Effects of variables related to design and production of riveted lap joints representative of longitudinal sheet connections for a pressurized transport aircraft fuselage were experimentally investigated. The specimens from an aircraft Al alloy D16 Alclad sheets of three different thicknesses (1.9, 1.2 and 0.8 mm) were assembled under load control using round head rivets and rivets with the compensator from a P24 Al alloy. For the joints from 1.9 mm thick sheets fatigue tests indicated a dependency of the crack initiation site and crack path on the squeeze force level and on the rivet type. At the same time, increasing the squeeze force led to improved fatigue properties of the joints, specimens assembled using the rivets with the compensator showing fatigue lives consistently longer than joints with the round head rivets. All observed trends have been explained based on hole expansion and load transfer measurements. For thin sheets connected using the round head rivets, local deformations and indentations under the driven rivet head promoted crack initiation and failure in the adjacent sheet. Fatigue test results indicated that the detrimental effect of this type imperfections could outweigh the benefits associated with a decrease in secondary bending due to thinning the sheets. The rivets with the compensator were observed to cause significant local imperfections beneath the manufactured head, which adversely affected the joint fatigue performance.
PL
Sposób zniszczenia i wytrzymałość zmęczeniowa połączeń zakładkowych stosowanych w lotnictwie zależy od wielu czynników technologicznych i konstrukcyjnych, a w szczególności od rodzaju nitu i siły jego zakuwania oraz grubości łączonych blach. W artykule omówiono te zagadnienia na przykładzie blach o różnych grubościach z lotniczego stopu aluminium D16, połączonych zakładkowo za pomocą nitów z łbem kulistym ze stopu PA24. Próbki połączeń poddawane były stałoamplitudowym obciążeniom zmęczeniowym przy różnych poziomach naprężeń nominalnych. Wykazano, że wraz ze wzrostem siły zakuwania nitów rośnie trwałość zmęczeniowa połączenia, a tor pęknięcia oddala się od przekroju netto blachy. Zaobserwowano, że pęknięcia zmęczeniowe pojawiają się w blasze, w której ekspansja otworów nitowych jest mniejsza, co z kolei zależy od rodzaju nitu. Trendy te wyjaśniono na podstawie wyników pomiarów ekspansji otworów nitowych wypełnionych nitami zakutymi przy użyciu różnych sił oraz z uwzględnieniem wyznaczonego eksperymentalnie względnego udziału poszczególnych rzędów nitów w transferze obciążenia. Stwierdzono, że nity z kompensatorem nie są odpowiednie do łączenia cienkich blach; w trakcie zakuwania powstają znaczne deformacje złącza obniżające jego własności zmęczeniowe.
W artykule porównano podatności nitów w połączeniu zakładkowym z wykorzystaniem kilku metod, stosując je do realistycznej konfiguracji z trzema rzędami nitów. Zaproponowano dwie nowe techniki optyczne pozwalające na uniknięcie zafałszowania wyniku wpływem wtórnego zginania, trudnym do eliminacji w przypadku innych sposobów pomiaru. Jedna z zaproponowanych technik umożliwia ponadto określenie podatności dowolnie wybranego nitu w połączeniu, w odróżnieniu od metod dotąd stosowanych, które pozwalały jedynie na pomiar średniej podatności wszystkich nitów tworzących połączenie lub tylko nitów w skrajnym rzędzie złącza.
EN
Rivet flexibility in a riveted lap joint were compared using several methods for realistic configuration with three rows of rivets. There were proposed two novel optical techniques allowed avoiding erroneous results obtaining caused by secondary bending, difficult to eliminate using another measurements methods. One of proposed method additionally enables determination of rivet flexibility in joint, as distinct from methods applying up to now, which allowed only on measurement of average rivet flexibility in a joint or rivet flexibility in terminal raw of rivets.
Przedstawiono wyniki badań zmęczeniowych zakładkowych połączeń blach aluminiowych z trzema rzędami nitów. Rozważono konfigurację standardową, tj. o stałej grubości blach oraz zmodyfikowaną przez stopniowanie grubości blach w skrajnych rzędach nitów. W rzędach tych występują bowiem maksymalne momenty spowodowane wtórnym zginaniem blach, a stopniowanie grubości blach zaproponowano w celu obniżenia naprężeń zginających w tym obszarze. Badania przeprowadzono dla dwóch różnych sił zakuwania nitów. W obu przypadkach zaobserwowano wyższą trwałość zmęczeniową próbek ze stopniowaną grubością niż próbek standardowych.
