Ograniczanie wyników
Czasopisma
Autorzy
Lata
Preferencje
Język
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 4

Liczba wyników na stronie
Strona / 1
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  monoidy
Sortuj według:

Ogranicz wyniki do:
Strona / 1
1
The finite basis problem for Kiselman monoids
EN
In an earlier paper, the second-named author has described the identities holding in the so-called Catalan monoids. Here we extend this description to a certain family of Hecke–Kiselman monoids including the Kiselman monoids Kn. As a consequence, we conclude that the identities of Kn are nonfinitely based for every n≥4 and exhibit a finite identity basis for the identities of each of the monoids K2 and K3.
2
Submonoids of generalized hypersubstitutions
EN
In this paper we define the operation G on the set of all generalized hypersubstitutions and investigate some algebraic-structural properties of the set of all generalized hypersubstitutions and of some submonoids M of the set of all generalized hypersubstitutions, respectively.
3
Note on logics of idempontents
EN
The main result of this paper is the characterization of certain logics of idempotents by Boolean semirings. Moreover some interesting examples are likewise added.
4
The generalized residue classes and integral monoids with minimal sets
EN
In this note we consider the integral monoids mon(A) = {Ax : x ∈ Zn+}, where A ∈ Zmxn, with the swelling points. Such monoids appear in the natural way in the generalized Frobenius problem in Zm. An integral element g ∈ mon(A) is called the swelling point if (g + cone(A)) ∩ Zm ⊆ mon(A), where cone(A) = {Ax : x ∈ Rn+}. The aim of this note is to characterize the structure of the set of swelling points in terms of the generalized residue classes.
PL
W pracy rozważane są całkowite monoidy mon(A) = {Ax : x ∈ Zn+}, gdzie A ∈ Zmxn, z punktami źródłowymi, które w naturalny spo­ sób pojawiają się przy próbach uogólniania jednowymiarowego problemu Frobeniusa na przypadek wielowymiarowy. Punkt g ∈ mon(A) jest punktem źródłowym, jeśli (g + cone(A)) ∩ Zm ⊆ mon(A), gdzie cone(A) = {Ax : x ∈ Rn+}. Głównym rezultatem pracy jest charakteryzacja struktury zbioru punktów źródłowych za pomocą uogólnionych klas reszt.
Strona / 1
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.