym rozpoznaniu rozkładu prędkości uzyskuje się rzeczywiste położenie punktów odbicia od granic nachylonych, usunięcie dyfrakcji, znaczną poprawę rozdzielczości przestrzennej, a zwłaszcza rozdzielczości poziomej analizowanego obrazu sejsmicznego. Nowatorskim rozwiązaniem konstrukcji budowy pola prędkości na potrzeby migracji czasowej 2D po składaniu było wykorzystanie prędkości średnich z pomiarów PPS (pionowe profilowanie sejsmiczne), które ze względu na metodykę pomiaru zawierają informację o anizotropii ośrodka geologicznego. Istotnym elementem w konstrukcji modelu prędkości było zdefiniowanie optymalnego rozkładu prędkości średnich, zarejestrowanych w lokalnych pozycjach otworów wiertniczych z offsetowych pomiarów PPS. Uwzględnienie efektu anizotropii pozwoliło na wiarygodniejszy rozkład pola prędkości i uzyskanie polepszenia obrazu falowego w stosunku do wcześniejszych opracowań. Otrzymany model prędkości stanowił podstawę do odtworzenia skomplikowanej budowy ośrodka geologicznego. W przyjętej przestrzeni obliczeniowej rejonu badań rozpatrywane były dwa modele: model płasko-równoległy bez interpretacji strukturalnej oraz model z interpretacją strukturalną. Dla przyjętych modeli prędkości średnie uzyskane z PPS zostały interpolowane i ekstrapolowane przy użyciu trzech algorytmów: rozkładu Gaussa, krigingu i moving average w systemie Petrel firmy Schlumberger. Na podstawie przetestowanych modeli prędkości dla wybranego profilu sejsmicznego stwierdzono, że optymalny wynik uzyskano w przypadku rozkładu Gaussa z wykorzystaniem modelu z interpretacją strukturalną. Zastosowanie modelu do migracji czasowej 2D po składaniu uwzględniającego anizotropię ośrodka dostarcza bardziej wiarygodnego obrazu ośrodka geologicznego w stosunku do dotychczasowych opracowań, co powinno przekładać się na zwiększenie efektywności w poszukiwaniach węglowodorów oraz ograniczać stopień ryzyka poszukiwawczego.
EN
The aim of this study was the construction of a velocity field for Post Stack time migration 2D on the example of Flysch Carpathians in south-eastern Poland. The high degree of complexity of the geological structure of this region, makes it difficult for the imaging of seismic sections. Determination of the correct velocities for the migration procedure allows to properly map the deep-seated geological structure on the seismic section. As a result of the migration based on the correct recognition of the velocity distribution, the real location of the reflection points from dip reflectors, the removal of diffraction, a significant improvement in spatial resolution, and especially the horizontal resolution of the seismic sections was obtained. The innovative solution of the construction of the velocity field for the needs of 2D Post Stack time migration was the use of average velocities from VSP data (Vertical Seismic Profiling), which due to the measurement methodology, contain information on the anisotropy of the geological survey. An important element of the construction of the velocity model was the optimal distribution of the average velocity, recorded in the local borehole positions from the offset VSP measurements. Taking into account the effect of anisotropy, it allowed a more reliable distribution of the velocity field and improved seismic image in comparison to previous studies. The obtained velocity model was the basis for reconstructing the complexity of the geological survey. In the computational space of the research area, two models were considered: a flat-parallel model without structural interpretation and a model with structural interpretation. For these models the average velocities obtained from VSP were interpolated and extrapolated using three algorithms: Gaussian, kriging and moving average distribution in the Petrel system of Schlumberger company. From all of the tested velocity models for the selected seismic profile, it was found that the most optimal result was obtained from the Gaussian distribution for the model with structural interpretation. The application of a velocity model, which includes anisotropy, to the 2D Post-Stack time migration, provides a more reliable image of the geological survey in relation to the previous studies, which should translate into increased efficiency in hydrocarbon exploration and limit the level of exploration risks.
