Preferencje help
Widoczny [Schowaj] Abstrakt
Liczba wyników

Znaleziono wyników: 10

Liczba wyników na stronie
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
Wyniki wyszukiwania
Wyszukiwano:
w słowach kluczowych:  atrazyna
help Sortuj według:

help Ogranicz wyniki do:
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
PL
Atrazyna to jeden z najczęściej stosowanych herbicydów w Stanach Zjednoczonych. Z roku na rok zwiększająca się liczba artykułów naukowych alarmuje o jego potencjalnej toksyczności. Najwięcej mówi się o jego właściwościach ksenoestrogennych. Ksenoestrogeny to egzogenne związki zaburzające przede wszystkim gospodarkę estrogenową. Wpływają niekorzystnie na płodność mężczyzn oraz na kształtowanie się płci w życiu płodowym. Związek jest stabilny, ale jego okres półtrwania może się znacznie wahać w zależności od czynników zewnętrznych. Można go spotkać zarówno w wodach powierzchniowych, jak i podziemnych. Natomiast poprzez opady atmosferyczne atrazyna zwiększa swój obszar skażenia. Pomimo dostępności wielu badań, wciąż nie ma jednolitego zdania na temat stopnia szkodliwości atrazyny i jej produktów rozpadu na środowisko oraz na ludzki organizm. W niektórych krajach został już wprowadzony zakaz stosowania atrazyny.
EN
Atrazine is one of the most widely used herbicides in United States. Recent studies report atrazine potentially toxicity. However most talk about xenoestrogenous acttivities. Xenoestrogens are exogenous endocrine disrupting compounds, that especially affect normal estrogenic signaling. Their adverse effect concern reducing male fertility and disrupting fetal life development. Atrazine is known to be persistent compound, however its half-life can extremely differ, depending on external factors. Traces of atrazine are found in surface and groundwater. This herbicide extend the area of contamination due to precipitations. Despite of many studies, there is no clear judgment in assessment of harmfulness of atrazine and its metabolites on environment and human body. Some countries have already banned application of atrazine.
EN
In the present study an attempt was taken up to use microorganisms resistant to triazine compounds for atrazine degradation under field experiment conditions. Disappearance time of active substance in soil was determined, as well as microorganism count and biomass content. The obtained results confirm considerable efficiency of soil inoculation with microorganisms, which is most frequently connected with an increase of the number of respective groups of microorganisms in soil as well as acceleration of atrazine decomposition in it. Increase in live microbial biomass content after inoculation as well as increase of microorganism number is evidence of its rang-term soil persistance. The data obtained in this study point to a possibility of active biodegradation also at weaker proliferation. The greatest importance in activation of atrazine disappearance from among the microorganisms used for inoculation bas Bacillus cereus and Trichoderma sp. strains isolated from pesticide-contaminated soils demonstrate a potentially great possibility of using them in treatments aiming at the removal of soil herbicide residues deposited in it.
PL
Podjęto próbę wykorzystania drobnoustrojów odpornych na związki triazynowe do degradacji atrazyny w warunkach doświadczenia polowego. Określano czas zanikania substancji aktywnej w glebie, liczebność drobnoustrojów i jednocześnie zawartość biomasy. Otrzymane wyniki potwierdzają znaczną skuteczność inokulacji gleby mikroorganizmami, co najczęściej jest związane ze wzrostem liczebności odpowiednich grup mikroorganizmów w glebie, a także przyśpieszenia rozkładu w niej atrazyny. Przyrost ilości biomasy żywych mikroorganizmów po inokulacji oraz wzrost liczebności drobnoustrojów świadczy o długotrwałym utrzymywaniu się jej w glebie. Uzyskane w niniejszych badaniach dane wskazują na mo1:liwość aktywnej biodegradacji także przy słabszym namna1:aniu. Największe znaczenie w aktywizacji zanikania atrazyny spośród użytych do inokulacji drobnoustrojów mają Bacillus cereus i Trichoderma sp. Szczepy wyizolowane z gleb zanieczyszczonych pestycydami dają potencjalnie dużą możliwość ich wykorzystania w zabiegach zmierzających do usunięcia z gleb zalegających tam pozostałości herbicydów.
