Powstająca w procesie odwadniania osadów ciecz osadowa (odcieki - czyli strumień stężonej cieczy powstającej w wyniku mechanicznego odwadniania osadów - woda usunięta z osadów; ścieki z pras to suma odcieków i wód z płukania taśmy prasy) charakteryzuje się wysokimi stężeniami związków biogennych (azotu i fosforu). Dotyczy to zwłaszcza odcieków powstających z odwadniania osadów stabilizowanych w warunkach fermentacji beztlenowej. Powstające podczas odwadniania osadów odcieki na ogół spływają do ciągu ściekowego oczyszczalni, zwiększając ładunek azotu amonowego i fosforu, który musi być usunięty ze ścieków przed ich odprowadzeniem do odbiornika.
W artykule przedstawione zostały wyniki badań technologicznych oczyszczania metodą osadu czynnego ścieków z produkcji pasty do zębów w mieszaninie ze ściekami syntetycznymi, o składzie zbliżonym do ścieków komunalnych. Badania prowadzono w laboratoryjnym układzie doświadczalnym składającym się z reaktorów okresowego działania SBR (ang. sequencing batch reactor) pracujących w reżimie nienapowietrzano-napowietrzanym. Objętościowy udział ścieków przemysłowych w ogólnej ilości ścieków doprowadzanych do reaktorów wynosił od 3 do 24%. Celem badań było określenie wpływu ścieków z fabryki pasty do zębów na przebieg, stabilność i efektywność usuwania zanieczyszczeń w procesie osadu czynnego. W przeprowadzonych badaniach stwierdzono zadowalającą skuteczność usuwania zanieczyszczeń ze ścieków.
EN
Results of technological tests on treatment of mixture of toothpaste production wastewater and synthetic municipal wastewater in the activated sludge process were presented. Tests were performed in a lab-scale system consisting of sequencing batch reactors (SBR) working in an nonaerated-aerated regime. Volume fraction of industrial wastewater in the total volume of wastewater feed to the reactors was between 3 and 24%. The aim of the investigation was to determine the impact of toothpaste production wastewater on the course, stability and efficiency of contaminants removal in the activated sludge process. Based on the obtained results, it may be stated that the treatment efficiency was satisfactory.
Przeprowadzono badania laboratoryjne usuwania boru ze ścieków z wykorzystaniem siarczanu glinu Al2(S04)3. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że siarczan glinu najskuteczniej usuwa bor w warunkach wstępnej alkalizacji ścieków do pH 9-10. Im wyższy stosunek molowy AI/B tym większa jest skuteczność usuwania boru. Przy pH z przedziału 9-10 i stosunku AI/B=400 uzyskuje się usunięcie boru do wartości normowanej przez krajowe przepisy dotyczące wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, tj. 1,0 gB/m3.
Przeprowadzono badania laboratoryjne skuteczności usuwania boru ze ścieków z wykorzystaniem wodorotlenku glinu. Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że Al(OH)3 skutecznie usuwa bor przy wstępnej alkalizacji ścieków do poziomu pH 8,5-9,0. Im wyższy stosunek molowy Al/B tym większa jest skuteczność usuwania boru. Przy pH z przedziału 8,5-9,0 i stosunku Al/B=6,4 uzyskuje się usunięcie boru poniżej wartości normowanej przez przepisy krajowe, tj. 1gB/m3 [1].
Przeprowadzono badania laboratoryjne efektywności usuwania boru ze ścieków z wykorzystaniem siarczanu żelazowego Fe2(SO4)3 (PIX-113). Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że PIX-113 skuteczniej usuwa bor w warunkach wstępnej alkalizacji ścieków do pH 7,0÷8,0 a następnie dozowaniu siarczanu żelaza w ilości 2000 gFe/m3. Im wyższy stosunek molowy Fe/B tym większa jest skuteczność usuwania boru. Przy pH z przedziału 7,0÷8,0 i stosunku Fe/B=120 uzyskuje się usunięcie boru poniżej wartości normowanej przez krajowe przepisy dotyczące wprowadzania ścieków do wód lub do ziemi, tj. 1,0 gB/m3 [1].
Przeprowadzono badania laboratoryjne usuwania boru ze ścieków z wykorzystaniem związków wapnia i magnezu. Badania prowadzono z zastosowaniem: siarczanu wapnia CaSO4 węglanu wapnia CaCO3 azotanu wapnia Ca(NO3)2 wodorotlenku wapnia Ca(OH)2 oraz siarczanu magnezu MgSO4 azotanu magnezu Mg(NO3)2 chlorku magnezu MgCI2 tlenku magnezu MgO i wodorotlenku magnezu Mg(OH)2 Na podstawie uzyskanych wyników stwierdzono, że tlenek i wodorotlenek magnezu skutecznie usuwają bor przy najmniejszej ilości powstających osadów i zapewniają alkalizacją ścieków. Stwierdzono, że im wyższy stosunek molowy Mg/B tym większa jest skuteczność usuwania boru. Przy pH z przedziału 9,5÷10,5 i stosunku Mg/B=6,7 uzyskuje się usunięcie boru poniżej wartości normowanej przez krajowe przepisy, tj. 1gB/m3 [1].Poniższy artykuł kontynuuje zagadnienia omawiane przez autorów na łamach Forum 4/2007.