EN
Results of fatigue tests of lap joints of aluminum plates with three rows of rivets were presented. Standard configuration i.e. with a constant thickness of metal sheets and modified by gradation of the thickness of metal sheet in extreme rows of rivets were considered. In those rows maximum moments caused by secondary bending of metal sheets were presented, and gradation of sheet thickness was proposed in order to decreasing of bending stresses occurring in this area. Experiments were conducted for two different forces of rivets clenching process. In both cases, it was observed higher fatigue life of specimens with graded thickness than the standard samples.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Celem artykułu jest przedstawienie zagadnienia zarządzania portfelem projektów. W artykule opisano podstawowe definicje i problemy związane z tym tematem. Ponadto, wskazano na istotność efektywnego zarządzania portfelem projektów w przedsiębiorstwie, a także na złożoność i wieloetapowość tego procesu. Zwrócono także uwagę na konieczność powołania jednostki organizacyjnej, jaką jest Biuro Zarządzania Projektami, która wspomaga proces zarządzania portfelem projektów w przedsiębiorstwie.
EN
The aim of this paper is to provide project portfolio management issues. Trio article describes the basic definitions and issues associated with that topic. They pointed out to the importance of effective project portfolio management in the enterprise, as well as trie complexity and multistage of this process. They drew attention to the need to establish an organizational unit which is the Project Management Office, which assist project portfolio managing process in the company.
Presented in this paper are results of an experimental investigation on the rivet flexibility and load transmission in a riveted lap joint representative for the aircraft fuselage. The test specimens consisted of two aluminium alloy Alclad sheets joined with three rows of rivets. Rivet flexibility measurements have been performed under constant amplitude fatigue loading using several methods including two novel optical techniques developed by the present authors. The axial forces in the sheets required to determine the rivet flexibility have been derived from strain gauge measurements. In order to eliminate the effect of sheet bending the strain gauges have been bonded at the same locations on the outside and faying surface of the sheet. Variations of the rivet flexibility during the fatigue loading as well as the dependence of the rivet flexibility and load transmission on the rivet squeeze force have been studied. The experiments enabled to evaluate the usefulness of various techniques to determine the rivet flexibility. It was observed that although the measured flexibility was identical for both outer rivet rows, the load transfer through either of these rows was different. Previous experimental results of the authors suggest that the non-symmetrical load transfer distribution through the joint is associated with large differences between the rivet hole expansion in the sheet adjacent to the driven rivet head and the sheet under the manufactured head. It has been concluded that commonly used computation procedures according to which the load transfer is only related to the rivet flexibility may lead to erroneous results.
PL
Przedstawiono wyniki pomiarów podatności nitów oraz transferu obciążenia przez poszczególne rzędy nitów w zakładkowym połączeniu typowym dla konstrukcji lotniczych. Blachy ze stopu aluminium D16CzATW łączono trzema rzędami nitów zakuwanych z dwoma różnymi siłami. Prowadzone przy stałej amplitudzie obciążenia pomiary podatności nitów pozwoliły na porównanie i określenie użyteczności różnych technik pomiaru, w tym dwóch oryginalnych metod optycznych zaproponowanych przez Autorów. Konieczne do określenia podatności nitów osiowe siły działające w poszczególnych przekrojach poprzecznych łączonych blach wyznaczano przy użyciu tensometrów oporowych. Zbadano wpływ siły zakuwania na transfer obciążenia przez poszczególne rzędy nitów oraz na podatność nitów na różnych etapach trwałości zmęczeniowej połączenia. Stwierdzono nieco mniejszą podatność nitów w środkowym rzędzie połączenia w porównaniu z rzędami skrajnymi. Chociaż w obu skrajnych rzędach podatności nitów były takie same, to transfer obciążenia przez każdy z nich był inny. Wynika stąd, że zwykle stosowane procedury obliczeniowe uzależniające transfer obciążenia od samej tylko podatności nitów prowadzić mogą do zafałszowanych wyników.
