Tematem artykułu jest problem przemian przestrzennych związanych z rozbudową osiedla Gocław w Warszawie i ich wpływ na dewaluację przestrzeni przyrodniczej oraz ograniczenia funkcjonalne w środowisku zabudowanym. Celem artykułu jest analiza stanu zagospodarowania osiedla Gocław w ostatnich 20 latach, ukazanie problemu dogęszczenia zabudowy w kontekście jego historycznych, urbanistycznych obszarów oraz odniesienie się do zachodzących pod kątem rozwiązań przyrodniczych przemian w tkance miejskiej. Wyniki przedstawiono za pomocą graficznej analizy porównawczej wybranych terenów, które w sposób najbardziej reprezentatywny ukazują różnice pomiędzy współczesnymi a historycznymi rozwiązaniami urbanistycznymi w kształtowaniu zabudowy i zagospodarowania terenu. Dla celów badawczych przeprowadzono ankietę wśród mieszkańców Gocławia, która wykazała uzasadnioną potrzebę realizacji terenów zieleni i rekreacji dla wspomagania lokalnego mikroklimatu w środowisku życia mieszkańców. W pracy podano przykłady dostosowania przestrzeni mieszkaniowych do społecznych potrzeb. Ukazano zmiany w zabudowie, które związane są z podnoszeniem wartości środowiska naturalnego jako elementu należącego do standardu osiedli i stanowią niezbędną część komfortu życia w mieście.
EN
The topic of the article is the problem of spatial changes associated with the development of the Gocław housing estate in Warsaw and their impact on the devaluation of natural space and functional limitations in the built environment. The aim of the article is to analyze the state of development of the Gocław housing estate in the last 20 years, showing the densification problem in the context of its historical, urban areas and to refer to the transformations taking place in the urban tissue in terms of natural solutions. The results were presented by graphical comparative analysis of selected areas, which in the most representative way show the differences between contemporary and historical urban solutions in shaping the building and land development. For research purposes, a survey was carried out among the inhabitants of Gocław, which showed a justified need to develop green and recreation areas to support the local microclimate in the living environment of the inhabitants. The paper gives examples of adapting housing spaces in accordance with social needs in conjunction with increasing the value of the natural environment as an element belonging to the standard of housing estates and an essential part of the comfort of living in the city.
This article discusses the use of prefabricated concrete components in the work of the Polish architect Władysław Pienkowski (1907-1991), which are particularly representative of the author’s signature approach to contemporary sacred architecture. The evolution of the prefabricated components used and their properties are presented through the example of 8 churches of his design. They have been analysed in terms of their individual character, the potential to use similar components in a variety of designs and in terms of their aesthetic value. Contemporary and archived photographs, as well as design drawings from the archives of the architect’s family have been used to illustrate the examples. The presented examples prove that the use of prefabricated elements offers a wide range of options in the creation of architecture. Their repetitive nature, when skilfully used, becomes an asset rather than a hindrance in the design of diverse buildings. Drawing attention to this aspect can not only inspire the creation of new buildings, but also contribute to the revitalisation of existing architectural structures.
PL
Prefabrykacja jest wytwarzaniem w sposób przemysłowy lub rzemieślniczy poza placem budowy elementów budowlanych przeznaczonych do zamontowania w całości we wznoszonym obiekcie. Jest to także proces planowania, projektowania, produkcji i składania elementów poza miejscem finalnej budowy. Technologia ta ma na celu produkcję ustandaryzowanych części budynku, aby montowanie i łączenie odbywało się sprawnie i bardziej efektywnie. Początki produkcji prefabrykatów metodą rzemieślniczą i półprzemysłową w Polsce notuje się w latach 50. XX wieku, kiedy powstawały poligony prefabrykacji polowej podczas wznoszenia architektury mieszkaniowej w Warszawie. W architekturze sakralnej stosowano prefabrykaty w różnej skali, konfiguracji i formie do tworzenia elewacji, ścian, stropów, okien czy detali architektonicznych. Celem poniżej pracy jest pokazanie, że dominującą cechą stosowanych w architekturze prefabrykatów jest nie tyle ich typizacja, lecz elastyczność i różnorodność elementów, które wpływają na indywidualny charakter dzieła. W niniejszym opracowaniu plastyczność w formułowaniu elementów architektonicznych rozumiana jest jako cecha umożliwiająca kształtowanie form w sposób zmienny, jednocześnie obrazując ich kształtność, wyrazistość czy ekspresyjność.
Tematem artykułu jest redefiniowanie obiektów architektonicznych i terenów zaniedbanych jako poszukiwanie nowego standardu przestrzeni w warstwie użytkowej i estetycznej. Działanie w ramach redefinicji jest wypowiedzią twórczą określającą na nowo wartości przestrzenne czy strukturalne, pozostając w obszarze emocjonalnym, ale także analitycznym zamierzeń twórczych. Odniesiono się także do pojęć pokrewnych jak rewitalizacja, re-użycie czy adaptacja oraz ich wzajemnych różnic. Przeanalizowano przykłady redefiniowania pod kątem ich wartości znaczeniowej w procesie przemian i roli dla rozwoju przestrzeni miast.
EN
The subject of this paper is redefinition of architectural objects and neglected areas as a search for a new functional and aesthetic standards of space. Redefinition is a creative statement that redetermines spatial and structural values, remaining within both the emotional and analytical areas of creative intentions. References are also made to related terms, such as revitalisation, reuse and adaptation, as well as their mutual differences. Examples of redefinition were analysed in terms of their semantic value in the process of transformation and their role for the development of urban spaces.
Prefabrykacja wpłynęła w znaczy sposób na kształt architektury mieszkaniowej XX wieku, a jej znaczenie nadal nie słabnie. W przeszłości czas eksperymentu przeobraził się w burzliwy okres rozwój technologii, systemów budownictwa i ich odmian. Rolą prefabrykacji było określenie podstawowych standardów mieszkaniowych w zakresie kształtu mieszkań i charakteru zabudowy. Obecnie technologia prefabrykacji betonowej nabiera ponownie znaczenia jako współczesne tworzywo architektoniczne i jest często stosowaną metodą wznoszenia budynków mieszkalnych. Istnieje wiele możliwości jakie tkwią w produkowanych prefabrykowanych komponentach oraz zalet ekonomicznych i technologicznych. Z jednej strony elastyczność i różnorodność projektowanych elementów, z drugiej strony lepsze technologicznie prefabrykaty, w znaczny sposób pozwalają dostosować typizację do współczesnych wymagań użytkowych i estetycznych architektury mieszkaniowej.
EN
Prefabrication had a significant influence on the shape of the residential architecture of the twentieth century and its importance has not diminished. In the past, a time of experimentation changed into a turbulent period of technological advancement and development of construction systems and their types. The role of prefabrication was to define basic housing standards in terms of flat layouts and the character of housing developments. Currently, concrete prefabrication technology is becoming more and more important as a modern architectural material and is a frequently used method of erecting residential buildings. There is considerable potential in prefabricated components as well as economic and technological benefits. On the one hand, there is flexibility and variety of designed elements, and on the other, prefabricated components, which are technologically superior, allow an adjustment of standardisation to contemporary functional and aesthetic requirements of the residential architecture in a significant way.
W artykule przedstawiono rozwój i przemiany przepisów w zakresie Prawa budowlanego od początków jego funkcjonowania, rozumianych jako baza normująca stosunki budowlane oraz podstawa rozwoju budownictwa mieszkaniowego w Polsce. W drugiej części tekstu opisano sposób kształtowania przepisów normujących standaryzację w budownictwie, w różnych okresach rozkwitu mieszkalnictwa po II wojnie światowej do chwili obecnej. Szczególnie pochylono się nad standardami i normatywami powierzchniowymi do projektowania mieszkań w zabudowie wielorodzinnej. Zwrócono szczególnie uwagę na ich bezpośredni związek z jakością kształtowania mieszkań i cechami masowego budownictwa mieszkaniowego.
EN
This article presents the development and changes of the regulations regarding the Construction Law since the beginnings of its functioning, understood as the foundation for regulating the building connections and the basis for development of housing construction in Poland. The second part of the article describes how the law which regulated standardisation in housing construction was shaped in various periods of housing boom after World War II until now. The standards and floor area norms of designing flats in multi-family residential developments have been analysed closely. Particular attention was paid to their direct connection with the quality of designing the flats and the features of large-scale housing construction.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.