It has become almost impossible to have engineering and construction projects completed within the initial time and cost; this is a result of many factors the industry is being plagued with ranging from estimating time and cost. This paper presents strategic methodology that fosters effective engineering and construction projects management with respect to duration/time - cost. The project success is a two-faced phenomenon. On the one hand, project success can be approached from a triangular point of view of project objectives. Performance, cost, time, quality, and safety of a given particular project should be in accordance with the strategic objectives of work logics and methodology at the workflow organization. The main objective of this research is to develop methodology that will help company or individual construction practitioners achieve profitable objectives in the execution of construction projects. For this reason, use of multiple methods of work organization and their competitive model involving several considerations of a wide range of factors, (besides profit maximization and competition) that affect the margin-size decision; use of qualitative and subjective appropriate work organization, to more realistically capture the decision-making process were suggested. The defined optimum construction project works duration should be made in view of all major influential factors as pointed out in this paper (determinate and indeterminate) resulting into deviation of the estimated time and budget cost. At the consideration of the factors the most likely project duration time and it corresponding cost should be regulated (controlled) and some part of the estimates should be saved in form of insurance, and consequently profitable project would be achieved despite the influences of all factors affecting the project.
This paper presents the results of an investigation into the characteristics of concrete containing laterite as a full or partial replacement of sand. Sand in a concrete mix proportion of 1:2:4:0.6 and 1:2:2:0.6 (cement: sand: coarse aggregate: water-cement ratio) was replaced with 0, 20, 40, 60, 80, and 100% laterite. The concrete strength was confined to characteristic concrete strength grade of 20 and 25 N/mm². Experimental results based on qualitative and quantitative data shows that, concrete produced at 28-day hydration period with up to 40%> replacement level of sand by laterite attained the designed concrete compressive strength of 20.48 N/mm² for concrete strength grade of 20 N/mm² but fell slightly below 25 N/mm² for concrete strength of grade 25 N/mm². This indicates the possibility of using laterite as a partial replacement for sand up to 40%>. It was also observed from the results obtained that the workability - of laterite concrete increased with increase in the replacement level of sand by laterite, while the cube compressive strength, split cylinder tensile strengths and the percentage water absorption of the concrete decreased with increase in the replacement level of sand. Regression models relating the split cylinder tensile strength and cube compressive strength of concrete strength grade of 20 and 25 N/mm² of partial sand replacement with laterite in the various percentage, yielded predictive models ƒt(C20) = 0.2093 (ƒcu)0.5259 and ƒt(C25) = 0.4961 (ƒcu)0.2945 with correlation coefficients R² = 0.8946 and R² = 0.947 respectively.
PL
W artykule przedstawiono wyniki badań w zakresie właściwości betonu zawierającego lateryt jako całkowity lub częściowy substytut piasku. Piasek z mieszanki betonowej o proporcji 1:2:4:0.6 i 1:2:2:0.6 (cement : piasek : kruszywo grube : stosunek cementowo-wodny) zastąpiono układem 0, 20, 40, 60, 80 i 100% laterytu. Wytrzymałość betonu została ograniczona do charakterystycznej wytrzymałości betonu - 20 i 25 N/mm². Eksperymentalne wyniki oparte na danych ilościowych i jakościowych pokazują, że beton po 28-dniowym okresie dojrzewania, w którym na poziomie do 40% zastąpiono piasek laterytem, osiągnął wytrzymałość na ściskanie 20,48 N/mm² dla zaprojektowanej klasy 20 N/mm², ale wartość wytrzymałości na ściskanie dla zaprojektowanej klasy 25 N/mm² spadła poniżej 25 N/mm². Wskazuje to na możliwość wykorzystania laterytu do częściowego zastąpienia piasku do 40%. Na podstawie otrzymanych wyników stwierdzono również, że urabialność betonu z wykorzystaniem laterytu wzrosła wraz ze wzrostem poziomu zastąpienia piasku przez lateryt, zaś wytrzymałość na ściskanie, wytrzymałość na rozciąganie i procent zużycia wody w betonie zmniejszyły się wraz ze wzrostem poziomu zastąpienia piasku. Modele regresji odnoszące się do wytrzymałości na rozciąganie i wytrzymałości na ściskanie betonu klasy 20 N/mm² i 25 N/mm², w którym piasek w różnych procentach częściowo zastąpiono laterytem, pozwoliły przyjąć modele analityczne: ƒt(C20) = 0.2093 (ƒcu)0.5259 oraz ƒt(C25) = 0.4961 (ƒcu)0.2945 ze współczynnikami R² = 0.8946 i R² = 0.947.