Presented in this paper are results of an experimental investigation on the rivet flexibility and load transmission in a riveted lap joint representative for the aircraft fuselage. The test specimens consisted of two aluminium alloy Alclad sheets joined with 3 rows of rivets. Two different squeeze forces were applied to install the rivets. Rivet flexibility measurements have been performed under constant amplitude fatigue loading using several methods including two original optical techniques developed by the present authors. The axial tractions in the sheets required to determine the rivet flexibility have been derived from strain gauge measurements. In order to eliminate the effect of secondary bending the strain gauges have been bonded at the same locations on the outside and faying surface of the sheet. The experiments enabled an evaluation of the usefulness of various techniques to determine the rivet flexibility. It was observed that, although the measured flexibility was identical for both end rivet rows, the load transfer through either of these rows was different. Previous experimental results by the present authors suggest that behind the non-symmetrical load transfer distribution through the joint are large differences between the rivet hole expansion in the sheet adjacent to the driven rivet head and the sheet under the manufactured head. It has been concluded that commonly used computation procedures according to which the load transfer is only related to the rivet flexibility may lead to erroneous results.
PL
W artykule zaprezentowano wyniki eksperymentalnych badań podatności nitów oraz transferu obciążenia w nitowanych połączeniach zakładkowych, typowych dla kadłuba samolotu. Badania prowadzono przy stałej amplitudzie obciążenia, na blachach z lotniczego stopu aluminium D16 połączonych trzema rzędami nitów przy dwóch różnych siłach ich zakuwania. Do pomiaru podatności nitów zastosowano kilka różnych metod w tym zaproponowane przez autorów dwie oryginalne metody optyczne. Porównywanie uzyskanych dzięki nim wyników umożliwiło ocenę użyteczności poszczególnych technik do wyznaczenia podatności nitów. Udział poszczególnych rzędów nitów w przenoszeniu obciążenia określony został na drodze pomiarów tensometrycznych. Celem uwzględnienia zjawiska wtórnego zginania tensometry oporowe mocowane były w rejonie zakładki parami tj. na wewnętrznej i zewnętrznej powierzchni jednej z łączonych blach. Stwierdzono nieco mniejszą podatność nitów w środkowym rzędzie połączenia w porównaniu z rzędami skrajnymi. Jakkolwiek w obu skrajnych rzędach podatności nitów były takie same, to transfer obciążenia przez każdy z nich był inny. Wyniki wykonanych wcześniej badań wskazują, że ten brak symetrii w transferze obciążenia może mieć związek ze znacznie większą ekspansją otworu nitowego w blasze po stronie zakuwki niż po stronie głowy fabrycznej. Wynika stąd, że zwykle stosowane procedury obliczeniowe uzależniające transfer obciążenia od samej tylko podatności nitów, prowadzić mogą do zafałszowanych wyników.
A strip yield model implementation by the present authors is applied to predict fatigue crack growth observed in structural steel specimens under various constant and variable amplitude loading conditions. Attention is paid to the model calibration using the constraint factors in view of the dependence of both the crack closure mechanism and the material stress-strain response on the load history. Prediction capabilities of the model are considered in the context of the incompatibility between the crack growth resistance for constant and variable amplitude loading.
PL
Opracowany przez Autorów model pasmowego płynięcia został zastosowany do prognozowania rozwoju pęknięć zmęczeniowych obserwowanych w badaniach zmęczeniowych próbek ze stali konstrukcyjnych w warunkach obciążeń stało- i zmiennoamplitudowych. Skoncentrowano się głównie na kalibracji modelu przy użyciu odpowiednio dobranych współczynników skrępowania uwzględniających zarówno mechanizm zamykania się pęknięcia jak i naprężeniowo-odkształceniową charakterystykę materiału właściwą dla danej historii obciążenia. Wyniki prognoz przy użyciu tak skalibrowanego modelu zostały poddane gruntownej ocenie z uwzględnieniem różnic w rozwoju pęknięć obserwowanych w przypadku obciążeń stało- i zmiennoamplitudowych.
