The article analyses important and current issues concerning the use of modern information technologies in hostile actions against the state in the international environment. First, the concept of lawfare was defined as a method of conducting information warfare. Then, the focus was on the potential manifestations of lawfare in cyberspace, indicating possible gaps in the state’s information security system and sensitive areas susceptible to methods of hostile shaping of the state’s legal system.
PL
Autor analizuje ważne i aktualne zagadnienia dotyczące wykorzystania nowoczesnych technologii informacyjnych we wrogich działaniach przeciwko państwu w środowisku międzynarodowym. W pierwszej kolejności zdefiniował pojęcie „lawfare” jako metodę prowadzenia wojny informacyjnej. Następnie skoncentrował się na jej potencjalnych przejawach w cyberprzestrzeni, wskazał możliwe luki w systemie bezpieczeństwa infor-macyjnego państwa i wrażliwe obszary, podatne na metody wrogiego kształtowania sys-temu prawnego państwa.
2
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W artykule opisano wojnę informacyjną między Federacją Rosyjską a Ukrainą oraz państwami szeroko rozumianego Zachodu. Działania informacyjne zostały przedstawione od chwili inwazji Rosji na Ukrainę, tj. od 24 lutego 2022 roku, i odnoszą się do początkowej fazy konfliktu. Omówiono główne metody walki informacyjnej prowadzonej przez obie strony konfliktu oraz jej formy. Podano przykłady rosyjskich działań informacyjnych wymierzonych przeciwko Ukrainie i państwom zachodnim przed inwazją na Ukrainę i w jej trakcie, a także działania administracji rosyjskiej wpisujące się w wojenny reżim informacyjny ukierunkowany na społeczeństwo rosyjskie. Zwrócono uwagę na media społecznościowe jako główne narzędzia wojny informacyjnej. Opisano również działania Ukrainy mające na celu przeciwdziałanie rosyjskim atakom informacyjnym.
EN
The article describes the information war between the Russian Federation and Ukraine as well as the countries of the broadly understood West. Information activities have been presented since Russia’s invasion of Ukraine, i.e. from February 24, 2022, as they refer to the initial phase of the conflict. The main methods of information warfare conducted by both sides of the conflict and its forms are discussed. Examples of Russian information activities against Ukraine and Western countries before and during the invasion are given, as well as actions taken by the Russian administration, part of the war information regime aimed at Russian society. Attention is paid to social media as the main tool of information warfare. Ukraine’s actions to counteract Russian information attacks are also described.
3
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article analyzes the state of cybersecurity in developed countries, the strategies available in this area, and identifies their common and distinctive features in order to study advanced practices in developing and improving a national cybersecurity strategy. The aim of the article is to analyze and compare the national cybersecurity strategies of developed countries. The methods of examining source documents and statistical analysis were used.
PL
W artykule przeprowadzono analizę stanu cyberbezpieczeństwa w krajach rozwiniętych, przedstawiono strategie dostępne w tym obszarze oraz ich wspólne i wyróżniające cechy w celu zbadania zaawansowanych praktyk w zakresie opracowywania i doskonalenia krajowej strategii cyberbezpieczeństwa. Celem artykułu jest analiza i porównanie narodowych strategii cyberbezpieczeństwa krajów rozwiniętych. Zastosowano metody: badania dokumentów źródłowych oraz analizy statystycznej.
