Udar mózgu, zdarzenie mózgowo-naczyniowe (łac. apoplexia cerebri, insultus cerebri) definiuje się jako incydent naczyniowy spowodowany zakłóceniem dopływu krwi do mózgu w wyniku zablokowania lub pęknięcia tętnicy zaopatrującej mózg w krew. Terminu tego używa się dla określenia ostrych i nieodwracalnych (co nie oznacza nieuleczalnych) neurologicznych objawów choroby naczyń mózgowych, która powoduje przerwanie dopływu krwi do mózgu. W Polsce rejestruje się około 60 tys. nowych zachorowań na udar rocznie, a zapadalność na tę chorobę określa się na około 175 na 100 tys. mężczyzn i 125 na 100 tys. kobiet. Udar mózgu jest trzecią co do częstości przyczyną śmierci i główną przyczyną trwałego kalectwa oraz braku samodzielności u osób dorosłych. Ryzyko udaru mózgu rośnie wraz z wiekiem. Udary mózgu występują głównie u osób starszych (średni wiek zachorowania to około 70 lat), ale zdarzają się także u dzieci.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.