Omówiono eksperymentalne badania własności zmęczeniowych zakładkowych połączeń nitowych stosowanych w lotnictwie, które są narażone na zniszczenie zmęczeniowe spowodowane działaniem wysokich ciśnień. Własności zmęczeniowe tych połączeń zależą od wielu czynników technologicznych i konstrukcyjnych. Istotne jest również zjawisko tzw. wtórnego zginania spowodowane mimośrodowością połączeń zakładkowych. W celu określenia, w jakim stopniu poszczególne czynniki wpływają na trwałość zmęczeniową, przeprowadzono badania na próbkach z trzema rzędami nitów poddanych osiowym obciążeniom stałoamplitudowym. Zmiennymi uwzględnionymi w pracy były: typ nitu oraz jego materiał, siła zakuwania nitu, a także materiał blachy.
EN
Results of an experimental research on the influence of several factors on the fatigue behaviour of simple riveted lap joint specimens under constant amplitude loading conditions were presented. The variables considered were the rivet type and material, sheet material and the squeeze force. Also, the effect of sheet thickness staggering in the overlap region on the joint fatigue life was studied in the context of secondary bending. The measurements of the driven head dimensions for a range of squeeze force levels and fatigue test results for rivets installed with various squeeze forces indicate that the squeeze stress rather than the rivet driven head dimensions is a safe standard for the quality of the rivet installation. The superior fatigue performance of a rivet with the compensator compared to the round head and universal rivet was noted. The underlying reason is the better hole filling achieved due to the presence of the compensator. Fatigue lives observed for the staggered thickness specimens are consistently longer than for the standard specimens.
W artykule rozważono dwa proste modele teoretyczne zaproponowane do oceny efektu tzw. wtórnego zginania, który towarzyszy rozciąganiu złączy nitowych zawierających mimośrody. Modele te zastosowano następnie do analizy wpływu poziomu obciążenia i niektórych parametrów geometrycznych zakładkowego złącza nitowego na naprężenia spowodowane wtórnym zginaniem. Weryfikacja modeli, dokonana na podstawie dostępnych w literaturze danych eksperymentalnych i numerycznych, świadczy o ich zdolności do prawidłowej oceny nominalnych naprężeń wywołanych wtórnym zginaniem w krytycznych rzędach nitów. Przeprowadzone w artykule analizy wskazują, że trend spadku wytrzymałości zmęczeniowej złącza w zależności od jego konfiguracji, widoczny w opublikowanych wynikach badań zmęczeniowych mimośrodowych połączeń nitowych blach z lotniczego stopu aluminium, można wiązać ze wzrostem udziału wtórnego zginania. Jak jednak pokazano, amplituda nominalnego naprężenia, uwzględniającego wpływ wtórnego zginania w krytycznym rzędzie nitów, nie koreluje w sensie ilościowym obserwowanej trwałości zmęczeniowych tych połączeń.
EN
Two simple theoretical models proposed for estimating the effect of secondary bending which occurs under tensile load in riveted joints with eccentricities are discussed. Both models have been applied to quantify the influence of the load level and of some lap joint design parameters on the stresses due to secondary bending. Comparisons between the model results and the experimental and numerical data available in the literature suggest that the models are capable of correct estimates on the nominal bending stresses at fatigue critical locations in the riveted joints with eccentricities. The present analyses indicate that the reported in the literature reduction in the riveted joint fatigue strength depending on its geometrical configuration can be linked to the increase in the amount of secondary bending. However, as shown in this paper, the amplitude of the combined, i.e., accounting for secondary bending, nominal stress, does not correlate quantitatively the observed fatigue life for these joints.
10
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
For riveted joints with eccentricities of the load path, bending moments referred to as secondary bending are induced under nominally tensile loading conditions. Two simple theoretical models proposed in the literature to estimate the associated bending stresses are evaluated in the paper. Both approaches have been implemented in computer programs and applied to estimate the effect of several variables on the calculated bending stresses in the lap joint. Possibilities of the experimental and numerical verification of the models are also considered. Finally, a correlation between the secondary bending computed by one of the simple models and the observed fatigue properties of riveted specimens, as reported in the literature, is investigated. It is shown that deviations of the experimental results from the theoretical expectations stem from additional to secondary bending factors, like the inhomogeneous load transmission through the joint and the residual stresses induced by riveting process. These phenomena are known to be relevant to the fatigue behaviour of riveted joints, but they are not accounted for by the simple models. A conclusion from the present study is that despite the limitations and approximations inherent in the simple models, they provide reliable estimates of nominal bending stresses at the critical rivet rows and can be utilized in currently used semi-empirical concepts for predictions on the fatigue life of riveted joints.