PL
W artykule przedstawiono różne typy polimerów wykorzystywanych jako osnowy kompozytów polimerowych wzmacnianych włóknem węglowym (Carbon Fibre Reinforced Polymers. CFRP), mających zastosowanie do wytwarzania wyrobów lotniczych. Przedstawiono budowę polimerów stosowanych na osnowy kompozytów CFRP, w tym duroplasty oraz termoplasty. Przedstawiono ich temperatury charakterystyczne oraz wybrane właściwości fizyczno-mechaniczne. Wskazano ich wady i zalety z uwzględnieniem parametrów7 krytycznych w procesach technologicznych. Opisano technologie produkcji wyrobów lotniczych z zastosowaniem kompozytów CFRP. Przedstawiono aspekty ekonomiczne i środowiskowa stosowania prepregów, w których użyto wysokotemperaturowych termoplastów (WTP) jako osnowy włókien węglowych w porównaniu z duroplastami.
EN
In the article different types of polymers used as a matrix of CFRP (Carbon Fibre Reinforced Polymers) applicable in the production of aircraft structures are discussed. Polymers structure used as a GFRP matrix includes thermoplastics and thermosets. The characteristic temperatures and their physical and mechanical properties are shown. Advantages and disadvantages of those materials are explained in terms of the critical technological parameters. The technology of aero structures manufacturing are presented with used of CFRP prepregs. Additionally the economic and the environmental aspects of use of the CFRP thermoplastic prepregs in comparison with thermoset prepregs are shown.
PL
Przedmiotem niniejszego artykułu jest prezentacja modelowania strukturalnego ośrodka geologicznego w domenie głębokości przy wykorzystaniu prędkości fal podłużnych pochodzących z azymutalnych pomiarów pionowego profilowania sejsmicznego PPS. W publikacji zostały przedstawione wyniki modelowania pola prędkości na bazie rozkładu prędkości interwałowych, obliczonych na podstawie inwersji sejsmicznej na transformacjach PPS-WPG. Uzyskany model prędkości posłużył do wykonania transformacji czas–głębokość sekcji sejsmicznych i obliczenia map strukturalnych. Przedmiotowa tematyka była podyktowana możliwością szerszego wykorzystania pomiarów PPS w polskim przemyśle naftowym i zwiększenia szczegółowości rozpoznania ośrodka geologicznego (w stosunku do sejsmiki powierzchniowej), co może w istotnym stopniu rzutować na efektywność poszukiwań i eksploatacji węglowodorów oraz na dokładność wierceń otworów poziomych lub kierunkowych.
EN
This article presents results of modeling structural geological medium in depth domain, by using the velocity longitudinal waves, originating from azimuthal Vertical Seismic Profiling (VSP) measurements. The paper presents results of interval velocity modeling based on velocity distribution, calculated from seismic inversion on VSP-CDP transformations. The obtained velocity model was used to perform time-depth transformation of seismic sections and calculations of structural maps. The present topic was dictated by the possibility of wider useage of VSP measurements in the Polish Oil Industry, increasing the detail identification of geological medium (in relation to seismic surface), which may significantly affect the efficiency of exploration, exploitation of hydrocarbons and the accuracy of drilling horizontal or directional holes.
EN
Nowadays polymer composites are one of the most popular materials in the field of science and applying engineering. They combine various advantages, which are easy to manufacture, cost effectiveness and excellent performance. The great importance is choosing of an appropriate matrix for special composites elements working in different conditions. Very interesting technical material seems to be the thermoplastic resin poly (phenylene sulphide) (PPS) which can be used in automobiles, aircrafts and electro-/electronics technologies. Conventional thermoset composites have in recent years successfully found engineering applications but in contrast to PPS they have been limited for applying at higher temperature and difficulties in recycling. Regarding the lack of knowledge in terms of precise understanding on the failure basis, there has been not many publications on the degradation mechanisms of PPS with short glass fibres. In this article, the PPS/fibre fillers (containing 30% and 40% short glass fibers) has been introduced. It has been showed and discussed the phenomena and structure characterization after three point bending tests. It was carried out the macro- and microstructural observation. The plots of stress vs displacement indicate to brittle materials behaviour. All samples of the PPS 30% and PPS 40% composites subjected to 3-points bending test were destroyed in in the centre of the sample. It was confirmed that in short fibre composites, generally, the failure process is dictated by fibre/matrix separation which usually starts near the fibre ends. The scheme of cracking is similar regardless of fibre content. The bending stresses were higher in the composite with higher volume fraction of fibres.
