The paramount clause is the particular in the consignment note drawn during the performance of international carriage of goods by road and rail, according to which the carriage is subject to the provisions of applicable convention, notwithstanding any clause to the contrary. Inclusion of the entry is one of the carrier’s obligations, which in practice is not always performed. In the article the author describes the consequences of the lack of such particular and indicates situations in which the carrier may be held liable for the damage caused by this omission. However, the author eventually presents the view that due to the serious evidential difficulties it would be unlikely to obtain damages for the failure to include the paramount clause.
PL
Klauzula paramount stanowi wzmiankę umieszczaną w liście przewozowym sporządzanym w związku z realizacją międzynarodowego przewozu drogowego i kolejowego, zgodnie z którą przewóz ma podlegać przepisom danej konwencji niezależnie od jakichkolwiek przeciwnych klauzul. Umieszczenie tej wzmianki stanowi jeden z obowiązków przewoźnika, który w praktyce nie zawsze jest jednak realizowany. W artykule autor omawia konsekwencje braku takiej wzmianki i wskazuje na sytuacje, w których przewoźnik może ponosić odpowiedzialność za skutki tego zaniechania. Ostateczne autor dochodzi jednak do wniosku, że w praktyce uzyskanie odszkodowania w związku z nieumieszczeniem klauzuli paramount byłoby trudne ze względu na poważne problemy dowodowe.
W artykule podjęto próbę oceny charakteru czynności polegającej na wydaniu towaru przez przewoźnika w drogowym przewozie towarów. Autor rozpatruje powyższy problem na gruncie regulacji krajowych w świetle Kodeksu cywilnego oraz Prawa przewozowego, a w odniesieniu do regulacji międzynarodowych na podstawie Konwencji CMR. Analiza teoretycznego ujęcia czynności prawnej prowadzi do wniosku, że wydanie towaru przez przewoźnika po dostarczeniu do miejsca przeznaczenia nie stanowi czynności prawnej ze względu na brak jej podstawowego elementu w postaci oświadczenia woli. Wydanie towaru jest jedynie czynnością faktyczną, będącą częścią wykonania zobowiązania, która wywołuje pewne skutki prawne. Skutki te są jednak niezależne od woli przewoźnika, a wynikają jedynie z treści obowiązujących regulacji prawnych. W konsekwencji nie jest możliwe stosowanie do tego zdarzenia m.in. przepisów dotyczących zasad składania oświadczeń woli, form czynności prawnych, wad oświadczeń woli, a także przepisów o pełnomocnictwie.
EN
The article attempts to assess the legal nature of the act consisting in the delivery of goods by the carrier in the carriage of goods by road. The author considers the above-mentioned problem on the basis of national regulations in the light of the Civil Code and the Transport Law, and with reference to international regulations of the CMR Convention. The analysis of theoretical aspects of the legal act leads to the conclusion that the delivery of goods by the carrier after their arrival at the place of destination does not constitute a legal act due to the lack of the basic requirement – a declaration of will. The delivery of goods is only a factual act, being a part of the performance of an obligation and having certain legal consequences. However, these consequences are independent of the carrier’s will and result only from the applicable legal regulations. Consequently, it is not possible to apply provisions concerning the rules of making declarations of will, forms of legal acts, defects of declarations of will, as well as the provisions regarding power of attorney.
W artykule omówiono problematykę wpływu orzeczenia Trybunału Konstytucyjnego z dnia 24 listopada 2016 r. na obecny stan prawny w zakresie prawa kierowców w transporcie międzynarodowym do zwrotu kosztów noclegu z tytułu podróży służbowej. W powyższym wyroku Trybunał Konstytucyjny uznał za niekonstytucyjny w odniesieniu do tej grupy pracowników przepis przyznający im należności z tytułu podróży służbowych na takich samych zasadach, jak pozostałym pracownikom, w związku z czym ponownie aktualne stało się pytanie o to, czy kierowcom przysługuje prawo do zwrotu kosztów noclegu na zasadach ogólnych. W przekonaniu autora obecnie brakuje podstawy prawnej, by w przypadku kierowców w transporcie międzynarodowym stosować ogólne zasady kodeksu pracy, nawet wziąwszy pod uwagę fakt, że w ustawie o czasie pracy kierowców w dalszym ciągu występuje samodzielna definicja podróży służbowej. Autor przedstawia również stanowisko dotycząace zasadności przyznania kierowcom prawa do zwrotu kosztów noclegu i stwierdza, że przy uwzględnieniu zasadniczego celu tej instytucji, tj. poprawy bezpieczeństwa ruchu drogowego, samo prawo powinno istnieć także w odniesieniu do tej kategorii pracowników, ale nie powinno prowadzić do powstania po ich stronie dodatkowego źródła dochodu, co jest widoczne szczególnie w sytuacji, gdy kierowca faktycznie nie ponosi jakichkolwiek kosztów noclegu.
