Dyskusje nad przyszłą rolą wojska i charakterem operacji w okresie stałego zagrożenia ze strony aktorów niepaństwowych oraz niekonwencjonalnego przeciwnika skłaniają do próby zidentyfikowania zasadniczych trendów w siłach zbrojnych wybranych mocarstw. Charakter współczesnych konfliktów zbrojnych ulega zmianie. Wpływa na to wiele czynników, między innymi rozwój technologiczny oraz przyjęcie założenia, że przyszłe konflikty zbrojne będą prowadzone poniżej progu wojny. Autor prezentuje wnioski dotyczące kierunków zmian charakteru przyszłych operacji. Analiza publikacji poświęconych czołowym graczom współczesnego środowiska bezpieczeństwa, do których zalicza się Stany Zjednoczone, Chiny, Indie, Izrael i Rosję, pozwala wskazać idee, które mogą ukształtować myśl operacyjną początku XXI wieku. Wyniki dociekań autor przedstawia w formie wniosków i uogólnień. Poszukuje również odpowiedzi na pytanie, w jaki sposób rozwój technologiczny wpłynie na prowadzenie operacji.
EN
The ongoing discussions regarding the future role of the army and the nature of operations, in the period dominated by constant threat from non-state actors and unconventional opponents, attempt to identify essential trends in the armed forces. Undoubtedly, the nature of modern armed conflicts is evolving. This is due to many factors, but two are essential. The first is technological development, enhancing the ability of precise impact, and opportunities related to C4ISR systems (comm and, control, communications, computers, intelligence, surveillance and reconnaissance). The second is the assumption that future conflicts will be conducted below the threshold of war. The aim of the article is to present findings concerning directions of changes in the nature of future operations. The analysis of publications regarding the leading players in the contemporary security environment, that is United States, China, India, Israel and Russia, helps to indicate the trends that may shape the operational thought of the early 21st century. The synthesis of findings is presented in the form of conclusions and generalizations. One of them is particularly compelling, because it concerns the so-called individualization of operation. Ultimately, the author seeks to answer the question on how technological development will affect future military operations.
Analitycy i teoretycy wojskowi, a przede wszystkim dowódcy i sztaby działający w obszarze sztuki operacyjnej poszukują nowych koncepcyjnych narzędzi planistycznych, współmiernych do dzisiejszych wymagań. Panuje powszechny osąd, że stosowanie starych analogii wieku industrialnego nie jest w stanie sprostać intelektualnej gimnastyce pożądanej w przypadku zadań XXI wieku. Celem artykułu jest zaprezentowanie wniosków z analiz szeregu innowacyjnych rozwiązań rozwijanych i wprowadzanych w okresie ostatnich dwóch dekad, które miały być antidotum na niepowodzenia wojsk w osiągnięciu celów operacyjnych i strategicznych. Są wśród nich takie koncepcje jak koncepcja natychmiastowych decydujących działań (Rapid Decise Operations RDO), mająca usprawniać planowanie, którą ostatecznie podważono i odrzucono. Koncepcja przedstawiana w doktrynach działań połączonych gdzie wprowadzono planowanie oparte na skutkach (Effect-based-planning EBP) w odniesieniu do działań opartych na skutkach (Effect-based-operations EBO). Artykuł analizuje również aspekty związane z koncepcją ocen sieci operacyjnej (Operational net Assessment ONA) oraz systemową analizą systemów (System-of-Systems Analysis SoSA). Początkowo okrzyknięte jako nowoczesne narzędzia sztuki operacyjnej i planowania, wciąż stanowią temat dyskusji i polemik co do zasadności ich wykorzystania.
EN
Analysis, military theorists and commanders and staffs acting in the area of operations seek new conceptual planning tools, commensurate with today's requirements. There is widespread judgment that the old analogy of the industrial age is unable to meet the intellectual gymnastic required for the 21st century. This article tries to analyse a range of innovative concepts developed and implemented over the last two decades, with were to be an antidote to the failure to achieve operational and strategic objectives. They include concepts such as the concept of Rapid decisive Operations (RDO) having improved planning, which ultimately has been refuted and rejected. The concept presented in the doctrines of joint operations introduced Effect-based-planning (EBP) for Effect-based-operations (EBO). This article also analyses aspects relating to the Operational Net Assessment (ONA) and System-of-Systems Analysis(Sosa). Initially hailed as modern tools in operational planning, they still remain the subject of discussion and polemics addressing the legitymacy of their use.
Historically called „unconventional” operations are not the new phenomena. Guerilla warfare has a long history of operations /actions/ at the tactical level, when the „irregular” forces fought against „regular” one. However, in this context, the strength of „irregular” forces was mostly associated with non-state and quasi-state groups, whereas the „regular” one with the armed forces which are legitimate policy instrument of governments and states. What is the most striking in terms of special operations in the late of twentieth century, it is a remarkable increase in irregular activities conducted by regular forces in unconventional style in order to protect the operational and strategic effects. In the first part of the paper attempted to define the special forces as the kind of forces and operations (actions) especially in terms of their utility at the operational level. Later on an attempt to identify the main changes and emerging trends in the tasks and capabilities of special forces, which in the last decade have become an obvious tool in responding to the crises of the last decade. An attempt was also made to analyze innovative modes of action that have emerged in recent operations in Afganistan and Iraq.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Experiences gained from recently conducted operations show that in order for the Joint Task Force (JTF) and Combined Joint Task Force (CJTF) to meet the broad and changing range of threats and face the global security needs, joint operations, integrated by common IT networks, are necessary. Combing the results achieved in all environments, e.g. on land, sea, airspace and cyber space, and enabling each armed forces’ unit to reach an entirely new level of the operation speed, joint forces can win against equivalent non-joint force. The integration o f forces for the joint operation needs is a complex problem which is connected with creating their appropriate sets to respond to the current situations and their proper transformation to face the needs of future challenges. It also has to be assumed that both the creation and transformation depend significantly on the way the military forces are organised. The greater progress in technology and doctrine development, the more visible the shortages in organisation are. Moreover, preparing joint task forces to conducting operations is the right response to the uncertainty of the global security environment. However, the combination of uncertainty and joint aspect requires an organisation that has a much quicker response capability that the one currently existing on the operational and tactical level.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.