This paper presents a comparative analysis of the effect of the physical properties of coarse aggregate (igneous rock - crushed granite stone; sedimentary rock - limestone and metamorphic rock - marble stone) on the compressive strength of Portland cement concrete and compare their characteristic strength. Tests such as sieve analysis, specific gravity, bulk density, void ratio, porosity, water absorption and aggregate impact value were carried out on aggregates to ascertain their physical properties as they affect the strength of concrete. The concrete strength comparison was confined to characteristic concrete strength of grade 20 and 30 N/mm² only. Two different mix proportions of 1:2:4 and 1:3:6, and water cement ratio of 0.5 and 0.6 for both mixes were used to cast concrete cubes which were hydrated for 7, 14, and 28-day periods respectively. The compressive strength tests conducted on the cast cubes was found to be within the stipulated value of concrete strength of 26.0 N/mm² for 28-day hydration period by British Standard specification. The 28-day concrete cubes cast with these aggregates shows that, at the low strength of 20 N/mm², igneous rock - crushed granite stone c concrete had the highest strength of 26.45 N/mm² followed by Sedimentary-limestone with 26.11 N/mm² and metamorphic rock - marble stone 26.03 N/mm² in that order, and also at the high strength of 30 N/mm², crushed granite concrete gave the highest strength to be 30.11 N/mm² followed by granite 29.78 N/mm² and limestone 29.53 N/mm² in that order.
PL
W artykule przedstawiono analizę porównawczą wpływu właściwości fizycznych kruszywa grubego (skały magmowej - łamany granit, skały osadowej - wapienie i skały metamorficznej - marmur) na ściskanie betonu poprzez porównanie charakterystycznej wytrzymałości. Kruszywo grube poddano badaniom: uziarnienia, gęstości nasypowej, gęstości, porowatości, wskaźnika porowatości, absorpcji wody i współczynnika wpływu kruszywa w celu ustalenia właściwości fizycznych, jakie mają wpływ na wytrzymałość betonu. Porównanie wytrzymałości betonu ograniczono do charakterystycznej wytrzymałości na ściskanie betonu o wartości 20 i 30 N/mm². Do wykonania sześciennych kostek betonowych zastosowano dwie różne proporcje mieszanki 1:2:4 i 1:3:6 i dwie wartości stosunku cementowo-wodnego 0,5 i 0,6, które dojrzewały odpowiednio przez 7, 14 i 28 dni. Testy wytrzymałości na ściskanie przeprowadzone na kostkach sześciennych wykazały, że przewidywana wytrzymałość betonu dla próbek 28-dniowych wynosi 26,0 N/mm², opierając się na normie brytyjskiej. Badania 28-dniowych betonowych kostek, w których zastosowano analizowane kruszywa grube wykazały, że dla wytrzymałości 20 N/mm²: beton z granitem miał największą wytrzymałość - 26,45 N/mm², beton z wapieniem 26,11 N/mm² i z marmurem - 26,03 N/mm². Dla wytrzymałości 30 N/mm² również beton z granitem miał największą wytrzymałość: 30,11 N/mm², następnie z granitem 29.78 N/mm² i wapieniem 29,53 N/mm².
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW