The paper presents the implementation of methods for progressive mesh encoding. The described implementation is a modification of the software published in 2008 by Zhao He, which is based on studies by Michael Garland and Hugues Hoppe. We focused on improving the performance of the software. In particular we modified the data structures to ensure their better indexing, which significantly improved the computational complexity of the algorithm. We also implemented the support for simplified meshes with textures. The authors present the comparison of the performance of these methods in relation to the original He Zhao's algorithm. The performance of progressive mesh encoding in our implementation was significantly improved.
PL
W artykule przedstawiono implementację algorytmu kodowania siatek trójwymiarowych do postaci progresywnej. Opisana implementacja jest rozwinięciem oprogramowania opublikowanego w 2008 roku przez He Zhao, które bazuje na opracowaniach Michaela Garlanda [1] oraz Huguesa Hoppe [5]. Celem autorów było wykorzystanie prezentowanego oprogramowania do kodowania siatek o znacznym rozmiarze, reprezentujących między innymi skany eksponatów muzealnych lub modele uzyskane w wyniku obrazowania medycznego. Wobu przypadkach kodowanie do postaci progresywnej ma na celu zapewnienie efektywnego przesyłania i szybkiej prezentacji siatek na różnych poziomach wizualizacji szczegółów (levels of detals). Jednocześnie powinno ono umożliwiać szybkie odzyskanie oryginalnej siatki w razie potrzeby wykonania pomiarów. Skupiono się na poprawie szybkości działania algorytmu poprzez wprowadzenie struktur danych zapewniających ich odpowiednie indeksowanie, co znacząco poprawiło złożoność obliczeniową. W porównaniu do możliwości oferowanych przez oprogramowanie He Zhao została także dodana uproszczona obsługa progresywnego kodowania siatek z teksturami. Przeprowadzono i przedstawiono w artykule porównanie czasów działania oprogramowania w prezentowanej wersji oraz w implementacji He Zhao i wykazano, że wydajność czasowa uległa znaczącej poprawie.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article presents the initial approach to the implementation of the video tracking system. We are going to use such system for the implementation of interactive virtual presentation of objects. We assumed, that tracking is done with video cameras only, and the location of the user in 3d space is estimated using methods of computer vision. The position of the user within the scene changes, and is observed by a set of cameras. The aim is to determine the place where that user is located, and then generate stereoscopic images for this viewpoint. A review of the literature on methods of user-tracking was done, and a simple experiment on reconstruction of a point in 3D space based on a set of images was described.
PL
W ramach prac prowadzonych w projekcie badawczym Wirtualne Muzeum przygotowano oprogramowanie służące do wizualizacji siatek powierzchniowych z wykorzystaniem urządzeń stereoskopowych, takich jak projektor oraz monitory 3D. Siatki powierzchniowe są cyfrową reprezentacją rzeczywistych obiektów przestrzennych, takich jak np. eksponaty muzealne. Obecnie wizualizacja generowana jest dla arbitralnie dobranego punktu widokowego i nie uwzględnia przemieszczania się widza względem prezentowanego obiektu. W wyniku tego występuje wrażenie poruszania się obrazu wraz ze zmianą pozycji przez użytkownika. Efekt taki jest nienaturalny i utrudnia obserwację prezentowanych siatek. Dlatego zaplanowano rozbudowę oprogramowania i bazy sprzętowej w taki sposób, by prezentowany obraz stereoskopowy był generowany z uwzględnieniem miejsca, w którym znajduje się widz. Oznacza to, że widz przemieszczając się wokół wirtualnego obiektu widzi go w podobny sposób jak widziałby rzeczywisty obiekt, tj. może zajrzeć za niego, bądź do jego wnętrza. W niniejszym artykule opisano wstępne założenia dla wizyjnego systemu śledzenia użytkownika, który w połączeniu z istniejącąjuż baząsprzętowąoraz oprogramowaniem pozwoli na realizację opisanych wyżej zamierzeń. Dokonano przeglądu stosowanych wcześniej metod lokalizacji oraz śledzenia obiektów i użytkowników, ze szczególnycm uwzględnieniem metod wizyjnych. Następnie zaproponowano przykładowy sposób rozmieszczenia znaczników na nakryciu głowy użytkownika i wskazano proponowane metody kalibracji kamer, wstępnego przetwarzania obrazów i detekcji znaczników w obrazie. Przeprowadzono także eksperyment ilustrujący sposób działania projektowanego systemu oraz zaproponowano kierunek dalszych prac.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Squint is one of many conditions in which early diagnosis and prompt treatment are essential for best outcome. Diagnostic methods used at present in ophthalmology rely largely on the doctor’s experience. The doctor determines the scope of necessary intervention by observing the mobility of the patient’s eyeballs. The perimeter is an essential measuring tool used in the analysis of squint. The perimeter allows eyeball mobility to be evaluated quantitatively. Its drawback, however, is that it requires continuous interaction between the doctor and patient. The purpose of this work is to find new diagnostic techniques, providing equally exact measurements of eyeball movement, while making the whole process automatic. A model of the oculomotoric system is proposed which can be used to describe this system for the purposes of ophthalmology. As the parameters of the model are related to the functional parameters of the extraocular muscles, it is possible to predict changes in eyeball mobility that will result from changes in muscle parameters due to a surgical correction.
