The article presents the results of the simulation of the shielding effectiveness of composites with a single-layer and double-layer structure. The layer parameters are based on the actual properties of the waste materials such as scale and nanocrystalline tapes. The use of waste materials indicates the pro-ecological nature of such a solution, as it allows to reduce the consumption of raw materials and energy as well as real savings in obtaining material.
PL
W artykule przedstawiono wyniki symulacji skuteczności ekranowania kompozytów o strukturze jednowarstwowej i dwuwarstwowej. Parametry warstw bazują na rzeczywistych właściwościach materiałów odpadowych, takich jak zendra i taśmy nanokrystaliczne. Wykorzystanie materiałów odpadowych wskazuje na proekologiczny charakter takiego rozwiązania, gdyż pozwala na zmniejszenie zużycia surowców i energii oraz realne oszczędności w pozyskiwaniu materiału.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
One of the great achievements of the last 50 years is the development of high-quality composite materials. By definition, classic composites are materials that are a combination of at least two components (phases), e.g. embedded particles, fibers, fabrics in a polymer, metal or ceramic matrix. Composites exhibit many unique properties if compared with solid metal and ceramic materials, as well as pure polymers and copolymers. This is typical to their stiffness and strength to weight ratios (strength and relative stiffness). The properties of composites depend to a large extent on the size, shape and form of the filling fibers and particles, in particular with their large share in the volume of the composite. This also applies to composite materials manufactured for the electronics and electrotechnical industries, where apart from appropriate mechanical properties, appropriate electrical properties are required, e.g. high ability to shielding of electromagnetic field in a wide frequency range.
PL
Znaczącym osiągnięciem ostatnich 50 lat jest rozwój badań nad wytwarzaniem wysokiej jakości materiałów kompozytowych. Z definicji klasyczne kompozyty to materiały będące kombinacją co najmniej dwóch składników (faz), np. cząstki, włókna, tkaniny w matrycy polimerowej, metalowej lub ceramicznej. Kompozyty wykazują wiele unikatowych właściwości w porównaniu z litymi materiałami metalowymi i ceramicznymi, a także czystymi polimerami i kopolimerami. Dotyczy to zwłaszcza stosunku ich sztywności i wytrzymałości do masy (wytrzymałość i sztywność właściwa). Właściwości kompozytów zależą w dużej mierze od wielkości, kształtu i postaci włókien i cząstek je wypełniających, w szczególności w przypadku ich dużego udziału w objętości kompozytu. Dotyczy to również materiałów kompozytowych wytwarzanych dla przemysłu elektronicznego i elektrotechnicznego, gdzie oprócz odpowiednich właściwości mechanicznych wymagane są odpowiednie właściwości elektryczne, m.in. wysoka zdolność ekranowania pola elektromagnetycznego w szerokim zakresie częstotliwości.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedmiotem pracy są badania kompozytów metalowo-polimerowych wytwarzanych ze sproszkowanych materiałów pochodzących z recyklingu. Kwestie te mają na celu rozwiązanie problemu utylizacji odpadów poprodukcyjnych dostępnych w postaci pyłów metalowych, proszków i wiórów oraz odpadów z polimerów termoplastycznych. Przeprowadzone badania wstępne wskazują na możliwość wykorzystania metody do wytwarzania kompozytu metal / polimer do budowy rdzeni SMC.
EN
The subject of the work is research on metal-polymer composites produced of powdered recycled materials. These issues are aimed at addressing the main problem of utilization of postproduction waste materials available as metallic dusts, powders and shavings and waste materials from thermoplastic polymers. The preliminary studies carried out indicate the possibility of using the method of producing a metal / polymer composite for the construction of SMC cores.
The article presents the modification of flame-retardant fabric surfaces made of basalt, Nomex®, and cotton fabric to improve their selected thermal comfort properties. The modification consisted of depositing on the fabric surface by magnetron sputtering the metal (aluminum) and ceramic (zirconium (IV) oxide) coatings with a thickness of 1 μm and 5 μm. Flame-retardant fabrics have been chosen because of the desire to apply them to gloves intended for the use in hot-work environments. The article presents the results of testing reference samples and their modifications, which were subjected to the test of resistance to contact heat for contact temperatures of 100°C and 250°C, resistance to thermal radiation and examined their selected thermal comfort parameters, i.e., the thermal conductivity coefficient and heat absorption coefficient. Almost the 1st efficiency level for contact heat was reached for basalt fabric coated with zirconium (IV) oxide with a thickness of 5 μm. The 1st level of protection against heat radiation was obtained for all reference and modified samples. Based on the Kruskal–Wallis test, it was noticed that a significant change in parameter values is caused by the modification with 5 μm thick coating.
A composite based on basalt fabric was produced because of its good thermal and mechanical properties. As a result of the reactive magnetron sputtering technique, a layer of aluminium and zirconium (IV) oxide 200 nm thick was deposited on Mylar film, which was adhered to the surface of the basalt fabric using a special adhesive glue and silicone. The variants of composites prepared were subjected to contact resistance tests at a contact temperature of 100 °C and 250 °C, as well as to resistance to thermal radiation tests. The tests carried out on the composites obtained showed an improvement of tested parameters.
PL
W pracy wytworzono kompozyt na bazie tkaniny bazaltowej ze względu na jej dobre właściwości termiczne i mechaniczne. W wyniku zastosowania techniki reaktywnego rozpylania magnetronowego na folii Mylar osadzono warstwę aluminium i tlenku cyrkonu o grubości 200 nanometrów, którą przyklejono na powierzchnię tkaniny bazaltowej poprzez zastosowywanie kleju oraz silikonu. Przygotowane warianty kompozytów poddano badaniom odporności na ciepło kontaktowe dla temperatury kontaktu 100 °C i 250 °C oraz odporności na promieniowanie cieplne. Przeprowadzone na kompozytach badania wykazały poprawę badanych parametrów.