Rosyjska agresja na Ukrainie przewartościowuje wiele wpływowych prognoz rozwoju pozimnowojennego porządku bezpieczeństwa w Europie. Założenia co do jego pokojowej logiki rozwoju, prymatu prawa ponad indywidualnymi roszczeniami narodów, czy nienaruszalności granic zostały brutalnie zweryfikowane działaniami Moskwy, podważającymi zasady współpracy międzynarodowej wypracowane po 1989 r. oraz strategicznego partnerstwa z Zachodem. Długoterminowych globalnych skutków tego konfliktu, nie jesteśmy obecnie w stanie jeszcze w pełni oszacować. Należy ich upatrywać w trzech sferach: po pierwsze, wyzwania, jakie Moskwa rzuciła solidarności Zachodu, a co za tym idzie wiarygodności NATO i Unii Europejskiej, po drugie, wiarygodności zasad i reguł prawa międzynarodowego jako fundamentów porządku międzynarodowego, po trzecie, trwałości mechanizmów współpracy i obniżania zagrożeń, wypracowanych przez Zachód w relacjach z Rosją w ostatnich trzech dekadach. W tej ostatniej kwestii, szczególnie zagrożona pozostaje złożona maszyneria kontroli zbrojeń i środków przejrzystości działalności wojskowej. Niewątpliwie jednak obecna sytuacja stwarza Zachodowi szansę na zracjonalizowanie swojej współpracy obronnej, tak by jej mechanizmy i strategia lepiej odpowiadały współczesnym wyzwaniom – wolnym od nadziei „ery dywidendy pokoju”.
EN
Russian aggression in Ukraine undermines many influential forecasts concerning development of post-Cold War security order in Europe. Assumptions as to its peaceful linear development, the primacy of international law over individual claims of nations, and inviolability of state borders were brutally verified by the actions of Moscow, undermining the principles of international cooperation developed after 1989 and strategic partnership with the West. The long-term global consequences of this conflict, cannot be fully assessed. Yet they will undoubtedly be seen in three three areas: first, the solidarity of the West, and thus the credibility of NATO and the European Union challenged by Moscow’s behavior; second, the credibility of the principles and rules of international law as the foundations of the international order; and third, the viability of mechanisms for cooperation, transparency, and military risk reductions, developed by the West in relations with Russia throughout the last three decades. On this last point, at particular risk has been exposed the complex machinery of arms control and confidence building measures. Clearly, however, the current situation gives the West a chance to rationalize their defense cooperation, so that its mechanisms and strategies better suit today’s challenges - free of illusions characteristic for the „era of peace dividend”.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.