PL
Istnieje niewiele doniesień w literaturze na temat zjawisk zachodzących w kompozytach termoplastycznych podczas badań wytrzymałościowych, a w szczególności dotyczy to kompozytów wzmacnianych krótkimi włóknami. Dlatego celem artykułu jest analiza zniszczenia i zmian w strukturze kompozytu o osnowie poli(siarczku fenylenu) (PPS) wzmacnianego krótkimi włóknami szklanymi w badaniach wytrzymałości 3-punktowego zginania.
PL
W artykule przedstawiono wyniki obliczeń inwersji sejsmicznej wykonywanej na azymutalnych transformacjach PPS-WPG fal podłużnych PP i poprzecznych PS. Realizacja przedmiotowego zadania była prowadzona na zarejestrowanych wieloazymutalnych pomiarach PPS 3C, pochodzących z północnego obszaru Polski. Otrzymane rezultaty użycia inwersji sejsmicznej, obliczanej metodą rekursywną, na transformacjach PPS-WPG wskazują, że metoda ta daje zadowalające wyniki do wyznaczania rozkładu zmienności prędkości akustycznych i gęstości w strefie okołootworowej.
EN
This article presents results of seismic inversion calculation, on VSP-CDP azimuthal transformations for longitudinal PP and transverse PS waves. Implementation of this task was performed on recorded VSP 3C multi-azimuthal measurements from northern Poland. The results of seismic inversion, calculated by recursive method on VSP-CDP transformations, indicate that this method provides satisfactory results for the determination of variability acoustic velocity and density distribution in a wellbore zone.
PL
Obecnie trwają prace nad zastąpieniem osnowy z drogiego i rakotwórczego kobaltu w kompozytach metal–diament materiałem na bazie faz międzymetalicznych z układu Ni–Al. W pracy przedstawiono wpływ wielkości cząstek diamentu na właściwości kompozytów Ni3Al–diament otrzymanych metodą impulsowo- plazmową (PPS) z udziałem reakcji SHS (Self-propagating Hight-temperature Synthesis). Do mieszaniny proszków Ni:Al w proporcji 3:1 dodano 30% obj. proszku diamentu o rozmiarze cząstek 16÷20 oraz 40÷60 μm. Następnie próbki spiekano w temperaturze 900°C przez 5 minut pod ciśnieniem prasowania 100 MPa. Otrzymane spieki wykazują gęstość względną powyżej 98% i charakteryzują się drobnokrystaliczną strukturą z równomiernie rozmieszczonymi cząstkami diamentu, co potwierdzają obserwacje powierzchni zgładów i przełomów za pomocą skaningowego mikroskopu elektronowego. Charakter przełomów jest kruchy, a mechanizm pękania międzykrystaliczny. Kompozyty Ni3Al–diament poddano także badaniu rentgenowskiej analizy fazowej, która poza fazą Ni3Al i diamentem wykazała obecność fazy Ni3C, bez względu na wielkość zastosowanego diamentu. Twardość Vickersa wynosiła 578±9 HV5 dla spieku Ni3Al–diament 16÷20 μm oraz 606±2 HV5 dla spieku Ni3Al–diament 40÷60 μm. Spieki Ni3Al–diament poddano badaniom odporności na zużycie przez tarcie metodą kula–tarcza. Zużycie kompozytów diamentowych jest znikome i praktycznie niemierzalne. Spiek z diamentem o cząstkach 40÷60 μm charakteryzował się mniejszym współczynnikiem tarcia niż spiek Ni3Al–diament 16÷20 μm. Podsumowując, wielkość cząstek diamentu zastosowanego w kompozytach Ni3Al–diament nie wpływa na mikrostrukturę. Zauważalnie zwiększają się właściwości mechaniczne (twardość, odporność na ścieranie) z zastosowaniem diamentu o większych cząstkach 40÷60 μm.