PL
W artykule rozważono dwa proste teoretyczne modele zaproponowane w literaturze do analizy tzw. wtórnego zginania występującego w połączeniach nitowych z mimośrodem poddanych rozciąganiu. Modele te zostały zaimplementowane w programach komputerowych i zastosowane do określenia wpływu wybranych parametrów konstrukcyjnych połączenia nitowego oraz poziomu obciążenia na naprężenia wywołane wtórnym zginaniem. Wyniki uzyskane z wykorzystaniem modeli oraz dostępne eksperymentalne i numeryczne dane literaturowe sugerują, że obie koncepcje umożliwiają poprawną ocenę nominalnych naprężeń zginających w krytycznym rzędzie nitów. Przeprowadzone analizy wykazują, że odnotowaną w literaturze redukcję wytrzymałości zmęczeniowej połączenia nitowego w zależności od jego konfiguracji geometrycznej można powiązać ze wzrostem wtórnego zginania. Pokazano, że niezadowalająca ilościowa korelacja pomiędzy wynikami przewidywanymi przy użyciu jednego z rozważanych modeli a trwałością obserwowaną w badaniach zmęczeniowych próbek nitowanych wynika z nieuwzględnienia w rozważanych koncepcjach nierównomiernego transferu obciążeń przez złącza, a także pominięcia wpływu procesu nitowania. Równocześnie stwierdzono, że omawiane tu proste modele są dogodnym narzędziem do oceny wpływu wtórnego zginania i mogą znaleźć zastosowanie we współcześnie stosowanych półempirycznych metodach przewidywania trwałości zmęczeniowej złączy nitowych.
Spośród nieliniowych modeli do prognozowania rozwoju pęknięć zmęczeniowych najdogodniejszym w zastosowaniu, w przypadku I sposobu pękania i dowolnych zmiennoamplitudowych historii obciążenia, jest model pasmowego płynięcia (model SY). Bazuje on na koncepcji plastyczności w wierzchołku pęknięcia według Dugdale’a, zmodyfikowanej w celu uwzględnienia mechanizmu zamykania się pęknięcia. Jakość przewidywań z użyciem najbardziej znanej obecnie koncepcji tego typu, tj. modelu SY z pakietu NASGRO, została wcześniej poddana przez autorów systematycznej ocenie, zarówno w przypadku lotniczych stopów aluminium [1], jak również stali konstrukcyjnej [2]. Ujawnione w tych pracach rozbieżności pomiędzy wynikami symulacji uzyskanymi przy użyciu modelu NASGRO, oraz wynikami badań zmęczeniowych prowadzonych w różnych warunkach obciążeń stało i zmiennoamplitudowych, wynikały z nieodpowiedniej, zdaniem autorów, koncepcji modyfikacji lokalnych granic plastyczności zastosowanej w weryfikowanym modelu. Wysunięto więc postulat, że w celu zapewnienia zadowalającej jakości przewidywań, konieczne jest opracowanie odpowiedniej procedury kalibracji modelu SY dla danego materiału, umożliwiającej właściwy dobór współczynników modyfikujących lokalne granice plastyczności.
EN
The paper is focused on tuning the strip yield (Dugdale) model for crack growth predictions for structural steel. This is achieved by imposing appropriate constraints on yielding the strip elements. To avoid a fortuitous, i.e. physically unjustified choice of the constraint factors, a novel concept for their selection is proposed, namely matching the experimentally observed and predicted by the model cyclic stress-strain behaviour at the crack tip. The approach is shown to yield satisfactory prediction results on crack growth under constant amplitude loading and after application of an overload cycle.
Ostatnio Międzynarodowy Instytut Spawalnictwa (MIS) zaproponował wytyczne projektowania konstrukcji spawanych w celu zmniejszenia ryzyka ich przedwczesnego zniszczenia zmęczeniowego. Jedną z proponowanych w omawianym dokumencie metod zastosowano w zmodyfikowanej formie do przewidywania trwałej wytrzymałości zmęczeniowej złączy doczołowych ze stali 18G2A. Proponowane podejście zostało zweryfikowane przez porównanie z wynikami badań zmęczeniowych próbek spawanych.
