The study area near village Witów situated about 50 kilometres north-east of the Kraków city is famous for its exposed deposits called the "Witów Series" on which palaeobotanical, micro- and macrofaunistic, malacological, sedimentological and petrographical studies have already been performed. From deposits of the Witów Series, plant macroremains belonging to gymnosperms and angiosperms were reported. Pinus cf. palaeostrobus, Zelkova zelkovifolia and Spirematospermum wetzleri are particularly interesting. Results of investigations on fossil plant remains point to the Late Miocene to Pliocene age of the Witów Series. Plant communities that existed in the vicinity of Witów could be compared to recent warm temperate and humid forests of the Colchis and Talysh Lowland in Transcaucasus and to forests of Central China. Presence of remains of termophilous taxa point to warmer climate of the period of sedimentation of the Witów Series than recent climate of Poland. The Witów region is also famous for archaeological localities that has been known since the turn of the twentieth century. The site was being repeatedly settled beginning with the late Stone Age (the Neolithic Period). Traces of the most intensive periods of settlement come from the late Bronze and early Iron Ages (1000-600 BC) and are attributed to the so-called Lusatian culture. The site also yielded a medieval cemetery that can be dated to the turn of the twelfth century AD. This is the first confirmation of the presence of medieval settlements on this site. Location of Witów in the Vistula river valley may have allowed this settlement to control nearby routes and possibly river fords and also probably exercised political control over the surrounding areas. Considering scientific value of the Witów locality and necessity of their protection, creation of natural reserve on this area is suggested.
PL
Stanowisko w Witowie, położone ok. 50 kilometrów na północny wschód od Krakowa, jest znane z odsłonięcia osadów określanych mianem serii witowskiej. Były one przedmiotem badań paleobotanicznych, paleozoologicznych, sedymentologicznych i petrograficznych. W osadach serii witowskiej znaleziono oznaczalne makroszczątki roślin iglastych i okrytozalążkowych. Szczególnie interesujące są kopalne gatunki Pinus cf. palaeostrobus, Zelkova zelkovifolia i Spirematospermum wetzleri. Wyniki badań szczątków roślinnych wskazują na późnomioceński lub plioceński wiek serii witowskiej. Kopalne zbiorowiska roślinne, które występowały w okolicy Witowa można porównać do współczesnych podzwrotnikowych lasów wilgotnych obszaru Kolchidy i Niziny Tałyskiej na Zakaukaziu oraz środkowych Chin. Obecność szczątków roślinności ciepłolubnej wskazuje na cieplejszy niż obecnie klimat okresu sedymentacji serii witowskiej. Witów jest znany także ze stanowisk archeologicznych. Obszar ten od neolitu był wielokrotnie zasiedlany. Ślady najintensywniejszego osadnictwa pochodzą z końca epoki brązu i początków epoki żelaza (1000-600 BC) i są odnoszone do kultury łużyckiej. Na stanowisku w Witowie znaleziono także średniowieczny cmentarz datowany na koniec jedenastego wieku po Chrystusie, będący pierwszym dowodem na obecność średniowiecznego osadnictwa na tym terenie. Położenie Witowa na brzegu doliny Wisły zapewne dawało mu kontrolę nad okolicznymi szlakami oraz, być może, także nad brodami. Możliwe, że Witów sprawował także polityczną kontrolę na otaczających go terenach. Biorąc pod uwagę naukową wartość stanowiska w Witowie i wynikającą stąd konieczność jego ochrony, postulowane jest utworzenie na jego obszarze rezerwatu przyrody.
W ostatniej już części artykułu przedstawiono opis błędów związanych z kamerami termowizyjnymi i pomiarem temperatury. Zaprezentowano przykłady wyznaczania wartości błędu przy praktycznie wykonywanych pomiarach na obiektach budowlanych, składowiskach odpadów, rurociągach oraz łączach energetycznych.