PL
Choroba zezowa jest jednym z tych schorzeń, w których wczesna diagnoza i szybkie podjęcie leczenia ma istotne znaczenie dla osiągnięcia najlepszych rezultatów. W artykule przedstawiono założenia dla systemu wspomagającego diagnostykę choroby zezowej opartego na zaproponowanym modelu układu ruchu oka. Wykorzystano w nim model dynamiczny pracy mięśni poruszających gałką oczną. Wprowadzono modyfikacje tego modelu, polegające na uwzględnieniu elementów odpowiadających trójwarstwowej strukturze przetwarzania informacji wizualnej przez mózg. Tak rozbudowany model stanowi narzędzie pozwalające na prowadzenie badań diagnostycznych w chorobie zezowej. Badania takie, z uwagi na dynamiczny charakter zadawanych wymuszeń dają szansę na wykrycie choroby zezowej we wczesnym stadium, zaś ze względu na ich bezinwazyjność i krótki czas prowadzenia badania, mogą one być stosowane jako badania przesiewowe u dużej populacji pacjentów. Wykazano, że wykorzystując model układu okulomotorycznego można uzyskać odpowiedź układu zbliżoną w kształcie do przebiegu sygnału ruchu oka. Modyfikując parametry modelu można wpływać na kształt tego sygnału i w ten sposób starać się określić parametry zabiegu jakiemu należy poddać pacjenta. System, którego założenia przedstawiono w artykule może służyć pomocą˛ okuliście planującemu zabieg korekcji mieśni oka w chorobie zezowej lub pragnącemu zweryfikować wyniki wcześniej wykonanych zabiegów. Może on również być pomocny w szkoleniu młodych lekarzy, pozwalając na bieżącą˛ weryfikacje˛ wyników podejmowanych decyzji. Zawsze jednak ostateczna decyzja i ostateczna odpowiedzialność będzie spoczywała w rękach lekarza. Dlatego też proponowana metoda powinna być traktowana jedynie jako narzędzie wspomagające jego prace˛.
Classical models of the oculomotoric system only represent the relationship between neural stimulation and eye movement. If we cannot determine the neural activity, then classical models prove inapplicable. At this paper we outline a system for simulation of the neural activation signal based on simple visual stimulation. We have used the idea of a multilayer brain structure. Different layers of the brain are responsible for subsequent layers of perception. Measurements made with the OBER2 system allowed us to evaluate the relationship between two signals: visual stimulation presented on the screen and eye movement measured by detectors. Applying the proposed multilayer model to generate a signal that will be the input for classical model of the oculomotoric system should make it possible to estimate some parameters that describe the work of muscles. We do not need to measure neural activity, provided that the neural system is working normally.