EN
The International Institute of Welding (IIW) has recently proposed recommendations for fatigue design of welded joints and components to improve their fatigue resistance. In this paper, a modification of one of the analytical approaches according to MIS is applied in a modified form to predict the fatigue limit of butt welded joints in 18G2A steel. The computed results are verified through comparisons with the experimental data obtained from the fatigue test on welded specimens.
Rozważając różnorakie opcje obliczeń zweryfikowano użyteczność modelu pasmowego płynięcia z pakietu NASGRO do prognozowania wzrostu pęknięć zmęczeniowych w lotniczym stopie aluminium D16 w oparciu o wyniki badań zmęczeniowych prowadzonych przy stałej i zmiennej amplitudzie obciążenia.
EN
The strip yield model available in the NASGRO software has been applied to predict fatigue crack growth in the D16 aluminium aircraft alloy under constant amplitude loading and under various types of variable amplitude loading. The computed results were found to strongly depend on the combination of the material input data type and the constraint factor concept. Comparisons between the predicted results and the fatigue test data indicate that in general the model performance cannot be considered satisfactory.
Crack closure levels derived from the finite element analysis and from the local compliance measurements for structural steel are compared. It is shown that the observed crack opening stress values fall in between the numerical results obtained assuming the plane strain conditions and the plane stress conditions at the crack tip. The present work implies that the finite element model, once properly validated through high accuracy crack closure measurements, can be applied to calibrate the strip-yield type crack growth prediction models.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Przedstawiono wyniki obliczeń wytrzymałości zmęczeniowej złączy doczołowych ze stali 18G2A z wykorzystaniem zależności Basquina-Marrowa oraz ich weryfikację za pomocą badań eksperymentalnych. Połączenia wykonano trzema metodami spawania: ręcznego elektrodami otulonymi (MMA), zautomatyzowanego w osłonie gazów aktywnych (MAG) i wysokowydajnego w osłonie gazów aktywnych (T.I.M.E.). Głównym celem badań było określenie wpływu technologii spawania ww. metodami na wytrzymałość zmęczeniową połączeń oraz zbadanie, czy zastosowany model matematyczny prawidłowo przewiduje ten wpływ.
EN
A methodology of estimating the fatigue limit of butt joints in 18G2A steel using the Basquin-Morrow equation is presented and the prediction approach is validated through comparisons with the fatigue test results. Three welding processes, namely the manual welding with covered electrodes (MMA), active gas shielded automatic welding (MAG) and the highly efficient welding in active gas shielding (T.I.M.E) have been considered. The main goal of the research was to investigate the effect of the welding process on the fatigue limit of the welds and to check the capability of the theoretical model applied to predict the fatigue limit for the specific process of welding.
17
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The strip yield model from the NASGRO computer software has been applied to predict fatigue crack growth in two different aircraft aluminium alloys under constant amplitude loading and programmed and random variable amplitude load histories. The computation options realized included either of the two different strip yield model implementations available in NASGRO and two types of the input material data description. The model performance has been evaluated based on comparisons between the predicted and observed results. It is concluded that altogether unsatisfactory prediction quality stems from an inadequate constraint factor conception incorporated in the NASGRO models.
PL
Model pasmowego płynięcia z pakietu NASGRO został zastosowany do prognozowania wzrostu pęknięć zmęczeniowych w dwóch lotniczych stopach aluminium, przy obciążeniach stałoamplitudowych oraz w warunkach programowanych i losowych zmiennoamplitudowych historii obciążeń. Weryfikowane opcje obliczeń uwzględniały użycie dwóch typów modeli pasmowego płynięcia dostępnych w pakiecie NASGRO, a także dwóch sposobów deklarowania wejściowych danych materiałowych. Oceny adekwatności modelu dokonano w oparciu o porównanie wyników przewidywanych i zaobserwowanych w trakcie badań zmęczeniowych. Stwierdzono, że niezadawalająca dokładność symulacji wynika głównie z niewłaściwej koncepcji kalibracji modelu NASGRO do danego materiału.
18
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
A methodology of estimating the fatigue limit of butt joints in 18G2A steel using the Basquin-Morrow equation is presented and the prediction approach is validated through comparisons with the fatigue test results. Three welding processes, namely the manual welding with covered electrodes (manual metal arc welding further referred to as MMA welding), the automated welding in an active gas shielding (metal active gas welding further referred to as MAC welding) and the highly efficient welding in an active gas shielding (transferred ionised molten energy further referred to as T.I.M.E.) have been considered. The main goal of the research was to investigate the effect of the welding process on fatigue limit of the welds and to check the capability of the theoretical model applied to predict the fatigue limit for the specific process of welding.