EN
There is an increasing number of research studies with aim to eliminate carcinogenic and expensive cobalt from metal–diamond composites and replace it by Ni–Al intermetallic phases. This study presents the influence of diamond particle size on the properties of Ni3Al–diamond composites sintered by Pulsed Plasma Sintering (PPS) with the participation of SHS reaction (Self-propagating High-temperature Synthesis). Ni3Al–diamond sinters were produced using Ni:Al (3:1 at.) powder mixtures with addition of 30% vol. of diamond with grain size ranging from 16 to 60 μm. The sintering process was performed at 900°C in 5 minutes under load 100 MPa. Obtained sinters have above 98% theoretical density and shows fine crystalline microstructure with relatively uniformed diamond particles, what can be observed on SEM images of polished surface and fracture. The fractures are brittle and have the intergranular character. The X-ray phase examinations have shown that each sinters contains Ni3Al, diamond and Ni3C. Hardness of the sinters was tested by the Vickers method and was 578±9 HV5 for Ni3Al–diamond 16÷20 μm sinter and 606±2 HV5 for Ni3Al–diamond 40÷60 μm. Wear resistance of Ni3Al–diamond sinters, tested by ball-on-disc method, showed that wear ratio is non-measurable and Ni3Al–diamond 40÷60 μm sinter has much lower friction factor than Ni3Al–diamond 16÷20 μm. Presented research has shown no influence of diamond particle size used in Ni3Al–diamond sinters on structural properties, however an increase of mechanical properties in composite with diamond 40÷60 μm can be noticed.
PL
Węglik wolframu w osnowie kobaltu jest jednym z najczęściej wykorzystywanych materiałów na narzędzia skrawające. W celu zwiększenia jego odporności na ścieranie wprowadza się rozproszone cząstki cBN, które mają kilkakrotnie większą odporność na ścieranie niż węgliki spiekane w osnowie kobaltu. W pracy przedstawiono wyniki badań otrzymywania kompozytu WC6Co–20% cBN metodą PPS (Pulse Plasma Sintering) na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. Spieki zostały wykonane w temperaturze 1050, 1100, 1200°C, były spiekane przez 300 s, ich gęstość wynosi odpowiednio 98,2%, 100% oraz 99,7% gęstości teoretycznej. Twardość spieku o 100% gęstości teoretycznej wynosi 2197 HV5. Dyfrakcja rentgenowska wykonana dla próbki spiekanej w temperaturze 1100°C przez 300 s nie ujawnia przejścia twardej odmiany cBN w niepożądaną i miękką strukturę hBN. Zdjęcia wykonane na skaningowym mikroskopie elektronowym w próbkach otrzymanych w temperaturze 1050°C ujawniają niepełne ukształtowanie ziarna węgliku wolframu, ponadto w strukturze obserwuje się występowanie porów. Obraz mikrostruktury próbki spiekanej w 1100°C przez 180 s przedstawia dobrze ukształtowane ziarno WC, występuje porowatość. Wydłużenie czasu spiekania do 300 s korzystnie wpływa na mikrostrukturę próbki, ziarno jest dobrze ukształtowane o charakterystycznych ostrych krawędziach, z dobrym umocowaniem ziaren cBN oraz brakiem zauważalnej porowatości. Zwiększenie temperatury spiekania do 1200°C sprzyja zjawisku powierzchniowej degradacji cząstek cBN (przemianie w niepożądaną strukturę hBN).