EN
The results obtained in this study allowed for evaluation of the properties of microorganisms isolated during multi-annual herbicide experiments referring to decomposition of atrazine in soil. 1ts residues were determined chromatographically using Perkin Elmer Series 200 HPLC system with UV detector. Atrazine in soil was mainly decomposed biologically. Other processes than biodegradation merely constituted some percent (-5%). Biological decomposition of atrazine in soil depended on the types of introduced microorganisms, time of its retention and interactions between microorganisms living in soil. The most active bacteria participating in the process of atrazine biodegradation included: Bacillus cereus, Rhodococcus sp., Pseudomonas sp. as well as Peanibacillus amylolyticus and Streptomyces lavendulae. The most active strains were able to decompose even 100 mg atrazine . kg-1 soil over 60 days, with the highest decomposition rate falling on the first 2 weeks from herbicide introduction into soil. Similar abilities to decompose this herbicide were showed by a fungus Trichoderma sp., which mineralized 70% of active substance in the unsterilised soil. The highest efficiency of atrazine decomposition was obtained by inoculating the unsterilised soil with microorganisms that show specific mineralizing abilities in relation to this compound. These strains introduced into sterilized soil decomposed on the average by 15% less herbicide. The mixture of strains did not significant\y accelerate the process of atrazine biodegradation.
PL
Wyniki uzyskane w niniejszej pracy pozwoliły ocenić właściwości drobnoustrojów wyizolowanych z wieloletnich doświadczeń herbicydowych względem rozkładu atrazyny w glebie. Jej pozostałość oznaczono chromatograficznie z użyciem zestawu HPLC Series 200 z detektorem UV firmy Perkin Elmer. Atrazyna była w glebie rozkładana głównie na drodze biologicznej. Inne procesy niż biodegradacja stanowiły zaledwie kilka procent (5%). Biologiczny rozkład atrazyny w glebie zależał od rodzajów wprowadzonych drobnoustrojów, czasu jej zalegania oraz od wzajemnych oddziaływań pomiędzy mikroorganizmami bytującymi w glebie. Do najbardziej aktywnych bakteri biorących udział w procesie biodegradacji atrazyny należały: Bacillus cereus, Rhodococcus sp., Pseudomonas sp. oraz Peanibacillus amylolyticus i Streptomyces lavendulat. Najaktywniejsze szczepy były zdolne do rozłożenia nawet 100 mg atrazyny . kg-l gleby w ciągu 60 dni, przy czym największa szybkość rozkładu przypadała na pierwsze 2 tygodnie od wprowadzenia herbicydu do gleby. Podobne zdolności rozkładu herbicydu wykazywał grzyb z rodzaju Trichodenna, który w warunkach gleby niesterylnej zmineralizował 70% substancji aktywnej. Największą efektywność rozkładu atrazyny uzyskano, szczepiąc glebę niesterylną mikroorganizmami wykazującymi szczególne zdolności mineralizacyjne względem tego związku. Szczepy te wprowadzone do gleby sterylnej rozłożyły średnio o 15% mniej herbicydu. Mieszanina szczepów nie przyśpieszyła znacząco procesu biodegradacji atrazyny.
EN
The study aimed at determining changes in live microbial biomass content in atrazine-contaminated soil, inoculated in addition with strains resistant to triazine herbicides. Biomass content was measured with Wösthoff-Ultragas U4S analyzer according to Anderson and Domsch. As a result of the performed study, an increase in live microbial biomass content was found to occur in atrazine-contaminated soil. Inoculation of soil, in particular of the atrazine-supplemenled one, with strains resistant to triazine herbicides, or with their mixture, induced an intensive increase in biomass content, especially after introduction of bacteria Pseudomonas sp. and Peanibacillus amyloliticus. In case of inoculation of the non-sterile soil with indigenous microflora, competition and selection processes occured very frequently, affecting less intensive increases in biomass content than it happened in sterilized soil.
