Komunikacja trolejbusowa nie jest popularną formą transportu miejskiego w Polsce, ale polski producent taboru dla komunikacji - Solaris Bus & Coach - jest wiodącym producentem trolejbusów niskopodłogowych w Europie. Nawiązując do artykułu opublikowanego w „Autobusach” w 2011 r., który traktował o powstaniu pierwszych trolejbusów marki Solaris, ich rozwoju i sprzedaży w latach 2001-2010, przedstawiono dalszy postęp w produkcji i sprzedaży trolejbusów w latach 2011-2014.
EN
The trolleybus transport is not a popular form of public transport in Poland, but the Polish manufacturer of public transport vehicles - Solaris Bus & Coach - is a leading manufacturer of low-floor trolleybuses in Europe. Referring to the article published in „Autobusy’ in 2011, which showed the circumstances of the construction of the first trolleybus Solaris, their development and sales in the period 2001-2010, this article shows further progress in the production and sale of trolleybuses in the years 2011-2014.
W byłym ZSRR dominującym zakładem produkcji trolejbusów była fabryka ZiU w Engels; miała ona duże możliwości produkcyjne. Główny model produkowany w tym zakładzie - ZiU 682 w wielu odmianach - sprzedano w ponad 42 tys. egzemplarzy, czyniąc go najpopularniejszym trolejbusem na świecie. Transformacja gospodarcza w Rosji na początku lat 90. wpłynęła na rynek motoryzacyjny, w tym na rynek pojazdów komunikacji miejskiej. Wiele przedsiębiorstw szukało możliwości rozwoju lub próbowało zaistnieć na rynku. Konkurencja ze strony tradycyjnych producentów była słaba z powodu wieloletniego niedoinwestowania i niskiej jakości wytwarzanych pojazdów. Podobnie jak w przypadku produkcji trolejbusów Nordtroll w oparciu o polskie nadwozia z Jelcza (por. art. w „Autobusach” [1]), powstała inicjatywa kooperacji z Autosanem. Miastem zainteresowanym produkcją trolejbusów na nadwoziach z Sanoka był Orenburg, w którym eksploatowano wiele autobusów polskiego producenta. Łącznie w latach 1999–2004 zbudowano tylko 2 trolejbusy na nadwoziach Autosana H10-11, które eksploatowano w Orenburgu.
EN
In the former USSR ZiU factory (in Engels) was main trolleybus producer, who had large production capacity. The main model produced at the plant - ZiU 682 in many varieties - sold in more than 42 thousand copies. It is mean that it was the most popular trolleybus in the world. The economic transformation in Russia in the early 90s affected the automotive market, including public transport vehicles. Many companies were searching for growth opportunities or to appear on the market. Competition from traditional producers was weak due to many years of underinvestment and low quality of produced vehicles. Just as described in Autobusy [1] production of trolleybuses Nordtroll based on the Polish body of Jelcz, the same initiative of cooperation was started with Autosan. City of stakeholders production of trolleybuses on bodies from Sanok was Orenburg, where many buses from the Polish manufacturer were in use. In total, in 1999-2004, only two trolleybuses were built on bodies of Autosan H10-11, which operated in Orenburg.
Transformacja gospodarcza na początku lat 90. XX w. w postkomunistycznych państwach Europy Środkowo-Wschodniej mocno wpłynęła na rynek motoryzacyjny, w tym rynek pojazdów komunikacji miejskiej. Istniejące fabryki wymagały środków na modernizację i możliwość poprawy jakości wytwarzanych produktów; niedofinansowane przedsiębiorstwa komunikacji miejskiej ograniczyły zakupy do minimum potrzeb. W byłym ZSRR dominującym producentem trolejbusów były zakłady ZiU z Engels, które oferowały pojazdy na niskim poziomie jakościowym. Po transformacji politycznej pojawiały się w Federacji Rosyjskiej pomysły uniezależnienia od dostaw trolejbusów z rodzimej fabryki. Jedna z inicjatyw zakładała powołanie spółki, która będzie wytwarzała trolejbusy na bazie importowanych nadwozi marki Jelcz. W ramach tego przedsięwzięcia w latach 1994-1998 wyprodukowano łącznie 23 trolejbusy, które były eksploatowane w 7 rosyjskich miastach.
EN
The economic transformation in the early 90s in the post-communist countries of Central and Eastern Europe strongly influenced the automotive market, including public transport vehicles. Existing producers required funds to modernize in order to improve the quality of manufactured products, on the other hand, under-funded public transport companies reduced purchases to a minimum needs. In the former USSR, the dominant producer of trolleybuses was ZiU from Engels, that offered low quality vehicles. After the political transformation in the Russian Federation were created ideas of independence from national factory. One of the initiatives involved the establishment of the company, which will be producing the trolleybuses on the basis of imported Jelcz body. In total, this project, in 1994-1998, produced 23 trolleybuses, which have been operated in seven Russian cities.
Zainteresowanie Solaris Bus & Coach produkcją trolejbusów sięga 1998 r. Wówczas Przedsiębiorstwo Komunikacji Trolejbusowej (PKT) sp. z o.o. w Gdyni podjęło działania zmierzające do pozyskania trolejbusów nisko-podłogowych.
Jednym z najważniejszych producentów trolejbusów niskopodłogowych w Europie jest polska firma Solaris Bus & Coach z Bolechowa pod Poznaniem. Prowadząc elastyczną politykę pozyskiwania firm współpracujących i kooperantów w zakresie wyposażenia elektrycznego pojazdów, stała się wiodącym producentem zyskującym uznanie przewoźników. Pojawiając się na kilku hermetycznych rynkach, takich jak czeski, szwajcarski czy włoski przełamała funkcjonujący tam od wielu lat monopol, wpływając pozytywnie na urealnienie cen pojazdów, a tym samym przyczyniła się do pozytywnego spojrzenia na komunikację trolejbusową.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.