Przedstawiono wyniki badań eksperymentalnych nad przepływem wodnych roztworów polimerów oraz rozcieńczonych emulsji przez złoża porowate i siatkę o rozmiarze oczek 0,2 mm zamocowaną w aparacie typu SEM. Zaobserwowany gwałtowny wzrost strat ciśnienia podczas przepływu wodnych roztworów poli(tlenku etylenu) powiązano z ich dużą lepkością wzdłużną. Podczas przepływu emulsji przez złoże cząstek kulistych oraz siatki dochodzi do ich homogenizacji.
EN
A rapid increase in pressure loss was obsd. during the flow of polyethylene oxide solns. through the bed of spherical particles. Similarity was found between the course of the extensional viscosity curve obtained with the opposed nozzle devices, and the curve of effective viscosity detd. from the pressure drop during the flow through the porous bed. During the flow of dild. emulsions through the bed of glass microspheres with the size 100–150 μm, the droplets with diams. higher than 30 μm disappeared. A more than two-fold decreases in Sauter diam. and De Brouckere diam. were obsd. as well as a two-fold decrease in the polydispersity index. Usability of the sieve emulsification mixer for prepn. of oil/water emulsions was demonstrated.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W pracy podjęto próbę oceny możliwości stosowania metody spektroskopii impedancyjnej do szacowania bardzo małych zawartości wody (do 0,02% V/V) w oleju mineralnym o oznaczeniu 20-70. Wcześniejsze badania olejów napędowych potwierdzały taką możliwość, jednak brak możliwości szerszego porównania otrzymywanych wyników skłonił autorów do zbadania innego oleju w ten sam sposób. Przedstawione wyniki pozwalają stwierdzić, że obrana metodologia daje pozytywne rezultaty także w przypadku badanego oleju mineralnego.
EN
In the paper an attempt was made to experimentally verify the possibility of using impedance spectroscopy method for 20-70 type mineral oil moisture assessment. Previous tests’ findings showed that this method can be successfully used with diesel fuel. However, the lack of possibility to compare the obtained results, prompted the authors to investigate another oil in the same way. Tests presented in the paper show that even water quantities below 0,02% V/V can change electrical properties of mineral oil in a way that can be detected with the use of proposed methodology.
Ubisense RTLS is one of the Indoor positioning systems using an Ultra Wide Band. AOA and TDOA methods are used as a principle of positioning. The accuracy of positioning depends primarily on the accuracy of determined angles and distance differences. The paper presents the results of accuracy research which includes a theoretical accuracy prediction and a practical test. Theoretical accuracy was calculated for two variants of system components geometry, assuming the parameters declared by the system manufacturer. Total station measurements were taken as a reference during the practical test. The results of the analysis are presented in a graphical form. A sample implementation (MagMaster) developed by Globema is presented in the final part of the paper.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Omówiono wyniki badań dotyczących właściwości elektrochemicznych dwóch przedstawicieli tertiofenów podstawionych grupą fenylowinylową {3'[(E)-2-fenyletenyl]-2,2':5',2"-tiofenu (monomer A) i 4,4'-didecyloksy-3'-[(E)-2-fenyletenyl]-2,2':5',2"-tiofenu (monomer B)} oraz produktów ich utleniania. Elektropolimeryzację monomerów A oraz B prowadzono z wykorzystaniem cyklicznej woltamperometrii, przy czym wykonano pomiary elektrochemiczne sprzężone in situ z metodami spektroskopowymi (UV-Vis i EPR). Stwierdzono, że monomer A utlenia się do oligomerów rozpuszczalnych w dichlorometanie, natomiast monomer B wykazuje zdolność do tworzenia trwałych i przewodzących warstw charakteryzujących się małą energią pasma wzbronionego (1,6eV).
EN
The results of investigations concerning electrochemical properties of two thiophene trimers derivatives substituted with phenylvinyl groups {3'[(E)-2-phenylethenyl]-2,2':5',2''-thiophene (monomer A) and 4,4''-didecyloxy-3'[(E)-2-phenylethenyl]-2,2':5',2''-thiophene (monomer B)} and the products of their oxidation were discussed. Electropolymerizations of A and B monomers were carried out with use of cyclic voltammetry and electrochemical measurements were coupled in-situ with spectroscopic methods (UV-Vis, EPR). It was found that A monomer oxidized to oligomers soluble in dichloromethane (Fig. 1-4 and 7) while monomer B showed ability to form stable conductive polymer layers showing low-energy forbidden band (1.6eV) (Fig. 1, 5, 6 and 8, 9).
5
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Two compounds, 1,4-bis-(2(Z)-thienylenevinylene)-benzene (M1) and 1,4-bis-(2(Z)-thienylenevinylene)-2,5-dimethoxybenzene (M2) were synthesized and characterized using spectroscopic and electrochemical methods. Spectroscopic and photoluminescent properties of these compounds were found to be evidently dependent on their structure. Both M1 and M2 can be oxidized electrochemically producing forms of higher molecular weight. Intermediate products, which include stable oligomeric forms, were distinguished using spectroscopy during polymerization. In the final stage, oxidation of the oligomers at the electrode surface led to homogeneous, well adhering polymer films. The doping process of these polymers that also reflects their structure is discussed. Generally, polarons produced during oxidation do not undergo a process of recombination to bipolarons due to the block structure. Both polymers studied have photoluminescent properties. Effects of structure on the observed phenomena and parameters, like the wavelength position, the half width of the peak maximum are demonstrated and discussed.