4
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Wyzwania w obszarze dezinformacji nie są dla Polski i Ukrainy nowym zjawiskiem, jednak intensyfikacja stosunków obu państw związana z wybuchem wojny w Ukrainie spowodowała ich zdecydowane nasilenie. Celem artykułu jest analiza rosyjskich działań dezinformacyjnych od wybuchu wojny, które zostały wymierzone w polsko-ukraińskie relacje. W pracy postawiono następujące pytanie badawcze: Jak zmienia się dezinformacja rosyjska uderzająca w relacje polsko-ukraińskie po wybuchu wojny w lutym 2022? W oparciu o przeprowadzoną kwerendę naukową, analizując dostępną literaturę i opracowania internetowe, a także wykorzystując dotychczas realizowane scenariusze przez rosyjską propagandę, przyjęto następującą hipotezę: Rosyjskie działania o charakterze dezinformacyjnym szkodzące polsko-ukraińskim relacjom będą postępować wraz z zacieśniającą się współpracą polityczną i migracją z Europy Wschodniej na zachód kontynentu. Artykuł przedstawia przykłady i analizę antyukraińskich narracji dezinformacyjnych, które zyskały dużą popularność od 24 lutego 2022 roku. W związku z dynamiczną sytuacją międzynarodową ilość informacji pojawiających się w przestrzeni publicznej utrudnia ich kontrolę i weryfikację. Zacieśniające się relacje polsko-ukraińskie są istotnym wyzwaniem dla rosyjskich dezinformatorów, którzy do swoich celów będą wykorzystywać kolejne przykłady współpracy i solidarności obu państw. Wśród popularnych motywów dezinformacji wyróżniono historyczne resentymenty, które w szczególności odwołują się do rzezi wołyńskiej. Celem pracy jest określenie narracji, które uderzają w stosunki polsko-ukraińskie, zwłaszcza w ostatnich miesiącach. Badania realizowano przez prawie rok, od początku rosyjskiej inwazji na Ukrainę. Autorzy analizowali przede wszystkim opracowania naukowe, także te historyczne, doniesienia prasowe, raporty i wpisy w mediach społecznościowych. Dotychczas tylko w ograniczonym zakresie badano działania rosyjskiej dezinformacji, która ma negatywny wpływ na współpracę Polski z innymi państwami. W związku z powyższym, kluczowe jest, aby na bieżąco weryfikować pojawiające się wyzwania, a artykuł wskazuje również na nowe trendy w rosyjskiej dezinformacji, która zaczęła zawierać w sobie element prewencyjny, odnoszący się do prowadzenia kampanii przeciwko Polakom solidaryzującym się z Ukrainą.
EN
Challenges in the area of disinformation are not a new phenomenon for Poland and Ukraine, but the intensification of relations between the two countries related to the outbreak of war in Ukraine has definitely intensified them. The aim of the article is to analyze Russian disinformation activities since the outbreak of the war, which have been aimed at Polish-Ukrainian relations. The following research question was posed in the work: How is the Russian disinformation affecting Polish-Ukrainian relations changing after the outbreak of war in February 2022? Based on the conducted scientific query, analyzing the available literature and Internet studies, as well as using the scenarios implemented so far by Russian propaganda, the following hypothesis was adopted: Russian disinformation activities detrimental to Polish-Ukrainian relations will progress along with closer political cooperation and migration from Europe East to west of the continent. The article presents examples and analysis of anti-Ukrainian disinformation narratives that have gained great popularity since February 24, 2022. Due to the dynamic international situation, the amount of information appearing in the public space makes it difficult to control and verify it. The tightening of Polish-Ukrainian relations is a significant challenge for Russian disinformers, who will use further examples of cooperation and solidarity of both countries for their purposes. Among the popular motives of disinformation, historical resentments were singled out, which in particular refer to the Volhynian massacre. The aim of the research is to identify the narratives that have hit Polish-Ukrainian relations, especially in recent months. The research was carried out almost for a year, from the beginning of the Russian invasion of Ukraine. The authors mainly analyzed scientific studies, including historical ones, press releases, reports and posts in social media. So far, the activities of Russian disinformation, which has a negative impact on Poland's cooperation with other countries, have been investigated to a limited extent. Therefore, it is crucial to verify emerging challenges on an ongoing basis, and the article also points to new trends in Russian disinformation, which has begun to include a preventive element, referring to the campaign against Poles who sympathize with Ukraine.
Dążenia do ingerowania państwa „X” w politykę wewnętrzną państwa „Y” i próby wpływania na nastroje jego ludności nie są zjawiskiem nowym. Poszczególne organizmy państwowe starają się umocnić swój przekaz i uskutecznić go przy wykorzystaniu mechanizmów destabilizacji. Ich zakres oraz wymiar bywa bardzo zróżnicowany. Niezwykle szerokie spektrum w tej dziedzinie można przypisać Federacji Rosyjskiej. Przygotowany artykuł ma umożliwić przegląd wybranych aspektów mechanizmu używanych przez Rosjan celem prowadzenia działań destabilizacyjnych. Przedstawione zostały przykłady z lat 2014–2020, kiedy to stosowane przez Kreml zabiegi socjotechniczne miały bardzo intensywny charakter. Przybliżono zatem rosyjską działalność w postaci m.in. posługiwania się elementami wojny hybrydowej, jak chociażby szerzenie dezinformacji czy używanie środków w obszarze fake newsów. Ponadto dotknięto tematu działań wymierzonych w jedność i integralność terytorialną państw. Niniejszy artykuł w głównej mierze traktuje o problemie w ujęciu polskim, ale poruszono także zagadnienia o wymiarze międzynarodowym. Zaprezentowano przykłady działalności wymierzonej tak w państwo i społeczeństwo polskie, jak również innych krajów. Poznanie przytoczonych wymiarów mechanizmu powinno uwrażliwić odbiorców na treść udostępnianych informacji i zmusić ich do refleksji nad źródłem transmisji oraz autentycznością przekazu.