EN
One of the most widely used cutting tool materials is a tungsten carbide cobalt. Dispersed cBN particles are introduced in order to enhance abrasion resistance of this material and in the result it achieved several times greater wear resistance than cemented carbides in the matrix cobalt. In this paper the results of WC6Co–20% cBN composite, which are produced using PPS (Pulse Plasma Sintering) method at the Department of Materials Science and Engineering Warsaw University of Technology. The samples which were sintered at 1050, 1100, 1200°C during 300 s, their densities are 98.2%, 100% and 99.7% of the theoretical density. The hardness of the sinter of 100% (GT) is 2197 HV5. The X-ray diffraction carried out for a sample of 1100°C and sintering time was not revealed that passage of hard cBN in undesirable variations and soft structure hBN. The pictures, taken with an scanning electron microscope, of samples prepared at 1050°C discloses incomplete formation of tungsten carbide grain in addition to the structure observed in the presence of pores. Figure 9d of the microstructure of the sample which was sintered under temperature 1100°C during 180s shows a well-evolved is a porosity. With extending of a sintering time to 300 s the positive effect of the microstructure of sample was observed. A grain has well formation with sharp-edged with a good fastening of cBN grains moreover a lack of porosity was notice. Increasing of the sintering temperature to 1200°C is favorable for the phenomenon of surface degradation cBN particles (transformed to the undesired structure hBN).
PL
W publikacji zaprezentowano metodę zwiększenia rozdzielczości zarejestrowanego pola falowego sejsmiki powierzchniowej, wprowadzając do tras sekcji sejsmicznej częstotliwości wyższe pochodzące z pomiarów pionowego profilowania sejsmicznego PPS. Zastosowana procedura dekonwolucji typu shape filter do poprawy rozdzielczości sekcji sejsmicznej była realizowana w oparciu o obliczony operator z danych pionowego profilowania sejsmicznego PPS i aplikowana do rzeczywistych profili sejsmicznych 2D. Zaimplementowanie do sejsmiki powierzchniowej dodatkowych informacji zawartych w polu falowym PPS pozwala na odtworzenie wysokich częstotliwości, niezbędnych do opisu budowy geologicznej o dużym stopniu szczegółowości.
EN
This article presents a method of increasing the resolution of a recorded seismic wave field by introducing higher frequencies into the traces of the seismic section, derived from measurements of the Vertical Seismic Profiling (VSP). Application of shape filter deconvolution to improve the resolution of seismic data was realized based on the calculated operator from VSP and applied to real 2D seismic section. Implementation to seismic surface of additional information included in VSP wave field allows the restoration of high frequencies necessary to describe the geological structure with a high degree of detail.
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań trwałości ostrzy skrawających wykonanych z kompozytu o osnowie WC6%Co, zawierającego 30% obj. rozproszonych cząstek diamentu o gradacji 8-10 µm lub 16-20 µm. Kompozyty spiekano w urządzeniu PPS (ang. pulse plasma sintering), opracowanym na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej, w temperaturze 1050 °C, w czasie 5 min i przy ciśnieniu prasowania wynoszącym 100 MPa i 120 MPa, w zależności od wielkości cząstek diamentu. Otrzymane spieki posiadały gęstość zbliżoną do teoretycznej (powyżej 99% GT) oraz twardość HK1 na poziomie ok. 2000. Badania trwałości, w procesie skrawania materiału MDF o gęstości 720-750 kg/m3, wykazały ponad ośmiokrotny wzrost trwałości ostrzy wykonanych z kompozytu WC6%Co z diamentem 16-20 µm w porównaniu do ostrzy wykonanych z handlowego węglika spiekanego HM.
EN
The paper presents the results of durability tests of cutting blades made of composites containing WC6%Co and 30 vol.% of diamond particles of 8-10 µm or 16-20 µm in size. The composites were sintered by using the PPS method (Pulse Plasma Sintering), which has been developed at the Faculty of Materials Science and Engineering at the Warsaw University of Technology. The sintering process was conducted for 10 minutes at a temperature of 1050 °C under a pressure of 100 MPa or 120 MPa, depending on the size of diamond particles. The composites had a density close to the theoretical one (more than 99% TD) and a hardness HK1 of 2000. Cutting tests were carried out on MDF with a density of 720-750 kg/m3. Blades of composite material: WC6%Co with the 16-20 µm diamond showed the lifetime more than eight times longer when compared to the HM cemented carbide blades.
