The article describes the production of starch film as a carrier of a model drug substance from the group of non-steroidal anti-inflammatory drugs (NSAIDs). An analgesic/anti-inflammatory drug was put into aqueous starch solution, and next a film was formed. The following solid drug substances were included in the tests: acetylsalicylic acid, salicylic acid, ibuprofen lysine salt, naproxen in the form of acid, and sodium salt. Solutions were obtained from ibuprofen lysine salt and naproxen sodium, whereas the other drugs enabled to obtain aqueous suspensions. Such a drug substance was mixed with aqueous starch solution to obtain a film. Forming a film under laboratory conditions involved spreading aqueous starch solution containing a drug on a flat heated surface and evaporating water. The films obtained were transparent. They were then dried for a period of 24 hours at a temperature of 20 °C and 50% relative air humidity. Next their mechanical properties were studied. Starch films which contained therapeutic substances were characterised by Fourier transform infrared spectroscopy (FTIR). There were slight differences between the spectra of films containing a drug substance and those of films containing both starch and a drug substance, which implies weak intermolecular reactions. Scanning electron microscope (SEM) images of cross-sections of the starch films with a drug substance were taken, which indicated their uniform morphological structure. The release rate of the drug from each film to an acetate buffer pH 4.5 (acetylsalicylic acid and salicylic acid) or phosphate buffer pH 7.38 (ibuprofen lysine salt and naproxen) was determined in vitro with the paddle method. This procedure took up to 90 min. Acetylsalicylic acid and salicylic acid were almost completely released from the starch film as early as in the first minutes of the procedure, with a maximum value of around 90%. The release of ibuprofen lysine salt and naproxen in the form of acid from the starch film was partial, about 40%. The release of naproxen sodium from the starch film was time-proportional, and there was a tendency towards further release.
PL
W artykule opisano wytwarzanie folii skrobiowej pełniącej rolę nośnika modelowych substancji leczniczych z grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ). Do wodnego roztworu skrobi wprowadzano substancję leczniczą o działaniu przeciwbólowym/przeciwzapalnym, a następnie formowano folię. Do badań wytypowano następujące substancje lecznicze w postaci stałej: kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, sól lizynowa ibuprofenu (Ibuprofen Lysine), naproksen w formie kwasowej i soli sodowej. Z lizynianu ibuprofenu i naproksenu sodowego otrzymywano roztwory, zaś z pozostałych zawiesiny wodne. Tak przygotowane substancje lecznicze mieszano z wodnymi roztworami skrobi w celu otrzymania folii. Formowanie folii w warunkach laboratoryjnych polegało na rozprowadzeniu wodnego roztworu skrobi z dodatkiem leku na płaskiej ogrzewanej powierzchni i odparowaniu wody. Otrzymane folie były transparentne. Folie suszono w temperaturze 20 °C przy wilgotności względnej powietrza 50% w czasie 24 godzin, a następnie badano właściwości mechaniczne. Folie skrobiowe zawierające substancje lecznicze i analizowano metodą FTIR. Wykazano nieznaczne różnice dla widm folii z substancją leczniczą w porównaniu z widmem skrobi i substancji leczniczej, co wskazuje na słabe oddziaływania międzycząsteczkowe. Wykonano zdjęcia SEM przekroi poprzecznych folii skrobiowych zawierających substancje lecznicze, wskazując na ich jednolitą budowę morfologiczną. Oznaczanie szybkości uwalniania substancji leczniczej z każdej folii przeprowadzono metodą łopatkową in vitro do buforu octanowego pH 4,5 (kwas acetylosalicylowy i kwas salicylowy) lub buforu fosforanowego pH 7,38 (ibuprofen i naproksen) w czasie do 90 min. Kwas salicylowy i acetylosalicylowy uwalniał się prawie całkowicie z folii skrobiowych osiągając maksymalną wartość ok. 90% już w pierwszych minutach prowadzonego doświadczenia. Uwalnianie lizynianu ibuprofenu i naproksenu w formie kwasowej z folii skrobiowej było częściowe i utrzymywało się na poziomie ok. 40%. Uwalnianie naproksenu sodowego z folii skrobiowej przebiegało proporcjonalnie do czasu, z tendencją do dalszego uwalniania.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The use of hydrothermally treated cellulose pulp for the manufacture of cellulose fibres is described. Hydrothermal treatment allows for the preparation of cellulose pulp characterized by a polymerization degree, DP, within the range of 290 405 and a low polydispersity Pd of 2.0 3.0. A method of preparing alkaline solutions with a 7.45% content of cellulose, and alkali ratio of 1.05 is described. The impact of sulfuric acid concentration, the temperature of the coagulation bath, the as-spun draw of the fibre, the total draw ratio and drying conditions upon the mechanical properties of the fibres obtained was investigated. Trials at a high laboratory scale were conducted to spin multifilament cellulose fibres with a tenacity of 20 22.5 cN/tex and an elongation at break of 10 15%.