EN
The efforts to interfere with state «X» in the internal policy of state «Y» and attempts to influence the mood of its population are not a new phenomenon. Individual state organisms endeavour to strengthen their message and make it effective by using the mechanisms of destabilization. Their scope and size can be highly diversified. The extremely broad spectrum in this area can be attributed to the Russian Federation. The article is intended to provide an overview of selected aspects of the mechanism used by the Russians in order to carry out destabilization activities. Examples from the years 2014–2020 are presented, which was a time when social engineering measures used by the Kremlin were of a very intensive nature. The article shows the Russian activities in the form of, inter alia, the application of hybrid warfare elements, such as dissemination of disinformation, or using fake news measures. Further, the subject of actions aimed at the unity and territorial integrity of states has been touched upon. This article deals primarily with the problem perceived from the Polish perspective, but also addresses issues of an international dimension. Examples were presented of activities aimed at both the Polish state and society and at other countries. Exploring these dimensions of the mechanism should sensitise the public to the content of the information provided and make them reflect on the source of the transmission and the authenticity of the message.
The aim of the article is to inform the reader of contemporary threats to state security resulting from the progressive digitalization and automation of subsequent areas of life. This article is an attempt to answer the most important questions asked by the author, including: How should we think about the domain of cyberspace in its entirety – war, peace, and everything in between? How can the government and the private sector be on the same page when they encounter and must generate solutions to cyberspace threats?
PL
Celem artykułu jest przedstawienie współczesnych zagrożeń dla bezpieczeństwa państwa wynikających z postępującej cyfryzacji i automatyzacji kolejnych dziedzin życia, które są nie tylko o charakterze kinetycznym. Powyższy artykuł jest próbą odpowiedzi na najważniejsze pytania autora, w tym: Jak myśleć o domenie cyberprzestrzeni w całości – wojnie, pokoju i wszystkim pomiędzy? Jak rząd i sektor prywatny mogą być po tej samej stronie, jeśli chodzi o zagrożenia w cyberprzestrzeni i ich rozwiązania?
The tools of exerting soft power constitute an effective instrument of information warfare conducted by intelligence services of many countries. The Russian disinformation machine, as well as other methods it uses in information warfare, seem to be effective in destabilising other countries' security and defence systems. Purpose: The purpose of this article is to bring to the attention the social engineering attack on the President of the Republic of Poland that took place either immediately after or at the final stage of the election in Poland. Method: The article was designed using the problem-based method with elements of comparative analysis. The research part was carried out using the method of critical analysis of academic literature on the topic of using soft power for achieving political goals. Results: The article presents an analysis of a recent attack by Russian pranksters on the President of Poland. It has been shown that this incident should be viewed as a dangerous manifestation of the information game played by Russia. Information about the attack was provided by the Polish Ministry of Foreign Affairs. The analysis of the content of the President's conversation with the pranksters posted on Russian portals prove the existence of a real information warfare against the security of the Polish state, aimed at destabilisation of the defence system of our country. The call made by the Russian pranksters fits into the Russian strategy of exerting soft power. Conclusions: The action taken by the Russian pranksters can certainly be regarded as an example of information warfare aimed at weakening the state security system and its defence capabilities. The provocative conversation between the Russian pranksters and the President of Poland, Andrzej Duda, was criticised by mass media, which accused the Ministry of Foreign Affairs and the President's Chancellery of neglect in terms of ensuring the safety of the Polish head of state. Such accusations against those responsible for the president's safety seem to be justified.
Walka z terroryzmem wymaga ciągłego reagowania na posunięcia przeciwnika. Masowy rozwój technologiczny daje ekstremistom nowe narzędzia, nie tylko do rozprzestrzeniania ideologii, ale również zdobywania nowych członków, zwolenników i sponsorów. Główną platformą systematycznego propagowania idei ekstremistycznych jest Internet. Metodycznym rozpowszechnianiem swoich idei, terroryści próbują zmieniać świadomość odbiorców przez przejmowanie kontroli nad ich umysłami, a co za tym idzie – modyfikować ich zachowania. Oczywistym jest, że odpowiedź koalicji antyterrorystycznej musi być równie zdecydowana. Także ona wykorzystuje nowoczesne formy walki psychologicznej, propagandowej, informacyjnej i dezinformacyjnej. Koalicja wspierana jest przez hakerów, którzy już dokonali kilku spektakularnych operacji dezinformacyjnych, burząc porządek w szeregach organizacji terrorystycznych. Tworzone przez nich fakty, zwane faktoidami lub fake newsami, przyczyniają się do spadku morale zwolenników ruchów ekstremistycznych, poddają pod wątpliwość system ich wartości, szkodzą ich interesom i zamierzeniom. Koniecznie jest jak najszybsze zbadanie znaczenia poziomu cywilnego walki informacyjnej jako zjawiska wspierającego działania komponentu militarnego.