15
Content available remote Spieki NiAl i Ni3Al wytwarzane w reakcji SHS metodą PPS
PL
Stosując metodę PPS (ang. pulse plasma sintering) z mieszaniny proszków Ni oraz Al z udziałem reakcji SHS (ang. self-propagation high-temperature synthesis) otrzymywano spieki NiAl i Ni3Al. Spiekanie prowadzono w temperaturze 1000 °C i 1100 °C w czasie 5 min przy ciśnieniu prasowania 100 MPa. Otrzymane spieki NiAl i Ni3Al, niezależnie od temperatury spiekania, miały gęstość względną powyżej 98%. Spieki miały drobnokrystaliczną mikrostrukturę. W spiekach NiAl średnie ziarno wynosiło ok. 8 µm, natomiast w spiekach Ni3Al ok. 4 µm. Twardość spieków NiAl otrzymywanych w temperaturze 1000 °C wynosiła 290 HV10, a spieków Ni3Al - 305 HV10.
EN
The NiAl and Ni3Al matrix composites were prepared from mixtures of Ni and Al powders by using pulse plasma sintering (PPS) with participation of the self-propagation high-temperature synthesis (SHS). The sintering processes were conducted under 100 MPa for 5 min at temperatures of 1000 °C or 1100°C. The NiAl and Ni3Al sinters had above 98% of theoretical density apart from the sintering temperature. Both NiAl and Ni3Al sinters had fine grained microstructures; an average grain size was 8 µm and 4 µm, respectively. The NiAl and Ni3Al bodies sintered at 1000 °C had the hardness of 290 HV10 and 305 HV10, respectively.
17
Content available remote Wpływ modyfikacji na odporność cieplną i ogniową kompozytów PET/PPS/BT
PL
W niniejszej pracy zbadano wpływ nanocząstek ceramicznych na właściwości cieplne i palność kompozytów polimerowych. Przedmiotem badań były kompozyty na bazie politereftalanu etylenu (PET) modyfikowanego polisiarczkiem fenylenu (PPS) i tytanianem baru (BT). Materiały o stałym stężeniu PPS - 10% i zmiennym tytanianu baru: 0,05; 0,5; 1% wytworzono na drodze technologii wytłaczania i wtryskiwania. Określono odporność cieplną wytworzonych kompozytów poprzez oznaczenie temperatury mięknienia metodą Vicata oraz przeprowadzono próbę odporności ogniowej UL 94. Próba poziomego palenia wykazała, że wszystkie kompozyty należą do klasy szybkości palenia HB a wraz ze wzrostem zawartości BT, maleje czas poziomego palenia się próbek. Próba pionowego palenia potwierdziła tą tendencję. Wszystkie badane materiały sklasyfikowano do klasy palności V-2. Zauważono, że w porównaniu do czystego polimeru, modyfikowane polimery charakteryzowały się większą stabilnością procesu palenia. Badania temperatury mięknienia wykazały, że wraz ze wzrostem stężenia tytanianu baru, wzrasta temperatura mięknienia kompozytów PET/PPS/BT.
EN
In this study, the effect of nanoparticles on the properties of ceramic thermal and flame retardant polymer composites. The subject of the study were composites based on polyethylene terephthalate (PET) modified polysulphide sulfide (PPS) and barium titanate (BT). Materials with a fixed concentration of PPS - 10% and volatile barium titanate: 0.05, 0.5 and 1% were prepared by extrusion and injection molding. Specified thermal resistance of composites made by determining the method of Vicat softening temperature and fire resistance test was conducted UL 94. Attempting horizontal smoking showed that all belong to the class of composite burning rate and HB with increasing BT, decreasing the burning time of the horizontal sampling. Trying vertical burning confirmed this trend. All tested materials were classified into the class V-2 flammability. It is noted that, compared to the pure polymer, the modified polymers were characterized by a more stable combustion process. Softening point tests showed that with the increase in concentration of barium titanate, the softening temperature rises composite PET/PPS/BT.