PL
Praca miała na celu określenie zmian zawartości biomasy żywych drobnoustrojów w glebie zanieczyszczonej atrazyną, którą dodatkowo inokulowano szczepami odpornymi na herbicydy triazynowe. Zwartość biomasy mierzono w aparacie Wosthoff-Ultragas U4S metodą Andersona i Domscha. W wyniku przeprowadzonych badań stwierdzono, że w glebie zanieczyszczonej atrazyną nastąpił przyrost zawartości biomasy żywych drobnoustrojów. Inokulowanie gleby, szczególnie z dodatkiem atrazyny szczepami odpornymi na herbicydy triazynowe, lub ich mieszaniną, powodowało intensywny wzrost zawartości biomasy, szczególnie w przypadku wprowadzenia bakterii z rodzaju Pseudomonas sp. i Peanibacillus amyloliticus. W przypadku szczepienia gleby niesterylnej z mikroflorą rodzimą często występuje zjawisko konkurencji i selekcji wpływające na mniej intensywne przyrosty zawartości biomasy niż to miało miejsce w glebie wcześniej wyjałowionej.
EN
In the present study, microorganisms were used isolated Horn the soils where chemical crop protection treatments with triazine herbicides bad been made twice each vegetation season for a period of forty years. Basing on the obtained results, it is possible to state that microorganisms isolated from the soils of tong-term herbicide experiment show a certain type of changes which is characterized by intensive increase in their count in atrazine-contaminated soil. This refers mostly to their considerable increase in sterile soil. Among most intensively proliferating microorganisms, the following genera can be numbered: Pseudomans sp., Bacillus sp., Peanibacillus sp., Streptomyces, or a fungus Trichderma sp. genus. The isolated bacterial species Pseudomonas fulva and Peanibacillus amyloliticus surmounted the threshold of competition from indigenous bacteria and proliferated in large numbers in non-sterile atrazine-contaminated soil.
PL
W badaniach wykorzystano drobnoustroje wyizolowane z gleb, na których 2-krotnie w każdym sezonie wegetacyjnym w okresie czterdziestu lat były wykonywane zabiegi ochrony chemicznej roślin herbicydami triazynowym. Na podstawie otrzymanych wyników można stwierdzić, że wyizolowane drobnoustroje wykazują pewien rodzaj zmian charakteryzujący się intensywnym wzrostem ich liczebności w glebie zanieczyszczonej atrazyną. Dotyczy to głównie ich znacznego przyrostu w glebie sterylnej. Do najintensywniej namnażających się mikroorganizmów można zaliczyć następujące rodzaje Pseudomans sp. Bacil/us sp. Peanibacillus sp. Streptomyces czy grzyb z rodzaju Trichderma sp. Wyizolowane gatunki bakterii Pseudomonas fulva i Peanibacillus amyloliticus pokonywały próg konkurencji ze strony drobnoustrojów rodzimych i licznie namnażały się w glebie niesterylnej zanieczyszczonej atrazyną.
EN
The persistence of atrazine residues in soils may have an effect on the contamination of the ground water or surface water. Besides the active ingredients, pesticide formulations contain many other compounds called adjuvants. One of them is the Atpolan 80 EC which belongs to the group of oil mineral adjuvants used as lank-mix. The utilization of a fraction of paraffin oil 1113 is one of the examples of utilising waste as the component of Atpolan 80 EC in agriculture. When the Atpolan concentration comprised 1.25% (v/v), the atrazine degradation rate decreased in the sandy loam and muck soil. The half-life of atrazine increased over a period of 40 or 57 days, depending on the type of the soil. The least significant effect was caused by Atpolan concentration at 0.25 and 0.75%. This result points at the capability of limiting atrazine run-off and leaching down the soil profile. Each ingredient of the pesticide, besides having the overall ability to distribute between different phases, also demonstrates some single compound behaviour. This paper shows our current understanding of the factors that influence the adjuvant performance and their potentially complex interactions with the pesticide.
EN
This study investigates the effect of adjuvants on the kinetics of adsorption of model substance atrazine, and the values of water/soil partition coefficients Kd and Koc. Laboratory experiments were conducted on three soils with different organic carbon content (Winna Gora Corg = 0.69 %, Lipnik Corg = 1.65 %, Slawoszewo Corg = 4.83 %). In the experiment two oil adjuvants: Adpros 85 SL, Olejan 85 EC (0.04% v/v) and surfactant Break-Thru S 240 (0.002 % v/v) were used. Two-phase adsorption was clearly observed for all mixtures in all three soils (the first, rapid - non-linear phase and the second, slower - linear phase). The data indicates that the adsorption behavior of atrazine in each soil in the presence of the adjuvants varies. Application of adjuvants resulted in an increase or a decrease in s-triazine adsorption.