PL
Opisano zastosowanie modyfikowanej hydrotermicznie celulozy do wytworzenia włókien celulozowych. Modyfikacja hydrotermiczna masy celulozowej zapewnia otrzymanie celulozy o stopniu polimeryzacji DP 290-405 i niskiej polidyspersji Pd-2,5. Mokra modyfikowana celuloza ulega rozpuszczeniu w wodnym roztworze NaOH w czasie 10 minut w dodatnich temperaturach, gwarantując wysoką jakość oraz stabilność roztworu przędzalniczego. Opisano sposób wytwarzania alkalicznego roztworu o zawartości celulozy ok. 6-7,5%w. i stosunku ługowym ok. 1,05-1,30. Roztwory przędzalnicze posiadają odpowiednią stabilność i filtracyjność w temperaturze do 20 °C. Zbadano wpływ stężenia kwasu siarkowego, temperatury kąpieli koagulacyjnej, wyciągu filierowego, rozciągu całkowitego oraz warunków suszenia na właściwości mechaniczne włókien celulozowych. Przeprowadzono formowanie włókien w skali wielkolaboratoryjnej otrzymując włókna celulozowe o wytrzymałości 20–22,5 cN/tex i wydłużeniu 10-15%.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
According to a method elaborated in the Institute of Biopolymers and Chemical Fibres (the former Institute of Chemical Fibres), Łódź, Poland, we prepared chitosan microfibrids with a diameter of 1 to 5 μm in wet condition, which shrinks to the range of only 0.2 to 1.0 μm after drying. We determined the optimum properties of the spinning solutions, suitable for the successful formation of microfibrids. We studied how the forming conditions, such as the $flow speed of the spinning solution and the coagulation bath, influence the properties of the formed microfibrids, principally dimensions and water retention value. Investigations into the molecular, super-molecular and morphological structure of the microfibrids provided much information on the characteristics of this new form of chitosan. We also evaluated the possibility of using microfibrids for the preparation of nonwovens.
PL
Na podstawie przeprowadzonych badań stwierdzono, że opracowana w Instytucie Biopolimerów i Włókien Chemicznych (IBWCh – do maja 2006: IWCh) metoda wytwarzania mikrofibryd chitozanowych, pozwoliła na otrzymanie mikrofibryd o średnicy w zakresie od 1 do 5 μm w stanie mokrym. Mikrofibrydy te w stanie suchym charakteryzują się średnicą w zakresie od 0.2 do 1.0 μm. Określono optymalne właściwości chitozanowych roztworów przędzalniczych predysponujące je do wytwarzania mikrofibryd. Oceniono wpływ parametrów wytwarzania mikrofibryd jak: prędkości przepływu roztworu i kąpieli koagulacyjnej oraz stężenie kąpieli koagulacyjnej na ich właściwości, zwłaszcza na średnie wymiary i wskaźnik wtórnego pęcznienia. Badania struktury cząsteczkowej, nadcząsteczkowej i morfologicznej wytworzonych mikrofibryd pozwoliły na poznanie charakterystyki tych nowych form chitozanu. Przeprowadzono ocenę przydatności otrzymywanych mikrofibryd chitozanowych do wytwarzania włóknin.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The increase in the application of fibrids in the paper, cosmetic, and medical material industries, as well as in environmental protection, is based on their unique properties, principally their large developed surface. This was the ground to commence our investigation in the Institute of Chemical Fibres into obtaining and processing fibrids [1]. This paper is devoted to microfibrids, i.e. fibrids of a diameter smaller than 10 mm. The influence of the ratio of the spinning solution outflow velocity to the coagulation bath outflow velocity (existing over spinning) on the properties of microfibrids (principally on their dimensions) was tested. Test results of obtaining alginate, alginate-starch, and alginate mixed with keratin microfibrids by the wet method are presented, together with an estimation of their properties. The microscopical analysis carried out proved that the microfibrid diameters are in general below 10 µm.
PL
Fibrydy znajdują coraz szersze praktyczne zastosowanie w przemyśle papierniczym, kosmetycznym, medycznym, jak również w ochronie środowiska. Zawdzięczają to swoim unikalnym właściwościom, przede wszystkim bardzo rozwiniętej powierzchni, która w głównej mierze zależy od ich wymiarów. Zbadano wpływ stosunku prędkości wypływu roztworu przędzalniczego do prędkości wypływu kąpieli koagulacyjnej na właściwości mikrofibryd, w tym na ich wymiary. W artykule przedstawiono wyniki badań procesu wytwarzania mikrofibryd alginianawych, alginianowo-skrobiowych i alginianowych z keratyną metodą mokrą spod filiery wraz z oceną ich właściwości. Rejestrowano obraz wytworzonych mikrofibryd. Analiza mikroskopowa wykazała, że średnice mikrofibryd są poniżej 10 µm.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.