Squint (strabismus) is a visual defect in which the two eyes point in different directions. One eye may turn either in, out, up, or down while the other eye aims straight ahead. Due to this condition, both eyes do not always aim simultaneously at the same object. This results in a partial or total loss of stereo vision and binocular depth perception. The eye turns may be visible at all times or may come and go. In some cases, the eye misalignments are not obvious to the untrained observer. This paper presents current results of work that is performed by the Institute of Theoretical and Applied Computer Science of Polish Academy of Sciences in cooperation with The Second Chair and Clinic of Ophthalmology of Silesian Medical Academy. The goal is to design and implement a hardware and software environment for the diagnosis and treatment of strabismus. The OBER2 is an infrared light eye movement measuring system and it works with IBM PC compatible computers. As one of the safest systems for measuring of eye movement it uses a very short period of infrared light flashing time (80 microsecond for each measure point). System has an advanced analog-digital controller, which includes background suppression and prediction mechanisms guaranteeing, elimination of slow changes and fluctuations of external illumination frequency up to 100Hz, with effectiveness better than 40dB. Setting from PC the active measure axis, sampling rate (25-4000Hz) and making start and stop the measure, make it possible to control the outside environment in real-time. By proper controlling of gain it is possible to get high time and position resolution of 0.5 minute of arc even for big amplitude of eye movement (+/- 20 degree of visual angle). The whole communication system can also be driven directly by eye movement in real time. The precision of the eye-movements measurement system OBER2 will make it possible to determine the need for, and the extend of, a surgical intervention. Also, it will make possible to compare patients’ condition before and after treatment. The use of a standard PC as the host machine makes the system affordable not only for large clinics but also for small private practices. The goal of this presentation is to demonstrate intended applications of the OBER2 system in ophthalmology, and to compare possibilities the OBER2 and other systems.
PL
Celem badań prowadzonych wspólnie przez Instytut Informatyki Teoretycznej i Stosowanej PAN oraz Katedrę Okulistyki Śląskiej Akademii Medycznej jest opracowanie i wdrożenie do zastosowań medycznych stanowiska diagnostycznego pracującego w oparciu o system pomiarowy ruchu oka OBER2. Stanowisko takie będzie wykorzystywane między innymi do diagnozowania schorzeń układu okulomotorycznego, a także do oceny wyników leczenia takich schorzeń. Dokładność pomiarów uzyskiwana przy pomocy systemu OBER2 pozwoli precyzyjnie określić zakres i konieczność zabiegu operacyjnego. Pozwoli także na dokładne porównanie stanu pacjenta przed i po zabiegu. Stanowisko zbudowane na bazie komputera klasy PC w standardowej konfiguracji będzie rozwiązaniem stosunkowo tanim i dostępnym nie tylko dla dużych, bogatych klinik okulistycznych, ale także dla niewielkich gabinetów. Pozwoli to na przeprowadzenie badania u większej liczby pacjentów, a tym samym lepszą profilaktykę. Celem referatu jest przedstawienie możliwości zastosowań systemu OBER2 w diagnostyce schorzeń układu okulomotorycznego i porównanie możliwości tworzonego stanowiska i innych stosowanych w okulistyce systemów pomiarowych.
W artykule przedstawiono trzy środowiska, wykorzystywane dla prac w zakresie wizji komputerowej. Są to: Khoros, Matlab (z przybornikiem Image Processing) oraz Classman. Opisano i porównano ich możliwości, dostępność, zasady rozwoju, a także wydajność operacji wykonywanych z ich pomocą.
EN
Article presents three software platforms used in computer vision. They are: Khoros, Matlab (with the Image Processing toolbox) and Classman. Their features, availability, development principles and efficiency were described and compared.
Istotnym problemem, występującym w zagadnieniu stereowidzenia, z wykorzystaniem obrazu z dwu kamer, jest pasowanie punktów charakterystycznych. W artykule przedstawiony jest zestaw pięciu testów, służących do pasowania punktów. Jest to test jasnościowy, dokonujący właściwego pasowania, oraz cztery testy geometryczne, dokonujące weryfikacji poprawności spasowania par punktów.
EN
The characteristic points matching is the real problem, in stereovision from two cameras view. In the article we present some tests useful for feature-points matching. One of them is intensity-test, used to matching, all others are geometric tests, which verify the matching results.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.