EN
Counter-terrorism requires continuous responding to enemy’s actions. Widespread technological advancement gives extremists new tools that can be used not only to propagate their ideology but also to win new organization members, followers, and sponsors. The Internet has become the main platform to spread out various extremist ideas. Thanks to methodical proliferation of controlled messages terrorists attempt to change the recipients’ awareness, take control over their minds, and, what follows, affect their behaviour. The response of counter-terrorist coalition must be adequate. It involves modern forms of psychological warfare, propaganda, information and disinformation. The coalition is supported by civilian hackers who carried out a number of disinformation operations, which brought about chaos within terrorist organizations. The factoids and fake news provided by them decrease the morale amongst followers of extremist movements, and questioned their values, as well as damaging their interest and intentions. It is therefore worthwhile analysing the meaning of the civil content of Information War, as the phenomenon involving the military component support.
9
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The paper presents the most important element of the information warfare conducted in the conflict on the territory of Ukraine in the years 20014-2015. The theoretical foundations of the use of information as a combat tool, the most important areas of information fight with elements such as propaganda and its meaning in the modern world are presented. The author also drew attention to the importance of cyberspace as a perfect environment for spreading false information (black propaganda).
Niniejszy artykuł ma na celu przedstawienie terminologii związanej z wojną psychologiczną, omówienie problemów związanych z jej definiowaniem oraz przedstawienie podstawowych sposób jej prowadzenia, jako elementu polityki państwa. Zostaną w nim omówione historyczne oraz obecnie funkcjonujące definicje pojęcia wojna psychologiczna i zjawisk z nią związanych, w szczególności wojny informacyjnej, propagandy, dyplomacji publicznej, informacji międzynarodowej. Wojna psychologiczna jest stałym elementem współczesnej rzeczywistości międzynarodowej, wyjaśnienie związanych z nią definicji może ułatwić analizę zjawiska i prowadzenie dalszych badań w tym zakresie. Zestawienie ze sobą definicji funkcjonujących na Zachodzie oraz naszkicowanie rosyjskiego podejścia do tego zagadnienia może z kolei pomóc lepiej zrozumieć różnice w pojmowaniu i prowadzeniu wojny psychologicznej, jakie występują między Rosją, a państwami NATO, w szczególności Stanami Zjednoczonymi.
EN
This article will present terminology about psychological warfare, questions about its definition and major methods of conducting, as important element of states policies. In the article will be discussed historical and contemporary definitions of psychological warfare and related matters, like for example information warfare, propaganda, public diplomacy, international information. Psychological warfare is permanent element of contemporary inernational relations. Explanation of its definitions could help to analyse this phanomen and to conduct further research on this area. A comparison of Western definitions and Russian point of view on this question could help to better understand diferences in percepction and conducting of psychological warfaer between Russia and NATO countries, first of them USA.
11
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The article presents the development of Russian foreign policy towards NATO and EU over the course of last few years. Special attention has been given to the most aggressive measures implemented by Moscow in order to preserve its importance in world political landscape. Author appeals to the Crimea case, military development, hybrid and information warfare and cases of assassinations of Russian emigrants linked to the opposition and business.
PL
Artykuł przedstawia rozwój rosyjskiej polityki zagranicznej wobec NATO i UE w ciągu ostatnich kilku lat. Szczególną uwagę poświęcono najbardziej agresywnym środkom zastosowanym przez Moskwę, aby zachować jej znaczenie w światowym krajobrazie politycznym. Autor odnosi się do sprawy Krymu, rozwoju militarnego, wojny hybrydowej i informacyjnej oraz przypadków zabójstw rosyjskich emigrantów związanych z opozycją i biznesem.
12
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Over the past few years, Ukraine has faced other countries’ building up information influence. In this regard, relevant is the issue of identifying and systematizing threats to the state’s information security, as well as ways to counteract them. The article identifies and systematizes the threats to the country’s information security and proposes the main directions of counteracting them.
