Handwritten signature is a behavioral biometric that can be used for automatic signer verification and identification. Online signature, in addition to visual shape, incorporates dynamics of the writing process such as trajectory, velocity and additional characteristics such as pen pressure and angles. While there are many approaches to online signature verification proposed in the literature, only few works related to preprocessing and its effect on the system performance. In this work selected preprocessing techniques were investigated such as: normalization, noise filtering and resampling. The evaluation was carried out in verification and identification tasks based on DTW distance measure and signatures from SVC2004 database.
PL
Podpis odręczny jest behawioralną cechą biometryczną która umożliwia automatyczną weryfikację i identyfikację autora podpisu. Podpis dynamiczny, oprócz informacji o kształcie, zawiera również dane dotyczące dynamiki składania podpisu takie jak trajektoria kreślenia, prędkość, zmiana nacisku i kątów nachylenia pióra. W literaturze można znaleźć wiele podejść do automatycznej weryfikacji podpisu, brakuje jednak prac z szerszą analizą metod wstępnego przetwarzania i oceną ich wpływu na poprawność pracy całego systemu. W niniejszej pracy zbadano wybrane techniki wstępnego przetwarzania takie jak: normalizacja, filtracja, próbkowanie oraz oceniono ich użyteczność w procesie weryfikacji i identyfikacji podpisu. W badaniach wykorzystano system bazujący na mierze odległości Dynamic Time Warping. Eksperymenty przeprowadzono na podpisach dynamicznych z bazy SVC2004.
Celem artykułu jest prezentacja wykorzystania platformy .NET, języka Python oraz IronPython, jego wydajnej implementacji dla tej platformy, przy tworzeniu systemu CASE, przeznaczonego do projektowania i analizy programów dla sterowników logicznych PLC (Programmable Logic Controllers) i RLC (Reconfigurable Logic Controllers). Przedstawiono graficzny język SFC (Sequential Function Chart) oraz format jego reprezentacji tekstowej. Uzasadniono decyzję o wyborze środowiska przy projektowaniu systemu, a także omówiono wybrane zagadnienia związane z zapewnianiem rozszerzalności i automatyzacją aplikacji na platformie .NET. Przedstawiono wybrane mechanizmy pozwalające zrealizować funkcjonalność w tym zakresie.
EN
The aim of this paper is to present the use of .NET Framework, Python programming language and IronPython, its high-performance implementation for .NET, in a CASE environment for design and analysis of programs for PLCs (Programmable Logic Controllers) and RLCs (Reconfigurable Logic Controllers). The SFC graphical language and its textual representation is presented. Decision on choosing the environment for design of the system is explained and selected issues referring to application extensibility and automation are discussed.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.