Medical information systems could benefit from electronic health records management using openEHR. On the other hand, such a standard adds an additional software layer to the system, which might impact performance. In this article, we present an in-depth comparison of open-source openEHR servers and propose tools for testing them. Load tests for selected opensource servers were prepared using Apache JMeter. Statistics of elapsed time of requests and throughput of each solution were calculated. Results show that open-source openEHR servers significantly differ in performance and stability and prove that load testing should be a crucial part of a development process.
Health informatics is characterized by the need to securely store, process and transmit large amounts of sensitive medical data while ensuring interoperability with other systems. Among many standards used in such systems there are two which have gained interest in recent years and cover most of those needs: openEHR and HL7 FHIR. In this paper, both standards are discussed and compared with each other. The architecture of both systems, the similarities and differences, methods of data modeling and ensuring interoperability were presented.
Systemy informatyczne w medycynie charakteryzują się potrzebą bezpiecznego przechowywania i przetwarzania dużych ilości wrażliwych danych medycznych przy jednoczesnym zapewnieniu możliwości współpracy z innymi systemami. Istnieją dwa konkurencyjne standardy medyczne, które na to pozwalają: openEHR oraz HL7 FHIR. W niniejszej pracy omówiono oba te standardy oraz porównano je ze sobą. Przedstawiona została architektura obu systemów, podobieństwa i różnice, sposoby modelowania danych oraz zapewnienia interoperacyjności.
EN
Information systems in medicine are characterized by the need to securely store and process large amounts of sensitive medical data while ensuring interoperability with other systems. There are two competing medical standards that allow this: openEHR and HL7 FHIR. In this paper, both of these standards are discussed and compared with each other. The architecture of both systems, the similarities and differences, methods of data modeling and ensuring interoperability were presented.
The article concerns the research on the properties of core-shell superparamagnetic nanoparticles in the context of their use in medicine for diagnostics and therapy. The article presents a system for impedance (AC) spectroscopy of nanoparticles with a new arrangement of receive coils. A significant modification was the position of the reference coil in relation to the receive coils as well as the method of winding and routing the wires on the carcass. The 3D printing technique was used in the production of the measuring coil system. The aim of the work was to experimentally verify the developed measurement system and analyze its properties. The system tests were carried out at low frequencies ranging from 2 to 50 kHz. Complex magnetic susceptibility was measured for superparamagnetic iron oxide nanoparticles in polymer shells in a physiological saline solution. The obtained results confirmed the relevance of the concept of the measurements. In summary, the observed properties of the realized system are discussed and further directions of its development are proposed.
PL
Artykuł dotyczy badań właściwości nanocząstek superparamagnetycznych typu rdzeń-powłoka w kontekście wykorzystania ich w medycynie do diagnostyki jak i terapii. W artykule przedstawiono układ do spektroskopii impedancyjnej (AC) nanocząstek z nowym układem cewek odbiorczych. Istotną modyfikacją była pozycja cewki referencyjnej względem cewek odbiorczych jak również sposób nawijania i prowadzenia przewodów na karkasie. W realizacji układu cewek pomiarowych wykorzystana została technika druku 3D. Celem pracy była eksperymentalna weryfikacja opracowanego układu pomiarowego i analiza jego własności. Testy układu zostały przeprowadzone dla niskich częstotliwości w zakresie od 2 do 50 kHz. Pomiary zespolonej podatności magnetycznej dokonano dla nanocząstek superparamagnetycznych tlenku żelaza w otoczkach polimerowych w roztworze soli fizjologicznej. Uzyskane wyniki potwierdziły poprawność koncepcji realizacji pomiarów. W podsumowaniu omówiono zaobserwowane własności zrealizowanego układu i zaproponowano dalsze kierunki jego rozwoju.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.