The modern "Anti-Access/Area Denial" A2/AD systems are defined as a combination of all possible measures that can limit the ability of a potential opponent to enter and occupy a given area (operational theatre). Their action relies, among others, on radio-electronic disruption of digital guidance systems, communication, command and control systems, shooting down long-range maneuvering missiles, drones, and aircraft. The primary assumption of the anti-access concept is to deprive the enemy of the possibility of entering a given operational area (A2 – Anti-Access) through long-range destruction and depriving them of freedom of action in that theatre (AD – Area-Denial) by medium and short-range weapons. The Surface-to-Air Missiles (SAM), Anti-Ship Ballistic Missiles (ASBM), and Anti-Ship Manoeuvring Cruise Missile (ASCM) are used to carry out A2/AD tasks. Field artillery has also been used recently, particularly the Long-Range Precision Fires (LRPF). The purpose of the article is to determine the chance of using field artillery against the A2/AD systems. According to the authors, the NATO forces will lose control in the air in the first period of the conventional conflict with an equivalent opponent, and its rapid recovery will be a priority. Field artillery, as a weapon with ever greater possibilities of precise and deep destruction, can become a decisive factor, allowing dominance of A2/AD systems and enabling the implementation of tasks of its air-force and army aviation, as well as ground forces.
PL
Współczesne systemy „antydostępowe” A2/AD (ang. Access Denial/Area Denial) definiowane są jako połączenie wszelkich możliwych środków, które mogą wielowarstwowo ograniczyć dostęp potencjalnego przeciwnika do danego obszaru (teatru) działań. Ich działanie polega m.in. na radioelektronicznym zakłócaniu systemów naprowadzających, paraliżowaniu systemów łączności, komunikacji i cyfrowej transmisji danych, zestrzeliwaniu pocisków manewrujących dalekiego zasięgu, dronów i samolotów. Głównym założeniem koncepcji antydostępowej jest pozbawienie przeciwnika możliwości wejścia na teren danego obszaru (teatru) działań (A2 – ang. Anti-Access) za pomocą środków rażenia dalekiego zasięgu, ponadto pozbawienie go swobody działania na tym teatrze (AD – ang. Area-Denial) przy pomocy środków rażenia średniego i krótkiego zasięgu. Do realizacji zadań A2/AD używa się pocisków typu ziemia powietrze (SAM – ang. Surface-to-Air Missile), przeciwokrętowych pocisków balistycznych (ASBM – ang. Anti-Ahip Balistic Missile) oraz pocisków manewrujących (ASCM – ang. Anti-Ship Cruise Missile), a w ostatnim czasie również amunicji artyleryjskiej o zwiększonej donośności (LRPF – ang. Long Range Precision Fires). Celem artykułu jest określenie możliwości użycia artylerii do zwalczania systemów A2/AD. Zdaniem autorów siły NATO w pierwszym okresie konfliktu konwencjonalnego z równorzędnym przeciwnikiem utracą panowanie w powietrzu i priorytetem stanie się jego szybkie odzyskanie. Artyleria, jako rodzaj wojsk posiadający coraz większe możliwości precyzyjnego i głębokiego rażenia, może stać się decydującym czynnikiem, pozwalającym na zdominowanie systemów A2/AD i umożliwienie realizacji zadań własnemu lotnictwu.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule omówiono wyniki autorskich badań teoretycznych i empirycznych programu edukacji wojskowej studentów „Legia Akademicka”. Badania zapoczątkowano w 2019 roku z udziałem grupy studentów, którzy byli szkoleni w ramach części praktycznej tego programu przeprowadzonej w Centrum Szkolenia Inżynieryjno-Lotniczego w Dęblinie. Przedstawiono ogólne informacje o założeniach i podstawach prawnych programu „Legia Akademicka” oraz najważniejsze wnioski dotyczące wyników tych badań. Dokonano również próby oceny rezultatów programu przez pryzmat jego dwóch dotychczasowych edycji, z uwzględnieniem głównie drugiej edycji, zrealizowanej w roku akademickim 2018/2019.