EN
For above 30 years in the vicinity of copper foundry "Głogów" agricultural farms exist. The aim of the work was to determine if biotypes of C. album which grow for many years in heavy metals polluted environment show any differences in the efficacy of herbicides' control. In greenhouse experiments the efficacy of control of C. album by different atrazine and MCPA doses also in combinations with 0.4 % CuSO4 was compared. Plants of C. album were grown from seeds collected from three cultivated fields near Głogów, with different content of heavy metals in soils (mainly of copper). Atrazine and MCPA showed similar efficacy on tested populations of C. album without respect of soil contamination level, seeds' origin and dose of herbicide. Small differences in plant sensitivity especially in the presence of Cu[to 2+] ions generally did not influence herbicide efficacy.
PL
W obrębie ponad 30-letniego oddziaływania emisji przemysłowych huty miedzi "Głogów" funkcjonują gospodarstw rolne. Celem pracy było określenie, czy biotypy komosy białej zasiedlające od wielu lat środowisko rolnicze zanieczyszczone metalami ciężkimi wykazują różnice w skuteczności ich zwalczania herbicydami. W warunkach szklarniowych porównywano skuteczność działania w różnych dawkach samej atrazyny (pochodna triazyny) i MCPA (pochodna kwasu fenoksyoctowego) oraz w mieszaninie z 0,4 % CuSO4 na roślinach komosy, której nasiona zebrano z trzech pól uprawnych o różnym stopniu zanieczyszczenia, głównie miedzią. Populacje komosy wykazywały się podobną reakcją na działanie obu herbicydów bez względu na stopień zanieczyszczenia gleby, pochodzenie nasion i dawkę herbicydu. Dodanie miedzi do cieczy opryskowej powodowało spowolnienie początkowej fazy działania herbicydów.
PL
W pracy przedstawiono wyniki badań nad zastosowaniem dwu typów membran UF do usuwania atrazyny z roztworów wodnych. Określono wpływ obecności substancji humusowych na przebieg procesu. Przeanalizowano możliwość wspomagania efektywności separacji herbicydu poprzez dawkowanie polielektrolitów kationowych do roztworu zasilającego.
EN
The paper describes the results of atrazine separation by the use of two types of UF membranes. The influence of humic substances on the process efficiency was analysed. The possibility of process enhancement by polyelectrolyte dosing was investigated.
PL
Atrazyna (2-chloro-4-etyloamino-6-izopropyloamino-1,3,5-triazyna) jest her- bicydem, powszechnie stosowanym w zwalczaniu chwastów dwuliściennych i niektórych jednoliściennych w uprawie m.in. kukurydzy, ziemniaków i roślin sadowniczych. Jest także stosowana w leśnictwie (szkółki leśne) i na terenach rolniczo nieużywanych. Nie jest produkowana w Polsce. W dostępnej literaturze nie ma doniesień dotyczących ostrego zatrucia atrazyną u ludzi. Nie ma też danych pozwalających na ustalenie zależności dawka-efekt u osób narażonych zawodowo. Opisywane są nieliczne przypadki wystąpienia reakcji skórnych po kontakcie z atrazyną. W badaniach epidemiologicznych przeprowadzonych we Włoszech i USA stwierdzono, że narażenie na herbicydy z grupy triazyn (m.in. atrazynę) może wiązać się ze wzrostem ryzyka wystąpienia nowotworu jajników (Włochy) i m.in. chłoniaka nieziarniczego u mężczyzn (USA). Atrazyna jest związkiem wykazującym niewielką toksyczność ostrą w stosunku do różnych gatunków zwierząt, niezależnie od drogi narażenia. I tak, przy narażeniu per os wartość LD50 dla gryzoni waha się od 600 do 4000 mg/kg m.c. Bydło i owce są bardziej wrażliwe na działanie toksyczne herbicydu. W przypadku dermalnego podania atrazyny, wartości LD50 dla szczura wynoszą > 3100 mg/kg m.c., a dla królika − 7500 mg/kg m.c. Podobnie duże są nieliczne w literaturze i specjalistycznych bazach danych wartości LC50 przy narażeniu ostrym drogą inhalacyjną (przez 4 h) i przekraczają one stężenie 5000 mg/m³. W badaniach przewlekłych na szczurach, myszach i psach, których wyniki udostępniono w Internecie, wyznaczono