EN
The paper deals with the issue of influence of the Constitutional Tribunal’s judgement of 24th November 2016 on the legal status regarding the entitlement of the drivers in international transport to reimbursement of the costs of lodging during the business trip. In this decision The Constitutional Tribunal declared unconstitutional the provision granting these employees dues for the purpose of covering expenses related to the business trip on the same terms as other employees. Therefore, it is necessary to determine whether the drivers are currently entitled to any dues regarding the lodging costs on the basis of the general rules. In the author’s opinion there is no legal basis to apply the general rules of the Labour Code to drivers in international transport, even though the Polish act of the working time of the drivers contains independent definition of the business trip. The author also presents his own view on the grounds for granting the drivers with the right to reimburse the costs of lodging and states, that bearing in mind the main object of this institution, i.e. improvement of the traffic safety, the right should be granted to this group of employees, however it may not result in awarding them with additional source of income, which is particularly noticeable in the situation, when the driver actually bears no lodging costs.
W artykule omówiono problematykę funkcji dowodowej listu przewozowego na gruncie prawa krajowego, konwencji CMR i konwencji CIM. Autor przedstawia różnice pomiędzy uregulowaniami zawartymi w poszczególnych aktach, dochodząc do wniosku, że najbardziej klarowne i zrównoważone są regulacje zawarte w konwencji CMR. Wynika to z faktu, że akt ten jasno określa rolę dowodową listu przewozowego oraz jego relacje wobec innych dowodów, zachowując jednak niezbędną elastyczność. W przypadku konwencji CIM wątpliwości może budzić daleko idące uprzywilejowanie przewoźnika, które stawia go w pozycji zdecydowanie korzystniejszej niż nadawcę, co prowadzi do naruszenia równowagi pomiędzy stronami umowy przewozu. W odniesieniu natomiast do regulacji zawartych w prawie krajowym wartość dowodowa listu przewozowego nie jest precyzyjnie określona, w szczególności nie sposób ocenić jego relacji do innych dowodów, co uzasadnia potrzebę nowelizacji Prawa przewozowego w tym zakresie.
EN
The article deals with the issue of evidentiary value of consignment note in the light of Polish domestic law, CMR Convention and CIM Convention. The author presents the diiferences between the regulations of particular acts, stating that the provisions of CMR Convention are the most clear and balanced ones. This is a consequence of the fact that this act clearly defines the role of consignment note and its relation to the other proofs, maintaining necessary flexibility at the same time. The regulations of CIM Convention may raise some doubts regarding the far-reaching preference of the carrier, which places him in much more advantageous position than the sender and leads to the violation of the balance between the parties to the contract of carriage. In case of Polish transport law the evidentiary value of the consignment note is not precisely regulated. In particular it is not possible to determine its relation to the others proofs, which justifies the need of the amendments of the act in this regard.
Celem artykułu jest przedstawienie krajowych i międzynarodowych regulacji prawnych związanych z przeszkodami w wydaniu towaru pojawiającymi się w toku wykonywania drogowego przewozu towarów. Autor przeprowadza analizę obowiązujących przepisów oraz przedstawia pojawiające się problemy interpretacyjne, a także dokonuje ich własnej oceny. W artykule omówiono ponadto problemy interpretacyjne pojawiające się na gruncie Konwencji CMR w odniesieniu do kwestii uprawnienia przewoźnika do wyładowania towaru na podstawie art. 16 ust. 2 CMR. Autor przedstawia możliwe interpretacje co do zakresu dopuszczalnych czynności oraz ich kolejności. Artykuł zawiera również analizę obowiązujących przepisów krajowych w kontekście ogólnych regulacji dotyczących niemożliwości świadczenia. Ze względu na specyfikę umowy przewozu i brak możliwości stosowania tych regulacji wprost, przy dodatkowym uwzględnieniu wąskiego zakresu uregulowania kwestii przeszkód w wydaniu, autor zwraca uwagę na konieczność nowelizacji przepisów krajowych w tym zakresie poprzez ich odpowiednie rozbudowanie.
XX
The aim of the article is to present the domestic and international regulations concerning the prevention of delivery of goods during the performance of the road carriage. The author conducts the analysis of the applicable provisions of law and presents emerging interpretative issues, stating his own views on these matters. Some attention has been drawn to the interpretative issues arising on the grounds of the CMR Convention, regarding the matters connected with the right of the carrier to unload the goods on the basis of art. 16.2 of CMR Convention. The author describes possible interpretations regarding the scope of the carrier’s actions and their order. On the grounds of the domestic law the article contains the analysis of the prevention of delivery in the light of the general provisions regarding the impossibility of performance. Due to the specific character of the contract of road carriage and the lack of possibility to apply these provisions directly, also having in regard the narrow domestic regulations concerning the prevention of delivery, the author highlights the necessity of suitable amendments and development of the applicable provisions.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.