PL
W ostatnich kilku latach Ukraina stawiała czoła wpływom innych państw zainteresowanych pozyskiwaniem newralgicznych informacji. W związku z tym istotna stała się kwestia identyfikacji i usystematyzowania zagrożeń dla bezpieczeństwa informacji państwa, a także sposobów przeciwdziałania im. Artykuł identyfikuje i systematyzuje zagrożenia dla bezpieczeństwa informacji w skali narodowej i proponuje główne kierunki przeciwdziałania zagrożeniom.
The goal of the monograph is to introduce the characteristics and development of the Russian concepts in regards to the informational warfare through the incidences of the Russian-Georgian war in 2008. According to most authors this war can be considered the first armed conflict of the history where in order to achieve certain goals - parallel to the military operations - invasive activities were carried out in the cyberspace (Hollis, 2011). For the purposes of understanding the subject closer we found it of particular importance to review shortly how the information operations arrived in the Russian military strategy and ideas in the years prior to the war. In our opinion it’s practical to start the investigation with the Russian experts’ conception of the nineties in the information operations category that got affected significantly by the political and military changes of the era. In the second part of the script we were looking for a response as how far the information and cyberspace operations parallel to the military operations contributed to achieve the political and strategic goals set during the war. At the end we present shortly how the conflict contributed to the appreciation of the information operations and to the modernization program of the Russian armed forces.
Cel: Głównym celem niniejszych rozważań jest identyfikacja ochrony cyberprzestrzeni w świetle Strategii Bezpieczeństwa Narodowego Rzeczypospolitej Polskiej z 2014 roku, polskiej legislacji w zakresie ochrony przed cyberprzestępczością, polityki ochrony cyberprzestrzeni oraz postawy Unii Europejskiej wobec cyberterroryzmu. Wprowadzenie: Pojęcia takie jak bezpieczeństwo Polski, cyberterroryzm, kontrola operacyjna, służby mundurowe czy służby specjalne nie schodzą z medialnych czołówek. Nie jest to jednak efekt potrzeby chwili, medialności, aktualnej sytuacji międzynarodowej czy zmian organizacyjnych, a niestety efekt wieloletnich zaniedbań w tym ważnym aspekcie, jakim jest symulowanie, prognozowanie i reagowanie na potencjalne zagrożenia bezpieczeństwa. Wraz z postępem cywilizacyjnym ostatniej dekady, nastąpiły zmiany technologiczne, społeczne, polityczne, czy kulturowe. Jednym z ważniejszych elementów powyższych zmian jest rozwój dotyczący globalnych procesów wymiany, a także przekazywania i przetwarzania informacji. Daje to korzyści dla wielu państw, jednocześnie powoduje uzależnienie od technologii informatycznych. Wspomniane zmiany niosą ze sobą jednak pewnego rodzaju zagrożenia dla państw, określane mianem cyberterroryzmu. Mówi się o tzw. wojnie informacyjnej, która oznacza wszelkie działania mające na celu uzyskanie przewagi informacyjnej poprzez wpływanie na informacje, procesy informacyjne, systemy informatyczne oraz sieci komputerowe przeciwnika przy jednoczesnym zapewnieniu ochrony własnym zasobom informacyjnym. Została ona zdefiniowana już wcześniej, jednak w erze Internetu zyskała na znaczeniu. Projekt i metody: Do określenia istoty ochrony cyberprzestrzeni przedstawiono rozważania dotyczące metodologicznych podstaw badanego obszaru, w dziedzinie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni Polski, NATO oraz Unii Europejskiej. Wykorzystano metodę monograficzną, analizę materiałów źródłowych oraz weryfikację danych zastanych. Wyniki: Na podstawie przeprowadzonych badań ustalono, że wszelkie działania, decyzje podejmowane na mocy Konwencji Rady Europy o cyberprzestępczości są zgodne z innymi aktami prawa, lecz również mają na względzie poszanowanie praw człowieka, zgodnie z którymi ma on prawo do wolności, w tym możliwość głoszenia swoich opinii, czy wyrażania własnych poglądów. Współpraca państw na arenie międzynarodowej w obszarze cyberprzestrzeni ma za zadanie ujednolicanie aktów prawnych, wszelkiego typu regulacji, w celu łatwiejszego i skoordynowanego działania w zakresie cyberbezpieczeństwa. Normy prawne państw, które są ze sobą skoordynowane, ułatwiają namierzanie, ściganie i karanie cyberprzestępców. Wnioski: Wnioski przedstawione w artykule pozwalają określić działania mające na celu identyfikację ryzyk wynikających z zagrożeń w cyberprzestrzeni i jego ustawodawstwa.