Przeprowadzono badania laboratoryjne w reaktorach SBR, mające na celu określenie wpływu boru na proces nitryfikacji azotu w ściekach komunalnych i określenie wartości granicznej, przy której obserwuje się załamanie procesu nitryfikacji. Badania prowadzono przy stężeniu boru od 0,2 do 4,3 gB/m3 i stwierdzono, że wartością graniczną, dla wieku osadu 10 d, przy której załamał się proces nitryfikacji było stężenie 3,3 gB/m3.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Although there is a significant potential for the application of the SBR (Sequencing Batch Reactor) concept, most of the SBR systems so far have been successfully used for the treatment of municipal and industrial wastewater. A major requisite for an effective operation of the SBR is the inflow of raw wastewater into the system. Single SBR plants need the application of retention tanks. It is comparatively easy to combine the SBR with a retention tank placed on the top of the reactor. Such a system is referred to in this contribution as a SBR-compact. The advantages of the upper retention tank over the lower one have been listed elsewhere. This contribution presents the results of a case study. Our study has shown that the removal efficiencies in SBR-compact for municipal wastewater were high, despite a high influent concentration of COD, total nitrogen and total phosphorus.
PL
Reaktory SBR są jednym z urządzeń stosowanych do biologicznego oczyszczania ścieków. Istotnym warunkiem ich prawidłowej pracy jest sposób zasilania ściekami surowymi. W przypadku pojedynczego reaktora SBR niezbędne jest stosowanie zbiorników retencyjnych. Stosunkowo łatwo można powiązać konstrukcyjnie reaktor SBR ze zbiornikiem retencyjnym usytuowanym na jego koronie. Układ taki jest nazywany reaktorem SBR-kompakt. Przewagę górnego zbiornika nad zbiornikiem dolnym wykazano wcześniej. Przedstawiono wyniki badania skuteczności oczyszczania ścieków komunalnych na przykładzie kilku dolnośląskich oczyszczalni SBR. Badania wykazały bardzo dobrą skuteczność usuwania zanieczyszczeń ze ścieków, które charakteryzowały się wysokim ChZT oraz wysokimi stężeniami azotu ogólnego i fosforu.
Przeprowadzono badania laboratoryjne w reaktorach SBR, mające na celu określenie wpływu boru na proces nitryfikacji azotu w ściekach komunalnych. Badania prowadzono dla dawek boru. Uzyskano wyższą skuteczność oczyszczania ścieków w reaktorach, do których doprowadzane byłv ścieki z borem.
Scharakteryzowano region Dolnego Śląska na tle kraju, zwracając szczególną uwagę na zużycie wody i produkcję ścieków. Omówiono aktualny stan gospodarki ściekowej Dolnego Śląska. Przedstawiono charakterystykę wybranych oczyszczalni ścieków Dolnego Śląska Omówiono rozwiązania techniczno - technologiczne oraz efektywność oczyszczania ścieków kilku oczyszczalni z osadem czynnym realizowanym w układach przepływowych i okresowego działania. Scharakteryzowano trendy w projektowaniu oczyszczalni ścieków na Dolnym Śląsku w zakresie: budowy sieci kanalizacyjnych, oczyszczania ścieków, gospodarki osadowej, poprawy warunków pracy obsługi oczyszczalni.
Artykuł omawia wyniki badań laboratoryjnych procesu nitryfikacji azotu amonowego ścieków modelowych o podwyższonej zawartości związków azotowych. Na ich podstawie określono kinetykę i szybkość zmian wybranych parametrów mających wpływ na nitryfikację.
Oczyszczanie ścieków w układach z porcjowym (okresowym) zasilaniem komór bioreakcji jest stosowane od kilkudziesięciu lat. Obecnie oczyszczanie ścieków w reaktorach SBR jest stosowane coraz częściej, zwłaszcza dla małych ilości ścieków.
Technologia oczyszczania ścieków z wykorzystaniem reaktorów okresowego działania znana jest od wielu lat. Obecnie znacznie wzrosło zainteresowanie tym rozwiązaniem i coraz częściej stosuje się reaktory SBR do oczyszczania ścieków komunalnych i przemysłowych.
Polska negocjując swoje przystąpienie do UE zobowiązała się m.in. do uporządkowania gospodarki ściekowej w gminach, w celu zwiększenia skuteczności ochrony wód i powierzchni ziemi. Dyrektywa Unii Europejskiej nr 91/271/EEC [1] określiła terminy, po których ścieki powstające w różnych aglomeracjach powinny być poddane skutecznemu oczyszczaniu.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The principles of fill-and-draw systems and sequencing batch reactor (SBR) operations are described and SBRs are classified according to the treatment train, the feeding method and the sludge stabilization technique applied. The following generalizations can be made. Batchwise fed SBRs should be operated in combination with storage tanks for economical reasons (energy de-mand is much lower). The settleability of activated sludge can be upgraded by sending the effluent from mechanical treatment into the internal selectors. A thorough analysis of the costs of activated sludge management must be made at the stage of design, and such analysis should include the potential for transporting non-stabilized sludge to the nearest wastewater treatment plant for process-ing.
PL
Scharakteryzowano technologię SBR i zaproponowano kryteria podziału reak-torów w zależności od realizowanych procesów jednostkowych oczyszczania, sposobu zasilania ściekami oraz metod stabilizacji osadów. Wykazano, że reaktory SBR zasilane porcjowo powinny współpracować z "górnymi" zbiornikami retencyjnymi z uwagi na niższą energochłonność takiego układu w stosunku do układów ze zbiornikami "dolnymi". Wskazano na możliwość poprawienia zdolności sedymentacyjnych osadu czynnego przez kierowanie ścieków mechanicznie oczyszczonych do selektorów wewnętrznych. Zwrócono uwagę, że na etapie projektowania należy zanalizować koszty gospodarki osadowej, uwzględniając transport osadów do innej oczyszczalni.