In the Netherlands not only riverine areas are susceptible to flooding problems. The lowlying polder areas are equally prone to water management problems as a result of current land use practices and expected climate changes. These problems are twofold: firstly, in periods with a precipitation surplus the polders experience flooding problems; secondly, in periods of drought there is a water shortage, which does not only affect the agricultural land use, but also the water quality of the surface water bodies in the polders. By only expanding the pumping capacity for individual polders these problems are not solved in a sustainable way. Thus, there is the need for new water management strategies. One of them is water storage. Storing water on a local scale can help to prevent the above mentioned problems. But, what effects does this have on natural values, and how should be dealt with the increasing demand of economic developments? This paper addresses these issues based on a study in which spatial planning was combined with the search for areas where water storage could be coupled to natural functions. This study in the Dutch province Noord-Holland indicated that opinions of different stakeholders (e.g. spatial planners, nature development organisations, nature protection organizations and water boards) are very important in the process of initiating new initiatives on ecological sustainable water management with a focus on different types of water storage. By characterising four alternative water storage strategies and a selection of different natural areas (both existing and planned nature development areas), the opinions of stakeholders were analysed. Area specific possibilities for renewed water management strategies were identified. In this, soil type, land use, current water management problems and the influence of upward seepage were important factors in defining plans that could be widely supported.
PL
Doliny rzeczne nie są jedynymi obszarami podatnymi na powodzie w Holandii. W efekcie obecnej praktyki użytkowania ziemi i wobec spodziewanych zmian klimatu równie zagrożone są nisko położone poldery. Problemy są dwojakiego rodzaju: po pierwsze w okresach nadmiernych opadów poldery są zalewane; po drugie, w okresach suszy występują deficyty wody, które mają wpływ na rolnictwo, ale także na jakość wody w zbiornikach usytuowanych na polderach. Tych problemów nie rozwiąże w sposób trwały zwiększona wydajność pompowania wody. Potrzeba zatem nowej strategii gospodarki wodą. Jednym z rozwiązań jest retencjonowanie wody. Retencjonowanie to w skali lokalnej może pomóc w zapobieganiu wymienionym problemom. Lecz jaki będzie wpływ retencji na walory przyrodnicze i jak ją pogodzić z rosnącym oczekiwaniem na rozwój gospodarczy? Niniejsza praca poświęcona tym zagadnieniom oparta jest na badaniu, w którym planowanie przestrzenne połączono z poszukiwaniem obszarów, gdzie retencję wody można powiązać z funkcjami przyrodniczymi. Badania w holenderskiej prowincji Noord-Holland wykazały, że opinie różnych użytkowników (np. planiści przestrzenni, organizacje zarządzające i chroniące zasoby przyrody, zarządy wodne) są bardzo ważne w inicjowaniu nowych przedsięwzięć dotyczących ekologicznie zrównoważonego gospodarowania wodą ze szczególnym uwzględnieniem różnych typów retencji wody. Po scharakteryzowaniu czterech alternatywnych strategii retencji wody i wyborze różnych naturalnych terenów (zarówno istniejących, jak i planowanych) poddano analizie opinie użytkowników. Zidentyfikowano właściwe dla obszaru możliwości odnowionych strategii gospodarki wodnej. W tym względzie typ gleb, użytkowanie ziemi, obecne problemy gospodarki wodnej i wpływ przesiąkania są ważnymi czynnikami w konstruowaniu planów, które mogą zyskać powszechną akceptację.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.