PL
Otrzymano dwa związki o właściwościach fotoluminescencyjnych, 1,4-bis-(2(Z)-tienylenwinylen)-benzen (M1) oraz 1,4-bis-(2(Z)-tienylenwinylen)-2,5-dimetoksybenzen (M2), które następnie poddano szczegółowym badaniom spektroskopowym (rys. 1-3, rys. 7) i elektrochemicznym (rys. 4-6). Stwierdzono, że właściwości spektroskopowe oraz fotoluminescencyjne obu substancji zależą od ich struktury. Zarówno M1 jak M2 ulegają elektrochemicznemu utlenianiu dając produkty o większym ciężarze cząsteczkowym. Proces polimeryzacji przebiega przez etapy pośrednie polegające na tworzeniu trwałych oligomerów, obserwowanych w roztworze reakcyjnym za pomocą metod spektroskopowych (rys. 10 i 11). W wyniku utleniania, oprócz oligomerów otrzymuje się również homogeniczne, dobrze przylegające do elektrody, błonki polimerowe. Proces domieszkowania polimerów zależy również od struktury użytego monomeru i generalnie polega na powstaniu polaronów, które ze względu na blokową strukturę polimeru, nie rekombinują do bipolaronów. Oba polimery mają właściwości fotoluminescencyjne, przy czym zarówno długość emitowanego światła jak i szerokość połówkowa piku emisji zależy od budowy polimeru.
W artykule przedstawiono technologię web serwisów oraz możliwości jej wykorzystania w rozproszonych systemach pomiarowych. Omówione zostały podstawowe cechy technologii, wykorzystane narzędzia oraz architektura systemu. Ponadto zaprezentowane zostały wyniki badań obejmujących pomiary czasów reakcji stacji pomiarowych oraz szybkości transmisji danych odniesione do rezultatów uzyskanych w analogicznych pomiarach wykonanych przy użyciu prostego systemu stworzonego w środowisku LabView. Na ich podstawie zostały wyciągnięte wnioski dotyczące przydatności technologii web-serwisów w systemach pomiarowych.
EN
Distributed measurement system utilizing web services technology is presented. Short description of technology, used development tools and system architecture are described. Results of experiments like measurements of measurement station delays and data transfer rate are presented. Results have been compared to similar measurements performed on system developed using LabView. At the conclusions enumerating advantages and disadvantages of web services technology are presented.
Looking for a method of 4-arylamino-4-aryl-3-aza-3-buten-2-one oximes preparation a reaction of N-arylbenzamidines with arenenitrile N-oxides (generated in situ form oximoyl chlorides) has been performed to produce unstable 5-amino-4,5-dihydro-1,2,4-oxadiazoles,which under aqueous acidic conditions hydrolyzed to acyclic N-benzoyloxy-N'-arylareneamidines. Structure of one of the latter compounds has been confirmed by X-ray analysis.
1-Aryl-2-methyl-4-nitroimidazoles react with 2-amino- or with 2-hydroxyethanethiols to give products of cine-substitution of the nitro group. 5-(2_-Hydroxyethylthio)-2- methyl-1-phenylimidazole has been isolated as a free base, other products in the form of dipicrates. A structure of 5-(2_-aminoethylthio)-2-methyl-1-phenylimidazole dipicrate was proved by X-ray diffraction.
Hydride reduction of 4-nitro-1-phenylimidazole and 2-methyl-4-nitro-1-phenylimidazole to the respective 1-phenyl-4-oximinoimidazolidines by metal hydrides was studied under different conditions. 1-Aryl-4-oximinoimidazolidines were hydrolyzed to the respective imidazolidinones. For a comparison hydride reduction of 4-nitro-1-phenylpyrazole to the corresponding azoxy compound was carried out too.
Electrochemical reduction of the nitro group in 1-aryl-4-nitroazoles occurs in slightly acidic medium as a typical four-electron process leading to hydroxylamine group formation. The forming 1-aryl-4-hydroxylaminoazoles undergo further reactions. Some products of this transformations, following the electrochemical reduction, were isolated and their structure were fully characterized by standard methods.
The crystal structures of two N-derivatives of succinimide, N-(1-phenyl-4-imidazolyl) succinimide, C13H11NO2 (1) and N-benzylsuccinimide, C11H11NO2 (2) have been determined by X-ray structure analysis of single crystals. In both compounds the succinimide rings are approximately planar and carbonyl oxygen atoms are coplanar with the ring planes. The dihedral angle between succinimide and imidazole ring planes in 1 is 71.9(1), while in 2 the dihedral angle between the planar fragments equals 83.82(6). In both structures the crystal packing is determined by van der Waals forces and weak C–HO hydrogen bonds.
N-Azolylamides have been obtained by the reductive acylation of nitroazoles with acetic, succinic or phthalic anhydrides. N-Azolylsuccinamic and Af-azolylphthalamic acids forming from nitroazoles and the cyclic anhydrides have been cyclocondensed by the treatment with acetic anhydride - sodium acetate mixture to give respective N-azolylimides.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.