PL
Kompozyt WCCo z domieszką 30% obj. diamentu wytworzono wykorzystując nowoczesną metodę impulsowo plazmowego spiekania PPS (Pulse Plasma Sintering), opracowaną na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. Przedstawiono wyniki badań właściwości warstwy wierzchniej kompozytu WCCo/diament po szlifowaniu na szlifierce MVM LA 500, wykonanych w ramach projektu UDA-POIG.01.03.01-14-063/08-00 na Wydziale Inżynierii Materiałowej Politechniki Warszawskiej. Opracowano parametry obróbki kompozytu WCCo/diament spiekanego metodą PPS oraz porównano charakterystyki ściernic w celu osiągnięcia efektywnej obróbki i uzyskania powierzchni o jak najniższej wartości parametru chropowatości Ra. Prowadzone badania obejmowały ustalenie wpływu prędkości obwodowej materiału obrabianego, kierunku obrotu, wielkości ziarna i osnowy ściernicy na jakość uzyskanej powierzchni.
EN
WC composites with the addition of cobalt are valued construction and tool materials. Due to high hardness, wear resistance and fracture toughness, cemented carbide tools are more than 50% of cutting tools market. In order to increase wear resistance of WCCo tools, diamond particles are added. Composites consisted of WCCo with distributed 30 vol. % of diamond particles were obtained, by the PPS method (Pulse Plasma Sintering) invented and developed at the Department of Materials Science and Engineering at the Warsaw University of Technology. This method enables to sinter materials at lower temperatures than traditional methods need, obtaining dense materials with densities closed to theoretical values. Preparation of a surface is very important issue for the quality of composite WCCo/diamond blades. In this paper, characteristics of WCCo/diamond composite surfaces are presented after the grinding process performed at a MVM LA 500 grinding machine. This work was supported by UDA-POIG.01.03.01-14-063/08-00 project implemented at the Faculty of Materials Science and Engineering of the Warsaw University of Technology. This study was aimed to create grinding machining parameters, compare efficiency of grinding wheels in order to obtain surface with the possible low Ra parameter value. Influence of peripheral velocity, rotation direction, grain size and grinding wheel matrix was investigated.
PL
Regularny azotek boru (cBN) i węglik wolframu są powszechnie wykorzystywane jako materiał do produkcji narzędzi skrawających ze względu na wysoką twardość i odporność na zużycie przez tarcie. W pracy otrzymywano kompozyt z osnową WC-Co umacnianą cząstkami cBN. Konwencjonalne metody konsolidacji WC-Co nie pozwalają, ze względu na wysoką temperaturę spiekania (1350-1500 °C), otrzymać kompozytu WC-Co bez przemiany fazy cBN w fazę hBN o niskiej twardości. Stosując metodę PPS (Pulse Plasma Sintering) otrzymano gęste spieki złożone z 30% obj. cząstek cBN o wielkości 4-8 žm i 6-12 žm w osnowie WC-6% wag. Co. Spieki konsolidowano w temperaturze 1100, 1150 i 1200°C pod ciśnieniem 100 MPa w czasie 5 min. Obserwacje mikrostruktury prowadzone na skaningowym mikroskopie elektronowym i badania składu fazowego wykazały, że podczas spiekania kompozytu nie następuje przemiana fazowa metastabilnej fazy cBN w stabilną fazę hBN. Zaobserwowano porowatość mikrostruktury w postaci niespieczonych ziaren WC w przypadku spieków kompozytowych otrzymanych w temperaturze 1100°C. Gęstość tych spieków wynosi ok. 98% gęstości teoretycznej. Gęstość kompozytów spiekanych w temperaturach 1150 i 1200°C jest zbliżona do gęstości teoretycznej.