EN
Aim: The main purpose of these considerations is to identify the cyberspace protection issues in the light of the National Security Strategy of the Republic of Poland of 2014, Polish legislation in the field of cybercrime protection, the cyberspace protection policy and the attitude of the European Union to cyber-terrorism. Introduction: Concepts such as the security of Poland, cyberterrorism, operational control, uniformed services or special services have remained the front-page story. However, this is not the outcome of the current need, media coverage, current international circumstances or organizational changes, but rather the effect of many years of neglecting this important aspect of simulation, forecasting and reacting to potential security threats. Along with the civilization development in the last decade, technological, social, political or cultural changes have occurred. One of the most important elements of the above changes is the development concerning global processes of information exchange, as well as information transfer and processing. While providing benefits to many countries, it causes dependence on IT technologies. The reference changes entail a kind of threat to the states, which isreferred to as cyber-terrorism. One can speak of the so-called information war, which means all actions aimed at gaining an informational advantage by influencing information itself, information processes, IT systems and computer networks of the opponent, while ensuring the protection of one’s own information resources. This term was coined earlier, but it grew in importance in the Internet age. Project and methods: To determine the essence of cyberspace protection, considerations were made regarding the methodological foundations of the studied area, in the field of security of the Polish,European Union and NATO`s cyberspace. A monographic method was employed, together with the analysis of source materials and verification of existing data. Results: On the basis of the conducted research, it was found that all the actions and decisions taken under the Council of Europe Convention on Cybercrime are consistent with other legal acts, as well as respect human rights, including the right of freedom and the opportunity to express one’s opinions and views. International cooperation between in the area of cyberspace is aimed at harmonising legal acts and all kinds of regulations, in order to facilitate and coordinate actions in the field of cyber security. The legal standards of different countries, when they are coordinated with one another, make it easier to track, prosecute and punish cybercriminals
15
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
W pracy rozważam klasyfikację sytuacji konfliktowych za pomocą grafów prostych. Motywacją dla proponowanego podejścia jest potrzeba zaprojektowania i budowy systemów i agencji antyterrorystycznych uwzględniających nowe rodzaje zagrożeń. Celem jest także przewidywanie przyszłych konfliktów w Europie i w innych miejscach. Przeciwdziałanie konfliktom jest również ważnym zadaniem teorii. Uzyskane wyniki można uważać za początek budowy modelu konfliktów społecznych.
EN
In this article the author considers the classification of conflict situations described by simple graphs. Motivation for the proposed approach is based on the constructions of antiterrorist systems and agencies. It is also very important to foresee future conflicts in Europe and in other places. My results are in the starting point for the model of conflicts situations in the society.
16
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Rosja od początku XXI stulecia przystąpiła do eksponowania siły – zobiektyzowanej wartości mocarstwa rewizjonistycznego, negując fundamenty europejskiego systemu bezpieczeństwa z lat 90., uważając go za nieuczciwy i wymagający zmiany. Powodzenie tego projektu w dużej mierze uzależniono od ofensywnej, wieloaspektowej wojny informacyjnej − IW. Mamy do czynienia z infoagresją, w której niezwykle trudno o obiektywny obraz. Stosowane do niedawna przez kraje europejskie środki bezpieczeństwa wydają się obecnie niewystarczające, aby zachować stabilność i nie być rozgrywanym przez Rosję.
EN
At the beginning of the 21st century Russia began to exhibit its strength – the objectified value of a revisionist world power, by negating the foundations of the European security system of the 1990s regarding it unfair and requiring change. The success of this project was largely dependent on the offensive, multi-faceted information and Information Warfare – IW. In addition, there was escalated an unprecedented informational war. In such a case it is always extremely difficult to obtain an objective situational picture. The security measures recently applied by the European countries now seem insufficient, in order to maintain controlled stability observing Russian behavior.
17
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Autor omawia problem integracji wojny hybrydowej i wojny informacyjnej jako innowacyjnego sposobu prowadzenia konfliktów międzynarodowych. Definiuje pojęcia i rolę wojny hybrydowej oraz wojny informacyjnej w spektrum konfliktów zbrojnych. Na podstawie analizy literatury oraz studiów wybranych przypadków prezentuje technologie prowadzenia wojny informacyjnej i wojny hybrydowej oraz ich wzajemne relacje. Wykazuje, że z punktu widzenia agresora jest to niezwykle skuteczne podejście w wymiarze politycznym, wojskowym i ekonomicznym.