EN
The authors discussed the results of their own theoretical end empirical research on the student military education program called Academic Legion (Legia Akademicka). The research started in 2019 and involved a group of students who have been trained within the practical part of this program at the Engineering-Aviation Training Centre in Dęblin. The research presents general information about the conception and legal basis of the Academic Legion Program as well as the most important conclusion regarding the results of this research. The authors evaluate the results of the program through the prism of two editions that have been conducted so far, with the main focus on the second edition accomplished in the 2018/2019 academic year.
The article analyses and assesses current capabilities of the Missile Forces and Artillery of the Polish Armed Forces as well as a role which should be played by artillery in conditions of a contemporary battlefield. By addressing a current state and modernization programs, the most principal areas of indispensable adaptations and directions for modernization aiming at significant increasing of artillery’s combat capabilities have been indicated. The analysis is based on conclusions and expertise gained during resent armed conflicts, particularly from the war in eastern Ukraine, where artillery played a crucial role in fire support. Artillery remains a relatively inexpensive, highly efficient and the most available means of fire support in the Polish Armed Forces, and its modernization and adaptation to NATO standards will considerably increase the combat potential the Polish Land Forces.
PL
W artykule dokonano analizy i oceny aktualnych możliwości Wojsk Rakietowych i Artylerii Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (SZ RP) oraz roli, jaką artyleria powinna odgrywać w warunkach współczesnego pola walki. Przedstawiając stan obecny oraz programy modernizacyjne wskazano najważniejsze obszary koniecznych zmian oraz kierunków modernizacji, prowadzących do znaczącego podniesienia potencjału bojowego artylerii. Analizę oparto o wnioski i doświadczenie uzyskane z ostatnich konfliktów zbrojnych, a zwłaszcza wojny na wschodzie Ukrainy, gdzie artyleria odgrywała główną rolę we wsparciu ogniowym. Artyleria pozostaje relatywnie tanim, wysoce skutecznym i najbardziej dostępnym środkiem wsparcia ogniowego w SZ RP, a jej modernizacja i dostosowanie do standardów NATO pozwoli na poważne zwiększenie potencjału bojowego wojsk lądowych SZ RP.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Mobilność i elastyczność sił zbrojnych, zwłaszcza szybkość reakcji na zmiany pola walki, stały się podstawowymi warunkami skuteczności działań bojowych. Na współczesnym polu walki ogromne znaczenie ma informacja. Wygrywa ten, kto szybciej wykorzysta ją na swoją korzyść. W artykule omówiono militarny wymiar przewagi informacyjnej i jej wpływ na skuteczność połączonego rażenia. Określono wymagania dotyczące systemu rozpoznania Sił Zbrojnych RP pod kątem połączonego rażenia i wsparcia ogniowego, szczególnie wojsk rakietowych i artylerii. Wskazano także możliwości i kierunki rozwoju systemu rozpoznania polskich sił zbrojnych oraz sposoby jego integracji z systemem rażenia. Autorzy dostrzegają konieczność poważnej debaty nad nowym modelem rozpoznania na potrzeby połączonego wsparcia ogniowego, ognia operacyjnego i połączonego rażenia. Sugerują udział w niej środowisk naukowych, przemysłu zbrojeniowego oraz przedstawicieli wszystkich rodzajów sił zbrojnych i wojsk.
EN
The mobility and flexibility of the armed forces, especially the speed of reaction to changes in the battlefield, have become basic conditions for effective combat operations. In today's battlefield information is of great importance. The winner is the one who uses it faster to his advantage. The article discusses the military dimension of informational superiority and its impact on the effectiveness of the combined hits. The requirements for the reconnaissance system of the Polish Armed Forces in terms of combined destruction and fire support, especially of missile and artillery troops, were defined. The possibilities and directions of development of the reconnaissance system of the Polish Armed Forces were also pointed out, as well as the ways of its integration with the system of firefighting. The authors see the need for a serious debate on a new recognition model for combined fire support, operational fire and combined blast. They suggest the participation of the scientific community, the arms industry and representatives of all types of armed forces and troops.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.