EN
Cubic boron nitride (cBN) and cemented carbide (WC-Co) are commonly used as a cutting tools material for the sake of their high hardness and wear-resistance. In this work, a WC-Co composite consolidated with cBN particles was obtained. The cBN/WC-Co composite cannot be produced by using conventional sintering, which is conducted at temperatures between 1350 °C and 1500 °C, since cBN undergoes the transformation into hBN within this temperature range. With the PPS (Pulse Plasma Sintering) method, dense sinters consisted of the WC-6 vol. % Co matrix and 30 vol. % cBN particles with the sizes of 4-8 žm and 6-12 žm were obtained. The composites were sintered for 5 min at temperatures of 1100, 1150 and 1200 ° C under a pressure of 100 MPa. The scanning electron microscope observations of the composite microstructure and the X-ray analysis revealed no phase transformation from metastable cBN into stable hBN. Microstructural porosity was observed as non-sintered WC grains at the sintering temperature of 1100 °C. Densities of the 1150 °C and 1200 °C sinters approached the theoretical density (TD) whereas the 1100 °C sinters density reached about 98% of TD.
PL
Metodą PPS (ang. pulse plasma sintering) wytworzono spieki NiAl, Ni3Al i kompozyty z rozproszonymi cząstkami diamentu w osnowie NiAl i Ni3Al, wykorzystując proszki aluminium, niklu i diamentu oraz reakcje SHS (ang. self-propagating high-temperature synthesis). Spieki NiAl mają gęstość 100% gęstości teoretycznej, a spieki Ni3Al – 97,8%. Średnia wielkość ziarna spieku NiAl wynosi 5,3 µm, a spieku Ni3Al 4,9 µm i jest ona 2-3-krotnie mniejsza niż w spiekach NiAl i Ni3Al otrzymywanych innymi metodami. Twardość wynosi 350 HK1 zarówno w przypadku spieków NiAl, jak i Ni3Al. Badania składu fazowego kompozytów NiAl/diament i Ni3Al/diament wykazały, że w procesie spiekania nie następuje grafi tyzacja diamentu. Gęstość spieku diamentowego z osnową NiAl wynosi 5,11 g/cm3, co stanowi 100% gęstości teoretycznej, a z osnową Ni3Al 6,12 g/cm3 i jest ona mniejsza od gęstości teoretycznej o ok. 2%. Twardość spieków diamentowych z osnową NiAl jest większa od twardości NiAl o 210 jednostek HK1, a spieku z osnową Ni3Al o 130 jednostek HK1. W spiekach Ni3Al/diament występuje silne połączenie cząstek diamentu z osnową i węglikiem Ni3AlC0,5, występującym na granicy faz diament-Ni3Al.
EN
Both NiAl and Ni3Al matrix composites containing dispersed diamond particles were manufactured from nickel, aluminium and diamond powders by using the pulse plasma sintering (PPS) method with participation of the self-propagating high-temperature synthesis (SHS). NiAl and Ni3Al sinters with no diamond particles were also prepared using the same way. The NiAl and Ni3Al sinters had 100% and 97,8% of theoretical density (TD), respectively. Average grain sizes of 5.3 µm and 4.9 µm were measured for the NiAl and Ni3Al sinters, respectively, which is 2-3 times smaller than in the case of conventionally sintered materials. Both NiAl and Ni3Al sinters had a hardness of 350 HK1. X-ray diffraction showed no graphitization of diamond in the NiAl/diamond and Ni3Al/diamond sinters. Density of the NiAl matrix diamond sinter was 5.11 g/cm3, i.e. 100% TD, and the value of 6.12 g/cm3 was measured for the Ni3Al matrix diamond sinter, which is about 2% less than the theoretical density. The hardness of the NiAl matrix diamond composites was higher than the NiAl matrix alone by about 210 HK1, and in the case of the Ni3Al matrix diamond composites it is higher by 130 HK1 when compared to Ni3Al. Strong connection between diamond participles and matrix in the Ni3Al/diamond sinters is correlated with the formation of Ni3AlC0.5 carbide formation at the diamond-Ni3Al interface.
first rewind previous Strona / 2 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.