PL
Przedstawiono wyniki obliczeń wytrzymałości zmęczeniowej złączy doczołowych ze stali 18C2A z wykorzystaniem zależności Basquina-Morrowa oraz ich weryfikację w badaniach eksperymentalnych. Połączenia wykonano trzema metodami spawania: ręcznego elektrodami otulonymi (MMA), zautomatyzowanego w osłonie gazów aktywnych (MAG) i wysoko wydajnego w osłonie gazów aktywnych (T)ME). Określono wpływ technologii spawania na wytrzymałość zmęczeniową badanych połączeń. Ustalono poprawność przyjętych modeli teoretycznych w prognozowaniu wytrzymałości zmęczeniowej połączeń spawanych.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The usefulness of elastic compliance measurements to estimate crack closure in structural steel and for validity of the assumption of a constant compliance value for the fully open crack is examined. Based on considering different issues related to the experimental technique and compliance data processing, local compliance measurements and the compliance offset method recomended by the ASTM standard are selected to be most suitable for structural steel. The compliance data generated in fatigue tests on 18G2A steel conducted under a variety of loading conditions enabled to choose optimal strain gauge positioning and appropriate offset criterion values for the orginal compliance offset method and its modified (normalized) version. The adequacy of the closure measurements is assessed through checking the ability of the resulting effective stress intensity factors to account for the observed effects of the loading conditions on fatigue crack growth rates.
PL
W artykule rozważono możliwość oszacowania poziomu zamykania się pęknięcia w stali konstrukcyjnej na podstawie pomiaru podatności spężystej z wykorzystaniem procedur opartych na konwencjonalnym założeniu, że podatność próbki z otwartym w pełni pęknięciem jest stała. Spośród możliwych do zastosowania technik pomiarowych i koncepcji wyznaczania poziomu otwarcia pęknięcia za najodpowiedniejszą uznano metodę zalecaną przez normę ASTM, której przydatność w zastosowaniu do stali konstrukcyjnej nie została dotąd sprawdzona. Dane podatności, zarejestrowane w trakcie badań zmęczeniowych stali 18G2A, prowadzonych przy różnych typach obciążenia, pozwoliły na zbadanie wpływu techniki pomiarowej i wartości przyjmowanych w metodzie ASTM kryteriów do oceny zamykania się pęknięcia. Adekwatność zastosowanych opcji pomiarowych i procedur obliczeniowych zbadano rozważając korelacje pomiędzy wynikami pomiarów zamykania się pęknięcia i zaobserwowanymi prędkościami wzrostu pęknięć.
Rozważono kalibrację modelu pasmowego płynięcia do przewidywania wzrostu pęknięć zmęczeniowych w stali konstrukcyjnej. Pokazano, że zastosowanie w tym celu jednego tylko współczynnika modyfikującego granicę plastyczności na rozciąganie, tak jak w przypadku stopów aluminium, nie umożliwia korelacji między symulowanymi przy użyciu modelu i zamierzonymi poziomami zamykania się pęknięcia w stali konstrukcyjnej. Zaproponowano procedurę kalibrującą z wykorzystaniem trzech różnych współczynników modyfikujących granice plastyczności przy rozciąganiu i ściskaniu, która pozwala uniknąć ich przypadkowego doboru i stwarza możliwość kalibracji modelu opartej na podstawach fizykalnych.
EN
Tuning a strip yield type model to predict fatigue crack growth in structural steel using a constraint factor concept is considered. It is shown that unlike in the case of aluminium alloys matching the measured and predicted by the model crack opening levels cannot be achieved when the model is tuned using a constraint factor on local tensile yielding only. A calibration modulus has been developed employing three different constraint factors (on tensile yielding and compressive yielding in the plastic zone and in the crack wake) has been developed that enables to correlate not only the observed and predicted closure behaviour but also the observed and predicted local cyclic strains near the crack tip. The novel procedure offers the means to avoid the fortuitous choice of the constraint factors and enables to base the SY model calibration on a sound physical foundation.
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.