Kontynuacją zagadnień omówionych w poprzedniej części artykułu są jedne z najprostszych funkcji związanych z filtracją obrazów termowizyjnych oraz wyznaczaniem histogramów i przeprowadzaniem procesów binaryzacji. W artykule zamieszczono przykłady zastosowań opisanych algorytmów w budownictwie i energetyce.
W uzupełnieniu poprzedniej części artykułu oraz w odpowiedzi na listy Czytelników przedstawiono kolejne przykłady zastosowań termowizji i zaawansowanych technik przetwarzania obrazów w diagnostyce i pomiarach wykonywanych w głównej mierze na obiektach budowlanych. Prezentowane przykłady dotyczą: nakładania obrazów w celu uwidocznienia położenia niewidocznych elementów, automatycznego wyznaczania rozkładów temperatury wzdłuż widocznych krawędzi, a także wyznaczania współczynnika przenikania ciepła (U) oraz oceny jakości styku szyn prądowych.
Liczne zastosowania termowizji w przemyśle i nauce spowodowały gwałtowny wzrost stosowanych technik przetwarzania obrazu przeznaczonych do jego obróbki. Jednakże w niewielu miejscach w literaturze pokazane są praktyczne przykłady zastosowania tych technik w przemyśle. Kolejną cześć artykułu poświecono zatem przeglądowi zastosowań termowizji i przetwarzania obrazów w diagnostyce rurociągów, ocenie rozkładów temperatury wyodrębnionych obiektów, ocenie jakościowej jednorodności rozkładów temperatury oraz porównaniu rozkładów temperatury obiektów z cechą podobieństwa.
Dział informatyki, jakim jest przetwarzanie i analiza obrazu jest dość obszerny i szczegółowo omawiany w wielu pozycjach literatury [2-7]. Jednakże zastosowanie opisywanych metod w przemyśle jest nadal niewielkie, zwłaszcza w systemach termowizyjnych. Przyczyną tak niskiego stopnia wykorzystania metod i algorytmów przetwarzania obrazu w termowizji jest zarówno interdyscyplinarny charakter badań (termowizja, wybrana dziedzina przemysłu i informatyka), jak i sama specyfika zdjęć termowizyjnych.
Do jednego z najbardziej istotnych elementów związanych z wykonaniem badań termowizyjnych należy odpowiedni dobór kamery termowizyjnej. Wybrany typ kamery wpływa zarówno na jakość wykonanych badań jak i mierzony zakres temperaturowy badanych obiektów. Spośród wielu producentów/dystrybutorów kamer termowizyjnych w Polsce wybrano czterech, o produktach których zdaniem autorów, należy tutaj wspomnieć.
Wzrastająca liczba osób zainteresowanych nowoczesnymi metodami bezdotykowego pomiaru temperatury skłoniła autorów do przedstawienia cyklu artykułów dotyczących zagadnień związanych z termowizją. Artykuły te będą obejmowały: podstawy fizyczne termowizji, przegląd kamer termowizyjnych dostępnych na rynku, podstawy przetwarzania obrazów termowizyjnych oraz przegląd ich zastosowań. Zamierzeniem autorów jest usystematyzowanie wiedzy czytelników i pokazanie możliwości interdyscyplinarnego podejścia do problemów występujących w pomiarach termowizyjnych. W pierwszym artykule zostaną przedstawione podstawy fizyczne bezdotykowego pomiary temperatury.
Satelitarny system nawigacyjny znany jako GPS został zaprojektowany jako precyzyjny system określania położenia o zasięgu globalnym. Systemy GPS są obecnie dość powszechnie wykorzystywane w geodezji i wojskowości. Jednakże wykorzystanie GPS w przemyśle jest niewielkie, a całkowity koszt systemu stosunkowo wysoki. Poniżej opisano system, stworzony niskim nakładem kosztów, oparty o odbiornik GPS 37 i autorskie oprogramowanie.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.