EN
The author discusses the issue of integrating hybrid and information warfare. Such innovative approach to conducting a war is more efficient for the aggressor from the political, military and economic perspective. The key terminology and the role of hybrid and information operations have been defined. Basing on the analysis of literature and case studies, the technologies of conducting hybrid and information warfare have been described and the relationship between the two types of war has been determined.
18
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
Autorka podejmuje próbę określenia cech charakterystycznych wojny hybrydowej, przyjmując za odniesienie konflikt klasyczny. Wskazuje także przyczyny oraz specyfikę konfliktu rosyjsko-ukraińskiego, między innymi interwencji humanitarnej, okupacji bez okupacji, idei responsibility to protect oraz wojny informacyjnej prowadzonej przez Rosję polegającej głównie na dezorientowaniu społeczeństwa i wprowadzaniu chaosu. Autorka uwypukla również specyficzne cechy konfliktu, wskazujące na jego hybrydowy charakter, oraz wyjaśnia jego przyczyny i możliwe skutki.
EN
The article aims at identifying the characteristics of hybrid warfare as compared to classical warfare. It also presents the reasons and specificity of the Russia-Ukraine conflict (i.e. humanitarian intervention, non-occupation, responsibility to protect and information warfare conducted by Russia, based mainly on introducing disinformation and chaos). The article also indicates the characteristics of the war which point to its hybrid nature, together with an explanation of its causes and possible consequences.
19
Dostęp do pełnego tekstu na zewnętrznej witrynie WWW
The greatest change ever in the defence policy and military strategy of the North Atlantic Treaty Organisation occurred in 2014 in response to a series of major cyber attacks against NATO member states and partner states - Estonia in 2007, the United States and Georgia in 2008, and others in later years - and to a general transformation of the security environment in which cyberwar and other threats to cybersecurity gain rapidly in importance. At the 2014 Wales Summit, NATO recognised that cyber defence is part of its central task of collective defence and that Article 5 of the North Atlantic Treaty - ”The Parties agree that an armed attack against one or more of them in Europe or North America shall be considered an attack against them all . . .” - can be invoked in the case of cyber attacks. This statement is the first and only expansion of the meaning of Article 5 and the first and only addition of a new type of warfare to the policy and strategy of NATO. After the change, the Alliance must face new challenges not less urgent and difficult than the old ones of kinetic warfare or weapons of mass destruction. This article addresses the broadest strategic context of the change. An analysis is made in the light of the global strategic thought and of the development of warfare through history. By entering the new strategic space of cyber warfare, NATO proves itself to be among the world’s most modern and advanced powers while, at the same time, it returns to the ancient - and lasting - tenet of strategy: information is not inferior to force. This way the Alliance moves away from Carl von Clausewitz and closer to Sun Zi. The recognition of cyberspace as a strategic space also corresponds to another influential idea in the heritage of strategy: the concept of the ”great common” the control of which is the key to the power over the world and over war and peace worldwide. Alfred Thayer Mahan considered the global ocean to be the ”great common” crossed by vital trade routes and by navies competing for superiority. Now cyberspace is as open, vital and fragile as the maritime space was in Mahan’s vision. Cyberwar also creates a promise and a temptation of a decisive strike - the first and last strike in a war - circumventing all military defences and paralysing the enemy country. It is a new version - less lethal or not, dependent on the tactics of cyber attacks in a cyber offensive - of the idea of strategic bombing and of the entire concept of air power, especially by its visionary Giulio Douhet, and then of nuclear strategy. Finally, the article provides two practical recommendations regarding the policy and structure of the North Atlantic Alliance in unfolding new era. Now NATO needs a speedy follow-on to the breakthrough decision of the Wales Summit. Cyber defence should be fully integrated into the next Strategic Concept which is expected in or around 2020 but could be worked out sooner because of the accelerating transition of the security environment. NATO should also consider establishing a global Cyber Command to maintain the initiative and to assure the credibility of the enlarged meaning of Article 5 of the North Atlantic Treaty. This credibility will be immediately, continuously and comprehensively tested by many players of the global game.