wartości NOAEL wynoszące odpowiednio: 3,5; około 40,0 oraz 4,97 mg/kg m.c./dzień. Ogromna większość danych wskazuje, że atrazyna nie wykazuje działania mutagennego. Jej działanie rakotwórcze w badaniach na zwierzętach stwierdzono tylko po podawaniu bardzo dużych dawek. W 1991 r. IARC zakwalifikowała atrazynę do grupy 2B. Atrazyna wykazuje działanie embriotoksyczne przy jej podawaniu ciężarnym samicom wyłącznie w dawkach toksycznych dla matek. Wyniki uzyskane po narażeniu zwierząt laboratoryjnych nie upoważniają do zaliczenia atrazyny do związków teratogennych ani mających wpływ na rozrodczość. Atrazyna łatwo wchłania się z przewodu pokarmowego, może być też wchłaniana przez skórę i układ oddechowy. Ulega stosunkowo szybkiemu metabolizmowi i jest wydalana głównie z moczem. W badaniu na osobach narażonych (6 osób) wykazano istnienie zależności między stężeniem atrazyny w powietrzu a sumą stężeń metabolitów wydalanych z moczem. Proponowana wartość NDS na poziomie 5 mg/m³ opiera się na wynikach 2-letnich badań na szczurach, w których wyznaczono wartość NOAEL na poziomie 3,5 mg/kg m.c./dzień (efekt krytyczny − spadek tempa przyrostu masy ciała w stosunku do grupy odniesienia). Rozwiązanie takie jest analogiczne do przyjętego w USA przez ACGIH.
EN
2-chloro-4-ethylamino-6-isopropyloamino-l,3,5-triazine (atrazine) is a selective triazine herbicide widely used on a variety of crops, notably maize, sorghum, sugarcane, potatoes and fruitgrowing plants to control broadleaf and grassy weeds. It is also used in conifer reforestation plantings and as a nonselective herbicide on non-cropped industrial lands. It is not produced in Poland. In available scientific literature there are no records on acute poisonings in humans from the ingestion of atrazine. There are also no data allowing estimation of the dose-effect relationship in occupationally exposed workers. Single reports showed a possibility of contact dermatitis induced by atrazine while others stated no irritant or allergic skin reaction after contact with atrazine. Case-control epidemiological studies performed in Italy and the USA evaluating possible health associations of exposure to agricultural chemicals, including triazine herbicides, showed slightly elevated increased risk of epithelial ovarian cancer and non-Hodgkin's lymphoma in exposed populations. Atrazine is slightly to moderately toxic to animals, independently of route of exposure. The oral LD5o values for rodents are in the range of 600 - 40000 mg/kg b.w. Ruminants (cattle, sheep) seem to be much more sensitive to the toxic action of atrazine. The dermal LD50 in rabbits is 7500 mg/kg and more than 3100 mg/kg in rats. LC50 (4 hours) values derived from inhalation acute studies on animals are greater than 5000 mg/m3. The results of long-term per os toxicity studies on rats, mice, and dogs allowed to establish the following NOAEL values ‘based on different endpoints for mentioned species): 3.5, about 40.0, and 4.97 mg/kg b.w x day respectively. The weight of evidence from numerous studies indicates that atrazine alone or atrazine following microsomal activation in mammals is not mutagenic. In 1991 IARC classified ¿irazine as a substance possibly carcinogenic to humans (Group 2B). Embryotoxic effects ¿iter oral administration of atrazine were observed only in high, maternally toxic doses. Atrazine does not appear to be teratogenic, nor cause adverse reproductive effects. Atrazine is readily absorbed through the gastrointestinal tract and it can also be absorbed zermally and by inhalation. It is rapidly and completely metabolized, primarily by oxidative iealkylation of the amino groups and eliminated mainly with urine. The study performed on 6 cccupationally exposed workers showed that the sum of two main urinary metabolites reflected quantitatively the exposure.
first rewind previous Strona / 1 next fast forward last
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.