PL
Największa zmiana w dziejach polityki obronnej i strategii wojskowej Sojuszu Północnoatlantyckiego nastąpiła w 2014 roku w odpowiedzi na serię cyberataków przeciw państwom członkowskim i partnerskim NATO – Estonii w 2007 roku, Stanom Zjednoczonym i Gruzji w 2008 roku, i innym w latach późniejszych – oraz na ogólną transformację środowiska bezpieczeństwa, w którym wojna cybernetyczna i inne zagrożenia dla cyberbezpieczeństwa szybko zyskują na znaczeniu. Na szczycie w Walii w 2014 roku NATO uznało, że cyberobrona jest częścią zbiorowej obrony jako centralnego zadania sojuszu i że artykuł 5 Traktatu Północnoatlantyckiego – „Strony zgadzają się, że zbrojna napaść na jedną lub więcej z nich w Europie lub Ameryce Północnej, będzie uznana za napaść przeciwko nim wszystkim ...” – może być przywołany w przypadku cyberataków. To oświadczenie jest pierwszym i jedynym rozszerzeniem znaczenia artykułu 5 oraz pierwszym i jedynym dodaniem nowego rodzaju wojny do polityki i strategii NATO. Po tej zmianie sojusz musi stawić czoła nowym wyzwaniom, pilnym i trudnym nie mniej od starych wyzwań wojny kinetycznej lub broni masowego rażenia. Artykuł dotyczy najszerszego strategicznego kontekstu zmiany. Analiza jest prowadzona w świetle globalnej myśli strategicznej i rozwoju wojny poprzez dzieje. Wchodząc w nową przestrzeń strategiczną cyberwojny, NATO wykazuje, że należy do najbardziej nowoczesnych i zaawansowanych potęg świata, a jednocześnie wraca do starożytnej – i trwałej – zasady strategii: informacja nie jest podrzędna wobec siły. Tak sojusz odchodzi od Carla von Clausewitza i zbliża się do Sun Zi. Uznanie cyberprzestrzeni za przestrzeń strategiczną nawiązuje również do innej wpływowej idei dziedzictwa strategii: do koncepcji „wielkiego terenu publicznego” (“the great common”), władza nad którym daje klucz do władzy nad światem, i nad wojną i pokojem w świecie. Alfred Thayer Mahan uważał ocean światowy za „wielki teren publiczny”, przecinany przez żywotne szlaki handlowe i floty konkurujące o wyższość. Dziś cyberprzestrzeń jest tak otwarta, żywotna i łatwa do podboju, jak przestrzeń morska była w wizji Mahana. Wojna cybernetyczna także rodzi obietnicę i pokusę rozstrzygającego uderzenia – pierwszego i zarazem ostatniego na wojnie – które pozwala obejść wszystkie elementy obrony przeciwnika i sparaliżować wrogi kraj. To nowa wersja – mniej lub równie śmiercionośna, zależnie od taktyki cyberataków podczas ofensywy cybernetycznej – idei bombardowania strategicznego i całej koncepcji siły powietrznej według jej wizjonera Giulio Douhet, a potem według strategii nuklearnej. Na koniec artykuł podaje dwie praktyczne rekomendacje co do polityki i struktury Sojuszu Północnoatlantyckiego na rozwijającą się nową erę. Potrzebny jest teraz szybki ciąg dalszy przełomowej decyzji Szczytu w Walii. Cyberobrona powinna zostać w pełni włączona – jako integralna część – do następnej Koncepcji Strategicznej NATO. Nowa Koncepcja Strategiczna jest spodziewana w roku 2020 lub zbliżonym, ale może być opracowana wcześniej z powodu przyśpieszającej przemiany środowiska bezpieczeństwa. NATO powinno również rozważyć ustanowienie globalnego Dowództwa Cybernetycznego dla utrzymania inicjatywy i dla zapewnienia wiarygodności artykułu 5 Traktatu Północnoatlantyckiego w rozszerzonym znaczeniu. Ta wiarygodność będzie natychmiast, ciągle i wszechstronnie testowana przez wielu graczy globalnej gry.
Przeprowadzenie charakterystyki działań psychologicznych w koncepcji walki informacyjnej oraz studia nad literaturą przedmiotu skłaniają do postawienia na wstępie pięciu następujących pytań: Jakie znaczenie ma informacja we współczesnych działaniach zbrojnych prowadzonych przez NATO i USA? Co się kryje pod pojęciem walki (wojny) informacyjnej i jaka jest jej geneza? Czym szczegółnie charakteryzuje się walka informacyjna, w jakim celu jest prowadzona, jakie stawia się jej zadania i jakie przyjmuje ona formy? Jakie miejsce zajmują działania i operacje psychologiczne w koncepcjach walki informacyjnej według doktryn wojennych USA i NATO? Jak problematykę walki informacyjnej ujmują w swoich koncepcjach wojennych Rosjanie?
JavaScript jest wyłączony w Twojej przeglądarce internetowej. Włącz go, a następnie odśwież stronę, aby móc w pełni z niej korzystać.